Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

nu moet ik gaan: de bloemen sterven

gedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 40.591
dan zal ik zingen van de zwarte dag en van de schaduw die wij moesten delen en van de vloek die sprong in onze kelen en van het mes dat in jouw handen lag. troost mij als ik zo droef moet zingen, leg als een krans jouw handen om mijn hoofd.…

Nieuw zicht op de oude haven

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 938
Haar gezicht raakt aan haar blikken gewend, verweerd en allesbehalve eenkennig verzuchten de schaduwen hun daglicht, blinken tranen het roestbruin zacht. Strak gespannen, lippen vastberaden om de plooien, de netten van het ongemak in onmogelijke samenhang te steunen..…
Rob van Tol21 december 2013Lees meer >

De Honingboom

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
het was begoocheling toen ik een foto van gewortelde schaduw trok ik weet nog hoe het rook de savanne van het warme hart de kou van de eenzame toendra ik ben vergeten hoe het voelde de gouden mist, de ochtend van de nachtbraker het laaghangend fruit in je kop draag je nog vrucht je bast is gegroefd, je dagvlieg gevangen in amberstroop onvermijdelijk…
Iniduo30 december 2013Lees meer >

Het lange licht die zomer

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
verte droom ik tussen stille woorden in spiegeling van water streel ik wolken raakt de wind mij even aan teder beminde gezinde gedachten raakten blind verbleekten die zomer waar het lange licht op handen werd gedragen maar de herinnering blijft zelfs als de tijd speelt en bladert door dagen droom ik tussen stille woorden in schaduw…

Op het pad van kiezels

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Op het pad van kiezels luisterend naar jouw kleur struikel ik vol overgave en beland in jouw schaduw Stenen, grijs, zwart en bruin Kijkend naar jouw geur maak geen keuze en val in de diepte Onder de meidoorn mijmerend over ons zien wij velden koolzaad maar zien geen begin Op het pad van kiezels nip ik aan jouw tranen Peinzend schrijden…

Boom in park

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Jouw schaduw, over monument van glas. Geschiedenis bewaard, in grond waarin jij staat. Strijd en storm heb je geweerd. Nog eeuwen te gaan.…

Regen

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.904
Schaduwen van wie er gaat ingedoken over straat, kleren, hoofd en voetenhak weggeëffend, grauw en vlak als lei. Tuin en schutting allebei, heesters, perken en jasmijnen opgetild in een verdwijnen en het uitgerafeld pad heeft ook zijn stil verlies gehad.…

Tovert met handen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
ik heb je gezien in vergelijk kleine dingen geijkt waar in jij zo op mij lijkt een subtiele beweging als schaduw van blik jouw ogen zien het gebeuren handen zijn er eerder dan ik je lach is spontaan maar ik hoor je gedachten al snel verder gaan in het raken van snaren om de aandacht te bewaren je speelt in een wereld die jij nog…
wil melker30 augustus 2014Lees meer >

Een visioen maar dan anders

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
het is geen vraag meer maar verdrongen stilstand nu de wind de takken weer buigt een tint er tussenin noch het zwart in gesloten ogen noch de nevel als gedempt wolkenlicht een vorm van helder, die van geleende tijd voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp tussen brongras dat eertijds ons voedde een voeg tussen nu, heden, wij, ons hoe…
Iniduo21 september 2014Lees meer >

WAARIN DE DUIVEL WAART

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
Stukje voor stukje tracht ik na een woelige nacht mijn denken te herplaatsen waarin het landschap dat ik overzag onthoofd uiteenviel door duivelse geesten die zich hadden vermomd als nederig godvruchtige lieden onder giftig spuwende zwarte schaduwen van dode akkers zocht ik naar de laatste stukjes hoop waarmee het beeld van de egaal bloedrode…
Laurens Windig29 september 2014Lees meer >

Plaats vrij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 925
De brandende kaars verlicht de lege plek aan tafel jouw schaduw benadrukt de leegte. Met een lege plek op de bank nuttig ik de toast met brie met mijn laatste slok wijn. Een lege plek naast mij in bed waar jouw geur nog als een aroma walmt in mijn neusgaten.…

oprechte uitnodiging (2)

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 596
graag in jou, zeg ik om de dorre bladeren te horen spreken de ontroering is soms niet meer dan het zien van een uit de mist verschenen boom die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden zich alleen waant wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt na een dag, te donker om volop te leven het is zo voorbij, antwoordt het herfstlicht schaduwen…

Kaarsjes

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.336
De lengte van je schijn kan nooit lang genoeg zijn, maar wacht; ik steek je aan, kort zo je bestaan maar geniet met volle teugen van je geflikker je warmte en je kunst om schaduwen te toveren op de wanden!…
An Terlouw16 december 2014Lees meer >

Het bed met twijfels

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 450
de zon weer toegelaten met zijn licht en warmte wij hebben daar te lang geslapen het samen bleek gelaagd te zijn met onverenigbare elementen toch beleefden wij ondanks de zorg en pijn tal van gelukzalige momenten met bloemen groet ik jou omdat jij al die jaren mijn maatje bent gebleven maar de ruimte werd te klein om samen zonder schaduw…

Herinneringen in zwart wit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 415
ik had de luiken van mijn comfortzone gesloten verstoken van buiten hield ik herinneringen in zwart wit tegen het steeds donker wordend licht hagen en struiken groeiden woekerend dicht in hun wanhopig zoeken naar de laatste streepjes zon herfstte het groen in schaduw alom ik weet van buigen en barsten heb mij eindelijk vermand ben uit…
wil melker2 augustus 2015Lees meer >

