9413 resultaten.
Beautiful World
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
752 Ik geniet
Verdriet dat ik verliet
Je bracht me geluk
Beautiful World, gaat nooit stuk
Ik voel de rust
Voel de warmte van de wereld om me heen
Vuur water lucht aarde , mist geen
Beautiful World, die me kust…
optimist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
648 oneindige grijze grauwheid
wolken tot over de horizon
de zon voor altijd weg
ruisende klettering van water
trage tranen op het glas voor
een uitgeregende wereld
en plots toch verre muziek
die tinkelende verre vogel
een kleine natte optimist…
Schapen en bloemen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
663 Jij geeft je bloemetjes water,
die al beginnen te bloeien
Ondertussen lopen de lammetjes in de wei,
die al aardig beginnen te groeien
In een mooi wolig schaap
In de tijd dat ik dit gedicht maak…
KISSES, PISSES
snelsonnet
2.7 met 23 stemmen
2.634 Als het water aan de lippen staat,
zijn mannen meestal bij een vrouw gebaat.…
tekenend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
880 beeldenstorm,
religieuze razernij
in een glas water
schertsende schets,
lam god's is lam geslagen
de pen te diep in vitriool
voeten treden kortzichtig
de vlag van vrijheid,
signaal van deze tijd
hoogachtend, uw dienaar…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.319 Onder de douche
probeer ik pijn van mijn dag spoelen
verkracht door woorden als dronken schrijver
heet water wurgt meer dan gedachten
lavendel douche gel verricht wonderen
daar waar je niet denkt
bitter-zoete illusie
als verdoving…
Hotel Rossija*
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
838 Aan de overkant het Rode Plein
Plaats van feesten en protest
De 'Moskva' stroomt gestaag voorbij
Veel water, maar geen idee
Schoonmakers en verkopers
Nachtclub die adverteerde
Gatenplanten
Televisies
Alles gaat mee
Het ooit vereerde
----------------------------
*Spreek uit als Rassía…
Nog dieper dan voorheen
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
917 schaduwen
worden dieper langs
de oevers van het meer
ik vraag me af
hoe je in open wonden
eenzaamheid kan herkennen
ik kan niet inademen
en ademhalen
vlaag na vlaag
ik zal weer aan
mijn eigen stem moeten wennen
het water lijkt bijna zwart
zo naakt…
Waarheen?
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
4.153 Ik zag je staan
Langs de weg
het weiland
de dijk
het strand
het water
Ik zag je liggen
Op je bed
grasveld
op de grond
Ik zag je zitten
Op een stoel
een bank
een barkruk
de trein
...
Vijf minuten had ik nodig
om eeuwig bij jou te kunnen zijn…
doorluchtige
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
941 nu zeggen dat je
van niemand bent
een beetje van de zon
de maan en sterrenbeelden
minder van de mensen
die je kent, want tja
daar hoor ik bij
als jouw lichaam
over golven springt
drijven blijft, dobbert
op zwaartekracht
lichter dan soortgelijk
gewicht van water…
krakkemikkige dame
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
654 met zand, water en
een spade
warm geworden
door de zon
of je hand
scheppend op
het misplaatste strand
werd jouw enigheid
geboren
maar je armen
kozen voor zee
en zich steeds
weer krommende
lijnen
eindes bestonden
slechts uit stof…
drijven
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.301 drijven
is evenwicht vinden
loslaten wat spant
vertrouwen op
dobber en dragen
van water en hand
niet vragen
toch lachen
want
drijven
is bevrijd zijn
zweven - niets doen
genezen van
wanen en tranen
om dingen van toen
en zonder spanen
roeien
op weg naar een zoen
van God…
Mozaiek
gedicht
4.0 met 18 stemmen
6.654 stil staat de droom
half gereefd blijft het zeil
gedrang van deeltjes
steen op steen
stoot water tot beweging
nadert een eiland
altijd op een steenworp afstand
schip gemetseld in een lucht van bladgoud
--------------------------
uit: Maatstaf, 1979.…
Ragfijne relativiteit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Werp een kiezel in mijn vijver en geruisloos
haast onzichtbaar over water
trekt zijn kring
slechts één merel zingt
en de wind
speelt zacht met wilgenbladeren maar
de kleine vlinder
vredig rustend aan de rand
fladdert weg.…
Een dag uit vele
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
441 De lantarens spiegelen
de ronde keien
glanzend parelmoer
de straten somber
en verlaten
de wieken
van nachtmolens
draaien op
volle toeren
in de denkovens
wordt het
vuur opgestookt
ik zit achter
mijn bureau
zonder
verwachting
en geef mijn
bloemen water…
Woestijnwater
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.137 Staand in de woestijn
met niets
dan twee handen vol water
en jou, waar ik naar dorst
in mijn uitgedroogde hoofd
Als de trillende lucht je loslaat
zie ik mijn lege handen
Weer een dag vergaan
ongemerkt
in het gulzig hete zand…
Gewichtloosheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 Water ben ik,
ik stroom
vaak opwaarts,
ondoorwaadbaar,
in een droom,
in wind bewogen,
word ik naar
een draaikolk
toegezogen,
als arend wil
ik geruisloos
zweven, kort
heel vrij, al is
het maar voor even,
in zwaartekracht zal
je roep weerklinken,om
dan in gewichtsloosheid
samen te verdrinken.…
IJskoud opgebrand
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
608 ogendiep en mijlenver
kijk ik over het glazen water
langs een zwarte spiegelwand
naar bevroren stilleven
onder het beloofde land
waar vogels zijn gevlogen
rest slechts het witte leven
bij hamerend geluid
van mijn hartslag
onder de ijskoude huid…
Wijze gedachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Soms zat ik aan de oever van het brede water,
Zoiets als een rivier
En zag dan aan de overkant
Iets, door de afstand schijnbaar traag, bewegen,
Een vrachtwagen of autobus.
