759 resultaten.
ontbloot van alle pijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
828 je ontkleedde je
gedachte na gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf in waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
je kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken
gelijmd…
Er nooit van leren
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.190 Alle liefde die ik in mijn hart bezat
was alles wat ik jou kon geven
jij was de liefde waar ik van hield
lief, ik had je zo graag hier gehad
Ik wil niet meer dromen over niets
geen twijfel voelen over ons bestaan
mijn hart kan het niet meer verdragen
om jou steeds weer weg te zien gaan
Ik vertrek voordat de liefde terugkeert
om dan te laat…
verzadigd is de dag
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
497 Deugdzaam draagt een schamel kleed
zacht neuriënd, om meer te verdragen
gaat 't door merg en been.
Half verzonken de maan,
zij levert haar schijnaandeel.
De luiken kraken als vanouds,
draaiend rond het schurend geluk
alvast op een kier gezet.…
het getal der woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 mystiek omringt woorden
elke letter draagt bij tot het gewicht
dat in de schaal gelegd wordt
welk een massa kan een mens verdragen,
wat verdampt als angels share?…
Couveuse
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
611 warmte
en veel rust
het was lang
het was zwaar
tussen scherven
in het mulle zand
waar het wel deerde
wat ik niet weten wilde
dat het pijn doet
zonder jou
leg mijn hoofd
in de couveuse
voor wat warmte
en misschien wat rust
maar dim wel de lamp
sluit de gordijnen
het vertrouwen
moet nog groeien
voor het licht
weer te verdragen…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
Onherroepelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
805 Hoewel wij elkaar
niet moeten, gedogen wij ons
Verdragen dus elkaar
omdat het moet
>
Op zeker moment
was jij er om nooit meer te gaan
Hoewel wij elkaar dus
echt niet moeten
>
ik zelfs bij voorkeur
jouw hersens zou willen inslaan
realiseer ik mij
echt terdege
>
dat ik dan mijzelf
echt veel teveel tekort zou doen
'k Leef met…
Terwijl ik in de spiegel kijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Terwijl ik in de spiegel kijk
Zie ik meer dan mijzelf alleen,
Spiegel die voor mij meer is dan
Weerkaatsing van de werkelijkheid,
Wat ik zie is mijn geheugen
Dat ik zo graag eens had opgeschoond,
De totale waarheid die, beschenen door
Onverdraaglijk licht, af en toe
Te veel voor mij is -
Niet te verdragen weerglans van
De herinnering…
Niks zwart-wit- gekleurd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
736 discriminatie verdragen zij
geeneens
Een kleur, die ik wel krijg,
als ik bedenk dat zelfs niet meer
Gesproken kan worden over het
goede en het kwade, neen,
geen enkele keer,
leg ik mij neer,
bij het absurde idee,
niet meer te spreken over zwarte Piet,
Tenslotte is die niet ondersteboven,
van het geheel
terwijl er veel teveel ophef…
Gedicht
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
489 Ik heb niets op deze aarde gezet
een ding heb ik gedaan
een gedicht van de ondergang gered
ze was zo
bevrijd geschreven
zij moest gewoon blijven leven
lankmoedig is zij
een voorbeeld niet alleen voor mij
maar voor velen
zij kan veel verdragen
en bovenal weet zij te delen
een pracht van een gedicht
zij schittert in het zonlicht
maar…
met respect
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
692 haar handen
hebben lettergrepen
ze verbergen een gezicht,
ongewassen
en wolken die oogleden sluiten,
de dagen
van de doden,
hongerig in de oogopslag van het kind
wie kan haar eenzaamheid verdragen
dragen
als een gevallen vogel,
achterblijven
en dan weer doorgaan in het gerimpel
van warme wind
we staan op een heuvel, golven naar de…
verkeerde handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 verkrachten
uw privacy is niet meer heilig
en alles wordt nu afgetapt
ze zeggen: u bent veilig
maar een gek die daar nog in trapt
de geschiedenis heeft bewezen
dat macht vaak tot corruptie leidt
het lijkt niet meer te genezen
als een ziekte die maar voortschrijdt
uw gegevens worden opgeslagen
in onmetelijke aantallen
zou u het kunnen verdragen…
Verbond
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
553 Ook toen
Was eenzaamheid
Er
Het alleen zijn
Alles is daartegen
Want het is altijd de regen
Die men niet verdragen kan
Donderslagen
Diepe vragen
Die hoofden
En de geest
Doen verwarren
waarom is ieders
Geest
Op zijn eigen reis
Incompleet
Dat is wreed
Dat explodeert
En bezeert
Mondt uit
In stukgelopen relaties
In hartenzeer
door…
Locked
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 lichter
maar ik word zwart
het is hier donker
koud en bar
Ik werd
gekatapulteerd
naar het verleden
het is terug dof
hier in het heden
Ik wil er uit
maar zit zo vast
het zit op slot
het is een last
Ik wil wel huilen
maar het komt er niet uit
alles is locked
het zit onder mijn huid
Het zijn emoties
die het daglicht niet verdragen…
Nachtwoud in een zomerdroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
427 Vertel het niet aan iedereen
er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
alsof ratio aan erosie onderhevig is
de prille gedachten over liefde
veranderen in intense emoties
alleen in de nacht van het zwoele nachtwoud
een nieuw hoofdstuk uit een oud verhaal
redelijk verstand getrouwd met dwaalgeesten
beschrijf me hoe de liefde…
Onschuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
293 Leven in geloof van wat dan ook
is wat het leven waarde geeft
ook wanneer de wereld verandert
maar jij haar houdbaarheid nog weet
zoals een droogte kan wachten
op de zachtheid van een enkele bui
zo zijn verdragen en oude beelden meer
dan een papieren verlangen alleen
samen delen zorgt voor verbinding
intussen verliest elke samenhang…
veel geluiden zijn al dood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
828 ik weeg stilte en
het valt me zwaar
ik kan de druk
niet meer verdragen
de antwoordloze vragen
ik leg ze naast me neer
is er nog plaats
om gedachten naast
gedichten neer te vlijen
zinnen moeten ook betijen
anders zijn de woorden
zonder context waardeloos
ik steel lucht
in ademloze nood
ik wil decibellen breken
alle mensen tegenspreken…
Eerste liefde
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.007 Het leven openbaart zich
als een bron van heerlijkheid
en nabijheid,
te intens bijna om te verdragen.
