6706 resultaten.
Wit weer ongelezen blijft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 eenzaamheid
vertrouwt het
wit papier
als chaos vlekt
in tekeningen
die geen letter
zullen lezen
zij bouwt
op lijnen
tussen regels wit
fel uitgelicht
doorziet gebrek
aan zinnen
en gevoel
diep van binnen
is het stil
als wanhoop
tegen muren krijst
alleen-zijn geen
respons meer krijgt
wit weer ongelezen blijft…
Spinsels
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.143 Alleen in de stilte
verborgen verdriet
Kwetsbaar alleen
en jij ziet het niet
Jouw ogen gesloten
voor mijn gevoel
Je hart zit op slot
je houding te koel
Alleen in de stilte
de nacht is te lang
Hoofd vol spinsels
mijn hart is zo bang
Je woorden beknopt
de liefde lijkt nihil
Zo anders dan toen
toen je echt voor me viel…
Diepte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
653 Hoe eindeloos is de diepte
waar gevoel geen bodem raakt
De gedachte, verzwaard,
glijdt als gewichtloos door 't water
Hoe peilloos is de leegte
waar sonar geen weerklank meldt
De stroming, versneld,
sleurt mijn kleur met zich mee
Hoe kil ligt de donkerte
te wachten op haar broed
Pijn, met algen begroeid,
is het laatste teken van leven…
De schaamte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
594 mag ik je ongeschonden
raken waar ogen en haken
zijn ingestudeerd
het kind heeft geleerd
om netjes te leven
geen geheim bloot te geven
ingeprent is de schaamte
die dat gevoel onderdrukt zij
breekt jouw vrijheid onthoudt je geluk
ga van jezelf weer houden
ik wil je zo raken dat wij
alle ogen en haken achter ons laten…
weg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.681 weg is mijn leven
weg mijn gevoel
weg mijn liefde
weg mijn doel
zoveel tranen
zoveel pijn
zoveel weg
wat mooi kon zijn
duurde maar even
waren het wel
zes jaar van mijn leven
denk ik nu
wat ging het snel
het is de ware liefde voor mij
daarom vloog het ook voorbij
des te harder is de pijn
te beseffen niet samen te kunnen zijn…
Mijn klein hoopje mens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
543 kende je gezicht
in je ogen was
de wereld ontwricht
pakte je hand
maar kon jouw
gevoel niet bereiken
sprak onze woorden
de zinnen gingen
als wind langs je heen
zag je verstijven
paniek in kramp
de overhand krijgen
jij gaat verliezen
mijn klein hoopje mens alleen
op een wereld die jij niet kent…
Son of a beach
gedicht
3.4 met 16 stemmen
13.870 Zee, het zeer wijde gevoel
van te klein, bijna overbodig
ouder wordende billen waarin
nog iets trilt en schommelt
lopend naar de rommel die hij
heeft gevonden: wier, dooie
vis, slijm. Bukt, tot waar
het wit wordt tilt de wind
haar jurk op: zacht vlees.…
Bewegingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
612 Juist door dat kleine theatrale
zag ik iets in de bewegingen
metafysica van het gevoel
en je danste niet in werkelijkheid
of in de nacht in fonkelzalen
je danste overdag, op eilanden
vol zielenvrees herkende jij
de hunkering van de Godenzonen
de lenige gymnasten aan elastieken
verbonden met de grijze toverwolken
bracht je hartelijke…
dromen mag steeds weer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 laat me wezen
wat ik ben
gesloten in een pen
geborgen in de schoot
van nachtelijk gevoelen
laat de warmte in me wellen
de zon mijn jeugd vervellen
en alles zoveel mooier
minder zijn
simpel veelheid zijn
in alles wat ik ben
en ooit had willen zijn
de nacht verzacht de randen
raakt mijn dromen keer op keer
slapen doe je in het donker…
Luchtkussen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.320 of heeft het van doen met stand
een gevoel van verbeelding?
