7913 resultaten.
Orange Pekoe
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.352 Ik vind het buitengewoon
haar oranje, opgestoken haar
de met mascara bewerkte wimpers
haar geblankette gezicht
Hoe kwetsbaar men kan zijn
verborgen achter kleur en vorm
Zij pakt mijn hand en legt
die om een borst zo zacht dat zij
tastbaarder en breekbaarder wordt
in het kloppen van een onstuimig hart
"van mij" deelt zij mee en schenkt…
Mijn heerlijk lief
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.414 Bloemen ben jij
Bloemen in de dageraad
van het leven
Bloeiend
in vruchtbare aarde
Bloemen ben jij
Bloemen op een vroege neveldag
als door een kind geschilderd
met zachte kleuren
vol tederheid.
Bloemen ben jij
Zonnebloemen
in zinderende zomerglans
waarin het licht schittert
van alle harten
van alle sterren…
het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 soms verlang ik naar meer
gebruik ik je woorden zoet
de nooit geziene kleuren
in mijn hart hun warme gloed
voor mij geen toekomst hier
ik zal er nooit bij horen
en kan slechts af en toe
zalig verlangen bekoren
alsof ik het niet wist
alsof ik niet méér wou
je liet me de hemel zien
laat je me nu sterven van kou?…
Liefde in je hart
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
1.879 Ik kijk wat om me heen
en zoek je ogen lief
de helderheid staat mij aan
en ook de kleur
dat groen is mooi.
Je haren in de wind
net zo zacht
als dat ik ze streel
je lach zo intens
geluk dat je graag deelt.
Ik zoek je lippen
die zacht en warm
voelen en mij geven
wat ook jij graag voelt
liefde in je hart.…
als een jonge muze
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
649 lichtvoetiger haast zwevend
danst ze aan mij voorbij
en waar ze ook verschijnt
met verve haar kunsten toont
verandert de wereld van kleur
en klank van beeld en woord
kom, moedigt zij me vurig aan
pak je fluit of tamboerijn
ik geef haar spontaan de vijf
volg haar bruisend pad
en dans en speel en geniet…
Hoger op de wind
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
664 ik steel
mijn bloemen
hoger op de wind
kleur uitbundig
lijnend de lange
kelken verfijnend
geur passie
langs het bed
waarop de nectar is gelegd
want zon zal snel
je vleugels openen in
eerste vlucht op warme wind
ik wil dat je me vindt
jij bent het enig
welkom vlinderkind…
Over en over
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.089 als een wilg op weg
naar winter
de bladeren zacht laten gaan
takken strak in de wind
nog even en het snoeimes
dringt tot aan de knot
er rest niets dan wachten
op herhaling
zal een zomer nog
de kleuren hervinden van toen
alles bloeide en vogelbekjes
voedden zich op de takkenschoot
de root scheen van goud
leven overleefde
de treurnis…
Zo weer vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 ze duiken weer overal op
de steden en hun neongedachten
de vele lichtjes
verduisteren de waarheid
valse pracht in felle kleuren
luide muziek verbergt verdoken stilte
slechts even duurt de erkenning
van de prachtige geschenken
ook mijn vluchtige taal
is zo weer vergeten
het papier ritselt al in de vuilnisbak…
In groen met een geur
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.478 nog één
halve bal
centraal in de boom
de duizend facetten
weerkaatsen gezicht
zonder schroom
vroeger getuigd
ieder een kleur in
groen met een geur
nu rest nog de mijne
de anderen gevallen
verscherfd in de tijd
ik plaats met een luchtig gebaar
maar in duizend facetten spat ook
mijn droom op de vloer uit elkaar…
Lichtend prisma
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
587 Eikenbomen, de lichteters
verkruimelen de winterdag
dofheid distilleert de glans,
schuwen blikken om te wassen
gewogen modder en waterstof,
tijd dompelt lange schaduwen
in een trage schittering van de
aarde, losgelaten uit de matrix
van de zon, in helder prisma van
gekozen kleuren, zaaigoed van
feestende kristallen in het mos.…
een tapijt, een gordijn of een laken
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.190 het lijkt bijna een kunstwerk
die bonte rij omwikkelde lichamen
een wilde mengeling van kleuren
niet vooraf bedacht maar lukraak
liggen ze daar verenigd in de dood
zo levendig samen
hartverscheurend uitbundig
dood is geen stilte als je met velen bent
ze is dan loeihard
krijst en zingt haar noten
door elk merg en been…
Je ziel was vervlogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 jij lag naast het pad
had net ietsje meer
dan de andere stenen
heb je geraapt
met zorg schoon gemaakt
vorm en kleuren bewonderd
maar wilde door
schuren en polijsten
je diepere structuren bekijken
nog kon ik de kern
niet bereiken en heb
je in wanhoop gebroken
jouw scherven
hebben mijn ogen geopend
alleen je ziel was vervlogen…
Vriendinschap
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.200 Die band die ooit ontstond
laat ik niet van kleur verschieten
deze vriendschap wil ik weten.
Poedelnaakt geef ik mijn hart
omdat het veilig is bij jou
even als mijn lach.…
Kleurverloop
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
786 schakeringen wringen
elke volgende lente
tot in het transcendente
dringen ze verder door
en telkens dommelt ergens
een verholen bloem in knop
droomt alweer een meisje
haar allermooiste doek
ze wil nieuwe kleuren
grijpen in het ijle
en met felle vegen vatten
tot nogmaals vruchten licht
naar donker rijpen…
Een berg van glas
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 je wenkte naar me
op een berg van glas
herkende vaag je lach
maar je ogen
reflecteerden kleuren
ik wist dat jij het was
in glinsteringen onbereikbaar
een koele schoonheid
zonder scherf of barst
heb me toch aan jou gesneden
je glazen huis was nog niet af
mijn woorden braken glas
het warme rood heeft
eindelijk kunnen zeggen
hoeveel…
De Bron
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Als de kleur van de dageraad
weer langzaam gaat verdwijnen.
