Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

je speelt in mijn hoofd

netgedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.202
je speelt in mijn hoofd tussen flarden gedachten bomen wiegen een lach in dromend verwachten van lente, die vliegt vleugels gespreid de winter verliest zijn terrein en verdwijnt voor even bevrijd de wereld ontvlucht zon boven donkere lucht die jaagt op de tijd speel in mijn hoofd dans de muziek voor eigen publiek, ik zing het…
wil melker4 februari 2003Lees meer >

voor een laatste glas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 753
drank had zacht zijn web gelegd rond mijn bestaan ik had me bijna laten gaan liet me wiegen op zijn draden zou ook zelfs mijn vriend verraden voor een laatste glas maar uit hoeken loert de dood die met zijn spinnepoot de trilling aanvoelt van mijn hoge nood ik laat me nog niet pakken kap nu met het vatten van de glaasjes vrijheid…
wil melker3 januari 2006Lees meer >

In der disco

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.754
Je heupen wiegen, ver uit de maat. Je benen liegen, vol op je plaat.…
Rival29 januari 2004Lees meer >

blonde koppen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
de stengels als navelstrengen verbonden mer de zomeraarde wiegen ruizend ritselend de rijpheid van de korrels in de korenaren de molen scheert met zacht gezang van wind en zachte glans op wieken het kaf der blonde koppen van het koren en voorproeft de instroom van de oogst met ronde slagen het gulle graan tot meel vermalen voedend de…

stengelde iets hoger

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 683
ik bloeide in het groen naast jou mijn kleine korenbloem stengelde iets hoger maar ontnam je nooit het licht in samen wiegen op een warme wind hadden wij voldoende zicht wij plukten zon uit sombere dagen waarin de uren leken te vertragen kom groei met mij in blauw en groen jij weet in bloei wat er samen is te…

speel in mijn hoofd

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 810
je speelt in mijn hoofd tussen flarden gedachten bomen wiegen een lach in dromend verwachten van lente die vliegt vleugels gespreid de winter verliest zijn terrein en verdwijnt voor even bevrijd de wereld ontvlucht zon boven donkere lucht die jaagt op de tijd speel in mijn hoofd dans de muziek voor eigen publiek ik zing…

De dichters

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
Een pen van het diepste blauw Ontmaagd het gelige blad Tekent sierlijk de bouw Van haar fantasiestad Waarin mensen slapen in wiegen kindjes die hen in slaap sissen De vissen kunnen vliegen En vliegen vredig vissen Tot een plotse pennentrek Het geluk in de kiem smoort Zo bouwt de dichteres een plek Waar alles is zoals het hoort…

Petekind

hartenkreet
2.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.473
Ik zie je nog zo uit de wieg getild ik zie ons nog daar in de kerk jij in je doopjurk we wachtte tot de ouderling van dienst een seintje gaf Ik heb je toegesproken want ik voelde mij zoveel ouder en dacht dat ik je leren moest het leven te omarmen omdat het zo kort is Je bent nu half zo jong als ik toen was en je bent een eind…

Gebed van Maria

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Ik Zal hem wiegen en verwarmen En toezingen met zachte stem. Wie ben ik, dat ik hem mocht baren In dit koude, verre oord? Al kan ‘k Uw bedoelingen niet verklaren: Heer, mij geschiede naar Uw woord.…

Dans Du Libel

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 702
regenton stroomt vol de hemel traant een gordijn van treurigheid neer doch, wolkeloos klinkt een concert van klavieren beeldig uitgevoerd klanken van vreugde smelten in melancholie een pracht melodie er danst een libel een kunstig bloemenballet rond lila kleuren landend op de steel wiegen op een meesterstuk vleugels van geluk…

voel mijn warmte

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
als je dan door mijn haar streelt in zachte tintelingen rond mijn oor de schaduw van vandaag verjaagt voel mijn liefde, voel terug hoe dit vrije lijf geprobeerd heeft de wieg te zijn, een sleutel naar groter tot de buiging van dat jaar je anders bracht toen er nacht viel sloten ogen toen het licht werd sloot mijn lach rond wie je…
switi lobi31 oktober 2011Lees meer >

