Alle inzendingen over wachten

8772 resultaten.

Sorteren op:

Pure wilde natuur (prozagedicht)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 733
Een enthousiaste woudloper jubelt: ‘Ik wil vandaag in de natuur opgaan’ Een paar passen achter hem sluipt geluidloos een tijger met binnenpret die de ziener op z’n wenken bedient De tijger, pure wilde natuur, wacht tot zijn blije ontbijt omkijkt, die dan volgens wens in de natuur opgaat.…
Custor28 maart 2010Lees meer >

Nacht.

hartenkreet
4.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 817
Er is niemand, die nu op me wacht. Misschien, zal morgen de zon weer schijnen die de sombere gedachten uit mijn hoofd doet verdwijnen!…

Evenbeeldig

snelsonnet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.257
Het kan tenslotte best een stukje beter, want altijd wacht geluk nèt om de hoek. Maar Sarkozy vindt steeds een vrouw, zo blijkt, die nòg meer op z'n echtgenote lijkt.…

Als er minder is

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 650
Het gaat dus om het hefboomprincipe men neme een stok en slaat een hond vervolgens begint het heelal te trillen zoekt evenwicht en houdt zich staande En Archimedes ligt in bad en slaapt droomt over het drijven van gewicht zodra benoemd zich ontspannen laat de zon wacht en de ster van Betelgeuze…

Papier

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
In vele e-mails komt een bericht, denk over papier niet al te licht, wacht voor u de printer gebruikt, want teveel is overbodig en ik denk besmuikt: er sneuvelen bomen om aan de nood te voldoen, maar als ik die gewraakte rechters zie met al die bundels papier, dan meen ik toch: er ligt echt wel een boompje hier.…
An Terlouw22 oktober 2010Lees meer >

THUIS

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
In schemerserre wacht ik het nieuwe lichten van rijzende zon. De werkers dekken het dak, ruimen de rommel, wij wanen ons rijk. Ondanks de waanzin van vele personages dromen we hemel. Mijn god is groter dan ik hem kan voorstellen, want god is alles. De ledematen zijn deel van grenzenloze puurheid.…

Mijn laatste toeverlaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
zijn handen zijn van hout het stoffen lijf lijkt eeuwenoud geknakt ligt hij te wachten op de eerste die hem ziet met opgewekte ogen een blijde lach maar ook vaak tranen van verdriet hij was mijn kameraad we deelden alles samen mijn laatste toeverlaat ik heb hem opgepakt wil hem nooit meer kwijt mijn jeugd in onafscheidelijkheid…

Krenkvlinders

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
In het portaal van de laatste nacht doemt het lot dat onafwendbaar wacht. Het is als schaduw in het dal, of ginds het klare licht van sterren in het heelal dat blinkt in het verre zicht. Bij de gedachte die dwaalt smaakt bitter soms zout, dan weer zoet. Voor wie over lotgevallen verhaalt van glooiend gemoed.…

Verscholen

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
stilletjes slingert de weg voor hen uit daar waar antwoorden verborgen blijven in het groenigst gras dat men zorgvuldig uitkamde in de hoop dat ligt verraad verleidelijk op de loer (doch trap er niet in) aanschouw degenen die jullie voorgingen, ijlings hun weg vervolgden over de brug van vergetelheid het wachten duurt…

"de dauwdruppel" uit ""hoelang duurt geduld?"

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 720
als je eindelijk weet wat je wil maar je liefde van nu staat stil weet dan dat ik van je hou en fluister zacht ik weet dat jij ook op mij wacht net als de ochtend op weer een nieuwe dauw als dan door de zon die toch weer schijnen gaat de dauw het blad verlaat zal ik de aarde zijn waarop die druppel vallen gaat…

Verstorven boeken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
zorgvuldig heringepakte herinneringen dralen door gangen die lang onbelicht bleven op 't randje van vergetelheid toch zijn de beelden zo weer daar als herlezen woorden zachtjes aan terugvoeren naar toen een duidelijk omlijnd beeld was er niet bleken scherven onlijmbaar, verstorven boeken wachten stoffig op de komende reis…
LadyLove23 augustus 2011Lees meer >

de dauwdruppel

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 869
als je eindelijk weet wat je wil maar je liefde van nu staat stil weet dan dat ik van je hou en fluister zacht ik weet dat jij ook op mij wacht net als de ochtend op weer een nieuwe dauw als dan door de zon die toch weer schijnen gaat de dauw het blad verlaat zal ik de aarde zijn waarop die dauwdruppel vallen gaat…

Teder tenger lijf

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Paarse linten doorweven zilveren haren in schuchtere wind de rilling nabij wacht een elfenkind op ongeboren woorden tussen bijeen geraapte gedachten van rozenblaadjes en maneschijn op ragfijne lijn balanceerd in onwerkelijkheid van dromen haar teder tenger lijf tot ochtend zal komen…

Het beeld van Antonius, Berkelse kerk

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 691
Ik zal weten, dat ik altijd bij Hem, op jou wachtte. Immer, met alleen jij, in mijn gedachten ... . Hij redt me : zowel Antonius, als jij, mijn zielsverwant ... dan verlies ik niks. Het is een beeld voor mij geworden van hoop, geloof, warmte, liefde en zuiverheid. Een beeld van een beeld. Je was en bent er altijd.…
Petra Hermans1 september 2012Lees meer >

