787 resultaten.
WINDSTILTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 dag
Scheren over de kale vlakte
Naar denkbeeldige hoogte
Om te eindigen in een tranendal
Keer op keer
Vraag me niet waarom
Het stellen is de oorzaak
De waaghalzen lijden
Zoekend naar windstilte
Eenzaam onder tegenwind
Alleen zijn leidt
Naar de windstilte
Daar waar het zaaien
Gedaan moet worden
Zonder blik
Op de onmogelijke oogst…
blue landscape
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
609 blauw is mooi
ik zie het in je weerspiegeling
het overweegt de tijd
van het landschap
er is iets gebeurd
een boodschap misschien
of een verborgen oogst
waarin het sterven alleen
maar woorden vindt
misschien deelbaar
voor hen
die het bestaan herkennen
wanneer het blauwe
uit oevers treedt
als vingers
die een stem vertolken
als…
in onmin en euforie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 publiek, schraal is mijn oogst
ontheemd dien ik u van repliek
want mijn verzen zijn vervreemd
van bezigheden die een mens
van goede doen niet kan bevatten
mijn ingetogen wereld is groter
dan de buiging voor trots, het behoud
van inborst adelt mijn bloed naar
alle kleuren, het land van de wereld
ligt aan mijn gedragen voeten
wat u zegt…
Leeggeplukt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Waar mensenhand zich gewetensvol
Strekt naar het oppervlak,
Graankorrels groeien
Gesteund door milde regen
En ochtenddauw,
Vogels hun portie nemen
Zonder de mens te kort te doen -
Is het land nu rijkelijk leeggeplukt,
Oogst voorspoedig binnengehaald
Drie weken eerder dan ooit
Werd waargenomen, en zendt de zon
Een goudgele glans…
Strakt een heldere hemel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 in bladerval
kleurt je oogst
in rijpe vormen
speels krult de lach
als je na drie keer vlagen
rust vindt in de luwte van de wind
met ogen die
de zon nog dragen
warmte stralen uit voorbije zomerdag
dit seizoen is weer volbracht
tussen kale takken strakt al in een
heldere hemel tintelfris de winternacht…
Een laatste dans
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
586 ik vang gedumpte
zinnen die als protest
in bomen en struiken
zijn blijven hangen
lente en zomer hebben
geschreven maar zijn voor
het oogsten door recensies
neerbuigend weersproken
weg uit een groeiend
behagen omdat anderen
hun bloei en succes
niet konden verdragen
in een laatste dans
gaan wij kleuren herfsten
ik hoop dat mijn…
Vrije ideeën
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 In vrijheid brengt de journalist
het nieuws in beelden en in woorden
in vrijheid zaait de dichter ideeën
over het nieuws als specialist
in talige akkoorden
de lezer oogst die taalrijkdom
handelend in vrijheid
want niemand schrijft hem voor
om die ideeën te vermoorden
je kunt ze in taal vatten
door ze gevat te verwoorden
voor vrijheid…
Niet genoeg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
361 Ik kan er niet genoeg van krijgen:
de geur van de linde,
het rood van de papavers,
het groen van de velden,
het rijpen van oogst...…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 Rood aan de steel in de nazomerzon
de glans van een tijd die niet blijven kon
voor haar de herinnering, diep en vertrouwd
voor hem de belofte van winst en behoud
Zij draagt in haar blik de vergane pracht
de geur van een zomer, een jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag…
verraden gaat door mij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
734 ik heb met jou
het woord gebroken
gedankt om wat we zijn
ik wil je tegenkomen
de oogst is toekomstrijp
de wijn staat te verdromen
je sprankelt in de druiven
mijn nectar is zo zoet
we leven overvloed
samen in het paradijs
rakelings langs zonde
het verraden gaat door mij
want jij bent vrij
er is geen slang meer te bekennen…
Nog even herfsten
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
955 mogen wij
nog even herfsten
de kleuren van
voorbije zomer erven
in rood en geel
verblijven want het
charmante bruin is al
helaas van onze lijven
met eikels en kastanjes
weten we de oogst
paddenstoelen kleuren
zich nu op het mooist
in zacht oktoberzonnen
is er nog dat sprankje hoop
maar als de echte winter komt
kent ook de lente…
Zonder jou...
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.814 Wat was je lief
om mij te troosten,
wat was je lief,
door er voor mij
te zijn,
kan ik nu
jouw liefde oogsten,
is mijn hart niet
van porselein...