Verst(r)ikt

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
niet in woorden te vangen vertellen tranen dat de opgelegde taak te zwaar is om te dragen met je rug tegen de muur hou je je al zolang staande geef mij je angst dan hou ik je veilig voor de nacht wieg je voor zo lang nodig langzaam verstik je steeds meer in een web dat jij nooit gesponnen hebt uitzichtloosheid kenmerkt de plaat die is…
LadyLove30 november 2013Lees meer >

wat als

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
de aangeslagen snaren verdwijnen in de stilte het ingesneeuwde leven onvindbaar blijft de voorjaarswind het prille niet wiegen kan de camera de dief is die de zielen steelt het vloeibare voorgoed overgaat in het vaststaande de ondoorzichtige vensters niet open gaan het huis geen pad heeft om naar toe te lopen de tak afbreekt…
J.Bakx16 juni 2016Lees meer >

Twee Nymphaea

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Op het blauwe Weerib water wiegen zacht de waterlelies voorzichtig opengevouwen witte kronen rond een gouden hart lieflijke landingsplaats voor eftelingelfjes. Daarnaast de Gele Plomp brutaal verheft de groene knots zich boven water de gele geile bloem toont de wereld trots haar pronte stempel met haar zoete nectar. Slootsloerie.…
Jack Stoop10 oktober 2019Lees meer >

Lente

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Ik lag maar simpel in mijn wieg, naar boven, naar de lucht te staren. Er kwamen wolken langs gevaren en dichterbij zoemde een vlieg. Mijn ik had zich nog niet gevormd. Wat het betekent om te leven was nog geheim. O was het dat ook maar gebleven; onbevat- telijk geluk om niets gegeven en door geen vraag nog ooit bestormd.…

Existentieel samen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 560
ik zag je met een lach naar de bloemen kijken in het hoge gras vingers streelden de tere kleuren alsof je de aarde ontmoette in haar dagelijks draaiende beweging ik smolt om bij je te zijn in dat intiem samen onder zomerluchten zonder namen in die stilte van het leven schoonheid te horen in het lieflijk kleuren wiegen…
wil melker3 november 2023Lees meer >

Een beetje Boedhistisch

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 979
Debiet – krediet schommelt als een wieg: Een fout, misbruik en een kans. En op de weegschaal van Nemesis Zoekt onze ziel naar haar balance.…
Julia T.22 september 2005Lees meer >

Een vleugje sterren

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 910
zal ik je stem nog horen dag na dag in de lichte trilling van je fluisteren het dragen van mijn mond want nog nooit heb je mijn lippen gekust zoals de wind in het zachte spelen met vleugjes rozen zal je me nog warmen uur na uur in het teder wiegen van je voelen het strelen van mijn ogen want nog nooit heb ik jouw glimlach gekust…

het meisje met het zwarte hart

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.208
Zachtjes wieg ik mee Door haar ritme omgeven. Maar haar hart is als een olievlek, Besmeurt haar ziel met tranen En laat voor samen zijn geen plek. En al verblindt haar schoonheid mij Als het licht van duizend manen, Haar olie kom ik nooit voorbij.…
Ran Vink21 januari 2007Lees meer >

Witte rozen

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Verfrist door het wiegen in handenvol dons, brengt een luchtstroom mijn bezwaard hart tot ongekende hoogtes, waar het zwelt door een hemels gegons. Verrezen wordt mijn hart in de geboorte van de zacht waaiende zon. Verdriet verbleekt door de kleur van een roos, witgeschilderd door de horizon.…

