14830 resultaten.
Zo en leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.028 Uitgebreid de zonnestalen
met schitterende glans
ver over bergen, dalen
de mensheid weer in trance.
De gaven en de krachten,
die op deze koestering wachten.…
heimwee
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.231 heimwee naar vroeger
even weer kind zijn
zorgeloos
genieten
heimwee naar vroeger
lange zomers
strenge winters
bergen sneeuw
genieten
heimwee naar vroeger
lange vakanties
dagen zwemmen
uren lopen
in de bossen
genieten
heimwee naar vroeger
mooie herinnering
ik wil geen kind zijn
ik ben blij
met het heden
soms met zorgen
maar…
Trein
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.510 Door de bergen en haar tunnels,
waar de dalen ontluikend
in de ochtendgloren,
hun bestaan bewijzen
Reis ik
Slapend of wakend;
Ik nader de grens
Waarna de sleur
zich zal hervatten
en zij weer denken
dat ik ben
zoals ik was
Gepast zal lopen
in het dagelijkse en
vergeten dat ik,
vergeten was
Maar alles is anders
en niets zoals…
gebroken beeld (voor mam)
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.758 je weet dat ik niet kan leven
volgens het model
Niet zonder bergen en dalen
de kommer en de kwel.
gewonnen om te falen,
in mijn eigen wereld
te verdwalen
op de vlucht,
struinend
of lukraak kruipen
van mijn verhalen
krijg jij de stuipen
Kon ik maar zijn,
door jou gemaakt,
als een moedersillusie
heilig en volmaakt.…
Wonder
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.954 Toen ik nog maar pas op de wereld was
wist ik niet wat liefde was
Ik wist niet wat of hoe
Er kwam enkel liefde naar me toe
Ik hoefde niets te vragen
Ik werd op handen gedragen
Hoe groter de weeld open gaat
Hoe kleiner je in de wereld staat
Waar de mensen en dingen veranderd zijn
Waar de gouden beloofde bergen zijn
Donker en in diepte…
Langzamer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 In het dal kijk je om en
kijk ik weg
om de illusie vast te
houden
dat de berg die wacht dezelfde belofte
is
waar deze droom
weer iets langzamer
voorbij zal gaan.…
De Kalenberg
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
3.906 Hier sta ik dan,
Hier in dit steile stukje straat,
Een bult slechts in het landschap
Die men in Vlaanderen een berg noemt.
Ooit laadde hier een man
Zijn hebben en zijn houden op een wagen
En trok de wijde wereld in.
Was hij verbannen of gevlucht?
Was hij een ketter of een geus?
Was het de passie die hem dreef?…
stil in huis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.525 waren het zijn woorden
die haar hebben verjaagd
vraagt hij zich eenzaam af
in de kilte van zijn huis
waart zij niet meer rond
beslaat de afwas in bergen
de halve keuken, de andere helft
bedolven onder radeloosheid
van een man niets meer gewoon
zijn oude lot opnieuw beschoor
met de kracht van een oude beer
voor deze heer geen eer meer…
Mijn Turkse vriend
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.300 Ik heb een Turkse vriend
Hij is erg lief en heel aanhankelijk
Is niet bij me weg te slaan
Zijn ogen zijn zo ontzettend mooi
De ene als een diepblauw meer,
De ander als het bruin van de bomen op de bergen
Zijn haar is zacht en kleurrijk
Helaas kan hij zijn poten niet altijd thuishouden
Morgen gebeurt het.…
Bangerik
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.095 Dit gevecht is niet te winnen
vanuit een strak verstarde blik
in zichzelf gekeerd naar binnen
gevangen door een bangerik
soms moeten wij buiten spelen
om alle angsten te verslaan
en de wonden laten helen
voor kansen op een nieuw bestaan
door het kijken over bergen
vallen schellen van de ogen
wie ontsnapt aan eigen tergen
hoeft zijn tranen…
De droefrode maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
624 het was niet
de droefrode maan
die langzaam
boven de bergen verscheen
niet het zachte ruisen
van oude platanen
die rust en stilte
van schemer beaamden
het waren jouw ogen
die glansden van zomer
op het dorpse terras waar
onze lach de spanning verbrak
we dansten en lachten
in een nacht zonder einde
vrijden ludiek de muziek
langs…
Als ik mijn oog maar op U sla
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 Een laatste knal
verscheurt de stilte,
het oude jaar
heeft afgedaan,
de nieuwe tijden
breken aan,
de bergen in hun
woest bestaan,
de dalen waar ik
door moet gaan,
raken de diepten
van mijn
klein bestaan
----------------
als ik mijn oog
maar op U sla
en met uw schaduw
aan mijn zijde
de grens der tijden
over ga,
dan mag ik rustig…
Met doornen gekroond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
598 zij wisten van het avondmaal
de judaskus met goud betaald
bleef op zijn wangen staan
het snelproces de marteling
met doornen gekroond
gehoond op weg naar kruisiging
het donkert bij de berg van calvarie
de lucht trekt samen en de aarde beeft
als hij zijn geest aan vader geeft
vrouwen hebben hem geschoond
gebalsemd en in witte doeken…
Spreek me niet... .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 Spreek me niet over vreugde,
over hoge bergen...
Maar spreek me aan
met jouw liefdevolle, stille
zwijgen, begrip, medeleven.
Spreek mij aan met jouw ogen
vol van menselijk meegaand Beleven!
