8758 resultaten.
Ont-spanje
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.037 En weer is het stil
na de storm. Ochtendlijk
ontwaken, na ontnuchterende
katers. Zelfs poezen spinnen
niet. Harde regenbuien verdrijven
zwoelte, brengen helaas slechts
weinig koelte na verzengende hitte.
Werken in plaats van feeststemming.
Oranje is terug waar het hoort;
aan de bomen in Spanje.…
Bij jou
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.124 Mezelf warmen in je armen
is alles wat ik wil
Gewoon samen zijn
het is goed wees maar stil
Alleen het horen van je adem
en het kloppen van je hart
Dan kan ik eindelijk slapen
ik ben zo moe en vol smart
Ik voel liefde pure liefde
mijn buik doet zoveel pijn
Ik wil enkel en alleen
heel dicht bij je zijn…
Ik glimlach
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
651 een spin is druk in de weer
is niet gehaast
ze spint een draad aan leibomen in de herfstige lucht
bepareld met dauw
ik glimlach van het venster af
om wat ze doet met kracht
en houd me stil achter het vensterglas
bij wat ze doet in stilte van bezit
waarop dauwdruppels haar spinrag troon omringen
wit op wit…
Gedachten.
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.320 Want door maar stil te zwijgen...
Bezit ik hópen goud!…
Een stille nacht.
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
943 en stil op de wegen.
Iedereen is met
zijn gedachten
er over heen gereden
Als de wegen
konden spreken
Zouden het hele
verhalen zijn.
Van somberheid
en zonneschijn...
Morgen komt er
weer zo'n dag
weer met een traan
en een lach.
Gaan ze de nieuwe
dag tegemoet...
Het gaat in het leven
zoals het wezen moet.…
De avond draagt.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
603 De avond draagt het licht van de nacht
waar ik kijk en wacht in een stil verlangen.
Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij dan gaat omarmen
zal de nieuwe dag mij ook weer verwarmen.…
De avond draagt
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
523 De avond draagt het licht van de nacht
waar ik kijk en wacht in een stil verlangen.
Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij gaat omarmen
zal de nieuwe dag me ook weer verwarmen.…
Verwonderlijk
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
864 Al weet je niet waarom, je bent
er altijd naar op zoek, en het zoekt jou
het kent je twijfels al te goed
het deelt je angst en toont zich pas
wanneer je roerloos durft te blijven kijken
het is al lang en breed verdwenen
vóór je dacht
te kunnen zeggen wat het is
het is zo stil, zo klein,
zo echt en het
gebeurt
verwonderlijk dichtbij…
Karma
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
670 Teder
als een vlinderziel
in het witgewaad
van de langste nacht
streek geruisloos neer
haar lichte lot
en verborg zich
in de lijnen
van zijn hand
Nooit eerder
voelde hij zozeer
de zwaarte
van een stil
versterven
Vrij
zocht hij toen
te staan
en in de schaduw
van Saturnus en maan
boog hij het hoofd
en kuste haar…
SPOREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Ik wil effe
sporen met je
je ontmoeten
praten en luisteren
en als we
wissels tegenkomen
dan zetten we
ze om of niet
dan staan
we even stil
bij elkaar
op die plaats
op dat moment
van ons reisleven
om te bezien
om te bespreken
of we samen
of ieder alleen
z'n eigen weg
vervolgt!!
voel je voor
die wisselwerking??…
ik vlieg weer
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
693 stil
wereld
verkleind
ik hoor de zon niet meer
maan huilt
wind opgesloten
verder bouwen kan ik
maar niet statisch
luisteren
leegte verteld
hoger ijler
draad gerekt
tot hij knapt
met open hart
ogende oren
vlieg ik omlaag
laat as de as
verstrooid…
Geboorte van inspiratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 Zo stil was de nacht
dat men nauwelijks kon geloven
dat ze zou ontwaken in de dag
haar rust prijs gaf
aan het licht.
In amper merkbaar vervloeien
rees schemer in de morgen
brak de hemel open in zonnelicht
week kleurloos nachtelijk duister
mengde bloemenkleur en vogelzang
tot nieuw veel belovend gedicht.…
Duinenkust
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
975 Een kekke kuil was ’s avonds al gegraven
zodat ik vrolijk mij erheen begaf
maar weldra stond ik stil, verbaasd, zelfs páf:
Er lag een jonge vrouw vol overgave
Ze rook naar zout, zand, zee, had ik wel lust?