Lentefluister, ik noem haar liefde

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 692
met in haar ogen de glimlach van de lente stapt ze blootsvoets de nieuwe morgen tegemoet met rond haar bedauwde lippen een warme lieve groet de echo van haar fluister gedragen door de wind zucht als een zacht wiegen door kruintjes van de bomen langs tere net ontloken bloemkopjes met hun prille lentegeur ik noem haar liefde kun je…

Ontvallen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Een steen valt in het water langzaam dalend naar de schoot van de rivier wat eens zo'n sterke muur leek 'n onneembare vesting lijkt door de tijd brozer dan ooit gestreeld door kabbelend water veredelt sereen licht de luister bomen wiegen geruisloos in de wind ©Lady Love ~* Voor Gabriel die op 26-03'09 zijn vader verloor *~…
LadyLove31 maart 2009Lees meer >

EEN BOOM GEVELD

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Een boom geveld gedachteloos de takken zijn geknakt liggend, langer dan rechtop terneergeslagen in dat besef gebroken bukkend, tel ik ring na ring jaar na jaar staren mij nu aan geboorte, oorlog, dood te lezen in zijn ziel gegrift zijn lief en leed gekerfd, een hart, een pijl een schok gaat door mij heen daar staat mijn wieg…

Weemoed

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 684
Waar stilte zich nestelt tussen de bomen in late zonnestralen die zachtjes wiegen op de wind. Strelen mijn ogen weemoedig de laatste kleurrijke herfstdagen tot de vergrijzing zal gaan winnen.…

Vonkten naar explosief

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 932
ik hoorde je woorden maar zag bloemen wiegen in zon en de zomerse wind jij liet in de lyriek van je voordracht alle beelden weer leven expressief door blik en gebaar in een warm omgeven indringend koos jij voor stilte in scenes vol emotionele momenten ik raakte je onverwacht aan wij vonkten naar explosief zonder woorden zijn wij…

ZICHT EN TOCHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Hoge appelbloesems wiegen losjes in wijde bolle kruinen waaronder kleine krentenbomen luchtig ademen uit hun stil vlammend wit de grote gaard vol zuchtjes is een kluwen flamingo's die op wil vliegen maar steeds laag boven de grond door zich heen blijft zweven blije verwondering geeft met opwekkende vragen en antwoord naar ieders zin.…
Han Messie25 februari 2015Lees meer >

ik haal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
ik haal de kasten leeg en schouw naar binnen ik wieg met het ritme van zachte woorden en zing me terug in de tijd ik schakel tussen slapend verlangen en verbeeldende dwaalsporen ik breng mijn lofzang op het leven en de licht aangeslagen toets ik pluk blauw-warme watten en schuif de wolken weg ik loop hand in hand met onwetendheid…
J.Bakx19 december 2015Lees meer >

spiksplinters

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
zacht strijken vingers langs het ruwe hout dat oud nog mooier is, dan toen het leeft onder mijn schoen verbergt zich stof en grof verdeelt wat zand patronen, in mijn hand het geeft een aardig beeld van ooit waarin er werd geleefd en ik ook nooit iets vroeg maar alle kruizen droeg van wieg, tot aan vandaag de vraag is tot wanneer…
switi lobi5 februari 2017Lees meer >

Laat elegantie leven

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 418
je bewegen laat subtiel elegantie leven in het licht dansante dat gras en planten doet wiegen op een warme zomerse wind in voorzichtig raken lijken vonkjes te ontwaken die overspringend hun energie ontladen om de aantrekkingskracht intenser te maken er zijn natuurlijk meer paren die scharen om jouw lach te onderscheppen…
wil melker15 februari 2023Lees meer >

knap lastig

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 476
voor een dwarsliggend mensenkind in de wieg gelegd om aan rust en roest te knagen is de krib al gauw te krap enfant terrible dat in beweging groeit als de verst afdwalende tak van een stam de dwarsdenker doet de wereld kantelen scheurt zich los van alles wat altijd al zo was een bevlogen rebel overstijgt de kasseien ontregeld…
J.Bakx22 oktober 2023Lees meer >