Een vleugje flirt

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
een kleine scene op het terras waar jij en ook de zon aanwezig was stralende ogen een vleugje flirt heerlijke woorden die niet door anderen waren te horen de ober serveerde een lach met ijs in het glas brak de verlegenheid open door ludiek weg te lopen wind parasolde bewegende schaduw speelde met highlights in de krul van je haar…
wil melker4 augustus 2015Lees meer >

Zorgeloos

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
Ik, die de sagen over diens ontrouw in de schaduw voorlas... Zorgeloos? Vandaag sabbel je opnieuw op die grasspriet, onderbreekt je blote voet weer steeds de lectuur, laat ik je haast hoorbaar zeggen: -Voorzichtig! Ja, zo is het goed.…

schuilplaats

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 612
de nacht begint je ogen gaan in en uit en onder het wurgende juk van duisternis hoe vaak ik ook probeer blijven antwoorden gesloten onder wimpers wil je verder kijken, vraag ik wanneer een vreemde pijn vastgroeit in je lijf zie je dan niet hoe je zelf het glanzen van de spiegel wegdraait even stap je uit je schaduw er is geen…

Vonkte gouden regen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
je vonkte gouden regen rook naar zomer strand en golfjes zee die pure volheid van het leven toen lach en ogen stralend in een zoen ik nam je mee de wereld in doldwaas verliefd op jou mijn eigen griet we zijn gaan lopen naar de horizon dansten schaduw in het rode avondlicht ik wist nog dat de hemel kierde toen ik jou zacht kuste…
wil melker16 november 2015Lees meer >

Wachter van de nacht

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 812
zijn hoed af voor grijze vogels op de galerij van het appartementencomplex tot dat donkere straatje waar hij ooit strategisch was neergezet als een tinnen soldaatje men fluistert, beschimpt en kluistert hem op fictieve gronden hij ronselt en raust, hoereert en smoust voorbij het kruispunt naar lager wal zwerft over de stoep zijn schaduw…

Heelal

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
Het heelal is een grote toverbal daar waar het stof van de geest in de sterren overgaat daar waar het onbekende deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat daar waar het begin en en einde van het leven ontstaat in de kosmos vanuit het diepe begin de zin is het gezoek en het gevecht erin het lijden is de schaduw die als een donkere…
ebba13 oktober 2016Lees meer >

Ongeziene talenten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 741
door weinig ervaren mengden mijn kleuren vervlakkend naar licht in het niet uitgesproken zicht kregen klanken dezelfde toon waaide gelijkmatigheid een doffe berusting zonder sprankjes hoop ik ben gaan retoucheren om de oorspronkelijke pigmenten te vitaliseren tot verbazing helderde juist schaduw het verflauwde licht uit donkere…
wil melker28 november 2016Lees meer >

Oeverloos laveren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
ik wil langer schemeren om het dubbele in ons bestaan intenser te beleven de speels vrolijke kanten het lieflijk dansante in het jeugdig bewegen in schaduwen bijeengeraapt de desolate wanhoop zonder uitweg en het ten einde raad wij blijven bij de grenzen weg in oeverloos laveren maar zoeken beide zijden op in steeds proberen zo juichen…
wil melker4 december 2016Lees meer >

Melodieuze energie

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
ik weet het oog de magie van licht waarin zicht al het aardse overschrijdt de tijd mystieke componenten geeft omdat hij als schaduw naast eeuwigheid leeft facetten toont in muzikale kleuren door hun snelle werveling van melodieuze energie waar vormen zich kortstondig manifesteren pulseert een warmte die ons de hemel leert…
wil melker14 december 2016Lees meer >

Gesluierd refrein

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
Terwijl het lied weerklinkt in de schaduw van mijn emoties verlicht het gevoel door jouw gegeven souvenir. De eclips typeert als gordijn van hoop, geduld in afwachting nu de verduistering ons weer verbindt met vertier. Ook nevel in de dageraad of mist op de dag zonder wind kan jouw glimlach van de nacht niet laat verdwijnen.…

Het woord

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.365
Wandelend door een boomgaarden wereld vroeg ik een vogel een vederen woord een zingend woord een zonlicht woord smeekte ik een vogel een woord mij ten dienste een vliegwoord een vangbal een boemerang Maar toen ik droomde dat mijn wens zich vervulde verschool ik mij om het te breken om te zien wat er in zou zijn: een nest jonge vogels of schaduw…
Koos Schuur29 januari 2017Lees meer >

verdwaalde mensen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
verdwaalde mensen in de stad werpen hun schaduwen op straat geketend aan een doelloos pad bewegend in dezelfde maat diep bedolven onder vele smarten hebben zij zich in een waan gehuld die de leegte in hun dorre harten slechts met vluchtige verlangens vult ik lees de wanhoop in hun holle ogen en voel de pijn van hun verloren strijd terwijl…

Het mooie patina

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
zij hebben stilte langdradig gemaakt uit hun gespreksstof was al lang geen goed garen meer te spinnen handen schikten bloemen zonder hart in vaal licht dat de kleuren versluierde en vorm geen schaduw gaf het mooie patina van liefdevol gebruik verdofte en straalde nog amper zijn warme toegenegenheid uit nog zien zij elkaar maar…

Mijn laatste snik

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
het is de alleen zijn pijn die nachts uit schaduw zijn tanden krijgt vol venijn aan zekerheden vreet als ik zweet van angst zelfs licht kan niet verdrijven wat uit donker naar me toe komt schuiven een radeloze schreeuw kan ik totaal verlamd nog panisch uiten voor ik wakker schrik gedesoriënteerd dacht bezig te zijn aan mijn laatste…

Een beetje extra

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Want soms, begrijp ik mensen wel die niet genoeg krijgen van de zon, maar weet je: ik zit gewoon in de schaduw op ons balkon! Echter soms, die enkele keer, wil de mens een beetje meer en dat geef ik graag, zeer zeker vandaag!…