Het mysterie van de nacht
samen met de maan verschijnt.
Je flonkerende sterren ziet staan
waar achter schaduwen dwalen.
In een niemandsland hier ver vandaan
waar geen leven is of dood.
Waar ze steeds zoekende zijn naar
“De bron” waar alles eens begon.…
Draadjesvlees
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
1.213 Buiten groeien hyacinthen
in een kleur die ik niet ken
er hangt schimmel op de plinten
van mijn kamerbrede pen
alle woorden zijn gewassen
in de post die ik niet lees
droge jus in holle kassen
van ontbonden draadjesvlees
zijn de bloemen zwarte linten
om de armen van een wees
wijs mij alle hyacinthen
in de tuin die ik niet vrees.…
Uit de duizend talen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
755 het was niet
jouw muziek die felrood
doorkwam uit de achtergrond
zij lichtte op
uit een palet met
onbekende vergezichten
geroezemoes van stemmen
uit de duizend talen die
eonenlang al uitgestorven zijn
de mengelmoes van
angst en haat vergaard in
onbestemde kleuren van de dood
jouw muziek gaf hoop
maar verloor de strijd van
het…
Tronen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 ik leg mijn oor te luister
op de golven van de zee
met hun intrigerende verhalen
lokken ze mij moeiteloos mee
over het huizenhoge deinen
het laag gelegen domein
met haar ontelbare schatten
waar ik graag onderdeel van wil zijn
word ik meegenomen
tot verre diepte aan de hand
genietend van prachtig koraalrif
betoverende kleuren in onderwaterland…
Paradiso
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
611 daar stond ik dan
onder gebrandschilderde kleuren klein te zijn
rond groter voelen, met het waanidee
dat God
zijn tempels reeds verloren had
wat ging er anders mee
mijn iele stem zocht zacht verloren noemers
volgens hooggeacht publiek- en de muziek
vertrok geen spier
ze vloeide door de aders van een glimlach
en kon nu verlegen zeggen…
Ontdooid
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
543 Op het netvlies van mijn oog
schetsen zich de kleuren van een regenboog,
ontdooit het eerste groen.
Voorbij is het witte seizoen.…
Een fletse gloed
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
564 ze bloeien allemaal
maar de grootsten
staan altijd vooraan
prijzen zich
met kleur en blad
de hemel in
wat achteraf
in minder goede grond
de kleinen saam gedromd
wachtend op het licht
een fletse gloed op het
door strijd getekende gezicht
een enkeling tracht
op de kale rots te overleven
bloemen hebben zij niet weg te geven…
Als storm.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 Klim weer omhoog uit het dal
kijk naar de regenboog hij zal
je leven weer verder gaan kleuren.…
Mijn Wad,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
526 Mijn Wad, kon jij mij maar dromen
me kleuren aan de horizon
met mij ontwaken
telkens wanneer de vloed
me overspoelt
kon ik maar jouw water wezen
het opgedroogde zand
of gewoon zoals jij wilt;
een beetje golf
draag mij in het boeket van het heden
speel de liefde al was het echt
spreek niet van zonden
laat me de winnaar zijn…
Het witte doek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 mijn penselen
hebben angst voor het bewegen
vrees om plein en straat te vegen
kleuren schromen
zich te laten zien zij vloeien niet
maar blijven aangelijnd
het witte doek
voelt koel in het ontvangen
van de eerste schetsen
ten langen leste heb ik
mijn ezel in de tuin gezet
wind en lentezon deden de rest…
In tedere kussen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 je zingt
en blinkt als
het kristal in mijn hand
een kleinood
waarin je ogen
twinkelen als sterren
de kleur
van oude likeur
dromerig en van verre
je lach
overbrugt de
kou van de avond
brengt dansend
ontvlammende warmte
van het flakkerende vuur
in tedere kussen
smaakt onze liefde
eenvoudig en puur…
Vlinderen met ogen dicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 de kleur van jouw ogen
streelt me heel zacht
ze stralen zo mooi als in
'n heldere sterrennacht
de vorm van jouw lippen
ze kussen me amandelrond
hoe ze me laten zweven
met mijn voeten van de grond
de krullen van jouw haar
ze spelen rond mijn gezicht
intens genietend van ons
vlinderen wij met ogen dicht…
straatmadelief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 bijna had ik het gedaan
en was ik op je gaan staan
het voetgangerspad
was van de regen nat
eerst rook ik je geur
en toen zag ik je kleur
je bent te ver van huis gegaan
hier hoor je immers niet te staan
je bent te teer en fijn
om hier alleen te zijn
heb je van de ondergang gered
en snel in het gras teruggezet
je bent me te lief
mijn…
Dromer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
773 Geur prikt in mijn ogen
Geluid drijft op de wind
De kleuren zijn onzichtbaar
Ik voel me een klein kind
Zwart- witte levensstijl
Eentonig in de nacht
Ik proef de herfst op mijn tong
Ik had hem niet zo vroeg verwacht
Een blad valt op mijn haren
Gevangen in een droom
Maar als ik morgen wakker word
Is alles weer gewoon…
Stil leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.235 Waar schimmen en gedachten
een wakend afscheid tekenen
en dromen geen
kleuren meer
vragen
omdat ze
uitdoven
wat nog veranderen wil
zolang het een sprekende schaduw
over heeft.…