Alle inzendingen over leven

35386 resultaten.

Sorteren op:

ambachtelijk

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 957
het oude eiland draagt heel veel zijn duinen blonder nu de kou het leven deelt maar elders, in zijn dorp mannen rond het vuur der arbeid rokerig teruggetrokken achter geur en noeste handen alle banden houden vast de stofkwast van de tijd ten spijt het gaat ze voor de wind als ouder of als kind doorgegeven aan de mens van deze –tijd…
switi lobi10 januari 2013Lees meer >

ik lach en wieg

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
ik kan het geluk toch niet schaken als het sterven me niet past, het frivole van een vlinder me niet meer raakt de dood draagt witte schoenen in een vluchtig gebaar, het kijkt niet terug maar leidt me langs het leven en verdicht mijn ziel met roze wijsheden rijp zijn tussen woorden die raken…
elze25 januari 2013Lees meer >

de nieuwe tijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
ik sterf onderaan de zon waar het afschrift mijn laatste saldo zal prijzen, modernistisch gadegeslagen door de wedegeborenen jij hoeft niet ontsteld te wezen de nieuwe tijd stemt af op vreugde, zie het aan de lente die haar intrede doet met laagjes regen en bloeiende urinerende knopjes het buigen van laagdrempelige poëzie de nederigheid…
elze29 januari 2013Lees meer >

de deur kantelt

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
raakt maar niet in eeuwigheid bezwijkt de deur kantelt in een kier van regen het kraakt zoals het mos laaft aan water zonder smaak, wie me verblijdt zal de schaduw wezen die me verrijkt niets is meer dan het eind waar het stopt al draaft de einder gaandeweg steeds verder bij me vandaan, het zicht herleeft in sterven als het leven…
elze30 januari 2013Lees meer >

het verborgen licht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
zware rafels van het leven slepen door de koude nacht de zon ontdoet ze van hun vracht en kleurt ze helder als de morgen het leven als een duistere macht met in haar hart het licht verborgen…

ik zie de zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
krachtig afgescheiden pijnlijk verlangen in stilte weggevloeid ik zie het nemen van de zee in een onstuimige stroom het strand is weer klem gezet piekeren in slapeloosheid een machteloos verzet ik zie het geven van de zee als zandloper langs het water de jutter zwerft nog rond de wind ziet de grond van hoog boven de golven ik zie het leven…

Eindbestemming

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
Wat is het in mijn leven wat ik nog mis? Jaren geleefd zonder doel voor ogen, zonder enig benul waar ik later wou staan. Ik vond het opeens lastig om mijn leven te leven zonder reden, en daarom ben ik er naar opzoek gegaan. Het leek wel een hopeloze zoektocht, zonder einde aan. Toch heb ik in de tussentijd weer een hoop geleerd.…

parkzicht

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
achter laten de rand het bos, de bomen en de struiken bijna, de bloesems ruiken rekkend naar leven de dood voor altijd parkzicht, het duurt maar even…
Fred28 april 2013Lees meer >

makkelijk zat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 832
toch is het leven gemakkelijk zat haal het maar binnen met volle teugen sprak de dronkaard nog altijd levendig met dubbele tong…

De dood verdwijnen doet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Lago Maggiore, 4 mei 2013 Hier waar U boven Het water van het meer Licht en donker mengt, Leven en dood begeleidt Met Uw zon, de dood Verdwijnen doet tot Achter Uw horizon Voel ik mij opgenomen In het licht waarin Ik eeuwig leven zal…

Moeder

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 881
Uw lach van vroeger stil vervaagd sinds vader u alleen in ‘t leven liet. Uw stem van zoveel liedjes van weleer, van lieverlede ook wat brozer. Een zorg, maar ook een troost voor u: moemoe te zijn van zoveel telgen Een troost die gij ons hebt gegeven: ons schoonste have, kostbaarste bezit, ons leven.…

Het smalle pad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Je moet er zelf mee leren leven die dunne naald onder het glas is je geweten, dat met je gaat.…

Ontsnapping

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
Ik wil in vreugde dansen met jou of wie dan ook ik wil een orgie van kleuren van de mooiste gewaden een bacchanaal moet het zijn maar aan dat moment van verdriet al is het nog zo klein ontsnap ik niet.…

Vondst

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Zorgvuldig jouw woordenschat Mooi. Net als jij is vandaag het weer, de dag, wij samen Jij, wij en ik wie weet, echt vanaf nu dan…

Bushalte

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
Je keek me zo verlegen aan terwijl we daar bij de halte in de regen bleven staan de bus zou zo wel komen maar wij stonden wat te dromen over een toekomst met ons twee zeker over een huisje aan zee daar kwam de bus en in gedachte gaf ik jou een kus de droom, die nam ik mee.…

