797 resultaten.
druipdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 niet alleen de taal
maar vooral zijn zinnen
geven dichters gevoelens prijs
schier ongedurige woorden
gegist gerijpt en als
gedicht weergegeven
op bewasemde ruiten
in spiegelschrift
om uit te lopen
in trage druppels
aangetrokken door de
zwaartekracht van het leven
zó is alles kringloop
als het water naar de zee
soms vinden woorden…
De ijsbloem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.320 in een schrale ochtendzon
druipt de ijsbloem
langzaam van de ruit
maar buiten
strakt de kou
in een felle oostenwind
glanst sneeuw
het hel kristallen wit
in onbedekte ogen
vaag luiden klokken
het ter kerke gaan
de hoogmis vangt om tienen aan
niet belopen ligt de wereld
voor ons open een witte kerst
de natuur weer op zijn best…
Herinneringen verdrinken niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 Gebeurtenissen stromen door
mijn hoofd, kranen spuiten spontaan
herinneringen over mijn voeten
Kikkers springen uit het bad
Wat zo gewoon leek
staat nu te demonstreren
en houdt me wakker
Gooit de ruiten in
Ik schuil achter de vitrage
Schaduwen slaan de trom
Ze wonen op straat
en verklaren me schuldig
Ik ben niet meer veilig
voor de…
Scherven
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.359 Ik keek naar de
spiegel van mijn leven
en zag heel even
een glimlach zich
naar mij toe begeven
Ik barstte in tranen uit
Ook de spiegel
-bleek slechts een vaag
weerkaatsende ruit-
was gebarsten
Tussen de scherven
zocht ik naar mijn glimlach
Ik sneed me aan de
stukken van mijn leven
en tevergeefs gaf ik het zoeken op
“Scherven brengen…
Nieuwbouw
gedicht
3.3 met 18 stemmen
8.446 Zwevend achter de ruit
zijn wij in onze slaapkamer
vissen in lamplichtwater,
kleden ons schichtig uit.
Betasten angstig het lichaam,
buiken, ruggen en benen:
nog niets gebeurd. Behoedzaam
durven wij ons weer te kleden.
Op een avond, vroeger of later,
als we ons lichaam zien
is het zover: vinnen, water-
vingers.…
Eemnes
netgedicht
3.8 met 44 stemmen
1.666 buiten
liggen nog steeds
in zondagse rust
langs de dijk
weilanden
vierkante eilanden
monotone schoonheid
tot de einder herhaald
polderwegen vallen
samen op een punt
en ik die niet wist
dat je er verder kunt
boerderijen wachten
in slagorde
erven geharkt, rustdagklaar
pront hun voorste gevel
ruiten…
Windkracht dertien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ze wuiven niet
zwaar zwiept
het riet onder
stuwend code geel
ze buigen
blijven heel
in een weerloos
golvend striemen
nog kanten zij
de rechte sloten
en het open
waterwingebied
er is geen angst
handen zijn nog
niet gesloten de
storm duurt niet lang
toch nevelt regen
nog wat vage
herinneringen tegen
de beslagen ruit
toen…
Onvergetelijk
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.044 Een enkel beeld laat net dat
beetje herinnering zien als
kleine steentjes, opspattend
en de ruit weerspiegelt de strijd.
Erdoor, maar niet uit
ik ben erbij voordat ze vlucht
en noem het een herovering
het bewijs houd ik aan mijn oor
de melodie gaat altijd door.…
Tot aan mijn knieën in de polder
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
3.761 Drijfklei neemt mij op
tot op een meter diep
waar ik een bodem vind
de oude wei
ik wil mijn woorden geloven
die ik ooit eens profeteerde
de Broekpolder
in haar water spiegel ik mij
naast een divers gevormde gevellijn
met stofbeslagen ruiten
waarin de drab een wazig beeld
hier wonen wij
ze spreken zacht
moe van ’t verhuizen…
Verlichting
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.727 In lange rijen loopt hij langs ruiten
met mooie geklede modepoppen.
