35386 resultaten.
Vertekend beeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
924 hij geeft een vertekend beeld
de spiegel
niet zozeer om wat ik was
maar wel, om hoe ik was
wie ik was
komt niet in vraag omdat ik
karakterologisch veranderd ben
nogal logisch
hij geeft een vertekend beeld
de spiegel
omdat mijn uiterlijke jeugd
onherroepelijk achtergebleven is
verzadigd
van het intense snelle leven
vol emotie…
Lente is kortstondig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
581 onze lijven maken schemeringen
in het ongebonden leven dat
rafelt om gewoontes en erwten
uit het blik
het bestek halfzijdig en tweedelig
met de scherpte gericht naar de klok
brengt in het druipend licht
een ode aan het kind dat wordt verwacht
een niemandsdalletje onthult de waarheid
en nestelt in deze lente al vroeg
in de hoogste toppen…
Vurig Verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
560 in vele talen hebben we getekend
langs velen manen vielen er genoeg sterren
zonnestralen droogden onze vreugdetranen
eindeloos de nachten waarin we mijmerden
rennend door de duinen alwaar het helmgras wuifde
maakten konijnen dat ze wegkwamen door 't zand
bonkten onze harten als één, ogen die in elkaar opgingen
jouw gedachten werden de mijne…
Hoogste graad?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
581 onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad,
wars van enig plagiaat, verslaat de hele
scala van de muze waarin ik verdwaal, het
was niet veel, maar daar is mee te leven…
Adembenemend
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
502 omarmd door de mist
ontwaakt de wereld
in al haar schoonheid
wiens geheimen goed
bewaard zijn gebleven
in de schoot van moeder aarde
die zich ontpopt
vanuit haar cocon en wegvliegt
als 'n beeldschone vlinder…
Ik liep in een straat
gedicht
2.8 met 14 stemmen
5.099 In kieren tussen de keien
groeide fris gras
want doodlopende straten
bieden meer levenskans
dan straten die doorlopen
naar mensen die
nog volop leven.
----------------------------------------
uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002.…
Groene ogen en 'n lieve lach
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
519 Heftig zoenend
op het drukke station
velen lopen langs
van en naar het perron
Al die drukte
gaat aan ons voorbij
veilig omsloten
is jouw hand in die van mij
Vele lieve blikken
vliegen over en weer
voel de vlinders dansen
smaakt het zo naar meer
Het moment aangebroken
om uit elkaar te gaan
gewapend met 'n glimlach
loop ik er opgetogen…
Risico
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
524 hoe dicht
kan ik je laten komen
ietsje dichter
of nog dichterbij
van goede vriendschap
kan ik alleen maar dromen
dat ligt niet aan jou
nee dat ligt bij mij
vele malen
mijn hoofd gestoten
want ik wilde
oh zo graag
heb veel geleerd
van idioten
kan het bij jou wel
dat blijft de vraag…
Zorgeloos schommelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 Op haar teentjes staand
laat zij zich in éne vieren
voelt ze de wind door haar haren
hoor haar toch eens gieren
Beentjes strekken zich ver vooruit
dan gebogen en weer terug
handjes houden zich stevig vast
pretoogjes met 'n rechte rug
Zo schommelt zij zorgeloos
de hele zomer heen en weer
lacht het leven haar vrolijk toe
het kleine meisje…
Afscheid geeft hoop
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
2.918 ik mis de vorst
in mijn cyclisch denken
het ijswater van de sloten
de lucht met bevroren idealen
ik mis het afscheid
en verzwijg de spijt
van dat ik leef en de bloemen
die ik je nooit gaf
ik mis de vogels in je ogen
de tempel van je fatsoen
de nissen waar ik kon schuilen
soms wens ik, was het maar als toen…
Explosie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
497 Schaduw verlicht mijn ziel
waar het zwart
van gal
onzichtbaar blijft
tot het moment
dat de bom barst.…
Het gevoel
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.307 Mijn zonnestraal,
mijn vlinder,
mijn bloem,
mijn pracht,
mijn ster,
mijn licht.
Je ontvlamt mij zoals nooit te voren.
Warmte overspoelt mijn lichaam.
Geweldig gevoel zonder een duidelijke naam.
Dansend op straat.
