10236 resultaten.
Bruxelles/Place des Chasseurs
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.118 Le patron schenkt d’eerste geuze
aan profeten bij de toog.
Rond de noen zet zich een schare
kerkgangers ootmoedig neer.
Bij Lambiek of oude klare
welt weer ‘t Brussels gekommeer.
Een dametje met plix en bont
en sjakosj van krokodil
trekt met patisserie en hond
op de klatsj bij Tant’Cécile.…
All about Eve, dans van licht en schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
375 zij zagen het meteen:
er is iets met Eva
een gloed die op het
gezichtje schemerde
een ongeneeslijk lachje dat
niet van wijken wilde weten
ogen die schitterden
als zonlicht niet gefilterd
door schaduw zo legde zij
haar glimlach bloot zo
sneed haar lach het ijs door
om het lekker te laten smelten
vloeibare liefde ongefilterd
recht…
uit rafels van mijn leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
798 ik adem je uit
maar in het zachte
geluid weet ik dat
jij bent gebleven
je voelt als
mijn geweten
steels tastend
onderhuids
daar weef je
de draden in
de kleur van
jouw patroon
uit rafels van
mijn leven die ik
je in vertrouwen
heb gegeven
jij vormt
en toekomst
zo het heden
uit de lucht van
het verleden
ik adem je weer in…
Kameleon
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.604 spelen met de klanken
ongeweven patronen laken
hier iets dikker, daar juist slanker
stellig nooit echt klaar te maken
proeven van een zoete wijn
rood als diepgeworteld zijn
zoeken naar dat eeuwig raak
schrijft de pen, ontpopt
een weg langs uren vermaak
daar schuilt de kameleon
rood als, fruitig als, giftig als
stil verlangen…
Feestfles
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
722 Uit prachtig batik knipt je moeder
een sierlijk rank patroon
een strikje en een beetje poeder
maken jou mooi tot haar icoon
uit een feestfles schiet een kurk
tot ver over het water
je draagt de kleuren van haar jurk
als levensles voor later
je drinkt tot in de kleine uren
en verliest stilaan de greep
dat je dit eens moest bezuren
lezen…
een oude foto
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
776 een oude foto in zwart wit
verraste mij een ogenblik
door tijd wat geel gekleurd
de randen wat bruin besmeurd
een lieve man in uniform
klaar voor de grote storm
een mooi plaatje totaal
maar wel met een eigen verhaal
gelukkig is dat al lang geleden
de jaren van verplicht soldaatje spelen…
wat hang je daar zo mooi in 't kader
de verkleurde…
minister Karel De Gucht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
458 een oude spraakwaterval
ook al gekend om te graaien bovenal
velen vinden jouw wetten grote bucht
je verkoopt enkel en alleen warme lucht
persoonlijk vind ik jou
een ware klucht!…
Cirque du soleil
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
361 Voor dag en dauw kwamen ze
twee stoere mannen
de laatste hand
aan rekstokken leggend
vlakbij een rietkraag
aan de waterkant
Tropische hitte
doorgonsde de dag
maar wie ook passeerde
ieder negeerde
de stokken, geen keurde
ze waardig een blik
In de zonnegloed, 's avonds
werd het domein verkend
en betreden en elke
rekstok huidstrelend…
je geld of...
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.166 ik zie opnieuw de bloemen groeien
plastieken stapels liefde
voor een leven veel te kort
om nu reeds weg
grijze vegen door het patroon
recht op recht, de tegels hullen zich
quenast in donkerbruin
zo gewonnen, snel geronnen
leven weggevloeid
dit is geen grijns, mijn vriend
maar het laatste staal
voor jou speciaal gevat
in mijn koude hand…
Met franjes in oranje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 het gaas gespannen
grofmazig voor
de dikke wol
die we samen sponnen
ieder in een eigen kleur
aan het patroon begonnen
jij geel en bruin
ik groen en blauw met lussen
namen we het niet zo nauw
samen hebben we
het afgekant versierd
met franjes in oranje
ons eerst tapijt nog zijn
de kleuren niet vervaagd verkeerde
lussen hebben…
leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
844 Als we erbij willen komen,
zullen we eerst die erfenis aan duigen moeten gooien
van patronen en onbewuste staat.
Te laat....?
