1080 resultaten.
Voor Anne
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
649 Je hebt de laatste regendruppels gevoeld
en ook het laatste avondlicht gezien
toen werd het donker en stil
en het vermoeden realiteit werd
jouw bloem geknakt
in de bloei van je leven
Nu rouwen we om jou
met tranen van verdriet
Lieve Anne
rust zacht
want vergeten doen we je niet....…
Sporen van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De frisse herfstwind
laat herinnering leven
regen spoelt ze weg
De zwarte takken
rouwen na verlies van hun
dierbare blaadjes
Door het te zingen
heelt en geneest de merel
zijn gebroken hart
De stilte daalt neer
in de oranje herfstzon
de natuur in rust…
van wat er rest
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
532 de storm in haar borst
het kraken van de perenbomen
het kleine vogeltje gevallen
uit de witbloeiende appelboom
haar witte hand tegen de ruit
de tikkende winter tegen de ramen
het laurierboompje dat
zacht met haar spreekt
de pijn van het afscheid
het vechten tegen de dood
in tijden van liefde
in tijden van rouw
van wat er rest…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.538 Rouw dragen de bomen
en grauw is de lucht
't gezang van de vogels
verstomd door verdriet
het zwijgen van alles
wat leven moet zijn
is als het graf
dat mijn ziel heeft geborgen
moe dwalend door 't doolhof
blijf ik zoeken naar 't licht
dat doofde op het moment
waarop jij mij verliet...…
Pierrot! Het lachen
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.208 Zwart is het doek
Van de spiegel in rouw.
Pierrot! Het lachen
Heb ik verleerd!
O, geef mij opnieuw,
Harde heelmeester
van ieders ziel,
Verhevene van de maan,
Pierrot - mijn lachen!
---------------------------
uit: Tirade 1985, 300.…
het gemis van een hart ( 24-02- '22 )
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
532 de dag van vandaag
in het zwart van ijzige rouw
kaderlijnen vetgedrukt
de namen pikzwart
in KAPITALEN...
zo er iets is dat wringt
dan is dit het wel
het jeukt schrijnt en 't bijt
als bij een ongelijke strijd
altijd het zwarte kwaad
gelijk het gapende gat waar bij
Vladimir het hart zou moeten zitten…
DOOD...GEWOON
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.542 Als het doek valt van binnen
en de dood een sluier trekt
verlies het wint van winnen
en de horizon zich strekt
probeer dan juist te leven
met je lichaam, ziel en hart
rouw, veelal, duurt maar even
want de dood is niet apart
-----------------------------
Dit gedicht draag ik op aan Balten S. te R.…
Huichelen?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
584 Een westerling is honderd Arabieren waard
of duizend Afrikanen
Dat is de prijs op de wereldmarkt
voor nieuws gedrenkt in tranen
Wij rouwen zoals het hoort
voor mensen van onze soort
en tonen eensgezind
welk onheil ons verbindt
Hijsen halfstok de driekleur
met een kwezelige geur…
niet de buitenkant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 ik ruik de randen van je hemd
merk dezelfde geur als vroeger
van zweet en goedkope zeep
kan het nu ook zien
er zit een zwarte rand om je hart
zo één van twee halen, drie betalen
je voelt je altijd bekocht
als er rotte vis in het spel is
en rouw de diepte heeft van gangreen…
Schipper en de Dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
831 als de stilte in hem aanwaait
en de zon daarbuiten de
rietkraag in lichterlaaie zet
balt de rouw zich in hem samen
nadert hem tot op de huid
in het blauwe grasland zit
zijn moeder hij hoort haar
parelende lach hij ziet het
schip varend in de storm
de Dood klampt zich vast
aan de gebroken mast…
Het einde
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.539 Het einde, het leven
gaat nu denken over
kinderen, jou en
kleuren blauw
Roze, mijn meisje
Gezichten grauw
doodsgedachte benauwt als
arendsklauw en
ons trouwen, feest
verdriet, te moeten
rouwen als het einde
gaat denken
en jouw liefde beschouw als
-Eén der grootste mijn geschenken.-…
kantlijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.186 het heeft iets van een spin
wanneer ze een web
van torens bouwt
ze klost kanten kathedralen
ik rouw maar wat
in mijn vrije tijd
haal de linkse steken uit mijn trui
maak er een wensknoop van
uitbundig roerloos zit ik
uit mijn bol te gaan
lentegedachten toom ik in
iedereen slaapt
het bruist te stil in huis…
dit is de dag
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.394 de nacht deelt zwarte lakens uit
het draagt liefde in witte rouw
dat langzaam gedragen word in
in de laatste uren van leven
het lichaam brak af in
de mond der leegte
dit is de dag die einde neemt
in de tederheid van leven
uw naam nu noem ik niet
uw dood moet een streling zijn
voor het oog…
Om jou
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.943 Maak dat ze goed zijn, en zo een steun voor hen
die rouwen …..om jou.…
4 mei halfstok
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
623 de vlag halfstok
gedenken wij
in rood in wit in blauw
internationale rouw.…