Dan dacht ik: “kijk,
Daar gaat iets
Dat ik nu niet kan bereiken.
Het beweegt ongrijpbaar
Langs mij heen en heeft van mij geen weet.…
zilverlicht
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
917 De maan spreekt weer in de diepe nacht
de adem van het licht op volle kracht
maan straal door ruimtereis gegaan
om neer te dalen op ons allemaal
het water is van zilver
door het zilverlicht van dat stukje
rots
in de ruimte
staat zij trots.…
Silentium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 de stilte steekt
diep tot op
het bot
slap verweer
denkt ongemerkt
langszij te komen
wrijft zijn
onschuld in
kobaltblauwe verf
wat al snel
sporen achterlaat
in het wassende water
de agitatie groeit
©Lady Love…
Nachtdienst
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
643 schaduwhuizen vallen op straat
tussen scheve bomen
wier kruinen met
bloemen stoeien in overtuinen
waar de laatste vogels nog vliegen
en treurwilgen de avond
wiegen in bootjes die op
het water deinen
zal een drevelgat in de
schemer verschijnen…
verwondering
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
923 verwondering , ik ving aan in je ogen
stralend door de iris van schemer
waarin je ogen open gingen
en dan te bedenken hoe wij nu leven
de taal in jou sprak met mij
het strooit woorden in mijn poëzie
als druppels water van liefde
als teken van leven…
Verdriet...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.530 Met verdriet sluit ik mijn ogen
Wetend wat me te wachten staat
Wat zo boven water gaat komen
Is iets wat me niet koud laat
Omdat ik eigenlijk hoop
dat het niet wordt gezegd
Ik ben bang als de dood
Maak het niet bekend...
Want als je dat doet
verlies ik je voorgoed
En dat wil ik niet
Het einde is verdriet....…
Op Ramses
snelsonnet
3.9 met 33 stemmen
2.237 Zijn stem weerstond de bulderende wind,
het beuken van het water op de dijken.
Geen mode of conventie deed hem wijken;
soms wijze man, dan weer verwonderd kind.
Hij spande muzikaal zijn regenboog.
Ik drink een glas op hem en kijk omhoog.…
Angst om reikende handen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
890 Een vlot
traag dobberend
op de rivier
Reikende handen
helpend
om de overkant
te bereiken
Grijpen
angst,
niet kunnen,
halverwege loslaten
Verder dobberend
alleen
niet vooruit
niet achteruit gaan
Dobberend
een druppel water extra
een traan.…
Waarheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
995 De tranen op mijn wang
zijn het water van verlangen
de zoutheid van verdriet
en parels van onze zon.
Ik vertrouw met alles
op wat ik zeggen kan
in eerlijkheid, in waarheid
ook al raakt dat enorm.
De pijn die je dan kan voelen
ga ik niet uit de weg
ik vang je op en leg je uit
dat liefde, met de tijd, heelt.…
Gezien door de ogen van een kind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 de wind kwam van over de zee
met de nacht in zijn vleugels
maar het wordt dra zomer
dus droom ik
van warmere lucht
en bergen van licht
terwijl ik vaar
over waters als spiegels
over hopen schelpen
en duizenden papieren strandbloemen
gezien door de ogen
van een kind…
groene ruimte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 Hier kan ik
ademhalen
met diepe teugen
ademhalen
Hier kan ik
beelden drinken
uit het blauw
uit het groen
Hier spreken
aarde en lucht
water en vuur
wel duizend talen
Hier staan
struik en boom
boom en struik
in boezelaar en boezeroen
Hier kan ik
ademhalen.…
Het meisje en de zee
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
694 wonderlijk hoe gedachten
suiker spinnen
het zoete de mond beroert
van het meisje in de wolken
aan haar voeten wijkt het water
de zee, de zee
ebt langzaam weg
en neemt in haar kielzog mee
de glimlach van een jonge man
en hoe zij wachtte…