35386 resultaten.
ambachtelijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
957 het oude eiland draagt heel veel
zijn duinen blonder nu de kou het leven deelt
maar elders, in zijn dorp
mannen rond het vuur der arbeid
rokerig teruggetrokken
achter geur en noeste handen
alle banden houden vast
de stofkwast van de tijd ten spijt
het gaat ze voor de wind
als ouder of als kind
doorgegeven aan de mens van deze –tijd…
ik lach en wieg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ik kan het geluk toch
niet schaken als het sterven
me niet past, het frivole van
een vlinder me niet meer raakt
de dood draagt witte schoenen
in een vluchtig gebaar, het kijkt niet
terug maar leidt me langs het leven
en verdicht mijn ziel met roze wijsheden
rijp zijn tussen woorden die raken…
de nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
673 ik sterf onderaan de zon
waar het afschrift mijn laatste
saldo zal prijzen, modernistisch
gadegeslagen door de wedegeborenen
jij hoeft niet ontsteld te wezen
de nieuwe tijd stemt af op vreugde, zie
het aan de lente die haar intrede doet met
laagjes regen en bloeiende urinerende knopjes
het buigen van laagdrempelige poëzie de
nederigheid…
de deur kantelt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 raakt
maar niet in eeuwigheid bezwijkt
de deur kantelt in een kier van regen
het kraakt zoals het mos laaft
aan water zonder smaak, wie me verblijdt
zal de schaduw wezen die me verrijkt
niets is meer dan het eind waar het stopt
al draaft de einder gaandeweg steeds
verder bij me vandaan, het zicht
herleeft in sterven als het leven…
het verborgen licht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 zware rafels van het leven
slepen door de koude nacht
de zon ontdoet ze van hun
vracht
en kleurt ze helder als de
morgen
het leven als een duistere
macht
met in haar hart het licht
verborgen…
Winterwending
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Glimlacht
want hij weet dat met elke stap
nieuw leven is aanstaand.…
ik zie de zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 krachtig afgescheiden
pijnlijk verlangen
in stilte weggevloeid
ik zie het nemen van de zee
in een onstuimige stroom
het strand is weer klem gezet
piekeren in slapeloosheid
een machteloos verzet
ik zie het geven van de zee
als zandloper langs het water
de jutter zwerft nog rond
de wind ziet de grond
van hoog boven de golven
ik zie het leven…
Eindbestemming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
748 Wat is het in mijn leven wat ik nog mis?
Jaren geleefd zonder doel voor ogen,
zonder enig benul waar ik later wou staan.
Ik vond het opeens lastig om mijn leven te leven zonder reden,
en daarom ben ik er naar opzoek gegaan.
Het leek wel een hopeloze zoektocht, zonder einde aan.
Toch heb ik in de tussentijd weer een hoop geleerd.…
parkzicht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
486 achter laten
de rand
het bos, de bomen
en de struiken
bijna, de bloesems
ruiken
rekkend naar leven
de dood voor altijd
parkzicht, het duurt
maar even…
makkelijk zat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 toch is het leven
gemakkelijk zat
haal het maar binnen
met volle teugen
sprak de dronkaard
nog altijd levendig
met dubbele tong…
De dood verdwijnen doet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
685 Lago Maggiore, 4 mei 2013
Hier waar U boven
Het water van het meer
Licht en donker mengt,
Leven en dood begeleidt
Met Uw zon, de dood
Verdwijnen doet tot
Achter Uw horizon
Voel ik mij opgenomen
In het licht waarin
Ik eeuwig leven zal…
Moeder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
881 Uw lach van vroeger stil vervaagd
sinds vader u alleen in ‘t leven liet.
Uw stem van zoveel liedjes van weleer,
van lieverlede ook wat brozer.
Een zorg, maar ook een troost voor u:
moemoe te zijn van zoveel telgen
Een troost die gij ons hebt gegeven:
ons schoonste have, kostbaarste bezit, ons leven.…
Het smalle pad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Je moet er zelf mee leren leven
die dunne naald onder het glas
is je geweten, dat met je gaat.…
Ontsnapping
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
551 Ik wil in vreugde dansen
met jou of wie dan ook
ik wil een orgie van kleuren
van de mooiste gewaden
een bacchanaal moet het zijn
maar aan dat moment van verdriet
al is het nog zo klein
ontsnap ik niet.…
Vondst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 Zorgvuldig
jouw woordenschat
Mooi. Net als jij
is vandaag
het weer, de
dag, wij samen
Jij, wij en ik
wie weet, echt
vanaf nu dan…
Bushalte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
542 Je keek me zo verlegen aan
terwijl we daar bij de halte in de regen
bleven staan
de bus zou zo wel komen
maar wij stonden wat te dromen
over een toekomst met ons twee
zeker over een huisje aan zee
daar kwam de bus
en in gedachte gaf ik jou een kus
de droom, die nam ik mee.…
Verdriet is zwaar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
819 Mijn verdriet zit verscholen achter de wolken
ik vlieg er s'nachts naar toe
daar ontwaar ik het hele universum
en het verdriet is nu onvindbaar tussen al die sterren
ik laat het daar maar achter
ik heb het ook niet nodig
verdriet is zwaar en enkel overbodig.…
Grand Canyon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
938 onze gids
begon zijn scheppingsverhaal
over het ontstaan van leven, hoe
ooit de moleculen zich
geleidelijk en ordelijk
asymmetrisch met elkaar verbonden,
hoe levenslicht vorm aannam, een
spiraal, zichzelf oneindig
repeterend, gedoopt in eiwit,
gevoed door enzymen, beschermd
door membramen, verkwikt door
zout water, bewapend door kalk.…
Zo heb ik het nooit bedoeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Vaak leef ik mijn leven zoals ik wil
Maar luister nog teveel naar anderen
dat pakt niet altijd goed uit
dus wil ik dat maar al te graag veranderen.