Ik ging, maar ja… alsof je duinen kust…
Regendruppels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 kan niet meer nuchter
denken verstand vertroebelt
door psychische waanbeelden
ik wil onbereikbaar zijn
dan ben ik onkwetsbaar
rondom is het stil maar
in mijn hoofd is het alsof
de donder mij grijpt
telkens weer glipt het geluk
mij dwars door de
regendruppels heen…
Elke dag gaat vanzelf voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
771 Ik zie het niet meer
Ik kan het niet, blijkt elke keer
Moe en zonder doel
Alleen met mijn lege gevoel
Elke dag gaat weer vanzelf voorbij
Wat is er in dit leven voor mij
Drama en geluk bij iedereen
Mijn leven staat stil ik doe alles alleen
Alleen en zonder doel
Waar is het einde van dit nare gevoel…
Onze handen samen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 In je klank en licht
te mogen verwijlen
is vreugde
De jaren samen
zijn bloemen geworden
in mijn gemoed
Onze handen samen
stil
in voelend verstaan
in de koude heldere winterdag
tussen de weilanden
en het krassen van de kraaien
Dat onze liefde
als een rivier zal blijven stromen
naar de witte zee…
jaar-ge-tij-den
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
677 de nevel in wit
bedekt het land in eenvoud
het is zo mooi stil
de winter trekt aan
sneeuwt een strakke trui van ijs
binnen is het warm.…
in stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
718 sneeuwvlokken
vallen onhoorbaar
uit de hemel
ze vormen
een maagdelijk wit
donsdeken
ze dempen
geluiden en gedachten,
en doen je
even vergeten
alles lijkt
even stil te staan
verstomd
door dit zicht,
door dit gevoel
het is koud
maar ik voel
warm vanbinnen
schoonheid
gevangen
in licht,
in stilte…
Muziekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
689 Dag lieve man, je warmt mijn dag
al in de ochtend gevoelvol en attent
wat zou ik dromen van de ideale vent
ik heb je lief, je raakt de juiste snaar
muziek in mijn gemoed en in
de ruimte van stil verlangen
heerlijke wisselstroom van het hart
viool en orkest in harmonie
nooit eerder die hemelse symfonie…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 In weerwil van wat hoog verheven
wacht reflectie stil ontdaan
in matte glans slechts rimpelend
door schaduwen omgord
geroerd door onzichtbare hand.
Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…
Lichtzinnige dromer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
519 mag ik
met donkere bladeren
het licht wegwuiven
om de nacht
met stil zwart
naamloos op te tuigen
nog waait de wind
wolkjes zomer
langs het rood van de zon
kreeg de
lichtzinnige dromer
vandaag meer dan hij won
roerloos in duister
krimpt eindelijk het licht
gefilterd uit schemering en zicht…
Moeder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
881 Uw lach van vroeger stil vervaagd
sinds vader u alleen in ‘t leven liet.
Uw stem van zoveel liedjes van weleer,
van lieverlede ook wat brozer.
Een zorg, maar ook een troost voor u:
moemoe te zijn van zoveel telgen
Een troost die gij ons hebt gegeven:
ons schoonste have, kostbaarste bezit, ons leven.…
hummingbirds
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 er kwam een raaf voorbij
hij dacht dat hij een kraai was, maar
hij glansde groen en blauw
als pauw
en kolibrie gelijk
boven bloemen, paars in roze toonbaarheid
hun hart geloken in satijn
zo stil verhaalt het zijne
van de fijnheid der bestaan
immer gaat er de abeel
teveel
een droombeeld leiden…
duister verleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 wie niet eerlijk leeft
( ver ) grendelt zijn ramen
en deuren
liefst dag en nacht
beslagen spiegels zijn stil
verhullen alle
geheimen
er klinkt nergens muziek
geen stemmen
of een innerlijke ?
nauwelijks te verstaan
gelukkig hebben ze luiken
ramen en deuren zijn
stevig vergrendeld
hoorde hij daar iets ?…
de tandjes van de tijd
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
608 ik hoor het tikken van de tijd
klok in het stopcontact
tandjes ratelen rustig en constant,
de tandjes van de tijd
beslissen
over licht en luid
over koffie en brood
over leven en tijdelijke dood
gewone dingen van alledag
waar je niet bij stil kunt staan
omdat
dat van de tijd niet mag
de tandjes knagen door…
Ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Maar...jij was het niet,
Die daar zo stil lag.
Het was.....slechts een lichaam;
Gescheiden van me
Door het koude glas......…
Absurde weeffouten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
413 Mens geplet onder
Een veelheid van
Informatie
Die binnenkomt in
Een nooit eerder
Vertoond tempo -
Het toneel zet
De tijd twee uur stil
En laat de mens,
Misschien wel de laatste
Mens die er de tijd
Voor neemt, kijken naar
De absurde weeffouten
Die er bij zijn snel levende
Medemens zijn ingeslopen…
Alle klokken luiden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 in de stad weerklinken
vertrouwde klanken
over het oude plein
mensen staan stil
luisteren naar het spel
van de beiaardier
ongezien, wel gehoord
brengt zijn muziek
vrolijke sfeer in de straat
een moeder met kind neuriet
het wijsje zachtjes mee:
"Vader Jacob, slaapt gij nog"…
kruisweg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 .'
ik heb een steen geraapt
en teruggelegd
gezegd wat enkel woorden doen
een oud blazoen geraakt
en naakt mijn speerpunten berecht
maar meer nog
huiver ik, in stil respect
uit mijn hart lekt bloed, ze
druppelt slag voor slag
langs leven
en de lijdensweg van
alledag…
Nutteloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 Het is niet fijn
Alleen maar pijn
Een nutteloos gevoel
Is dit nu mijn doel
Kan ik voor niemand meer wat betekenen
Je kunt nu even niet meer op mij rekenen
Dat is wie ik nu ben
In mijn hoofd hoor ik mijn eigen stem
En pep mijzelf weer op
Roep kwaad tegen mijn lichaam het is genoeg stop
Nu moet ik steeds stil staan bij wat ik doe…