De liefde heeft je gegrepen.…
eerder dan de engel
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.633 Al die jaren
veel verdragen,
met ons samen,
met jezelf,
was nog in de laatste dagen,
steeds de eer toch bij jezelf.
Welke engel kwam jou dragen?
Herkende je die engel zelf?
Niemand kon jou dat nog vragen,
maar echt, lieve pap
jouw eer die zit nu
in ons zelf...…
hun stilte is te groot
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
639 ik weeg stilte en
het valt me zwaar
ik kan de druk
niet meer verdragen
de antwoordloze vragen
ik leg ze naast me neer
is er nog plaats
om gedachten naast
gedichten neer te vlijen
zinnen moeten ook betijen
anders zijn de woorden
zonder context waardeloos
ik steel lucht
in ademloze nood
wil decibellen breken
alle mensen…
de laagste tonen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
689 mijn hoofd bloedt
dieper dan ik kan verdragen
en in de morgen
wanneer de nacht is uitgeademd
verwekt mijn lichaam de schimmen van schuld
zo machteloos en ongezien
de smaak van dood
spuugt metaforen, bekende stemmen
doorheen het veld van zwarte dromen
buiten leeft de dag
en ergens, ik weet niet waar,
omspant het lot mijn ziel…
Tot het einde.
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.427 Altijd werd hij door de rest
Getreiterd en gepest
Geschopt en geslagen
Tot hij het niet meer kon verdragen
De klappen werden meer
Zo gingen ze tekeer
Zo gingen ze te werk
Want zo voelden zij zich 'sterk'
En ze wilde iedereen opsteken
Om de jongen te breken
En zijn leven te verzuren
Het zou niet lang meer duren
De jongen verdween…
Stress
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.771 Hoeveel stress kan een mens verdragen
hoeveel diploma’s voor een baan
hoeveel antwoorden, hoeveel vragen
hoeveel kunnen de hersenen aan
Hoelang moet je studeren
hoe groot moet je gedachtegang zijn
om elke dag weer te leren
terwijl je hoofd barst van de pijn
Hoeveel tentamens moet je proberen
hoe weinig dagen ben je vrij
voordat een mens…
vertwijfeling
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
1.816 'k weet niet of ik dit nog langer kan
dit houden van een mens, een man
die ik dan weer wel
dan weer niet zie
en steeds weer denken
dit te moeten
kunnen verdragen
het vult mijn dagen
oh ja, maar niet zoals ik dat zou willen
mijn stilte is de vervanging voor het gillen
wat ik dan toch inwendig doe
waar ligt de grens van
wat een mens…
(on)draagbaar
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
523 de wind wervelt
door mijn avonden
wanneer ik terugkeer
naar het begin
de draden tussen
jou en mij
zijn beladen
en ik kan enkel lopen
met wapens
onder mijn ogen
gericht doet het mij schamen
is het een onvermogen
om jou in mij te dragen
of verdraag ik mijzelf niet
verdwaald in een verstand
vol mist
de dood zal mij
niet vroeg…
je leeft nog steeds
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
493 - Een mens heeft maar één hart
Een ziel wel duizenden
Het maakt dat de mens
Een mens verdragen kan -
hier sta ik dan
tien jaar verder
van jouw dood
verwijderd
als zachte tikken van koper
tegen ’t mahoniehout
gaat de tijd voorbij
al wat ik hoor
is jouw stem
tussen het steen
en het mos
de kiezels bewijzen
dat jouw adem niet…
Vrijheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
919 Vrijheid wat is dat
Vrijheid hebben we dat
Vrijheid wij verlangen er naar
Vrijheid wie of wat
Vrijheid om te doen
Vrijheid om te laten
Vrijheid in omgang
Vrijheid in praten
Vrijheid in bewegen
Vrijheid in denken
Vrijheid in voelen
Vrijheid in vertrouwen schenken
Vrijheid om met ziekte om te gaan
Vrijheid om het leed hierachter te verdragen…
Begrenzende ongelijkheden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Verdraag een ander in
overeenstemming met het
besef, dat jezelf deel
uitmaakt van een universeel
beleven; dat een kortdurende
schijnwereld zal zijn, waarin
je met vele verschillen zult
moeten leven.
Het leven prikkelt, tergt wat
het niet verdraagt, wordt
kleurrijk expressief naar zijn
aard door de verschillen belaagd.…
Nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Komt nacht komt gedacht
Aan steil verlangen
Een geil behangen kamer
Om in te spelen
Tussen teen en deken
Komt morgen komt zee
Grijs van zorgen
Komt heroprichting van stenen
Gebouwen uit discipline gehouwen
Komt dag komt dagen
Dat ik het niet meer kan verdragen
Dat de morgen volstroomt
Met klaar water
Uit de nacht vloeiend geklater…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…