Een triest exemplaar laat hem plots stoppen.
Nu weet hij hoe zijn verdriet te uiten.
Zichzelf behangen met leuke lichtjes.
Ieder kan dan zien dat hij er ook is.…
Het gordijntje.
poëzie
3.2 met 10 stemmen
3.491 ‘t Gordijntje wordt daarboven
Van ’t venster weggeschoven,
En door de heldre ruit
Blinkt Miekes hoofdje uit.
Ze heeft me in ’t oog gekregen,
En lacht en knikt me tegen…
Zo slaat dan op den duur
Toch eens het liefdesuur!
Maar neen! Mij geldt haar blikje,
Haar lachje noch haar knikje!
Ginds kuiert hare nicht…
Ach!…
de lente kolder is in't land
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 Winterwol ruit van het warme lijf,
wordt afgeschud als de laatste sneeuw,
niet meer nodig nu het lente wordt,
en zonnestralen prikken in het vel.
Hele tapijten kunnen geweven,
van overtollige vacht of haar,
liever buiten toch dan binnen,
overuren maken stoffer en blik.…
auti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 ballon bidon bedot
nee nee hij is niet zot
maar hij kijkt de wereld anders aan
omgekeerd en binnenstebuiten
met scheve neus en snottemond
in grijze wolk tegen de ruiten
’t is tijd nu - de blinden sluiten -
om in zichzelf te rusten te gaan
leven in pakjes dromen gebracht
even niet meer om daarna
weer…
Elegie(voorE)
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.178 Ach mijn liefste blijf bij mij
ook al is het donker buiten,
kom stil liggen aan mijn zij
tot het schemert aan de ruiten.
Laat mij van je dromen zijn,
o zo teder, o zo zacht.
Kom weer slapen in mijn armen:
in mijn hart de hele nacht.…
Scherven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
998 wat vrees ik dat geluid
de zoveelste boerenkinkel
dendert door mijn ruit...
Ben ik te transparant?…
Zomermorgen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.129 rondeel
Aanstonds, toen ik wakker werd,
Scheen de zon mij in de ruiten
En de vogeltjes daarbuiten,
Van nabij en in de vert,
Sloegen, 't bekje opgesperd,
Aan het zingen en het fluiten,
- Aanstonds, toen ik wakker werd -
Dat de englen met hun luiten
Niet zo vrij en onbenerd,
- Als de doden 't oog ontsluiten -
Hunne vreugde kunnen uiten…
een mooi gebaar
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.573 vrolijk word ik van een meisje
dat zwaait naar ik zie niet wie
zwaaien zegt: dag, ik mag je
we scheiden nu, maar morgen
zien we elkaar weer
en anders overmorgen
een kind voor het raam
zegt mama of papa gedag
vanmiddag word je opgehaald
heel anders is een neus
tegen de ruit, een hand
die vraagt, kom je nog terug?…
Hondeweer
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.138 De ruiten tranen
tranen met tuiten
En buiten..?…
Winterse gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
541 nog sneeuwt het
winterse gedachten
haalt felle hagel
venijnig zijn gram
maar verdrinkt
in de milde regen
wij schaatsen op
het ijs dat niet kwam
ik zie lente
in je ogen kleuren
als je zacht
ontluikend lacht
de zon klimt
iedere dag iets hoger
in het subtiel
verkorten van de nacht
toch zal ochtendvorst
de ruiten rijpen
gelukkig…
Speel met je tranen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ik speel met je tranen
ben onder en boven vergeten
weet niet meer hoe ik moet leven
kijk naar je ogen
het blauw en de ronde bogen
van wimpers en wenkbrauw
voel ze in tegenbewegen
bij het opslaan en dichtgaan
ze lijken nat van de regen
door de ruiten zie ik de dag
zoals die buiten altijd al was
een decor waarin dingen verschuiven…
Onder merelgefluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 ik liet licht
bij je binnen
opende gordijnen
ontdooide ruiten
in de rode ochtendzon
samen keken we naar buiten
vlogen uit
in een ontwakende wereld
