7971 resultaten.
En het was zomer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
651 de warme herinnering
aan hun zomers samen
krult haar mond
in een zacht glimlachen
achter gesloten ogen
dansen sterren
ze fluistert
een kushand
in de lucht
het was goed
zoals het was
ze blikte heel even maar terug…
Echt hemel
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.282 Op het ritme
van haar praten
fietste ik, met af en toe
achter me een harde gil.
Met het koekje van de hema
hand in hand
bij de zee gestaan.
Nog de groeten van
een ster gedaan.
Thuisgekomen
van het feest
riep ze mama, mama
ik ben in
de hemel geweest.…
met open armen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
971 meer dan jij geeft
adem jij en laat los in stappen
zoen wat je achterlaat
omhelzend
verander van huis in stijl
uitgesorteerd opgeruimd
op een andere manier
van kijken
waait de wind
achter de zon van seizoenen
daarmee gelijkwaardig
in de levensgeest
met open armen
wetende waar je van houdt
leef jij je eigen leefritme
meer dan…
De praalwagen symboliseert het sterven
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.237 Het weten sluist bewust
de dood de achterkamer binnen
waar de nacht is blijven steken
achter half gesloten gordijnen
geen Godgevreesd vermogen
maar een zekerheid dát nog leeft
frêle en diffuse woorden
lossen op waar niemandsland
grenst aan de kloof waar
de ziel zijn eigen wegen kent
en aan tafel grimast
de grimeur…
Verzilt de muze
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
719 paarsgewijs bij elkaar
een wolkenrif spiegelt zich
in de zoveelste lente
waar ik langs liep te pozen
van oe naar a
vanuit gedachten
wat achter mijn ogen leeft
verzilt de muze
die het hart niet verstaat
of begrijpt
mijn adem waait
tot de lucht die samen deelt
van vrede tussen mensen
langs bakens van licht
die liefde herbergt…
Eb en vloed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
Maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid
van pure…
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
paniek onderbelicht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
535 binnengebleven achter de ribben
het hart bleef onrustig kloppen
droeg jou met zich mee
en helemaal de tijd
alleen je hoofd maakte er no-
tities van. De kalender scheurde
dag voor dag dag af, ik was er zelf
bij en weet 't ook zeker.
De trein waarin jij zat reed
genadeloos voorbij.
Maar geen spoor van jou.-…
Te laat ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 Vijvers groeien
dicht van angst,
een zee met
kroos werd oceaan,
koos het diepste
van mijn gedachten,
zekerheid verder van
mij vandaan, wachten
vult de mand met vlijt
achter wisselende
maskers van de tijd,
glimlacht voordat ze
verder schrijdt, daarin
schuilt een wijze raad,
mijdt de morgen, anders
ben ik de draad weer kwijt.…
De moeite waard
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
540 Zoeken is de moeite waard
om angsten te verdringen
verborgen achter dingen
al zijn ze klein, dromen
van wat nog zal komen, om
over grenzen heen te zien…
Gedichten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
700 Als een oude zeur sluit ik achter mij de deur.
Niemand die het dan nog leest
Maar ach, ééns ben ik dichter geweest.…
De oorlog
gedicht
3.8 met 71 stemmen
21.653 Overal op straat en
achter deuren, onder stoelen
worden de vijanden gevonden.
De halfslachtende soldaten
slaan vreemde mannen op hun smoelen,
griezelen even van hun wonden
en door de gebroken ruiten
storten zij zich weer naar buiten.
-----------------------------------
uit: 'Het liegend konijn', 1, 2003.…
De kleine waarheid
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
1.811 zij weten het.. de ongelukkige zal 'besmet' zijn
waar het onvermogen achter bleef
om de wonden te likken.…
roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.013 koud is het
door en door koud
alleen
met de smalle maan
half verscholen
achter de wolken
ben ik
verlaten
door en door koud
alleen
in mijn dromen
jouw stem
die me vraagt
lief, kom hier
in mijn armen
laat me je hart,
je lijf
eeuwig warmen
verschuivende wolken
zwart
doen me ontwaken
ik schreeuw
blijf
geeuw
ben al wakker…
als ik het strand was
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
877 paniek geraakt zijn
de zee heeft je er zacht neergelegd
maar kan het niet hebben
als de zon je droogt en bezitten wil
hij stookt de wolken op
maar als deze verleid door die zon
gnuivend voorbijschuiven
wordt de zee woest
vergeet zichzelf en trekt in het hete zand
als de zon zich verblindt
verlaten door zon en zee
blijft het strand kil achter…
woorden van zilte zee
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
713 achter uitgestrekte stilte
verscholen in diepe wateren
liggen woorden
die aangeraakt door zachte wind
een tipje van de sluier lichten
waar leisteen grijs
tussen ochtendgloren en avondrood
zich even
van zijn koperen kant laat zien
ontbloten woorden
slechts een fractie
van het mysterie
zo voelbaar
dat zij verwaaien
in de grootsheid…
Sporen in licht.(haiku's)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 Onderhuids zaaisel
façade achter gevoel,
dichterlijk maaigoed.
