8651 resultaten.
BAL, BAL, BROODJE BAL!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
654 broodje
en die witte leggen als eerste het loodje
Broodje Bal, bal, bal
Door dat broodje bal met smurrie
keuze mosterd, mayonaise of curry
even niet, even rust, even geen hurry
in gedachten de slogan: 'lekker vers, dat smaakt!'…
"Euterpe"
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 ik wil soms enkel toetsen
voor hoofdletters gaan plaatsen
als mijn hart vraagt om een klinkende melodie
het lijkt dat het zwart-wit
minder mijn ziel wil weerkaatsen
en ik de vertaalde echo niet hoor
maar enkel in een snarentrilling zie
het is die muze die ook mijn innerlijk stuwt
en vaker vraagt om lyrische aandacht
maar dan middels…
uit de toon vallen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
488 zoals het eerste citroenvlindertje
meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes
dan boven een forsythiastruik in volle gouden gloed.
zoals een rode tulp
de blikvanger wordt
op een bloemperkje
vol oudroze tulpen.…
Brandende jeugdverhalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 het was
een bedeesd
klein mensje
met een grote
rugzak in de vorm
van een strakke
vlakke vulkaan
witte rook uit
zwarte as
geblust
door duizend
vergote tranen
uit haar brandende
jeugdverhalen
vroeger rookten
en smeulden zij
omdat ze niet de
woorden had om
een verhaal te maken
het schermpje
vroeg en antwoordde
zonder haar…
Loutering - Bali 1951
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 Op de grauwe rug van de buffel
staat roerloos een witte vogel
de dalang vertelt oude verhalen
Leg nu zacht stukjes glas op de ogen
omring haar met bloemen bedek haar handen
met munten en stukjes staal
Schrik de demonen af
sterk haar ziel op de reis naar het onaardse
de moeilijke weg naar volmaaktheid
Sta haar bij in deze loutering…
Mijn stille zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
390 zwaai
de wind die fluistert
jij en wij
met rechts een sok
helder wit
links een witte kous
die hoger zit
je witte kol zo zacht
en klaar,
een bruin dat glanst
zo ben jij daar
de bal,het water vrij
jouw rennen, nog steeds
zo'n moeiteloos gebaar
en aan het eind
zacht en zoet
daar wacht alsof het
altijd hoort,
appeltaart...…
Kloot
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
806 hij sprak blauw
zij zag blind
hoorde nooit
dat ene waan
zinnige woord
vond een hel
schreef langs
witte lijnen
zachte wolken
in venijn
ontaard raakten
voeten de grond
net naast het
kiezelpad
zakte ze weg…
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 zand woestijn een
bodem van een dode
zee met resten van
wat schelpenzand
het wit gebeente
en duinenlijnen
die verdwijnen
in de spiegeling
van mijn eigen
fata-morgana
trillende luchten
zuchten gelaten
maar mijn blik reikt
alsmaar verder dan
het weerkaatsen van
mijn droge stem
die geen echo
meer vinden kan…
Gepantserde Ziel
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.798 Nu hij op middelbare leeftijd zit
lijkt hij gevoelloos, star en stug
beziet het leven tè zwart-wit
ik vraag beleefd, geef zijn ziel terug.…
afscheid
hartenkreet
2.9 met 28 stemmen
3.585 kille woorden
op een koude dag
een bleek, wit gezicht
starend in het niets
het einde was nabij
de dood
alles is nu voorbij
niets lijkt nog te leven
tranen
oneindig veel
betraande gezichten
mensen op weg
naar een kille, open plek
een plaats
om afscheid te nemen
afscheid van een mens…
HOND MET BIJNAAM KNAK
gedicht
3.7 met 340 stemmen
40.174 God, zegen Knak
Hij is nu dood
Zijn tong, verhemelte, was rood
Toen was het wit
Toen was hij dood
God, zegen Knak
Hij was een hond
Zijn naam was Knak
Maar in zijn hondenlichaam stak
Een beste ziel
Een verre tak
Een oud verbond
God, zegen Knak
-------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten…
gedachten
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.881 Mijn gedachten zijn zo grijs als de lucht
Niet wetend wat der komen gaat
Als regen die langs mijn ramen stroomt
Komt het eruit als storm in een zucht
Ver gezicht grauw en mistige lijn
Misschien met donder en bliksem
of is het als dwarrelend sneeuw, puur
Wit als mijn gedachten konden zijn…
het park
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
1.386 ik ben vanavond naar buiten gegaan,
de bloemen waren alle wit, de maan had haar ontroerd.
