Alle inzendingen over stukjes

640 resultaten.

Sorteren op:

Aan d'aarde verhangen.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Tijd heb ik als illusie geïntegreerd, geen Nu-moment verspild bij het proeven van stukjes zoete herinneringen. Slapeloze nachten leggen zich neer en verven jouw schaduwlijnen op mijn adem, terwijl mijn lippen bitterzoet proeven... en de lucht zelf mij gaat dragen in dromen, in dingen die ik nog wil doen.…
Katty1 maart 2017Lees meer >

Wegwerpmens

hartenkreet
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Ver achter mij Ben jij gebleven Een stilstaand beeld In mijn geheugen Een gebroken droom In duizend stukjes Een vriendschap Niet toereikend Zo lang gewacht Op een glimp van jou Een zachte aanraking Vertrouwensvol Maar jij bleef weg Hoop en dromen Verdronken langzaam In tranen van stilte En koos jij ervoor Mij als wegwerpmens…
car13 maart 2005Lees meer >

het geschenk (voor Pauline)

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.814
wachten al weken, op een bedje van plastic bubbels eerst moeten de ruiten schoon dan schroef ik ergens een oog in vis blauw garen uit een kistje en hang het voor het middelste raam stil hangt het daar de wolken te versplinteren de huizen aan de overkant vanochtend: onvoorspeld zonlicht breekt op mijn tapijt in mijn hand vang ik stukjes…

een vleugje wind

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 748
je stond wat achteraf te spelen met je handen een vleugje wind verwaaide in je haar je ogen lachten ondeugende gedachten ik wachtte terwijl ik naar je vingers keek ze openden wat dromen ontsloten stukjes tijd ik zag herinneringen komen die je nu liever mijdt ik vang je blik mijn handen op je huid we leven in een wereld die anderen…
wil melker3 september 2005Lees meer >

stil in huis

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.525
hebben verjaagd vraagt hij zich eenzaam af in de kilte van zijn huis waart zij niet meer rond beslaat de afwas in bergen de halve keuken, de andere helft bedolven onder radeloosheid van een man niets meer gewoon zijn oude lot opnieuw beschoor met de kracht van een oude beer voor deze heer geen eer meer te rapen wat nog rest luttele stukjes…

mooie vervlogen dag

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Een zonnige oktoberdag Laat je zwevend in de lucht Als de vogels in de stilte En de bomen in een zachte bries Dat wel in stukjes wil vallen Met al zijn mooie warme stralen.…
MiTcHeLL27 oktober 2009Lees meer >

Van kozijnen en families

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
te ontworstelen Die begin en oorsprong was Van dit leven, de paraplu Boven mijn hoofd waaronder Ik altijd schuilen kon - Langzaam valt zij nu uiteen Als een rottend kozijn Dat zo veel jaren door Onderlinge verbanden in Het lood werd gehouden - Desintegratie die als bevrijding Voelt, maar die ook mijn eigen Identiteit in stukjes…

Een lief arrangement

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
ik probeerde stukjes geluid op het doek te penselen in het verhaal van de pigmenten leefden er velen heb tonen gemengd tot een lief arrangement van meeslepende kleuren in dansende vormen kwamen zij langs wervelend onder mijn hand een dirigistisch teveel omdat linnen ging spreken over diepte en liefdevol leven op mijn doeken…
wil melker23 oktober 2015Lees meer >

We kusten stilte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
te vinden maar het streepje maan tekende mysterieus je naam volgde het profiel van je gezicht prachtig werden de zachte rondingen scherp uitgelicht we kusten de stilte van een dromend ervaren om het paradijselijke in de schepping samen te evenaren wij hebben sterren gezien maar in het volgen van de wassende maan zijn er ook stukjes…
wil melker25 februari 2017Lees meer >