Met jou in mijn gedachte wachtend op een zonnestraal,
die me laat reizen als een ster,
voel ik me vrij als een vlinder,…
In spin de bocht gaat in
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
935 Als alle neuzen dezelfde kant
op zouden staan
ja is dat wat we willen
het zou dan ook wel weer saai zijn
zo nu en dan eventjes
een klein opstandje
lekker dwars tegendraads
ik hoor mijn kleindochter verzuchten
“oma, mijn moeder kan me zo voor schut zetten”
en zie je me gniffelen
en denken aan een hinkelende dochter
vlakbij het schoolplein…
pijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
672 ik heb het
ervaren,
zuigend en kloppend
gaat maar
niet weg
hangt in je lijf
leven doet pijn…
Er is niets
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
716 Niets is er.
Er is niemand.
Zelfs geen leegte.
Zelfs geen iets.
Er is niets.
Toen vroeg ze mij: Is er iets?
Ik zei ja: Er is niets.…
ik zou je willen vragen
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.185 ik zou
je willen vragen
over het leven
ik zou je
willen vragen
over jou
over het hoe
misschien begrijp ik
dan beter
het waarom
het gaat niet
over wat je
aan kennis of materie
hebt vergaard
niet
over status
maar
over hoe jij
het leven
in jou
ervaart
hoe je denkt
en wat je innerlijk beweegt
wat waren je…
Een bewustzijn zonder begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
559 langszij de haven
timmerde ik doodskisten
zonder bedoeling ermee te varen
een wit laken met punaise gaten
wat schetsen op de deksel
afgebeelde relikwieën
een levensloop vol afgedankte zielen
aan het voeteneind wat verfijnde kreukels
het stof was wat te lang
maar met rafelende ingenaaide zomen
kon deze dood me niet meer worden ontnomen…
En de wereld draait door...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.038 En zongen feestvierders in koor
"Lang zal hij leven in de gloria..."…
grijs
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
514 bitterzoet, zout en zurig
zonder moed, koud en vurig
in het licht gedanst, gedronken
van de nacht. een kus gegeven
en gekregen en gedood
ik hou me groot
dit is mijn leven…
Adempauze
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
818 Je geneeest
Je verkwikt
Je beurt op
Je brengt alles in balans
Je lost problemen op
Je geeft liefde kansen
Je brengt vrede
Je geeft me tijd
Je ontplooit me
Je bent mijn ' alles '
Je bent mijn levensadem
Jouw naam? Rust.…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
Nederland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 en dan kust de zon
mijn nederig land
dansen witte wieven
de wei in en uit
wandelen koeien
boven de nevel
even later
weerschijnen coulissen
langgerekt de bomen
tot in het water,
willig treurend
maar het land
komt wel tot leven…
HET BOEK
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
552 wel elke dag iets leren
en je leven meer verrijken
dus blijf het steeds waarderen
die kans wordt je maar één keer gegeven
want als het boek uit is
is dat het einde van je leven…
BELEVEN
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
836 Het leven is je gegeven
waarin veel is te beleven
waarin je alles kunt geven
waarin je kunt streven.
Maar, soms wordt het je gegeven
zonder er naar te streven
waardoor je het leven
anders gaat beleven.…
geplukt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
911 jij ruimt het sop uit stille waters
wringt het vocht uit lichaamstaal
maar je verdrinkt in lege dromen
en plukt de boom des levens kaal
ik scherp mijn geest aan botte bijlen
punt de grens van mijn geloof
maar wat ik ook de spiegel toe roep
op schreeuwen na ben ik al doof…
leef
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
671 verlaat je schaduw
en sla verlost van ballast
je vleugels tot vlucht…
De trap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 Ik snel van trede tot trede
met eeuwige haast
tot de top was bereikt.
met een uitzicht
dat sprak in verre verten
dat wat leek op dat
dat wat ik al had meegemaakt…
gebed
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.525 Mijn God, ik leer nu pas hoe te leven
geef me asjeblieft nog even.…
Gerijpt koren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
547 Een vleugje kind
Aan de rand
Van het bestaan
Waar wind en vaandel
Het gezicht beitelen
In jaartellingen
Die nog zijn te gaan…
Deze dans
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
634 Als een wals is
deze schone ochtend
op me neer gestreken
doch het plaatsen
van mijn voeten is
in tijd gebleven…