8234 resultaten.
'n Middag in Kijkduin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wolken stapelen in
vele tinten grijs
aan de horizon
'n klein bootje
Tussen hemel en aarde
een immens grote zee
deinende beweging
lichtgroen tegen grijs
Niets blijft hetzelfde
ontelbare schelpen waartussen
'n krab rent voor z'n leven
als voetstappen verdwijnen…
Doorzien
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
585 In de ledigheid van lucht
zijn er volop bochten
om ons in te wringen
een onmetelijke ruimte
zonder weerstand of verzet
Een smalle basis
een breekbaar draadje
het meest wankele evenwicht
het is genoeg om rechtop
naar de hemel te reiken
Tegen onze bevlekte achtergrond
schieten we nietig en vluchtig op
we denken hermetisch
met een doorzichtig…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
Jij bent gevallen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
549 jouw lied
klonk majestueus
in de wind
jij was
de reus
van het bos
reikte
hoger dan wie
naar de hemel
maar in
de bodem
begon het gevecht
onzichtbaar vrat
een schimmel
je wortels weg
jij bent gevallen
langzaam vergaan
toch zingt de wind
op de open plek
is jouw stek
als reus opgestaan…
spiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 de zon baant zich voor dag en dauw
een weg naar een wolkeloze hemel
eenden liggen nog diep in hun veren
verscholen tussen het riet
een meerkoet duikt onafgebroken in
het rimpelend water
hoe ik deze gewone, aardse beelden
in houdbare woorden verzamelen wil
hoe zij onzegbaar verborgen blijven
mijn schuchter pogen ver te boven…
Tot ooit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
857 we hebben je uitgeleide gedaan
te rusten gelegd, omringd door
een zee van bloemen
die straalden zoals jij
jij die midden in het leven stond
begaan met alle mensen om je heen
jouw prachtzonen leken
ontroostbaar evenals de hemel
waar naar jij onderweg bent
goede reis Marion.…
Gods water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 moet de onderste steen
echt boven komen om
het fundament stevig te laten zijn
is het de hemel
en aarde bewegen
wel waard voor die pijn
ik graaf niet zo diep
maar laat gods water niet
zomaar over de akkers lopen
kom laten we samen
over die drempel stappen en
zonder omzien nog gouden jaren pakken…
Zonsondergang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
669 Laagstaande zon bespeelt
het kleurende lover
die het laat glanzen met
haar diffuse gouden licht
Nog even, dan gaat ze onder
en trekken grijze wolken
het blauw van de hemel dicht
haar stralen nog nagloeiend
in roze en oranje tint
Een schouwspel dat nooit verveelt
als de dag zich met de nacht verbindt
Zonsondergang
het blijft bijzonder…
Herfstbladeren.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
785 Ik vlei me neer
op het zachte bladerbed
en kijk naar de hemel
en zie een wolkengewemel.
De zon schijnt door
de kale takken van de bomen.
Ze voelen, dat de
winter gaat komen.
Ik laat het bos alleen
en ga ontroerd weer heen...…
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Oordeel en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Heel alleen kom ik u halen
En breng u dan naar het gerecht
Ik laat het aan mijn broeder Oordeel over
Om uw hart en geweten, uw ziel, te wegen
Meer dan 21 gram
Betekend voor u een enkeltje
Naar de Hel…
Is er minder gewicht in de schaal gelegd
Wordt u uw onschuld vergeven,
U mag rechtstreeks naar de Hemel
U die 21 gram precies…
Het is niet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
827 Het is niet het vallen
van de avond zien de
sterren aan de hemel
of het licht van de maan.
Het is willen aanvaarden
de herfst in ons leven die
ons leert hoe fijn het is
dat we er nog altijd zijn.
De zon zien die elke
dag weer opkomt ons
zijn warmte schenkt alles
om ons heen laat groeien.…
Een handvol wensen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
549 ik zie je staan
jouw silhouet tegen de hemel
rakend aan een halve maan
met een handvol wensen
kijk je naar de sterren
tot ze vallend gaan
en jij de boodschap fluistert
uit het diepst van je hart
een vraag om sterkte en veel kracht
want hoger aan het firmament
ver boven het plejadengruis twinkelt
een nieuw sterretje haar eerste leefmoment…
Groeide haar voorbij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 zij had losgelaten
keek vertederd hoe de jonge loot
in nieuwe grond ontsproot
boog haar takken
in verwachten tot zijn kroon
het licht bereikte om samen te gaan kijken
hij groeide haar voorbij
in zijn ontdekken van de hemel
ontplooide frank en vrij
zij ziet hem gaan
ondanks samen wortelen
voelt zij zich verlaten in bestaan…
Een plek waar iedereen zich thuis voelt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Glazen stad onder ijsblauwe hemel.
Helder licht in de schaduw.
En met grote gele ogen als die
van een uil kijkt men naar
fonkelende sterren in de nacht.
Alles als kristal, glazen stad
met open hart.
Voor iedereen toegankelijk, geen
angsten, vrees, noch pijn.
