inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 77.972):

Lente

De treurwilg wordt als eerste groen.
Het zijn mijn vroegste kinderjaren.
Ik weet geen woorden nog, ervaren
dat deed ik onbewust nog toen.

Ik lag maar simpel in mijn wieg,
naar boven, naar de lucht te staren.
Er kwamen wolken langs gevaren
en dichterbij zoemde een vlieg.

Mijn ik had zich nog niet gevormd.
Wat het betekent om te leven
was nog geheim. O was het dat

ook maar gebleven; onbevat-
telijk geluk om niets gegeven
en door geen vraag nog ooit bestormd.

... Uit de bundel 'O, die wijze koeien', Chris de Valk ...

Schrijver: Chris de Valk
Inzender: Janneke de Valk-Boerma, 6 mei 2022


Geplaatst in de categorie: mystiek

2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 31

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Ralameimaar
Datum:
7 mei 2022
Wat een mooi gedicht, ik zie mezelf weer liggen in de kinderwagen en kijken naar die bewegende blaadjes

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)