8772 resultaten.
Pure wilde natuur (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
733 Een enthousiaste woudloper jubelt:
‘Ik wil vandaag in de natuur opgaan’
Een paar passen achter hem sluipt
geluidloos een tijger met binnenpret
die de ziener op z’n wenken bedient
De tijger, pure wilde natuur, wacht
tot zijn blije ontbijt omkijkt, die dan
volgens wens in de natuur opgaat.…
Nacht.
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
817 Er is niemand, die nu op me wacht.
Misschien, zal morgen de zon weer schijnen
die de sombere gedachten
uit mijn hoofd doet verdwijnen!…
Evenbeeldig
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
1.257 Het kan tenslotte best een stukje beter,
want altijd wacht geluk nèt om de hoek.
Maar Sarkozy vindt steeds een vrouw, zo blijkt,
die nòg meer op z'n echtgenote lijkt.…
Als er minder is
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
650 Het gaat dus om het hefboomprincipe
men neme een stok en slaat een hond
vervolgens begint het heelal te trillen
zoekt evenwicht en houdt zich staande
En Archimedes ligt in bad en slaapt
droomt over het drijven van gewicht
zodra benoemd zich ontspannen laat
de zon wacht en de ster van Betelgeuze…
Papier
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
623 In vele e-mails komt een bericht,
denk over papier niet al te licht,
wacht voor u de printer gebruikt,
want teveel is overbodig en ik denk besmuikt:
er sneuvelen bomen om aan de nood te voldoen,
maar als ik die gewraakte rechters zie
met al die bundels papier, dan meen ik toch:
er ligt echt wel een boompje hier.…
THUIS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 In schemerserre
wacht ik het nieuwe lichten
van rijzende zon.
De werkers dekken
het dak, ruimen de rommel,
wij wanen ons rijk.
Ondanks de waanzin
van vele personages
dromen we hemel.
Mijn god is groter
dan ik hem kan voorstellen,
want god is alles.
De ledematen zijn deel
van grenzenloze puurheid.…
clown
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.036 Hij wacht nu op zijn dood
Voor zijn wel verdiende rust.…
Mijn laatste toeverlaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 zijn handen zijn
van hout het stoffen lijf
lijkt eeuwenoud
geknakt ligt hij
te wachten op
de eerste die hem ziet
met opgewekte ogen
een blijde lach maar ook
vaak tranen van verdriet
hij was mijn kameraad
we deelden alles samen
mijn laatste toeverlaat
ik heb hem opgepakt
wil hem nooit meer kwijt
mijn jeugd in onafscheidelijkheid…
Krenkvlinders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 In het portaal van
de laatste nacht
doemt het lot dat
onafwendbaar wacht.
Het is als schaduw in het dal,
of ginds het klare licht
van sterren in het heelal
dat blinkt in het verre zicht.
Bij de gedachte die dwaalt
smaakt bitter soms zout,
dan weer zoet.
Voor wie over lotgevallen verhaalt
van glooiend gemoed.…
Verscholen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
530 stilletjes slingert de weg voor hen uit
daar waar antwoorden verborgen blijven
in het groenigst gras dat men zorgvuldig
uitkamde in de hoop dat
ligt verraad verleidelijk op de loer
(doch trap er niet in) aanschouw degenen
die jullie voorgingen, ijlings hun weg vervolgden
over de brug van vergetelheid
het wachten duurt…
"de dauwdruppel" uit ""hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
720 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die druppel vallen gaat…
Verstorven boeken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
460 zorgvuldig heringepakte herinneringen
dralen door gangen die lang onbelicht
bleven op 't randje van vergetelheid
toch zijn de beelden zo weer daar
als herlezen woorden zachtjes aan
terugvoeren naar toen
een duidelijk omlijnd beeld was er niet
bleken scherven onlijmbaar, verstorven
boeken wachten stoffig op de komende reis…
de dauwdruppel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die dauwdruppel vallen gaat…
Teder tenger lijf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
612 Paarse linten
doorweven zilveren haren
in schuchtere wind
de rilling nabij
wacht een elfenkind
op ongeboren woorden
tussen bijeen geraapte gedachten
van rozenblaadjes en maneschijn
op ragfijne lijn
balanceerd
in onwerkelijkheid van dromen
haar teder tenger lijf
tot ochtend zal komen…
Het beeld van Antonius, Berkelse kerk
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
691 Ik zal weten,
dat ik altijd bij Hem,
op jou wachtte. Immer,
met alleen jij, in mijn gedachten ... .
Hij redt me : zowel Antonius,
als jij, mijn zielsverwant ...
dan verlies ik niks.
Het is een beeld voor mij geworden
van hoop, geloof, warmte, liefde
en zuiverheid.
Een beeld van een beeld.