Onderhuids contact

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
door het strelen van je hand verdwijnt de logica uit mijn verstand in vrij associëren vragen gedachten niet te wachten met intenser raken vingers maken onderhuids contact wisselen gevoelens uit door stromen energie op gelijke golflengten groeien dromen bloeien in een zacht en teder samen komen…
wil melker23 november 2012Lees meer >

Sinterklaas

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
Waar men ook komt men is aan het delven of graven men kan niet rechtdoor men moet er omheen of wachten bij rood er valt smeltende sneeuw december de vijfde morgen is het sinterklaas ik zet ook mijn klomp misschien word ik beloond krijg ik een pakje een pakje geduld want er is iemand die heeft toch geschreven dat geduld het grootste…
vancoillie6 december 2012Lees meer >

Woorddromen

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 578
Als woorden konden dromen gedichten konden spreken werden letters weer bomen op het dood papier Als bomen konden spreken letters konden dromen levende woorden leken was het bos al hier Nu wacht ik nog op zinnen die ik kan toevertrouwen aan de beelden van binnen op kringloop dichtpapier…
geeraardt7 februari 2013Lees meer >

er zijn zachte muren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
ga maar de aarde wacht wel in al zijn dagelijkse dingen ga maar naar zachte woorden die zich uitstrekken intiem van vroeg tot laat ga maar maar laat me niet achter een en al ziel, een en al lichaam want alles, ja, alles in deze armen zal uit vuursteen bestaan ga maar maar laat mij jou dichten laag na laag naamloos zoals ik ben…

het bed van glas

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
schilder mijn lijf vereeuwig me met je vaardige slanke handen mijn kunstenaar je kunt haast niet wachten en ik voel me trots als ik het eindresultaat zie daarna vrijen we op het bed van glas jij en ik……we zijn bedreven in kunst.…
fairouz3 april 2013Lees meer >

Luikjes

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Vandaag word ik Maar moeizaam wakker En kom niet verder Dan matig bewustzijn Op een ondergrond Die stevig en rustig is Wacht ik op het moment Dat mijn luikjes opengaan Waarin zorgzaam zijn Opgeborgen de woorden Van rust en vree, Van geluk en verdriet, En van overpeinzing Van hoe ik in mijn Donkerste duister Bijna het leven…

toekomst

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Ik vroeg me af waar voor mij nog ergens ver misschien voorbij de vloek der zeven plagen een onontgonnen akker, een paard, een ploeg, een schuur met verse zaden stil en ongerept in de frêle ochtendzon te wachten lagen Enkel voor in geval ik dit hoofdstuk van mijn leven werkelijk afsluiten kon.…

Zwavelzurige verdoemenis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
in weerlicht slaat de hemel breuken in het graf opent zwavelzurige verdoemenis die onverlaten wacht ongekende kracht dondert over een verlaten aarde storm en hagel trekken woeste sporen in aangerichte schade stilte vol geladenheid de dodelijke spanning zijn wij nog niet kwijt…

Mijn broer vraagt naar een herinnering

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 21.923
Wacht tot het voorjaar, zeg ik, sluit je ogen, tel tot tien en haal dan onverschrokken de jonge vogels uit de goot, hun nesten. In de berm. En kijk en luister naar het geluid van rook in een zwerm. --------------------------------- uit: 'Parmentier', 12/3 2003.…

zittend in je stoel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
door het raam zittend in zijn stoel ziet ze hem komen niet huilen nu het heeft geen zin je bent onbereikbaar iemand die ze niet meer kan aanraken gelijk een vergezicht je woont ergens in de schuilplaats van haar geest ze dacht alleen maar je te zien zittend op je stoel wacht ze.…
fairouz1 oktober 2013Lees meer >

niet slapen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
in deze doorwaakte nacht hoor ik de klagende roep van een zwarte zwaan in dit winters noordland mijn slaapkamer als wachtkamer ik houd me doof maar mijn lijf wil slapen het duister breekt ben ik de waker die het vuur brandend houdt en wacht op wat komen gaat ben ik bang om me los te maken bang voor het verlies?…
J.Bakx1 februari 2014Lees meer >

Speel, 't is bittere ernst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Speel met de zon In je haren, Met het zand Tussen je vingers, Speel met de gedachten In je hoofd die woorden Worden, woorden om te horen, Regels om te zien, Verzen om te zingen - Speel met het mes Tussen je tanden, 't Is bittere ernst, Want in de verte Wacht de groeve Van een bij twee Die je in de aarde Verwelkomen…

Tussen je tanden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Speel met de zon In je haren, Met het zand Tussen je vingers, Speel met de gedachten In je hoofd die woorden Worden, woorden om te horen, Regels om te zien, Verzen om te zingen - Speel met het mes Tussen je tanden, 't Is bittere ernst, Want in de verte Wacht de groeve Van een bij twee Die je in de aarde Verwelkomen…

Gouden appels

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
onzichtbare wonden liggen onder littekens die nog verhelen wat eeuwen overerfd is als haat geen bron meer kent van wraak en moord wordt bloed in wijn veranderd om het leven te vieren de aarde is gedrenkt in tweespalt door hen die liefde vrezen de boom van kennis wacht op hen, die vruchten delen…
Marion Spronk27 februari 2015Lees meer >

Schaduw

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 496
Ik ben een schaduw wacht op de dag en verdwijn in de nacht overdag volg ik de lokroep van mensen het spel van de kinderen de ruzies van echtgenoten s'nachts verberg ik mij ongezien in haar gesloten ogen zij geven mij de rust ik word even zichtbaar als ze haar nachtlampje aandoet haar ogen bewegen en ze slaapt verder.…