Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.209):

Velletjes

Ik schud ze los,
de velletjes
Sommigen zitten nog vast
maar de scheuren zijn al zichtbaar

Langzaam komen ze los,
als iets dat wil ontsnappen
Wat openbaart zich eronder?

De velletjes,
ze waren ooit kleine stukjes van mij
maar laten mij nu achter

Wat er voor in de plaats komt,
kan ik steeds beter zien
Als een kalme zee

Die schittert,
Onder de heldere zon,
eindelijk zichtbaar
Achter de donkere wolken vandaan