Sommige geven te vaak kritiek
terwijl ze zelf van hun eigen leven een zootje maken
Omdat ze hun eigen kast niet op weten te ruimen
proberen ze het gevoel van anderen te raken.…
Einde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 Als ik nu zou ophouden met bestaan
Zou ik dan zeggen, heel cliché
Ik heb mijn best hier op aarde gedaan
Of heb ik er toch geen vrede mee
Zou ik zeggen: Mijn leven is volbracht
Me neerleggen bij dit moment
Of zou ik toch hebben gedacht
Dat ik het echte leven niet heb gekend
Zou ik überhaupt afscheid kunnen nemen
Van de mensen om wie ik zoveel…
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 verte van de uithoek, op de grens van het bestaan
Langs de randen van zichtbaar licht
Opgehelderd als eindelijk begrepen verlangen
Blijft herwonnen leven mogelijk dat nooit zal vergaan…
Alles op papier.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Zwevend over de regels,
letters los van elkaar
Verbonden door gedachtes,
door een schrijvende hand
Veel zeggend, of juist niets
de leegte opgevuld als een stilte op papier
Niets blijft onbeschreven,
niets blijft bespaard
Geschonden op papier
Zoals het in het echte leven gaat.…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
597 De groeven in mijn gezicht
zijn de littekens van een oude wond
van een leven snel en ongezond
het duurde maar even
maar de weg terug
om het leven een andere richting te geven
bleek lang en zwaar
maar het bracht mij
op het punt waar
ik leef in vrijheid
en van alle dwang ben bevrijd.…
Wederopstanding
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Zo kabbelt het leven voort
zoals alleen het leven kabbelen kan
en zo heb je dat van je ouders gehoord.
Een mens gaat maar door
zonder zich af te vragen waarvoor
hij stoot zijn hoofd keer op keer
maar probeert het telkens weer.…
Het is er
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
743 Ik heb verdriet
maar mijn tranen zijn droog
ze zijn als zand in de woestijn
zoveel dat eigenlijk niemand nog ziet hoeveel
ik heb verdriet
je zult het niet vinden
ik heb het ver weggestopt
ik draag het in plastic zakken
niemand die daar in kijkt
mijn verdriet is er gewoon
en niemand die nog opkijkt
het is er.…
Onontkoombaar verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Geboren worden
Om dood te gaan
Is de enige
Zekerheid die
Mij is gegeven
In de spanne die
Mijn leven genoemd
Wordt - zo is het
Nou eenmaal, het
Is niet anders,
Laat het dan maar
Zo zijn - onontkoombaar
Verlies waarmee ik
Moet leren leven…
Leerproces
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 zuiver van geest
trek ik
lerend door de
wereld, met vallen
en opstaan.
altijd op zoek naar
meer, hoger, dieper,
maar het
ontgaat me soms,
dat dat wat ik zoek,
ik al ben!…
Uit duizenden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
630 Uit duizenden
Zo op het oog
Ontelbare achterlichtjes
Hier naamloos verzameld
Op Groningen Centraal
Ken ik zelfs mijn
Eigen niet, toch is het
Mijn toekomst die hier
Voor me ligt, maar,
Weet je, door de waas
Van anonimiteit zie
Ik haar niet
Groningen, Centraal Station, september 1978.…
Kast
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
589 Ik ontmoette heel wat mensen tijdens mijn leven
een paar van hen heb ik mijn hart gegeven
ik kreeg het steeds in stukken terug
maar het klopt nog
ik bewaar het in een grote doos
deze staat ergens in een kast
hij staat rustig daar
je kunt hem niet pakken
hij is te zwaar.…
Een afhankelijk bestaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 ook in deze vroegte drijft het sterven
op het karkas van water, stilte
is het moment dat deze morgen spreekt
en de dood voltallig is zoals het koren op het land
kleine rimpelingen in de grote zee, het besef
dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is
van een afgekalfd verleden, deze morgen leest
zich in eerbied gezeteld in de leegte van…