Verdriet is zwaar

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 819
Mijn verdriet zit verscholen achter de wolken ik vlieg er s'nachts naar toe daar ontwaar ik het hele universum en het verdriet is nu onvindbaar tussen al die sterren ik laat het daar maar achter ik heb het ook niet nodig verdriet is zwaar en enkel overbodig.…

Grand Canyon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 938
onze gids begon zijn scheppingsverhaal over het ontstaan van leven, hoe ooit de moleculen zich geleidelijk en ordelijk asymmetrisch met elkaar verbonden, hoe levenslicht vorm aannam, een spiraal, zichzelf oneindig repeterend, gedoopt in eiwit, gevoed door enzymen, beschermd door membramen, verkwikt door zout water, bewapend door kalk.…

Zo heb ik het nooit bedoeld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Vaak leef ik mijn leven zoals ik wil Maar luister nog teveel naar anderen dat pakt niet altijd goed uit dus wil ik dat maar al te graag veranderen. Sommige geven te vaak kritiek terwijl ze zelf van hun eigen leven een zootje maken Omdat ze hun eigen kast niet op weten te ruimen proberen ze het gevoel van anderen te raken.…

Einde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
Als ik nu zou ophouden met bestaan Zou ik dan zeggen, heel cliché Ik heb mijn best hier op aarde gedaan Of heb ik er toch geen vrede mee Zou ik zeggen: Mijn leven is volbracht Me neerleggen bij dit moment Of zou ik toch hebben gedacht Dat ik het echte leven niet heb gekend Zou ik überhaupt afscheid kunnen nemen Van de mensen om wie ik zoveel…
Levi25 juni 2013Lees meer >

Apogeum

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
verte van de uithoek, op de grens van het bestaan Langs de randen van zichtbaar licht Opgehelderd als eindelijk begrepen verlangen Blijft herwonnen leven mogelijk dat nooit zal vergaan…

Alles op papier.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 669
Zwevend over de regels, letters los van elkaar Verbonden door gedachtes, door een schrijvende hand Veel zeggend, of juist niets de leegte opgevuld als een stilte op papier Niets blijft onbeschreven, niets blijft bespaard Geschonden op papier Zoals het in het echte leven gaat.…
mies10 juli 2013Lees meer >

Bevrijding

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 597
De groeven in mijn gezicht zijn de littekens van een oude wond van een leven snel en ongezond het duurde maar even maar de weg terug om het leven een andere richting te geven bleek lang en zwaar maar het bracht mij op het punt waar ik leef in vrijheid en van alle dwang ben bevrijd.…

Wederopstanding

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Zo kabbelt het leven voort zoals alleen het leven kabbelen kan en zo heb je dat van je ouders gehoord. Een mens gaat maar door zonder zich af te vragen waarvoor hij stoot zijn hoofd keer op keer maar probeert het telkens weer.…

Het is er

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
Ik heb verdriet maar mijn tranen zijn droog ze zijn als zand in de woestijn zoveel dat eigenlijk niemand nog ziet hoeveel ik heb verdriet je zult het niet vinden ik heb het ver weggestopt ik draag het in plastic zakken niemand die daar in kijkt mijn verdriet is er gewoon en niemand die nog opkijkt het is er.…

Onontkoombaar verlies

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
Geboren worden Om dood te gaan Is de enige Zekerheid die Mij is gegeven In de spanne die Mijn leven genoemd Wordt - zo is het Nou eenmaal, het Is niet anders, Laat het dan maar Zo zijn - onontkoombaar Verlies waarmee ik Moet leren leven…

Leerproces

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
zuiver van geest trek ik lerend door de wereld, met vallen en opstaan. altijd op zoek naar meer, hoger, dieper, maar het ontgaat me soms, dat dat wat ik zoek, ik al ben!…

Uit duizenden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Uit duizenden Zo op het oog Ontelbare achterlichtjes Hier naamloos verzameld Op Groningen Centraal Ken ik zelfs mijn Eigen niet, toch is het Mijn toekomst die hier Voor me ligt, maar, Weet je, door de waas Van anonimiteit zie Ik haar niet Groningen, Centraal Station, september 1978.…

Kast

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Ik ontmoette heel wat mensen tijdens mijn leven een paar van hen heb ik mijn hart gegeven ik kreeg het steeds in stukken terug maar het klopt nog ik bewaar het in een grote doos deze staat ergens in een kast hij staat rustig daar je kunt hem niet pakken hij is te zwaar.…

Een afhankelijk bestaan

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
ook in deze vroegte drijft het sterven op het karkas van water, stilte is het moment dat deze morgen spreekt en de dood voltallig is zoals het koren op het land kleine rimpelingen in de grote zee, het besef dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is van een afgekalfd verleden, deze morgen leest zich in eerbied gezeteld in de leegte van…
elze4 september 2013Lees meer >