640 resultaten.
Aan d'aarde verhangen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
470 Tijd heb ik als illusie geïntegreerd,
geen Nu-moment verspild
bij het proeven van stukjes zoete herinneringen.
Slapeloze nachten leggen zich neer
en verven jouw schaduwlijnen op mijn adem,
terwijl mijn lippen bitterzoet proeven...
en de lucht zelf
mij gaat dragen in dromen, in
dingen die ik nog wil doen.…
Wegwerpmens
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.406 Ver achter mij
Ben jij gebleven
Een stilstaand beeld
In mijn geheugen
Een gebroken droom
In duizend stukjes
Een vriendschap
Niet toereikend
Zo lang gewacht
Op een glimp van jou
Een zachte aanraking
Vertrouwensvol
Maar jij bleef weg
Hoop en dromen
Verdronken langzaam
In tranen van stilte
En koos jij ervoor
Mij als wegwerpmens…
het geschenk (voor Pauline)
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.814 wachten
al weken, op een bedje
van plastic bubbels
eerst moeten de ruiten schoon
dan schroef ik ergens een oog in
vis blauw garen uit een kistje
en hang het voor het middelste raam
stil hangt het daar
de wolken te versplinteren
de huizen aan de overkant
vanochtend: onvoorspeld zonlicht
breekt op mijn tapijt
in mijn hand vang ik
stukjes…
een vleugje wind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
748 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
ontsloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we leven in een wereld
die anderen…
stil in huis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.525 hebben verjaagd
vraagt hij zich eenzaam af
in de kilte van zijn huis
waart zij niet meer rond
beslaat de afwas in bergen
de halve keuken, de andere helft
bedolven onder radeloosheid
van een man niets meer gewoon
zijn oude lot opnieuw beschoor
met de kracht van een oude beer
voor deze heer geen eer meer
te rapen wat nog rest
luttele stukjes…
mooie vervlogen dag
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.088 Een zonnige oktoberdag
Laat je zwevend in de lucht
Als de vogels in de stilte
En de bomen in een zachte bries
Dat wel in stukjes wil vallen
Met al zijn mooie warme stralen.…
Van kozijnen en families
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 te ontworstelen
Die begin en oorsprong was
Van dit leven, de paraplu
Boven mijn hoofd waaronder
Ik altijd schuilen kon -
Langzaam valt zij nu uiteen
Als een rottend kozijn
Dat zo veel jaren door
Onderlinge verbanden in
Het lood werd gehouden -
Desintegratie die als bevrijding
Voelt, maar die ook mijn eigen
Identiteit in stukjes…
Een lief arrangement
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 ik probeerde
stukjes geluid op
het doek te penselen
in het verhaal
van de pigmenten
leefden er velen
heb tonen gemengd
tot een lief arrangement
van meeslepende kleuren
in dansende vormen
kwamen zij langs
wervelend onder mijn hand
een dirigistisch teveel
omdat linnen ging spreken
over diepte en liefdevol leven
op mijn doeken…
We kusten stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
544 te vinden
maar het streepje maan
tekende mysterieus je naam
volgde het profiel
van je gezicht
prachtig werden de zachte
rondingen scherp uitgelicht
we kusten de stilte
van een dromend ervaren
om het paradijselijke in de
schepping samen te evenaren
wij hebben sterren gezien
maar in het volgen van de
wassende maan zijn er ook
stukjes…
Onderscheidend gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 ik heb alle stukjes
van mijn leven
een plaats gegeven
deeltjes vroeger en nu
van jou en mij geregen
aan een rode draad
die kenmerkend is
voor mijn uniek bestaan
en onderscheidend gaan
naast de kleur
bindt ook synthese
in specifiek vergelijken
ik heb al jouw selfies
bij elkaar gelegd jouw rode
draad heeft het paradijs gehecht…
Een volgende groet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 ik voel
onuitgesproken
verdriet maar
zie het niet
in ogen die
bewogen kijken
naar beelden die
zij niet begrijpen
het zijn
kamers waar
stukjes bestaan
langs elkaar
leven zonder
samen te zijn
ieder op zijn
eigen terrein
waar het
ego mankeert
desintegreert
naar waaruit
het is ontstaan
terug met zucht
zonder vloek tot
een volgende…
Kushandjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 ik hoorde
de muziek van
stukjes leven
zij waren op
wonderlijke wijze
met elkaar verweven
in een melodisch
format dat hoofd en bijrol
geen onderscheid gaf
waar kushandjes
het klavier streelden
als de bariton warm zong
daar klonk de triangel
indringend luider
dan de grootste trom
maar bovenal
waren het de lach en
twinkelende…
Onverwachte werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de onverwachte
werkelijkheid
krijgt vorm
verwachtingen voorbij
een orkaan en slechts nog stukjes
overgebleven oude patronen
het voelt grenzeloos
om opnieuw te bouwen
gevestigde dromen
elke steen
heeft houvast
en fundament
er gaan deuren open
er gaan deuren dicht
niets ontkent
niets vermeden
het is heden
het verleden
blijft…
Blind vertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 kleuren
scheuren
in heel
langzaam
wijken zoals
de hemel
opent als wit
oplost in niet
meer langer
willen blijven
daar waar
verzien de
contrasten
een blind
vertrouwen
in de toekomst
geeft is hun
mêlee de
chaos waarvoor
iedereen beeft
ordening
en inzicht
zijn verdwenen
alleen stukjes
wit licht
glinsteren
nog even
zonder…
ALLES STROOMT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
689 licht laat leven
waardoor alles stroomt
het water door rivieren