Spreek me aan...,
praat tegen me, met mij,
en niet achter mijn rug,
over krachten en zwakheden...,
Ík, mens, die al genoeg heeft geleden.…
Haar spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
866 Die dag gaf water mij haar spiegel
Haar stroom zette zich zeer intens in
mij voort
Ongecontroleerd kwamen wij bijeen
Vrijpostig als wij waren, zonder
kleding samen, in kamer met de
dikste muur
Zij richtte zich op en bewoog zich
naar pilaar
Hij kruiste haar heuvel, kuste
het landschap op haar
buik onder bergen
Haar hals bracht mijn…
Iisfretter*
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
787 's-Ochtends eerst een appel om op te starten
Gewonnen Elfstedenkruisjes: zeven
Door heel hard schaatsen en te beleven
Er compleet voor gaan, zonder lot te tarten
Een schaatsheld die wist van de hoed en de rand
Gaat 't schaatsen volgen vanaf de bovenkant
Jeen van den Berg; 8 januari 1928 - 8 oktober 2014
*Elfstedenrijder…
Credo
gedicht
1.2 met 46 stemmen
9.134 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
Nog steeds…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 sluimert oude zomer
bladrood grauwt daarna
doorborduurt de narcis kil
krokust jonge lente
er trekt een voorhang op
boven vluchtende ruïnes
ver uit krijsend hete bergen
slijkland zompt verdriet
naar het westers paradijs
somma knijpt een oogje toe
ruilen lokt de satan
zijn glimlach zegt genoeg…
Sneeuwploegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Schuif alle obstakels
In dikke bergen sneeuw
Voor je aan de kant,
Immers jij moet stralen
Als geen ander,
Want jij bent hoogbegaafd
Omdat je er een
Van mij bent, omdat
Je altijd beter bent
Dan al die anderen -
En als het onverhoopt
Eventjes niet lukt
Dan plak ik er wel
Een label op, dyslexie,
Adhd, pddnoz of pdd,
Het is…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar de passieloze berg…
Vrouw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Genegenheid die woorden overbodig maakt
Krachten opwekt die bergen kunnen verzetten.
Dan weet ik het weer helder en zeker
Ik mag me vrouw noemen, ten voeten uit.
Wat een prachtige naam.…
Keuzestress
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
743 Omkomen in bergen spullen.
Nog méér willen besteden.
Racen met de ratten.
Welvaart minderen.
Méér kunnen genieten van minder.
Huizen weer bewoonbaar maken.
Tevreden met wat we nog hebben.
Surfen op de golven van de tijd.
Welke richting gaan we op?
Welke wegen slaan we in?…
Credo
gedicht
3.3 met 10 stemmen
8.685 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
Arenzano
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Gestrand, over de delende bergen aanbeland
Net niet aan zee, een te dunne strook strand.
Golven rollen, dollen en duwen u meteen terug
Geen sporen meer nadien op de hoge heuvelrug.
Bevend liedjes zingen die het wijkende tij niet keren
Luidkeels liedjes brullen die de vloed niet bedwingen.…
Rosentuin
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
475 onder de grijze slierten
schuift de
zilverblauwe rivier
boven de bergen
schuift het
oog van de zon
de bron
rijzend uit de
zilverblauwe rivier
peinzend rust
mijn oog
op het watervlak
wenend om de
schone lelies die zijn gebroken
om haar witte hart
dat voor de
wereld niet bestaat
ontwaakt, blij ontwaakt
omdat…
Een wereld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.427 Tot leven komen bewerken en monteren
een wereld van het begin hard en mistig
veel later een oude beschaving monumenten
niet als herinnering maar als buiging
naar een tijd zelf de onmeetbare tijd
niet gericht zoeken maar dwalen
om de rivieren planten bergen dieren
heen draaien vliegen wandelen
halt houden op een plek landschap
laten woekeren…
Lago
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
646 Dat ze nog wil weten
voor straks
voor later
weer weten hoe het was
hoe elke ochtend
de bergen verschijnen
vanachter sluiers van mist
hoe zon duizenden spiegels tovert
over het vlakke water
onder een cielo
van vijftig tinten blauw
de geuren van oleander en jasmijn
de smaken van gelato
dat ze niet wil vergeten
hoe avond hier geruisloos…
De vurige hoop van alle tijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
461 Fatum duldt geen
uitstel zelfs niet voor
de onsterfelijken onder ons
Zeus ketent de held
aan een rots
de adelaar koning onder de vogels
Kijkt hoog in de bergen uit
naar de avond
hij vliegt elke nacht
Naar zijn hulpeloze prooi
Prometheus’ geschonden lijf
wat nu als Zeus
Uit zijn ivoren toren was gekomen
Prometheus op de schouders…
Sinterklaas en zijn raffinement!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
980 'Wie zoet is krijgt lekkers"
doorgaans heel zoet marsepein
het slechtste wat er is,
zeker voor het kind!
't raffinement van Sinterklaas
Hij doet dus vooral kinders
tanden "massapijn" aan!
die Goedheiligman!…
Vanzelfsprekend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 De wind fluistert geheimen,
en spreekt vrijuit in alle talen.
De storm loeit en blaast,
waarheen de wind dat wil.
Adem beweegt ons mensen,
als bladeren aan de bomen.
Als wolken die zomaar komen,
en als gedachten verder gaan.
Mensen ademen.
Vragen waarom.
De wind fluistert.…