9787 resultaten.
kopje onder
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
723 het is niet erg
te verdrinken
in ogen
die zich eindeloos
laten lezen
en gedichten
vol liefde vertellen
tot op de bodem
van de zee
van verlangens…
Oliezee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 Een man staart,
meewarig,
in hetzelfde stukje zee,
maar ziet nu regenboog na regenboog.
Zijn blik al op de oppervlakte gevangen.
De snorkel van de snorkelaar
al voor het spuug en zilte water,
in het vet gezet.
De televisie ratelt door;
Ik ga naar bed.…
slagaardelijke bloeding
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
652 oliegolven die de zee bedekken
de zo zeewaardige en aardige
vissen en vogels nekken
land moeras en stranden vervuilen
als aanklagende gedenkzuilen
ondertussen blijft
moeder aarde lekken
in slagaardelijke bloeding
haar levenssappen
ter nagedachtenis hoe wij...…
Kokkelkorrels en pekelschuim
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.027 blaast de wind zijn misthoorn
sluit dan de luiken en wees gewaar
dat er wraak door fuiken raast
witte wieven die bedreven
zullen lonken met hun rokken
van doorschijnend filigrein
laverend tussen stam en takken
leggen zij hun wil op aan de wind
die stilvalt voor hun klaagzang
en de dood in ‘t water vindt
wee de zee, met het pekelschuim…
uitdagend
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.849 de warmte valt
schijnend uit de nacht
de ochtend daagt uit want
de zon is er weer
maar keer op keer
struikelt zij
over de drempel
van de zee
de kim stoomt haar klaar
de dag is gedaan…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 Tegen de helling op baan twee
verblind door blauw en rood
uit Worpswedes schildersschool
sloeg ik die morgen af naar zee.
De grenzen waren weggedaan.
In Wismar bladderde het
binnenskamers nog. De verf is
aan Hanze-gevels opgegaan.
Op de rug van het landschap
ligt het golfterrein zich naar
de einder uit te rekken.…
Getij
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.166 Misschien
wanneer je op een avond
langs het strand loopt
mijmerend over de zee
die steeds weer land verplaatst
en wast
nadat zij nieuwe golven vond
in haar verzinken
zul je begrijpen
dat er ook een morgen komt
al heeft de nacht
mijn schaduw nu gedoofd…
De grote zeeën
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
647 In de grote zeeën staat zij trots.
Hard en vast als een rots.
De golven vreten haar aan.
Maar zij blijft volhoudend staan.
Koude en wind tergen haar lijf.
Maar zij trotseert beiden stijf.
Meeuwen bekladden haar dak.
Zij blijft sterk en op haar gemak.
De grote zeeën spreken tot haar.
Ze zeggen: “Je loopt gevaar”.
Vol hooghartigheid en moed…
Diffuus is het licht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
498 een hand
in de golven
de arm gebogen
vingers gespreid
een wenk zonder
lichaam en ogen
schuim tart
het zicht diffuus is
het licht onvoorspelbaar
er zijn geen
passanten die mijn
angst kunnen delen
ik spring
wil die hand
vingers gespreid
duik tot mijn longen
gaan barsten adem zee
maar haar ben ik kwijt…
bij hoog en bij laag
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
696 tussen eb en vloed
verdween je
geruisloos
in afstromend water
heb nog vele dagen
je naam geroepen
en gezocht
bij hoog en bij laag
maar tevergeefs
je wilde het tij niet meer keren…
het vergaan van schepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 Praat me niet
van
het vergaan van schepen
Praat me niet
van
zandbank,rif of klip
Menig schepeling
kent wel een dip
het roer gaat om
De zeilen bollen
de verte lonkt
en dat klinkt stom:
Een schipper zal
met de zee
niet dwepen
Elke golf
z'n eigen hoogte
daarna z'n eigen dal
Er is een kerkhof
in de diepste diepte
want…
eenvoud
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
735 een groene dijk
beklommen door een hek en zijn schaduw,
scheve schapen
de zee
waar schepen elkaar lijken te ontmoeten
het vlakke achterland
met hier en daar een torenspits en
een verstrooide molen
de sloot zoekt een beetje warmte in het riet…
Stil gebed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
576 Ik zie een regenboog
boven de woelige zee
ontdek pure schoonheid
in dit natuurfenomeen
schitterende kleuren
boven de zilte plas
tonen hoe creatief
de schepper eens was
ik prevel een dank je
heel stil voor me uit
hoor weer de echo
doorheen het gedruis
geen zorgen of leed
sleep ik met me mee
want kommer weegt lichter
gedragen met…
Op de valreep
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
528 zag je gezicht
in de gepoetste
roodkoperen olielamp
je ogen van groot
naar klein in de
zwaai van de kajuit
je lach deinde
op de golven buitengaats
voor de wind het zeegat uit
maar op de valreep
wendde je het steven
jij zocht de ruimte niet
het avontuurlijke
van alles op te geven voor jou
geen schippersvrouwverdriet…
Die rustte op haar ziel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
566 een groene fles
tussen het
wrakhout van de oceaan
nog niet
kapot gegaan
op hoge golven
heb haar opgevist
en wist de brief
die rustte op haar ziel
heb de letters
niet gelezen haar
zinnen nooit gezien
mijn brief erbij gedaan
ons lot verbonden de fles
weer teruggeworpen in de oceaan…
dagje strand
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.161 zon kleurt
wit tot rood
voeten lopen
kijkend bloot
branding spoelt
schelpenstrand
tongen spreken
zout en zand
wolken waaien
meeuwen mee
windstil thuis
ruist hoofd nog zee…
Het niet begrijpen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
825 De zee alleen heeft
nooit het strand gekust
maar komt met eb en vloed
het levenslot verhalen.