Bij de volgende slag, speelt het carillon
of de stille trom…
Beroepsgrimassen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 ik zie
hoe snel
beroeps
grimassen
passen op
nieuwkomers-
gezichten
waar lente
jong en
onbedorven
binnenstuift
mee eet uit
de ruif die vlot
geserveerd is
zo veranderen
specifiek
kenmerkende
trekjes in een
algemeen
herkenbaar
patroon
want het
jeugd repertoire
smijt met energie
in een snel give
en go terwijl in de
praktijk…
Rapunzel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
382 De hoed die de scheiding
der wegen
alsmede de niet meer
te lokaliseren
middenberm tegen zure regen beschermen moet
de mycologische sporenuitval
de alles in één klap verwoestende
aan het zicht onttrokken rapunzelklokken
is de paddenstoel,
het noodzakelijk kwaad
als beschermheer, patron
tegen wat zich voltrok
als salomonsoordeel…
Haar mozaïek
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
675 zij legt
geen steen
haar mozaïek
is transparant
zij kleurt het glas
in samen kijken
danst sprankelend in
licht zonder enig vergelijken
daar waar wij zwoegen
steeds de fundamenten voegen
hecht zij haar geur en droogt
haar kleuren in een warme zon
jij bent het licht
nooit zijn jouw patronen
ooit gezwicht voor dwang
jij transparant…
Pas de deux
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 wij tellen geen passen
maar zweven
in elkaar alles geven
positie van voeten
en stijl van bewegen
kiezen wij uit samen leven
het vaste patroon
is ons te gewoon
dus schonen we grenzen
geven de pas de deux
alle ruimte en plezier
dansen onze eenheid hier
als god en godin
betreden wij andere dimensies
glijden gelukzalig de hemel in…
Als paradijselijke gift
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 weer vlaagt
wind ontrafelde
gedachten op
een ribbelig strand
de patronen
golven tot
vloeiende lijnen in
het waterige zand
het is de afdruk
van onze unieke
menselijke breinen
in verbondenheid
het geestelijk
communiceren zijn
we kwijt valt buiten de
persoonlijke mogelijkheid
maar de database
staat in silicium gegrift
wind…
Toet-Ank-Amon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 farao die Aton,
de zonnegod,
behaagt:
op het paneel
aan de achterzijde
van de sarcofaag
zit zijn opvolger
en schoonzoon
Toet-Ank-Amon
gezeten op de troon
de goddelijke koning
door zijn vrouw gezalfd,
elk op het hoofd een kroon
een zweem van ingetogen
tederheid doorbreekt
van emotieloze
faraoportretten
het stug patroon…
Zandpendel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
164 Op dragende tonen trekt
de stoffelijke wereld uit een fles
die scheef aan zijn navelstreng hangt
en leegloopt over de blauwe mat
van het bewustzijn
van iedereen die erbij is
in sierlijke lussen een spoor -
een pendelende gedachte
Er schijnt steeds meer licht
door de fles en de wind
in onze zintuigen
wist de patronen uit
die we herhaald…
Rue Georges Thone
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
260 Op een
heldere dag tekenen
je gordijnen patronen
op de muur tegenover.
Het mooist is het in de
zomer bij een zachte
bries. Je keukenkasten
geuren nog altijd naar
kaneel en muskaatnoot.
In een hoek van je salon
de contouren van wat
ooit een fotokader was.…
Er bestaat geen verlies van tijd.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
757 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, de ongetuigde gedachten
worden bereden, het bit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
in een silhouet van het verleden,
er bestaat geen…
Er is geen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 In de late zomer schuilt de vrouwelijkheid,
in de winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, de ongetuigde gedachten
worden bereden, het bit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
in een silhouet van het verleden,
er…
Guess who
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
475 de 'grote broer'
die korzelige kremlinman,
bij leven zonder welzijn in zijn
koepelvormig ondergronds
raket- en bomvrij ijspaleis
voorlopig en zolang het duurt
tegen zelensky's troepenmacht
en wapens der EU bestand,
Van wereldbrand kunnen weerhouden
zijn wij, de huurlinglegerbazen
die aanstonds in het diepst geheim
volgens een oud…
Oude Wijn
netgedicht
1.9 met 16 stemmen
1.597 och, was ik maar als was
kneedbaar in elke vorm
gedragen in jouw handen
verscholen in het donker
waarin ik als een sculptuur
uit jouw verleden word gekneed
gepolijst, gestreeld, bemind
en kon zijn zoals jij graag zag
och, was ik maar als oude wijn
gekelderd met vreugde
die in de late avondschemer
dagelijks de lust verhelderd
zodat…
Oude liefde
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.600 Vingernerven zonder woorden
dwalen over schemerdonker
en verblekend zonnelicht
langs getrilde slotakkoorden
weven zij in tere zachtheid
moegeleefde ogen dicht
vingernerven zonder woorden
aaien streels gekerfde huid
dragen haar naar verre oorden
als een pasgeboren bruid.…
oude liefde
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.440 wonderlijk mooi vond ik die twee oude mensen.
Zo vol van elkaar, met hun stille verdriet.
Ik werd warm van hun liefde en ik voelde me gluurder.
Daarom ging ik weg en ze zagen me niet.…
bankje
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.637 iets in mij gelooft
dat ik duizend jaar zal worden
of minstens toch de helft
maar zeker wel een kwart
en dat ik dan nog steeds
geniet van onze liefde
minstens met mijn geest
maar zeker met mijn hart
iets in mij gelooft
dat ook jij zolang zal leven
of minstens toch zo lang
als dat ik leven mag
en dat wij dan nog steeds
hier op dit bankje…
Oud hout
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.110 gebarsten lagen
van loodzwaar verven
gescheurde nerven
van oud hout
dat soms hoorbaar kreunt
van heimwee naar woud
dat ook in stormen dreunt
als één van hen gebroken
ter aarde komt en zucht…
Haar oude handen
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.904 Haar oude handen
die altijd
hadden gewerkt
lagen nu stil
in haar schoot
Ze had het zelf
niet eens gemerkt
zat in haar stoel
en sliep naar de dood…
oudje
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
855 Eenzaam hoopje mens
grijs van de zorgen
ik wens
je een onbezorgde morgen.
waar geen pijn is
of verdriet
geen gemis.
lieve kleine vrouw
ik zie in je ogen
grote trouw,
nooit gelogen.
een sprankje hoop,
op nieuwe vrinden
en ik hoop,
dat je ze zult vinden.…
dementie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.097 Opgesloten in eenzaamheid,
vervlogen herinneringen,
vergeelde foto's.
Een verdwaalde traan
volgt de lijnen
op haar gezicht.
Met een zucht
die haar hele leven beslaat
kijkt ze in de stoffige kamer.
Het klokje aan de wand
vertelt haar grijnzend
dat ze weer niet zijn gekomen.
Langzaam,
met door reuma aangestaste passen,
loopt ze de gang…