Voetbal Guru preekt,
gewonnen, verloren is
welke kant je kiest.
Spoor in morgenlicht
schokkende kar met dromen
je hoort ze kraken.…
Toch is hoop alles
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
902 vermoeide handen zijn slecht
op hun gemak
reuma laat sporen achter
van pijn bij het werken
ik protesteer
het achtervolgd mij op de borst
waarheid is een gouden draad
op de zichtbare kant
moet ik zeggen, voor mij
bij het ochtendgloren van de dag
toch is hoop alles
om de pijn te bestrijden
door middel van rust onder de zon
van het noorden…
Dit ben ik
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
752 Dit ben ik
Zittend achter de computer
gedichten te schrijven
over wat ik over het leven denk
en weet, maar nooit heb ik het over mezelf
Dit ben ik efia
Een meisje dat veel met haar leven bereiken wil
Van het leven leren en genieten wil...…
Navraag.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
579 Als ik je vraag
naar onze verbintenis
zeg jij dat we twee huizen
rijk zijn
Je wijst naar onze verworvenheden,
en naar onze vrijheid
je vertelt me
dat we al veel verder zijn dan dit,
het gewone ligt al ver achter ons
ik had het niet eens gemerkt
het ging zo vanzelf
Ik zie je,
maar toch ik zie niet alles
Ik hoor je,
en ik voel…
Niemand.
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
721 Gevoelens gaan tonen
het leven weer omarmen de
onzekerheid achter me laten.…
zondag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
772 het is weer zo'n grijze-grauwe zondag
een dag waar niets hoeft, maar alles mag
achter pc, mailen en telefoneren
nieuwe spelletjes proberen
tv is ook iets voor zo'n luie dag
boer zoekt vrouw is wat ik zag
morgen weer een nieuwe dag op het werk
na onze doorstart staan we weer sterk…
En wat dan?
gedicht
2.5 met 116 stemmen
31.942 Want wie als ik nooit heeft
gebouwen laat niets achter dan
verwachting en verwarring en
wat dan?
Wellicht in uw herinnering zal ik
stollen verstijven, niet lang meer
blijven maar verbleken tot verleden
en wat toen? Te doen?…
Langzaam
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
605 Waar ik een glimp zag van
heel lang geleden goed
verstopt achter mijn hart
nu roept de nieuwe morgen
gaat mijn droom vervagen.
Diep in mij zal ik het altijd
bij me dragen het zal nooit
helemaal verdwijnen, het is
een stukje uit mijn verleden
dat hoort bij mijn bestaan.…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
540 zo mistig
en rooskleurig schoon
adem ik tot het laatste seizoensbeeld
je dromen in
soms weet ik het niet
hoe ik je lief of wegvegen moet
langzaam verslijt mijn stem
achter gevallen doeken
en is dit gevecht
voor jou voor mij
geen kunst
echter zucht me een helder landschap
en ik kus de poëzie onder het blauwe licht
welterusten slaap…
Kleurbestuiving
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Dat lome, luie licht
ronddwalend in schemeruren
waarin honden van rondom
de nacht aanblaffen
de dagwarmte zich rept
naar de onvindbare slaapstede
en een vroege ster binnensluipt
Juist dat late licht vindt
- zonder enig zoeken -
achter uitdovende dagdromen
en in de onkuise hoeken
van mijn zevenkantige cirkel
steeds de verborgen weelde…
Moeder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
605 Een traan rolt over mijn gezicht
trek dan de deur weer zachtjes,
achter me dicht, ga naar huis
ZIJ KWAM NOOIT MEER THUIS!!!!!!…
Constante cadans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 beweging tussen natte muren
Franse lelies, manshoog
wuiven achter sterren
er sijpelt water van de schoor
die de ingezakte schedel moet schragen
drip drip drup
drip drip drup
het ritme van leven na de dood
gaat onverstoorbaar door de kamers
er wordt niets geplooid of glad gestreken
ontbering geeft voedsel
aan alles wat niet is bezweken…
N-O-O-I-T!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
728 Momenten van tijd in een
hier opengeslagen fotoalbum
De mooiste herinnering
in meervoud in mijn vitrinekast
Volop trots, in het licht, achter glas
momenten van ervaren
van toen en ooit hebben gedaan
Matroesjka's, Toetanchamon
bijzonder Portugees en veel Chinees
Beer in avondschemering
verzameld geheugen, zonder last
Vrijheid opent verhoogde…
Van Kerst naar Pasen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.873 Als het geboortefeest
Achter ons ligt maken we
Ons op voor het leven dat
Langzaam lijden wordt
Van Hosanna en Halleluja
Naar Kruisigt hem in
Een kleine veertig dagen
Zo snel verwaait je roem
Van gevierde redder tot
Bespotte koning van de joden
Het kaarslicht dat ik in
Kerstnacht bij de voordeur
Heb gezet blijft gedurig
Branden…