met losse hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 Rouwen heeft geen smaak.…
De doden dankbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Om acht uur stilte
bij de vlag in rouw halfstok
om de doden te eren.…
Kleopatros
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Hij was de zoon
van een beroemde vader
onze meester onze dode
herder is verrezen
niets dan leegte
troffen zij
bij die rots
des anderendaags
de vrouwen die
de laatste zeven
van zijn woorden
hoorden, rouwen
onze meester
onze dode herder
is aan mij verschenen,
zoon van een beroemde vader…
STILLE TOCHT VOOR GINO( 9 jaar)!!!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
579 Zal het helpen
die stille tocht vanavond
doet ie er toe
straatrouw, stilte, bloemen, brandende kaarsen
Ja, het zal er toe doen
anders doen ze, we het niet
in een geseculariseerde maatschappelijke samenleving
past ter compensatie zo'n rauwe rouw-straat-processie
In gedachten loop ik mee!!…
Zonder muziek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik wist dat
ijlte en kou
met hoge tonen
door mijn ziel
konden snijden
zonder muziek
in de melodie
van rouw is
herhaling als
refrein een
remedie tegen
existentiële pijn
omdat schaduw
als fantoom
nog altijd
zichtbaar is
in het licht
van diep gemis
juist als
loslaten het
kwetsbare toont
van de eenzame
verwerking van een…
Pit
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.429 De dood die onverwacht kwam
Hij speelde mededogen
Ik keek rustig in zijn ogen
Hij dacht te winnen toen hij nam
Met hem verdween de stille rouw
Twijfel troef zet roem in gang
Van pril begin tot durend lang
Kaarten zonder harten vrouw
Leven, omdat ik niet verloor
Ik geef het nu zelfs door…
Twee vrienden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.673 Hun glimlach verbindt de barstjes
uit een lang en liefdevol bestaan
Toch worden banden losser dan tevoren
overeenstemming is een eigen weg gegaan
hoeft niet te worden uitgesproken
Lichte gebreken worden niet meer opgelapt
met woorden of met eenvoudige gebaren
een aanraking, het krullen van een neus
Zij rouwen in het geheim over de jaren
over…
Zwart aller evenknie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 ode u aan de niet kleur
als geen licht wordt teruggekaatst
alleen de nacht
welke zich bekleden laat
zwart gedragen wordt
geraadpleegd past in alle tijden
veelzijdig zijn de blikken
zie rondom verheugenis
daarna de dood in rouw gekleed
hoe trouw tooit
het huwelijksfeest
in onderscheid naast wit…
gronden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 langs de grote
grijze rivier tracht ik
het verleden te ontlopen
de bodem is
soms zo zacht
dat ik wegzink
van vaste grond
naar de afgrond
is een kleine stap
van de zwarte rouw naar
het passionele rood
daartussen de witregels
alles van vroeger
meenemen naar later
kan ik niet
niet alle doden
zijn begraven
ik zit de storm…
Stof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 Zo lang tot stof
versloft mijn rouw om jou
zo als een goed te gauw gelezen boek
dat afgemeten in de kast
of zo maar ergens in een hoek
verstoft. Vergeten tranen in ’t vergiet
verdoft verdoofd versleten het verdriet
je bloed de lust de last.
En zo wordt alles grauw om jou
gesust verleden dof.…
Tussen de regels
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
510 De goden rouwen
om vernietiging en
dwalende doden
Wij bouwen een grafkelder
voor het opslaan van
ondraaglijke herinneringen.
Zullen we binnenkort
alles tussen de regels
vergeten zijn?…
EEN LAATSTE ROOS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
760 een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw
zij was niet bestemd tot het eeuwig leven
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
Het goddelijk zaad werd niet tot bloei verheven
haar scherpe doornen staken mij in diepe rouw
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw…
Licht
gedicht
3.0 met 1 stemmen
804 Vanavond zou ik dingen willen zeggen
terwijl er eigenlijk geen dingen voor zijn
zoiets als licht - willen uitleggen
wat licht is voor de dood
ons meeneemt in de nacht
de nacht in terwijl ik ons
probeer terug te denken
naar elkaar vanavond -
maar zie de glazen in onze handen
tot de randen gevuld met licht
---------------------------…
Wellicht bracht liefde je al naar deze deur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Niet de rouw van wat we innerlijk dragen
je blekere huid of je haardos kleuren de dagen,
het is om wat we soms zelf tonen of zelf zo zien.
Zien en voelen met eigen ogen, met ons hart.
Kamers kunnen tijden lang in de rouw gehuld zijn
veilig daar van binnen waar niemand het weet.…
Dageraad, schemering en tranendal
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.349 Bomen getooid in witte aanschijn
Gekleurd door de zon haar tranen
Rood haar ogen bij het ontwaken
Een keuze is haar rauw ontnomen
Roder haar ogen bij de bedgang
Hoop is gedrenkt in zwarte inkt
Inkt waar haar testament van leeft
Rouwen zullen de gekroonde berken
En al wenend nemen zij afscheid…