Ik heb een boom omhelsd, zijn bast was hard,
maar ik voelde duidelijk het kloppen van een hart,
ik denk dat het alleen het mijne was.…
winternacht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.949 zie haar stappen
in het wit
maagdelijk vlies
van moeder aarde
zal zij snappen
hoe het zit
ondraaglijk verlies
van grote waarde
streel haar voeten
koud als ijs
bevroren door
gebrek aan aandacht
ik zal boeten
verdiende prijs
volg haar spoor
tot waar de maan wacht…
troost
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.529 woorden hard als staal
verbrijzelden haar liefde
splinters in haar hart
beelden zwart en wit
verdoezelden haar leven
maakten haar verward
streling zacht als wol
begrijpende gebaren
geven haar nu rust
stemmen als fluweel
verhelderende woorden
tranen weg gekust…
zweven
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.419 ik fantaseer gezichten
in duizenden gedichten
en nooit gedachte dromen
ik kerf mijn gedachten
in zwoele zomernachten
en onbeschreven bomen
ik kleur mijn witte wangen
in rozerood verlangen
en net gemiste kansen
ik wens mijn lieve leven
in hemelsblauw te zweven
en eindeloos te dansen…
moegestreden
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.221 zelfs
met alle liefde van de wereld
was hij niet tevreden
zag hij niet
haar wit gezicht
toen zij moegestreden
naast hem lag
ogen dicht
haar wangen zoutig nat
wist hij niet
dat zij begreep
dat er niet meer in zat
dan met alle liefde
van de wereld
hem te laten gaan
met als zekerheid
dat op een dag
ook hij alleen zal staan…
HAIKU
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
771 Rimpelloos water
weerspiegelt de witte maan
licht in duisternis
Ongeziene wind
laat bladeren bewegen
bewijst haar bestaan
Roos, bloem van liefde
alom word je bezongen
je doorns doen mij pijn
De rododendron
laat na een fikse regen
de aarde blozen…
voorbij
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.761 als ik voorbij dit leven ben
weet ik wat er allemaal zal zijn
dan ben ik voor altijd gelukkig
eeuwig verlost van alle pijn
eenmaal heb ik mijn lichaam verlaten
maar keerde terug helaas
werd door een kracht teruggetrokken
ze noemden mij een vechtersbaas
maar als ik zelf had kunnen kiezen
was ik daar dolgraag gebleven
in het witte mooie…
Groninger stunt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
826 Bewonderend werd in de Rotterdamse Kuip gekeken
naar de prestaties van het Groninger groen-wit.
Een ploeg waar ongelofelijk veel pit in zit,
nuchtere daadkracht waaraan de Feyenoorders bezweken.
Eén piemel- en één friemelgoal als bekroningen,
gepermitteerd spreekkoor: Er gaat niets boven Groningen!…
De Zee
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
3.878 de zee vandaag
in onbestemde nevel
heeft zijn levendige vorm
geruild voor een grijze verstikkende deken
maar door de mistlaag
hoor ik het gekeuvel
van de golven
een witte vogel
krijst
in de grauwe dag
niets nieuws
totdat de zee
blauw wordt
de lucht
kleur bekent
en spiegelt
in het water…
Spreekwoordelijk
netgedicht
3.2 met 831 stemmen
78.769 Ik zal niet met de noorderzon verdwijnen
Ik kom altijd als aan een elastiekje terug
Eens zal ik als het zonnetje in huis verschijnen
is het niet razendsnel, dan is het vliegensvlug
Ik ga niet met man en muis ten onder
Ik zal niet voor dag en dauw vergaan
En dat had je zwart op wit kunnen weten
Ik kom uit een spreekwoord vandaan
Rozen verwelken…
Trouwe koord
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
708 Stappend in de lucht
aan een lint
hoog in het blauw
naast een vrouw
die elke stap toetst
voor ze in het ijle
een weg wijst,
zijn witte schoenen
schuiven sober.
Haar vinnige tenen na
tot het touw spant
na een plotse tuimeling.
Ze wiegen mijn aarde
de hemel in zonder
maar één wolk.…
van woord tot gedicht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.284 plots dringen zich woorden
ongevraagd
op de voorgrond
rammen zich ellebogend
in het nu
verlangen - of ik wil
of niet -
gehoord, gezien
gevoeld, geschreven
te worden
verdrijven steeds
zo lang krijsend
alle andere gedachten
tot zij naar behoren
- als zwarte pixels
op witte achtergrond
of minimaal
inkt op papier -
vorm gevonden…
Nog donker je de ogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
903 was blij
met je ontwaken
alleen gekeken
voelde zo ontheemd
je zacht gebaar
het haar wat
in de war
je arm om me heen
nog donker
je de ogen maar
in hun wit zie ik
de dag ontloken
het zwarte blauw
de rood opgaande zon
die sterren doet verbleken
ons moment wordt nooit vergeten…
Binnen gesloten bomen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.484 De gouden cirkel
glanzend op het witte vel
zijn ongrijpbare waarheid
in wankele letters
Ogen zuigen het landschap
rond gesloten bomen
wringende handen
kneden gebalde vuisten
Staal op staal
rolt de afstand op
duistert leven
in opstropende vlakken…
haiku-vierluik
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
884 Witte ijsbloemen
winterpracht uit kou ontstaan
weerkaatsen zonlicht.…
appelboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
698 Anders dan een mens, zal een appelboom niet veinzen
dat het hem goed doet als wij hem in ’t voorjaar roemen
om zijn prachtige, witte en beloftevolle bloemen.
Mens en dier zoeken koelte in zijn rijke lommer
en verliezen zo hun daaglijkse kommer.
Tijdens die momenten willen zij het leven overpeinzen.…
visioen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Hoe snerpend knarst de schaduw,
En kwijnt het wit weg,
Zo ver als de reis kort is,
Zo diep is het gapende gat,
Waarin leegte leegte opvult galmend in het niets,
Aan haken hangen ogen,
En in de starre stilte gaan zij voorbij,
Wie zou nu durven geloven,
Dat hij daar later zat.…