sappen die de bomen voeden
zoals bloed dat doet
door onze aderen
alle wezens op aarde
de aarde zelf en de zon
allemaal zijn we
stukjes heelal
het klinkt dan wel wazig
als in een droom
maar alles beweegt
komt en gaat
allemaal verkeren we
in een eindeloze stroom…
De meteorieten zwermen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
375 jij hebt weer
de stenengloed
speelt met
licht en stukjes
universum
ja daar waar
men zomers
de zon treft is
het een drukte
van belang
in het verre
heelal dat
veelkleurig
licht uit alle
frequenties
weerkaatst met
ook misschien
de geheime nog
niet ontcijferde
verborgen boodschap
ik houd van jou
je te zien in het…
Droomvlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Ik herken stukjes van de weg
verbindingen zijn verdwenen
wegwijzers ontbreken nog steeds
De aantallen zijn te tellen
de seizoenen, woningen, vrienden
De rest is een droomsnoer
van verlangens en feesten
onbeantwoorde liefde
en volmaakte ogenblikken:
herinneringen in het diepe
zwart, oplichtend
als zwevende eilanden
met sierlijke pieken…
Velletjes
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
330 De velletjes,
ze waren ooit kleine stukjes van mij
maar laten mij nu achter
Wat er voor in de plaats komt,
kan ik steeds beter zien
Als een kalme zee
Die schittert,
Onder de heldere zon,
eindelijk zichtbaar
Achter de donkere wolken vandaan…
glimlachte de tijd voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.502 de tijd
voorbij in raadsels
ik voelde je verlegenheid
onzekerheid zo
tasbaar in je woorden
het jeugdige in jou
bekoorde omdat onschuld
zo bij je verschijning hoorde
ik proefde overgave in
het strelen van je handen
passie glansde in je tanden
je sluiers vielen
in een puzzel neer, maar
na de laatste was je er niet meer
ik heb de stukjes…
Ik laat je achter
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.211 Je bent zo’n groot gemis
In kleine stukjes laat ik je achter…
Gebroken
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
1.373 jouw stem kon mij strelen
in jouw ogen zag ik
zuiver wie ik was
wat nu van die spiegel rest is glas
in scherven op de grond
als ik die laat liggen
draait mijn wereld nooit meer rond
dus rapen maar en lijmen
tot een kleurig mozaïek
waarin de stukjes weder schijnen
barstens vol geluk
verdriet
al hetgeen ons samenbond
ik kus ze als kuste…
haar nonchalante flirt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
638 handen zijn open
vingers smal toelopend
in hun lengte artistiek
het haar is uitgeplozen
haar nonchalance flirt
met stukjes dramatiek
tragisch is haar oogopslag
als zij de wereld vat in een
ultieme kus met armgebaar
het glaasje port waardoor zij
na een uur of twee haar hart
uitstort staat na de lunch al klaar
het leven is toneel…
Kortsluitingskans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Aaneen geschakelde momenten
van glimlach tot glundering
tedere stukjes leven
om elkaar te geven.
Ringen symboliseren
een soort oneindigheid
maar niets is minder waar
dan verlies van verliefdheid.
Woorden die raken
uit passie of haat
ze gaan over in elkaar
niemand erbij gebaat.…
Een vleugje wind verwaaide
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
519 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
sloten stukjes tijd
zag herinneringen komen
die jij nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen voor…
pluk me maar kaal als een kip...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.103 Vierkante stukjes ijzerdraad
omringen ons als een new-age
hotel ontworpen door een
heel getalenteerde architect.
Al waait het nu hard door de
gaatjes, blijf toch a.j.b. bij mij,
want ik kan je echt niet missen.
Je zit in mijn natuur, ja, jij,
jij hoort bij mij. Ik hou van
jou. Hou je ook van mij?-…
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 De ochtend ontwaakt
door nevelig licht ben ik aangeraakt
mijn blik is gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer…
Snaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 Gordijnen ooit op muren,
fladderen in stukjes door de lucht.
Grijze wolken,
van onder aangelicht,
verlaten vluchtig de stad
opdat de stad hen niet verlaten zal.
Dan daar,
tussen markt en nieuwe speelhal,
naast de komma's en de punten,
afgefikt:
een stadshart.…
In het laatste licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
548 het feest van geboorte
vergeet de ongeziene schaduw
van het tijdelijk zijn
jeugd verkent zijn grenzen
voelt de pijn van het bestaan
zonder ooit besef te kunnen gaan
pas als licht en donker
keuzes gaan bepalen
komt de finale aan de horizon
ik heb de schaduw
in mijn handen
vol beschenen door de zon
nog breek ik er stukjes af
maar…
Rudimenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 laten we bij het begin beginnen
als voorbeeld
om niet vroegtijdig te eindigen
ik heb nog een dagdeel liggen
zwervend door kou
door de zwijnenstal van omgewoelde tijd
het oogt verloren
zo tussen de snoeren van verlengd respijt
tussen stukjes toekomend ongeboren
ik ben degene die de regen verwaait
die bladeren verstijft in windstilte…
Het vrouwelijk rond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 steekt het leven
altijd scherp af
zij hebben nooit
mijn voorkeur gehad
ik rond zaken
liever met een
harmoniemodel
waarbij we stekels
niet meer tolereren
de cirkel laat ik
dan ook prevaleren
in zijn eeuwig gaan
begin en einde
sluiten naadloos aan
rechte lijnen
zullen ooit verdwijnen
het vrouwelijk rond
heeft al bewezen zonder
stukjes…