Je was en bent er altijd.…
Onderhuids contact
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
530 door het strelen
van je hand
verdwijnt de logica
uit mijn verstand
in vrij associëren
vragen gedachten
niet te wachten
met intenser raken
vingers maken
onderhuids contact
wisselen gevoelens uit
door stromen energie
op gelijke golflengten
groeien dromen
bloeien in een zacht
en teder samen komen…
Sinterklaas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
730 Waar men ook komt
men is aan het delven
of graven
men kan niet rechtdoor
men moet er omheen
of wachten bij rood
er valt smeltende sneeuw
december de vijfde
morgen is het sinterklaas
ik zet ook mijn klomp
misschien word ik beloond
krijg ik een pakje
een pakje geduld
want er is iemand
die heeft toch geschreven
dat geduld het grootste…
Woorddromen
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
578 Als woorden konden dromen
gedichten konden spreken
werden letters weer bomen
op het dood papier
Als bomen konden spreken
letters konden dromen
levende woorden leken
was het bos al hier
Nu wacht ik nog op zinnen
die ik kan toevertrouwen
aan de beelden van binnen
op kringloop dichtpapier…
er zijn zachte muren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 ga maar
de aarde wacht wel
in al zijn dagelijkse dingen
ga maar
naar zachte woorden
die zich uitstrekken
intiem
van vroeg tot laat
ga maar
maar laat me niet achter
een en al ziel, een
en al lichaam
want
alles, ja, alles
in deze armen
zal uit vuursteen bestaan
ga maar
maar laat mij jou dichten
laag na laag
naamloos zoals ik ben…
het bed van glas
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
497 schilder mijn lijf
vereeuwig me
met je vaardige
slanke handen
mijn kunstenaar
je kunt haast niet
wachten
en ik voel me trots
als ik het
eindresultaat zie
daarna vrijen we op
het bed van glas
jij en ik……we zijn
bedreven in kunst.…
Luikjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Vandaag word ik
Maar moeizaam wakker
En kom niet verder
Dan matig bewustzijn
Op een ondergrond
Die stevig en rustig is
Wacht ik op het moment
Dat mijn luikjes opengaan
Waarin zorgzaam zijn
Opgeborgen de woorden
Van rust en vree,
Van geluk en verdriet,
En van overpeinzing
Van hoe ik in mijn
Donkerste duister
Bijna het leven…
toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik vroeg me af
waar voor mij nog
ergens ver misschien
voorbij de vloek
der zeven plagen
een onontgonnen akker,
een paard, een ploeg,
een schuur met verse zaden
stil en ongerept
in de frêle ochtendzon
te wachten lagen
Enkel voor in geval
ik dit hoofdstuk
van mijn leven
werkelijk afsluiten kon.…
Zwavelzurige verdoemenis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
506 in weerlicht
slaat de hemel
breuken in het graf
opent zwavelzurige
verdoemenis die
onverlaten wacht
ongekende kracht
dondert over
een verlaten aarde
storm en hagel
trekken woeste sporen
in aangerichte schade
stilte vol geladenheid
de dodelijke spanning
zijn wij nog niet kwijt…
Mijn broer vraagt naar een herinnering
gedicht
3.5 met 2 stemmen
21.923 Wacht tot het voorjaar, zeg ik,
sluit je ogen, tel tot tien en haal dan
onverschrokken de jonge vogels
uit de goot, hun nesten.
In de berm. En kijk en luister naar
het geluid van rook
in een zwerm.
---------------------------------
uit: 'Parmentier', 12/3 2003.…
zittend in je stoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 door het raam
zittend in zijn stoel
ziet ze hem komen
niet huilen nu
het heeft geen zin
je bent onbereikbaar
iemand die ze niet meer
kan aanraken
gelijk een vergezicht
je woont ergens in de
schuilplaats van haar
geest
ze dacht alleen maar
je te zien
zittend op je stoel
wacht ze.…
niet slapen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 in deze doorwaakte nacht
hoor ik de klagende roep
van een zwarte zwaan
in dit winters noordland
mijn slaapkamer
als wachtkamer
ik houd me doof
maar mijn lijf wil slapen
het duister breekt
ben ik de waker die het
vuur brandend houdt
en wacht op wat komen gaat
ben ik bang
om me los te maken
bang voor het verlies?…
Speel, 't is bittere ernst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
584 Speel met de zon
In je haren,
Met het zand
Tussen je vingers,
Speel met de gedachten
In je hoofd die woorden
Worden, woorden om te horen,
Regels om te zien,
Verzen om te zingen -
Speel met het mes
Tussen je tanden,
't Is bittere ernst,
Want in de verte
Wacht de groeve
Van een bij twee
Die je in de aarde
Verwelkomen…
Tussen je tanden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
539 Speel met de zon
In je haren,
Met het zand
Tussen je vingers,
Speel met de gedachten
In je hoofd die woorden
Worden, woorden om te horen,
Regels om te zien,
Verzen om te zingen -
Speel met het mes
Tussen je tanden,
't Is bittere ernst,
Want in de verte
Wacht de groeve
Van een bij twee
Die je in de aarde
Verwelkomen…
Gouden appels
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 onzichtbare wonden
liggen onder littekens
die nog verhelen
wat eeuwen overerfd is
als haat geen bron meer kent
van wraak en moord
wordt bloed in wijn veranderd
om het leven te vieren
de aarde is gedrenkt in tweespalt
door hen die liefde vrezen
de boom van kennis wacht
op hen, die vruchten delen…
Schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
496 Ik ben een schaduw
wacht op de dag
en verdwijn in de nacht
overdag volg ik de lokroep van mensen
het spel van de kinderen
de ruzies van echtgenoten
s'nachts verberg ik mij ongezien
in haar gesloten ogen
zij geven mij de rust
ik word even zichtbaar
als ze haar nachtlampje aandoet
haar ogen bewegen
en ze slaapt verder.…