Laat me dan vredig zijn
en anderen verblijden
met luisteren en zingen,
met glimlach en met troost
al kan ik niet begrijpen.…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
aantrekking
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
563 wellustig dansende
witte vlekken
de zee ligt lonkend
aan het strand, lokt
met lichtblauwe parels
een enkeling trapt erin…
zonder jou
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
647 je kan stormen wat je wil
mij blaas je niet van m’ n eiland
waar het in alle rust
zo heerlijk toeven is
zonder jou
met een zee
aan nieuwe mogelijkheden…
Zeevlucht
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
848 Zeemeeuwen vlogen door de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet,
in het donker ademde jij
gooide jij mijn hart
in gedachten weer terug in zee.…
Branding en golven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
574 wil landen
maar de kust
is verdwenen
een eiland
met rotsen en
puntige stenen
geen pad
dat me voert
naar een veilige haven
branding en golven
alleen in de kou
wie werpt me een touw…
Fijne korrel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
591 Een eindeloos luieren
op watergekoeld schuurpapier
met gesloten ogen verdampen
op het wad de grenzen
water en zand slikken de kim
voor even weg
De wind etst beelden
in strandgeel en zeehondengrijs
schuren hoeken rond
stormvrees is een mensenkwaal
niet voor hen die in golven huizen
of in het water dat goden draagt.…
Er bleef iets dat ontbrak
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
715 nog was
mijn schilderij niet af
er bleef iets dat ontbrak
ik componeerde
kleur en vorm zo
dat het de juiste tonen gaf
de hardheid van
mijn messen kon ik
slijpen aan de rots
maar in de horizon
van lucht en zee kreeg
het pastel de wind niet mee
heb de ziel erin geblazen
zij bracht beweging terug
een magisch verfstreekje op de…
golf na golf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 golf na golf:
in het bed van schelpen
ruisen ze uit
Foto: Dre Vansteenvoort,
portfolio: http://bit.ly/dWSMnj…
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Voorlopig drijf ik
op de zee
van het leven
met de stroom mee.
Loslaten van bestemming,
zonder gevoel
van richting,
is drijven het doel.
Niet zoeken
maar voelen
naar de juiste golf
om dan mee te spoelen.
Besef zinkt in
dat armslagen van mij
niets veranderen
aan het kalme getij.…
Scheikunde
gedicht
2.5 met 13 stemmen
7.266 De zee
onafzienbaar
waarin iemand
verdwenen.
Op de glanzende
vlakte
de eenzame
roeier.
Komt hij
of gaat hij?
Mengt zijn tijd
met zijn woorden,
ment
dat voortdurende tweetal.…
Haar eigen blauwdruk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 je vijvert
in rimpelloze rust
kaatst hemel haar
eigen blauwdruk terug
waar beken jou
in oorsprong vullen
met jeugd en
speels onstuimig zijn
neem jij hen
in bescherming en
leidt ze door verwateren
naar eigen veiligheid
aan jouw boezem
is het heerlijk laven
voordat zij zich op weg
naar zee gaan wagen…
Levenswater
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Zon schijnt op de zee
wolken vormen daar boven
genoeg gestapeld
geven land later water
wat is dat prachtig bedacht.…
ik wil
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
765 was het laat die zondagochtend toen ik thuis kwam
en niet meer wist waarvan of wat ik gedaan had
de sleur bepaalt m'n dagindeling
m'n gevoel is weer geknapt
zo is toch elke dag een marteling
waarom kijk je niet om
in spiegels die de waarheid zien
is jouw verdriet dan zo verstoord
wil je nog meer misschien
ik wil zon ik wil zee ik wil…