onder merelgefluit
jij bent te lang
in het donker geweest
licht wordt eindelijk jouw feest
onwennig verken je
zonder houvast de ruimte
die eens van jou was
ik zie in je lach
weer…
Meisje in de lijmpot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 Dat was een mooie film
met stemmen van ver;
het tintelend geluid
van een roes
als je ontwaakt
in je geheugen
We spraken woordeloos
gedichten
tussen
beslagen ruiten
tuitte je lippen
balde je vuisten
tot verhitte vormen woorden
stokkende adem
druipend af
langs het koele glas
Onverstaanbaar schreeuwend
meisje in de lijmpot…
Midwinteren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 wakker geworden
de vrouw en ik door de kou
komend met het ochtendlicht
Gooide droog hout en turf
in de kachel, warmde kruidenwijn
vulde de bekers
De handen omsloten
wensten een beter leven
keken elkaar grijnzend aan
Zij knielde op het tapijt
deed mij in haar verdwijnen
warm, zacht en teder
Adam in het paradijs
telde op de dunne ruiten…
in beelden van glas
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.496 ik lees je
in de pluizen
van de goudenregen
blaas je gedachten
voor me uit
ze dansen in de ruit
waarin ik lach
mijn ogen anders
dan je ooit verwacht
ik leef alleen, maar
huis in verlangen naar
vozen met jou en vannacht
zonder blozen
met handen die kijken
in zacht vergelijken
het doorzichtige willen
van lendenen en billen…
Dansende herinneringen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
440 op de beslagen ruit
schrijft ze het wilde ritme
van haar dansende herinneringen
ze wordt overspoeld
door de snelle klanken
van haar verleden
met oneindig geduld
probeert ze het wilde tempo
te veranderen in adagio
uiteindelijk cirkelt ze rond
in een langzame wals
één twee drie
één twee drie
ze pakt de hand
van haar verleden…
Ze danste de tango
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
371 op de beslagen ruit
schrijft ze het wilde ritme
van haar dansende herinneringen
ze wordt overspoeld
door de snelle klanken
van haar verleden
met oneindig geduld
probeert ze het wilde tempo
te veranderen in adagio
na een langzame tango
cirkelt ze rond in een wals
één twee drie
één twee drie
ze pakt de hand
van haar verleden…
In bed
gedicht
3.7 met 23 stemmen
19.350 Het was herfst in mijn droom en ook buiten
bewegen zich dorre blaren
door de lucht, en over de ruiten.
-----------------------------------------------------------
uit: 'In Amerika' van Leo Vroman (Gouda, 1915)…
ongerept
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
3.886 ik sta voor het raam en ben alleen
mijn adem wasemt op de ruiten
geen vogel die ik al hoor fluiten
het is zo vredig om me heen
alles slaapt, het is nog vroeg
stil dwarrelen vlokjes naar beneden
vormen een sneeuwwitwollen laag
nog door geen mens of dier betreden
maar niet voor lang, de klok slaat zes
de mensen zullen gaan ontwaken
de dieren…
Drift
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
476 jij kent
nauwelijks drift
het tomeloos
jezelf laten gaan
waarbij vooral
niets in de weg
mag staan
pas als jij
de ruimte krijgt
woed je alle
boosheid uit
dan stormt en
hagelt het dwars
door de ruit
tot rust
gekomen ben
je nog verbaasd
dat jij verder bent
gegaan dan in
alle dromen die…
Rode blosjes op je wangen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.750 Rode blosjes op je wangen
de volumeknop staat voluit
je zingt mee uit volle borst
en tekent letters op de ruit
Heerlijk om naar te luisteren
jouw stemmetje op de muziek
lachend kijk ik in de spiegel
jij bent voor mij echt uniek
Nog één bocht en we zijn er
jij lacht om een valse toon
ik stop de auto en kijk achterom
wat ben ik trots op…