Onderscheidend gaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
ik heb alle stukjes van mijn leven een plaats gegeven deeltjes vroeger en nu van jou en mij geregen aan een rode draad die kenmerkend is voor mijn uniek bestaan en onderscheidend gaan naast de kleur bindt ook synthese in specifiek vergelijken ik heb al jouw selfies bij elkaar gelegd jouw rode draad heeft het paradijs gehecht…

Een volgende groet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
ik voel onuitgesproken verdriet maar zie het niet in ogen die bewogen kijken naar beelden die zij niet begrijpen het zijn kamers waar stukjes bestaan langs elkaar leven zonder samen te zijn ieder op zijn eigen terrein waar het ego mankeert desintegreert naar waaruit het is ontstaan terug met zucht zonder vloek tot een volgende…

Kushandjes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
ik hoorde de muziek van stukjes leven zij waren op wonderlijke wijze met elkaar verweven in een melodisch format dat hoofd en bijrol geen onderscheid gaf waar kushandjes het klavier streelden als de bariton warm zong daar klonk de triangel indringend luider dan de grootste trom maar bovenal waren het de lach en twinkelende…
wil melker7 oktober 2019Lees meer >

Onverwachte werkelijkheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
de onverwachte werkelijkheid krijgt vorm verwachtingen voorbij een orkaan en slechts nog stukjes overgebleven oude patronen het voelt grenzeloos om opnieuw te bouwen gevestigde dromen elke steen heeft houvast en fundament er gaan deuren open er gaan deuren dicht niets ontkent niets vermeden het is heden het verleden blijft…

Blind vertrouwen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 417
kleuren scheuren in heel langzaam wijken zoals de hemel opent als wit oplost in niet meer langer willen blijven daar waar verzien de contrasten een blind vertrouwen in de toekomst geeft is hun mêlee de chaos waarvoor iedereen beeft ordening en inzicht zijn verdwenen alleen stukjes wit licht glinsteren nog even zonder…
wil melker25 augustus 2022Lees meer >

ALLES STROOMT

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
licht laat leven waardoor alles stroomt het water door rivieren sappen die de bomen voeden zoals bloed dat doet door onze aderen alle wezens op aarde de aarde zelf en de zon allemaal zijn we stukjes heelal het klinkt dan wel wazig als in een droom maar alles beweegt komt en gaat allemaal verkeren we in een eindeloze stroom…

De meteorieten zwermen

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 375
jij hebt weer de stenengloed speelt met licht en stukjes universum ja daar waar men zomers de zon treft is het een drukte van belang in het verre heelal dat veelkleurig licht uit alle frequenties weerkaatst met ook misschien de geheime nog niet ontcijferde verborgen boodschap ik houd van jou je te zien in het…

Droomvlucht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 384
Ik herken stukjes van de weg verbindingen zijn verdwenen wegwijzers ontbreken nog steeds De aantallen zijn te tellen de seizoenen, woningen, vrienden De rest is een droomsnoer van verlangens en feesten onbeantwoorde liefde en volmaakte ogenblikken: herinneringen in het diepe zwart, oplichtend als zwevende eilanden met sierlijke pieken…
Zywa30 oktober 2025Lees meer >

Velletjes

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 330
De velletjes, ze waren ooit kleine stukjes van mij maar laten mij nu achter Wat er voor in de plaats komt, kan ik steeds beter zien Als een kalme zee Die schittert, Onder de heldere zon, eindelijk zichtbaar Achter de donkere wolken vandaan…

glimlachte de tijd voorbij

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.502
de tijd voorbij in raadsels ik voelde je verlegenheid onzekerheid zo tasbaar in je woorden het jeugdige in jou bekoorde omdat onschuld zo bij je verschijning hoorde ik proefde overgave in het strelen van je handen passie glansde in je tanden je sluiers vielen in een puzzel neer, maar na de laatste was je er niet meer ik heb de stukjes…

Ik laat je achter

netgedicht
2.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.211
Je bent zo’n groot gemis In kleine stukjes laat ik je achter…