De ware hartelijkheid strandt
Het leven is geen klucht
De ene partij doet moeite
dan jij niet uit de lucht…
Doorbreken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Achter het licht van het venster
zit ik verscholen in hoeken
van beschaduwde gedachten
uit het binnenst van mijn gevoel
waar woorden slechts geborgen
voorzichtig daglicht betreden
zoeken zon en warmte
als in omhelzing van mijn lief
schuwe naaktheid terzijde leggen
verwelkomen zonneschijn
en licht dat de horizon beschijnt
in ruimte opnieuw…
cowboy in the city
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
652 het avontuur kwam per vrachtwagen
de laadbak als podium voor hen
die daar vereeuwigd wilden worden
tegen een kleine vergoeding mocht
ook ik me omkleden als cowboy
en bij het kampvuur zitten
even het gevoel hebben dat er
meer was dan de straat de stad
en de sleur van alle dag...…
Jantje lacht, Jantje huilt!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
831 Je hoort zo vaak, zo veel
we hebben zo gelachen
we hadden zo'n lol
we kwamen niet meer bij
Je hoort zo weinig, tot niet
we hebben zo gehuild
we hadden zoveel tranen
we konden niet meer stoppen
Maar Jantje lacht, Jantje huilt
die horen onlosmakelijk bij elkaar
Dat zegt niet m`n verstand
dat zegt mijn gevoel!…
nauwelijks voorbij (?)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
943 de kaarsen branden
nog even
op het eind van
deze dag van
kerst
beleven
liefde, warmte
vriendschap
volop daar,
ik drink het
in
en
met tegenzin
zwaai ik
het bezoek
uit
een tikje bedroefd
afscheid nemen
is een beetje
sterven
maar wil dàt gevoel…
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Een behaaglijk gevoel nestelt zich
onder mijn huid.
Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.
Het bloed vers stromend door mijn
aderen, de wereld lacht mij toe,
vrede en welbehagen bekruipen mij
zomaar zonder reden en hoe...…
masque
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 dit gezicht verstopt zich
niet alleen geloken ogen
als waarheid achter deuren ligt
waar dood al heeft gewogen
het verzet schuurt
tegen gas, de galbult van de nazi’s
in hun jeuk om wat zo anders was,
dan levitaties van gevoel
voor even veilig voor verraad
maar kwaad is al geschied
de vijand ziet jouw angsten niet
maar slechts een masker…
Duizend twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Duizend twee redenen,
om dat liefdevolle gevoel, dat éne doel
te beamen, om voluit toe te geven!
Duizend twee redenen,
om te geven...
aan elkaar te geven, ja
sámen te leven.
Voldoende reden, zou ik zo zeggen!
Ik hoef het eigenlijk al niet meer...
uit te leggen!…
Kanker, geen scheldwoord maar toch...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.059 In geen enkel gesprek wat wij tegenwoordig voeren,
is het woord kanker afwezig en toch
hebben we niet het gevoel te schelden.