Men baadt in het zuiverste water
en alles voelt zacht als satijn.…
In de leemtes van mijn gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 in de leemtes van mijn gedachten
spinnen woorden als boemerangs rond
kleuren vele vermoedens het zicht
rollen zinloze zinnen over de grond
een spel van onbegrepen krachten
maar soms flitst dan dat hemels licht :)
en al dat spinsel zonder rede
nestelt zich als stenen in een muur
op het scherp van de gulden snede
en zo wordt een leemte plotseling…
Een snel dispuut
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
695 waar het vroeger
bliksemde in
een snel dispuut
neemt nu traagheid
toe met de minuut
antwoorden
hangen in de lucht
maar trekken
in een lichte mist
aan hem voorbij
hij kan ze
niet meer raken
wolken die
de hemel maken
het blijft een brij
toch is er soms
een open plek waar
een nieuw vergezicht
hem zekerheden geeft
die hij al tijden…
RIJK BLIJVEN....oftewel verdiepen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Als je je blijvend wil verrijken
moet je groeiend blijven rijpen
zeg maar steeds opnieuw vereiken
en soms je oude boom verplanten
in jong, fris, vers ontkiemende grond
Dat hou je geest en lichaam gezond
en kan je tot grote hoogte stijgen
Want oude diep verwortelde bomen
groeien tot aan, zelfs in de hemel!…
Wolkten als guirlandes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 je zei dat jij
geen schoonheid was
maar je straalde warme kracht
droeg je haren
in engelendracht
compleet met hemelse lach
ik stond perplex
door je verschijnen
voelde schuchterheid verdwijnen
jij raakte me
diep in mijn ziel
wist dat ik meteen voor je viel
samen zijn we weggegaan
vlinders wolkten als
guirlandes achter ons aan…
Ogen als spotlights
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 je stem speelde toneel
het geluid kleurde decors
in adem donkerde schaduw
handen regisseerden het licht
terwijl je ogen als spotlights
op mensen waren gericht
jij bracht vervoering
passie tranen en pijn door
zo intiem met ons samen te zijn
in de melodie van het leven
enkel door zelf alles te geven
met stilte als hemels refrein…
Voor altijd ja
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
677 Dragende krachten die mij omwentelen
Giften mij toebedeeld
Ik neem jou aan
Wat ik jou geef komt uit mijn hart
Blauwe hemel doordrenkt van geluk
Terwijl de zon ons kust
Voor altijd ben jij de mijne
Net zoals die twee
Voortgekomen uit liefde
Anoha yeha-noha è ti mèjeje Ashani…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Geen ster hoog aan de hemel,
terwijl de lach verzinkt in
weemoedige klanken.
De aarde fragiel als een vlinder...
Mensen beven tussen grauwe wolken
en dor gras.
In het park geen rode rozen,
alleen dode gele.
En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
Met blote voeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 ik wilde je
groter en meer
duizenden rozen
konden jou
niet doen blozen
heb je portretten
de kleur van liefde
en leven gegeven
ieder pigment
droeg jouw geur
maar toen
de hemel kierde
zag ik voor
het eerst wie jij
werkelijk was
je danste met
blote voeten
in het hoge gras
straalde een intens
warme madeliefjeslach…
Tussen droom en daad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 Droom die er met mij
Vandoor is gegaan,
Mij heeft losgerukt
Uit het nu waarin ik
Zo hopeloos ben vastgelopen,
Me heeft opgetild naar
Een hemel hier niet ver
Vandaan waarin het leven
Zo veel lichter is dan
Zich in de werkelijkheid
Van alle dag voelen laat -
Daar wil ik heen,
Daar, alleen daar,
Ook al kost het
Misschien nog…
Haar schaduwrijke kus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 ik fluisterde
in korte woorden
stukjes leven van me af
zij droomde
warme rust in
haar schaduwrijke kus
ik omarmde
met lichte schroom
de al verweerde bast
voelde hoe
de stromen vloeiden in
haar mij toegenegen lach
nog weet ik dat
de wereld een seconde
heeft stil gestaan
in dat ultiem moment
van delen ben ik
voor even de hemel…
ZON ZIT BINNEN ONZE VREUGD
poëzie
4.0 met 1 stemmen
968 Geen slag, geen schok, geen ruk
kan liefde scheuren uit de hemel daar wij schijnen.
De ganse wereld mag verdwijnen:
Zon is de kern van ons geluk.…
Lieve maangodin
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
615 kom je, zo klaar als een klontje
dat wegsmelt. ik proef je, drink je
hemels…
Kracht en macht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 onmiskenbaar is
de kracht en macht
waarmee wij
levenslang strijden
die ons naar
beneden trekken
en op latere leeftijd
vaak doen lijden
wij denken te
ontsnappen in bewegen
het neerwaartse gaat snel
omhoog gaan is veel geven
toch groeien wij
naar boven omdat de zon
met al haar warmte en licht
ons in een hemel doet geloven…
ridder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Een ontspoorde ridder
viel van zijn paard
pakte de degens en zijn zwaard
Ik ga de hemel beklimmen
ik ga vooruit
zei hij luid
andere mensen lachten en mopperden
weer zo één
Blijf jij maar voor je paard zorgen
zeiden ze
zodat het te eten krijgt en schoongemaakt wordt
Dan ontspoor je misschien niet meer
ook al doet het zeer…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 hij slaat zijn vleugels uit
en vliegt hoog op
om te stranden tussen duinen
en groengrijze golven
tijd om alle zintuigen
op scherp te stellen
onder een gesloten hemel
de kustlijn volgen
samen met de kwelling
en de winst van het loslaten
trekken de stormen in zijn hoofd
gestaag naar het water
een nieuwe dag
gezet in glanzend…