11796 resultaten.
dagje strand
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.161 zon kleurt
wit tot rood
voeten lopen
kijkend bloot
branding spoelt
schelpenstrand
tongen spreken
zout en zand
wolken waaien
meeuwen mee
windstil thuis
ruist hoofd nog zee…
Ontkoombaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
565 Zoals toen, toen we naar
dreigende grijze wolken keken, en
jij zuigkussend naar beneden trok
Je mond hartstochtelijk fel
in liefdesspel
En ik
gillend
pruttelend
kokend heet
met de fluitketel
stoom afblies
Voor het kopje
lavendelthee voor twee…
Het meisje en de zee
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
694 wonderlijk hoe gedachten
suiker spinnen
het zoete de mond beroert
van het meisje in de wolken
aan haar voeten wijkt het water
de zee, de zee
ebt langzaam weg
en neemt in haar kielzog mee
de glimlach van een jonge man
en hoe zij wachtte…
Dichter des Vaderlands (H)
snelsonnet
4.6 met 13 stemmen
2.151 De nieuwe Dichter van het Vaderland
Mag, in de wolken door de eerbewijzen,
In een speciale feesttrein huiswaarts reizen
En werpt daar nog een half oog in de krant
En leest dat exact zestig jaar geleden
De laatste treinen richting Auschwitz reden.…
Met wind geborsteld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 ik heb je haren
met wind geborsteld
gekruld door een stevige bries
je lippen en mond
gekoeld en gevuld
met het zacht van de regen
je lach en je ogen
braken als zon
door de buiige wolken
heb je met woorden gekleed
frivool en pikant
mijn godin op haar allercharmants…
Jaargetijden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 Baarlijke geluiden
doen het wisselvallig maanlicht
het wilde spel van wind en golven
rimpels plooien
in het oude gezicht
de zomerse geuren
doen het denken verblijden
geeft kleur aan ogen
van wolken en regen
wedergeboorte
van een stoffig bestaan…
De zwerver
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
728 Het is grijs en grauw
de daken schreeuwen het uit
het is een zwerver die fluit
voor hem is de lucht blauw
ik voel de regen
ik word koud
ik voel de regen
ik ben gerimpeld en oud
het is de zwerver die fluit
achter de wolken ziet hij natuurlijk de zon
ik wou dat ik dat kon.…
In rode avondzon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
504 zag een zwerm
witte vlinders
stil fladderen in bestaan
alsof zij
in al die kleuren
niet wisten hoe te gaan
een lichte wind
in rode avondzon
waaide wel geuren aan
zij dansten
als een witte wolk
langs de wassende maan…
landschap met grote hoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 de stengel plukte riet uit m’n schouders
stille jaloezie op een dinsdagavond
de regen vulde grijs de wolken in
uit pure balorigheid
werd ik grijs
achter een antieke scheerspiegel
vulde ik de poriën met haar
zoals de tandarts m’n gaten…
Na de regen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 In een plas,
die een hoge boom
als in een put zover
weerspiegelt,
-‘t loof laat haar bewegen-,
die aan elke kant
een ander uitzicht biedt,
die de maan op de grond,
de wolken op de straat,
kan laten drijven,
daarin wil ik me verdrinken,
in haar diepte.…
Vol gratie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 mag ik je vleugels lenen
jij die als een vogel
vol gratie langs
wolken kan vliegen
vinnen proberen
om als vis in ultieme
souplesse door het
water te klieven
ben tevreden met
het lopend gaan
maar ook ik heb mijn dromen
over hemelse vrijheid in het bestaan…
Baren en sterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Als de wolken en de zon.
Een ster die schijnen gaat.
Eerlijk is de werkelijkheid,
die op onze illusies jaagt.
Illusies, die verduisteren,
hetgeen werkelijk bestaat.
Een vrouw die baren moet.
Een man die sterven gaat.…
Ik zie zo graag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
475 Ik zie zo graag
zo’n nevelige lucht
die alles wazig maakt,
wanneer het heiig is
en naadloos berg in wolken overgaat,
niet scherp omlijnd
maar open, vaag
wanneer je enkel duiden kunt
en niet in woorden vangen
dat, wat je ervaart.…
zwaar bewolkt
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
633 alles gaat gewoon door, het vergeten
waarom ik hier ben, de waarheid die het minst
op mij lijkt en het onderscheid tussen minder en meer-
maals mogelijk in het spreken, het tastbaar binnendringen
in het niet-gedroomde en de absolute zekerheid dat het wachten
een voortdurend afscheid is, steeds duidelijker in de wolk die ik ben…
Wat nu?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 toen ik het niet meer wist
ging ik naar de strekdam
wachten op de vloed
als altijd dreven wolken
boven mijn hoofd voorbij
in onaangedaanheid
ik luisterde naar golven
die beukten op de blokken
zij droegen mij
ik vroeg de vogels
die naar voedsel doken: "Wat nu?"