Want wat begin je in gods naam
tegen die allesverwoestende ziekte, als kanker?…
Niet bang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Nauw´lijks merkbaar, voor
Geen buitenstaander te zien,
Zie ik je daaglijks vooruitgaan,
Millimeter voor millimeter,
Met micro-beetjes tegelijk
Zie ik je groeien
Vanuit het oneindige niets
Naar opkomst en groei
En dat je bloeien zult,
Dat is wel zeker,
Ook al duurt het
Voor mijn gevoel
Nog wel eeuwen lang,
Ooit kom je tot volle…
Bruggenbouwer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 Zo vaak al ben ik bruggenbouwer
Geweest tussen hen wier standpunten
Mijlenver uit elkaar lagen,
Altijd gegaan voor eenheid en compromis -
Eindelijk is het tijd geworden
Een brug te slaan tussen mijn oude
En mijn nieuwe ik;
Het oude ik opgegaan in een
Gevoel van buitengesloten zijn,
Vervuld van wrok en pijn,
En mijn nieuwe, van…
Halve kring
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
416 Zit in een halve kring
En weet dat ik weggekeken word,
Mijn plaats die volkomen leeg is
Al staat mijn stoel er nog wel
En mijn stoffelijk omhulsel
Dat schijnbaar levenloos achterblijft -
Mijn geest, die mij denken
Laat en het gevoel geeft
Dat ik leef, er nog wel ben,
Heeft zich stilaan verwijderd op
Verzoek van de vileine blikken…
Over hoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
566 Al schrijf je dan over hoop
de wisselval is nooit ver weg
scherper zand strooiend
in holle wandelgangen
van ijdele luchtkastelen
plots lopen gedachten knarsend vast
halen wanhoop binnenboord
gooien je leven overhoop
toch is opschrijven
een soort beginnen
door het verwoorden
van een gevoel
bij het ooit herlezen
denk je: dat dacht…
De nachtbraker
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 Een te leeg gevoel
maakt mijn maag van streek
en mijn hoofd overvol.
Teveel van alles
maakt mijn hart gevoelloos.
Dan dwaal ik weer af naar gisteren.
De toekomst knipoogt schalks.
Teveel dagen zonder nachten,
maken mijn bestaan uiteindelijk tijdloos.…
Soms
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 Soms zie ik van die oude bomen
die daar al eeuwen staan
in onberoerde onverstoorbaarheid
en koester dan de menselijke gevoeligheid.
Soms zie ik van die bergen,
zo trots, onbuigbaar, groots
in sterke onverzettelijkheid
en prijs de menselijke kwetsbaarheid.…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 Ik pieker en treur te veel
en dan is daar dat rotgevoel
het gevoel van eenzaamheid
Dat is hoe ik mij voel……
Toegankelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
811 Er ligt een gevoelig bezit
op een eiland van duisternis
met mensen die hun eigen muze
zijn geworden
en ver over de oceaan
praten zwanen
over weemoed
toen alles nog verdrietig was
en stoelen in de keuken kraakten
jij bent toegankelijk voor mij
je droomt, je wordt wakker
je hebt een mening
maar je blijft toegankelijk
voor mij…
Vader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
764 Met jou deel ik het kijken
zien en innerlijk zien
Beschouwen
De hunkering naar schoonheid
in woord en beeld
ritme en ziel
de empathie
het scherpe snijden
blijvend gevoelen
Echter
Terwijl ik in mijn bestaan
probeer te vergeten
doorloop jij je archieven
van je geheugen
Er is geen eenduidige weg
Er is alleen maar kijken
zien…
Soms even
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 Het zonlicht lonkt naar de aarde
vraagt haar ter dans
plantjes nog maar net gepoot
ruiken hun groeiende kans
manen stralen kussen de zee
maar vertel me liefste
wat heeft dat lonken
en kussen voor waarde
weet je
als wij dat niet zouden beleven
neem ik al genoegen
met soms even
onze gevoel voor natuur
is zo weergaloos groot…
Licht bewolkt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
535 jij bent meer
dan alle lieve
karakteristieken
waar ik van houd
je lach
bloeit als
een bloem
die opengaat
een stem die
het harmonieuze
timbre heeft dat
mij gevoelig raakt
ogen die
licht bewolkt
mijn warme
zomers gedogen
vingers
op mijn huid
waardoor ik de
wereld buitensluit
jij bent
de schat die
onze liefde haar…
die zak
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Hij staat er al de hele nacht
Gisteravond naar buiten gebracht
Hij staat daar tot de volgende dag
Bewegingsloos en zonder gezag
Hij heeft een behoorlijk vol gevoel
Waarom sta ik hier wat is het doel
Hij voelde zich een zak
Opeens de vuilnisman die pakte hem met gemak
Die gooide hem de auto in hij mocht achterin
Hij zag er echt de…