Gebroken

netgedicht
4.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.373
jouw stem kon mij strelen in jouw ogen zag ik zuiver wie ik was wat nu van die spiegel rest is glas in scherven op de grond als ik die laat liggen draait mijn wereld nooit meer rond dus rapen maar en lijmen tot een kleurig mozaïek waarin de stukjes weder schijnen barstens vol geluk verdriet al hetgeen ons samenbond ik kus ze als kuste…

haar nonchalante flirt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
handen zijn open vingers smal toelopend in hun lengte artistiek het haar is uitgeplozen haar nonchalance flirt met stukjes dramatiek tragisch is haar oogopslag als zij de wereld vat in een ultieme kus met armgebaar het glaasje port waardoor zij na een uur of twee haar hart uitstort staat na de lunch al klaar het leven is toneel…

Kortsluitingskans

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
Aaneen geschakelde momenten van glimlach tot glundering tedere stukjes leven om elkaar te geven. Ringen symboliseren een soort oneindigheid maar niets is minder waar dan verlies van verliefdheid. Woorden die raken uit passie of haat ze gaan over in elkaar niemand erbij gebaat.…

Een vleugje wind verwaaide

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 519
je stond wat achteraf te spelen met je handen een vleugje wind verwaaide in je haar je ogen lachten ondeugende gedachten ik wachtte terwijl ik naar je vingers keek ze openden wat dromen sloten stukjes tijd zag herinneringen komen die jij nu liever mijdt ik vang je blik mijn handen op je huid we openen een wereld die anderen voor…
wil melker21 augustus 2009Lees meer >

pluk me maar kaal als een kip...

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Vierkante stukjes ijzerdraad omringen ons als een new-age hotel ontworpen door een heel getalenteerde architect. Al waait het nu hard door de gaatjes, blijf toch a.j.b. bij mij, want ik kan je echt niet missen. Je zit in mijn natuur, ja, jij, jij hoort bij mij. Ik hou van jou. Hou je ook van mij?-…
c. paris6 januari 2010Lees meer >

Wolkenland

hartenkreet
4.6 met 55 stemmen aantal keer bekeken 2.132
De ochtend ontwaakt door nevelig licht ben ik aangeraakt mijn blik is gericht op het wolkenland waarachter ik mijn schepen verbrand kleine deeltjes as,door de wind verjaagd, stukjes verleden verdwijnen vertraagd, tot zwarte stipjes... aan de horizon als in een film die langzaam vervaagd nu ik zie ze nog staan maar kom ze denk ik nooit meer…

Snaren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Gordijnen ooit op muren, fladderen in stukjes door de lucht. Grijze wolken, van onder aangelicht, verlaten vluchtig de stad opdat de stad hen niet verlaten zal. Dan daar, tussen markt en nieuwe speelhal, naast de komma's en de punten, afgefikt: een stadshart.…

In het laatste licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
het feest van geboorte vergeet de ongeziene schaduw van het tijdelijk zijn jeugd verkent zijn grenzen voelt de pijn van het bestaan zonder ooit besef te kunnen gaan pas als licht en donker keuzes gaan bepalen komt de finale aan de horizon ik heb de schaduw in mijn handen vol beschenen door de zon nog breek ik er stukjes af maar…

Rudimenten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
laten we bij het begin beginnen als voorbeeld om niet vroegtijdig te eindigen ik heb nog een dagdeel liggen zwervend door kou door de zwijnenstal van omgewoelde tijd het oogt verloren zo tussen de snoeren van verlengd respijt tussen stukjes toekomend ongeboren ik ben degene die de regen verwaait die bladeren verstijft in windstilte…
Iniduo25 oktober 2014Lees meer >

Het vrouwelijk rond

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
steekt het leven altijd scherp af zij hebben nooit mijn voorkeur gehad ik rond zaken liever met een harmoniemodel waarbij we stekels niet meer tolereren de cirkel laat ik dan ook prevaleren in zijn eeuwig gaan begin en einde sluiten naadloos aan rechte lijnen zullen ooit verdwijnen het vrouwelijk rond heeft al bewezen zonder stukjes…