Zij schreeuwden slechts: "Mens, Leef!"…
transformatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
682 je verliest het
besef van de
aarde als je in
de wolken bent
daar waar je
zonder instrumenten
navigeert
bang voor het verlies
voor de ontankering
en toch vliegen
vliegen boven
het wolkendek
angst transformeert
in een onuitsprekelijke
schoonheid als
je uit
het leven
vliegt
je gaat niet
dood
je vliegt…
bewogen (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de wind jaagt de
wolken over de kling
het frèle verenkleed
verdwaasd en verlamd op
roerloze aarde
nooit meer geborgen in
zwarte vogelwolken
we kijken naar hem
onze handen groot en leeg
troostend spreken we hem toe…
Mijn Wens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
901 Als een wolk zwevend
tijdloos levend
Kleurrijk op reis
Om ooit op een dag
ten tijde de almachtige zon
het natte grijsgrauw bestrijdt
Vanuit de zegevierende regenboog
zachtjes neer te regenen
op jouw tong,
Mijn ochtenddauw…
Viering
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
782 Voorbij gegaan, 5 getrouwe jaren
vol kussen en gegrom
Voorbij geblazen, 60 woelige maanden
wolken in de grote wind
Voorbij gevlogen, 1826 veelkleurige dagen
vogels op weg naar huis…
Kerstfeest of vreetfeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.019 grijze wolken verdringen elkaar
in de verte klinkt een luide knal
vuurwerk, of wellicht toch misschien
een afgeschoten haas die
ergens de dis zal sieren
net als vele andere dieren
in deze sterkst consumerende
tijd van 't jaar…
Rolmodel
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
706 We zitten zomaar op een roze wolk.
Geen zorg meer om een schuldje of een stropke:
‘gat in de hand’ heet voortaan ‘truc van Wopke’.…
Koerden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 ik vouw mijn handen en sla mijn wimperbogen op
naar 't licht van Zijn ogen
gedenk de wolken van doodsangst
die boven de bergen hangen
ruik de doodsgeur dat met zijn schaduw door
de geschiedenis van het ontheemde volk gaat
onder het gewicht van bloed
dat zinloos is weggestroomd…
Hoe kan je alleen zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 En als er dan een wolk verschijnt
die al het licht uit je leven doet doven,
wacht dan een nacht.…
DONA NOBIS PACEM
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
579 Deze drie Latijnse woorden
die krachtig vol eenvoud zingen
geef ons vrede
mogen galmen over aardbol
door zeeën en wolken
om hun boodschap te brengen
aan oorlogszuchtige mensen
en twistende regeerders
in alle werkkringen
huiskamers en gezinnen…
een reis naar de stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 hoe zijn handen het orkest meevoeren
naar bergen ravijnen wolken en water
hoe hij het koor smeekt om elk woord
te bezielen met de hand op zijn hart
hoe hij bovenmaats het mysterie zoekt
de reis hem naar het oog van de storm voert
hoe hij daar pure stilte vindt…
Soms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 verloren gelopen
in de waan van de dag
wil ik verdwijnen
in de plooien van de tijd
wolken zien drijven
tot aan het zwart van de nacht
en als een kind
schuilen onder een bladerdak
voor plotse regen
even
wil ik zo verdwijnen
tot aan de dageraad
waar ik mezelf
weer vind.…
De vergissing van Troelstra
snelsonnet
2.6 met 7 stemmen
615 De linkse wolk wil af van ´t koningshuis
Een déjà vu van honderd jaar geleden
Door Jelles Troelstra werd destijds beleden
“Weg met dat koningshuis en zijn gespuis”
Ze ruiken revolutie…. voor geen geld
Oranje Boven….. op naar ’t Malieveld…
Bloesem
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
559 zachte regen beroert
de delicate schoonheid
van huiverende kersenbloesems
op ranke twijgen wiegen witte vogels
wij lopen uit de langgerekte dag
jij fluistert dat we
voor geluk zijn geboren
de bergen hullen zich in wolken…
Lentegroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Vogels bezingen het vroege morgenuur
witte wolken bevolken het blauw azuur
bloemen bezoeken de aarde
open gekust door het zonnelicht
en onzichtbare wind
het ontluikende lover laat dansen
en zo rekt de lente zich langzaam uit...…
daar waar je niet bent
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
749 onder lage loodkleurige wolken
het doffe mompelen van een meeuw
een man in een onafzienbare vlakte
onder een oneindige hemel
zoekt tussen wrakhout
naar gedachten
een duif landt op de duintop
moe van de eeuwige wind
daar waar je niet bent
daar is het geluk…