Was heel even aangeslagen,
zat er eventjes doorheen,
blijk jij mijn hoop
in bange dagen,
laat me daarom nooit,
nooit meer alleen...…
Onschuld in de toog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 hang uw maagdelijkheid
maar aan de wilgen
tussen pril ontluikend loof
bloei in bloesemvolle
lente en beken
de vruchten van uw schoot
laat ze rijpen
in zomers volle glorie
kies de kleuren van de oogst
er is geen sterven
in de pluk zij etaleert het
overweldigende herfstgeluk
winters wit kleurt
onschuld in de toog tot
lentes nieuwe…
Zijn ware aard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 ik wil oogsten
maar de velden zijn leeg
in schraalheid nog restanten
venijnig stuift
de droge wind
het zand op duinenrijen
het groen
dat welig tierde is al
decennia lang aan het verdwijnen
als het oog van een orkaan
is de woestijn ontstaan
zijn strijd woedt op de flanken
als het stof is neergedaald
toont het eindelijk zijn…
Het zwart van de aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 heb het leven
tot schoven gebonden
zij drogen met wind
weer speelt mijn kind
in de zon net als vroeger
dolt zorgeloos rond
nog staan de stoppels
hun wortels verankerd
maar de grond is verkankerd
door jarenlang roofbouw
op normen en waarden
gespoeld uit het zwart van de aarde
wat rijk groeide en bloeide
oogst nu de vruchten die…
In warme jachttinten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
413 gloedvol
piekt je haar
in warme jachttinten
het is de tijd
van het jaar dat
harten sneller kloppen
jij lacht smakelijk
alle aandacht weg na
het oogsten van hun blik
beweegt met gratie
en natuurlijke souplesse
tot hun grote schik
ze dollen dagen uit
scheppen op over
hun toekomstige buit
spieden al naar
ogen die toegeven…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Stenen medicijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
748 Componeer een plein
en je oogst verwachtingen.
Richt die plek groots in.
Pak een schoon, leeg vel
en bedenk de gebouwen.
Frits Pleinvrees betaalt.
Wat te doen als het ontwerp,
vormgeving en kleurgebruik,
een uit de kiem gekropen
haiku de pers haalt?
Fors blijkt het stadshart geraakt:
zonder éen fobie!…
Dag van de elementen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Wie vuur oogst zal
water vinden en wie de
aarde bewerkt kijkt naar de lucht.
Liefde
van golven
opstuivend zand
brandmerk van water
vuurvogel op de vlucht.…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 ik zag je al
naar vruchten reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij…
ik blotevoet de grond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
765 ik ayasophia
de Bosporus en
keer de rug aan
westers denken
nu komt de rust terug
die deze oversteek
gaat schenken
in steen heeft wind
herinnering gestraald
de grond heeft nooit
getreurd om alles
wat er is gebeurd
zij bloedt haar oogsten
in draaien naar het oosten
ik schop mijn
schoenen uit
en blotevoet
de grond
ook…
pinksterfeest
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
4.554 het versgebakken tarwe begeurt
de rustig koele kelder
die blij verwacht
de vruchten van het land
die arbeid van hun hand
met pinksteren oogsten ze al:
de belofte van hun lente-akker
garen het kindergelach
en merries worden door hengsten
befloten tot deze meidag
is weggegraasd
en stil valt de nacht als zachte regen
ze moeten slapen want…
In hoogpolig zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
674 niet ik bepaal
de modekleuren
maar laat de
herfstgeuren dwalen
in mijn geest
rook de lente
in een pril begin
we zomerden en
onweer past daar
naadloos in
de vezels drogen
in het rijpen van de
oogst maar in hoogpolig
zijn gun ik de herfst
haar eigen keus
zo komen de tapijten
met franjes spinrag
op ons pad en iedere
streek een…
Na hun godvergeten zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
853 het is de regen
die me parten speelt
ze drupt in regelmaat
al mijn gedachten stuk
haar monotone vallen
schept toch een paradijs
voel woestijnen weer bevallen
na hun godvergeten zijn
juich de bloemen toe
in een voortvarend bloeien
droom de rijke oogst voordat
de droogte hen zal snoeien
hier miezert het
in somberheid en nostalgie
ja…
economisch handelen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
903 De juiste visie
Als het kind in mij rust
met het doel dat inzicht
het water mee laat stromen
op de drijfveer van mijn handelen
rust het geweten en laat de nacht
mij in kalmte verwijlen
Het juiste handelen
Mijn handen dragen het vuur
dat zojuist het wapentuig
tot ploegscharen had omgesmolten
met als doel dat liefde doet oogsten
en…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 je had de herfst
al afgeschreven
de oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien…
we herfsten al kleuren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
654 ik buig stelen
bloei bloemen
tot een meervoud
van boeket
wil je winnen
nadat ik lente
als een korenbloem
voor jou heb neergezet
we zomerden in
overdaad van zon
het was jouw warmte
waar alles mee begon
we herfsten al kleuren
weten koude zeer nabij maar
oogsten zoveel mooie dromen
dat de winter ongestoord kan komen…
Een herfst te veel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
844 ik joeg
je laatste geel
door kale takken
een herfst te veel
najaar toont
zijn herfsttapijt
roodpolig want de zon
geeft ons vandaag respijt
we dekken samen
zomer toe en oogsten
al zijn kleuren de vruchten
vallen zijn het hangen moe
we winteren in overleven
voelen ons met wat de
herfst heeft gegeven klaar
voor weer een eindloos…
Het tijdelijk moment
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
577 jij groeide
kaarsrecht
naar de hemel
twee zijtakken
als oogst van
leven samen delen
ik stond
in dezelfde grond
tot de zon ons vond
maar botte uit
in breedtegroei
zonder snoei
jouw hemel
kon ik niet bereiken
wilde bij de aarde blijven
haar omarmen
en mezelf warmen
aan het tijdelijk moment
zo rechtlijnig
was je pad dat…