3938 resultaten.
Verlangen naar het platteland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
917 kieren, waar soms muizen door kwamen
maar ook de zoete geur, van vergeten geluk
Nee het is nieuwbouw waar ik in woon
strakke hoeken, tafels, wanden
alles volgens een uitgemeten patroon
ik kan er mijn hart niet aan verpanden
Doe mij een pittoreske boerderij
met rondom een prachtige hei
waar de wolven kippen kelen
en geesten 's morgens je tenen…
over leven en dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.795 rock and roll
and a sigarette
oars is myn libben net
de zon schijnt in het echt
en in mijn hart
maar de hersenen zijn gedoofd
nu de sigaret nog
en alles blijft hetzelfde
misschien is het leven heel gewoon
en doodgaan ook
de ruimtereis naar de maan
was het wonderlijkste wat een mens ooit
heeft gedaan
maar nu weten we ook we zijn ten…
Paradijs
gedicht
2.5 met 2 stemmen
3.963 Dit is de goddelijke komedie ten voeten uit. Zij die -
tanden op elkaar en zwijgend - zei: ik heb het praten
verleerd. Hij die zei: we leven heel ons leven verkeerd.
Het voorgeborchte. Pisa, Pistoia, Pienza; krenten
in het brosse kruim van dit bevallig landschap.
De zachte schoot van Siena is warm en rins
doordesemd met olijf.…
Wees niet de schroom'ge...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.182 En weder teder in uw deinend over-peinzen
van ons geschéiden wee,
zal ons veréende droom misschien ten einder deinzen
der zélfde vrede-zee.
Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden
de schaduw van mijn vróeger lied, -
draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden
niet, niet?...
- - Wees niet de schroom'ge...…
Vergaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 alleen
slechts ik en geen wij
Praten werd zwijgen
een zucht en geen hijgen
nooit keek hij blij
Als ze terug dacht aan toen
hoe was de zoen
hoe raakte hij haar aan
Dan was het altijd al zo geweest
even een nieuwtje even feest
al snel was het gedaan
Ze zag alleen nog zijn verveling
een terloopse kus of streling
viel haar nooit ten…
Edele edelsmid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
741 Je 'Cascade' heeft mijn hart geraakt
en je wezen vliegt als een fee rond mijn lijf,
ten diepste hou ik van je, naakt op naakt,
en struin ik op het dak van je kunstverblijf.…
Ouderdom (Thuiszorg 5)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 De tatoe verrimpelt haar teen
in een herfstig blad.
Groeven langs haar neus
inmiddels diep genoeg
om alle zwarte puntjes
erboven te dragen.
Terwijl haar onderkin
altijd al haar mondhoeken
naar beneden trok,
hangt haar ooit anorectisch
afgetraind buikje
als een spons omlaag
waar het de driehoek afsopt.…
Dag, Dagsluiter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Met melancholieke bril ten behoeve
Van de Rode Haan stond u even bij het
Leven stil; Aan het eind van de avond
Ogenschijnlijk iets licht beschonken,
Werd door Simon Carmiggelt aandacht
Aan het leven van alle dag geschonken.
Zo gewoon was die gewone man die
In het dagelijkse leven zo mislukken
Kan.…
hoe ik ga
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 werwaarts ga ik
als deze kromme allee, aldaar
zich kruist met het pad
waar links en rechts
nog bramen rusten in de nevel
en het vocht van sappig gras
mijn blote voeten wassen
omdat najaarswarmte
zich laat gelden,
werwaarts ga ik
wat ligt ten grondslag
aan een te verkiezen richting
ga ik af op gevoel
dan wel het redelijk denken
u kent…
Het ondeelbare deel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Ten laatste raakte ik verzeild
in afgesloten ruimten en buiten
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot, de geest te nauw, ritmisch in
taal en goederen vergrijsd in een roman,
de plaats verkrampt in het scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als constante druk van
zwaartekracht…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
596 dat ik haar zoek
of juist wel
het zal de lente zijn
die mij beroert
of verlang ik naar mijn huis
waar de duif koert
ik zie hem vaak in de ochtend
op het hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert
verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn tenen…
Penalty
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
544 De bal is rond
en rolt in vreugde voor de één, ten koste van
de ander over zijn geraakte ego heen.…
Homo, een homo is een minderheid!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Als ik huil
als ik verdriet heb
moet je me niet aanraken
en je mag het ook niet
dan wil ik echt alleen zijn
ook al ben ik met meerderen omringd
waarom, waarom
ten principale gaat jullie dat niets aan
want verdriet komt van je binnenste binnen
is de uiterste uiting van je menselijke intimiteit
en die is privé, uiterst privé, maar o.k.…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Hij steent gelijk
een stier, die raast
en blaast;
die, al ten bloede,
zijn hoornen in
de bomen steekt,
en breekt,
van louter woede.
Hoe schommelt en
hoe rommelt hij,
voorbij
de bos, gebezen!...
Wie durft er, als
zo'n wilde wind
begint
onwaakzaam wezen?…
POSEIDOON
poëzie
4.0 met 1 stemmen
909 Hij wil vernielen
En heersen waar hem duizend offers vielen
Ten prooi. Ik stond aan 't strand en staard' in 't rond.
En 'k meend' een reuzig bekken schuim t' aanschouwen,
Waaruit Poseidoon met hoog opgestroopte mouwen
De baard inzeepte van het wereldrond.…
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 Een machtig paard
zoals God dat had bedacht
een werkpaard, een boer’n knol
als helper op het land
Ten dienste van de Mens
trok het paard de kar
de ploeg over akkers
was boer z’n rechterhand
De boer liep mee,
die ploegde voort
had niet die grote kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe…
Melden
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.465 Ook niet ten overstaan
van wie bestaan ziet en in vel zal knijpen.
Vel telt niet. Nee. Helaas. Dus eerst bewijzen
er te zijn, want ooit te zijn geboren.
------------------------------------------
uit: Het moet nog ergens liggen', 2016.…
Hemels Tafereel
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.602 De witte veren vliegen in het rond
Ook cherubijntjes in hun blote kont
Staan stralend van Gods lof en eer te zingen
Eén loopt zich door de menigte te wringen
Verbeten trek rond de wat weke mond
Ondanks zijn blos oogt hij wat ongezond
Normaal bij pas gestorven stervelingen
Hij spreidt een zelfverzekerdheid ten toon
Ondanks zijn nu gestaakte ambtstermijn…
transformatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 binnenkort vertraag ik de tijd
en daal neer ver ten zuiden van hier,
in afzondering, zogezeid
daar spreekt men een andere taal
en dirigeert de koebel nog met enige zwier
het lied van verlichte stilte en donkere nacht
alwaar ik opzoek ga naar mijn verhaal
immers in de schreeuwende verlatenheid
ontmoet de mens zichzelf
ontdoet zich van gelatenheid…
Diep gemis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
592 Geen alcoholroes kan mij het gemis doen
vergeten, geen allermooiste vrouw, die mij
van top tot teen minzaam streelt, want in
mijn gewonde ziel draait een angel continu
door de gevoeligste plekken.…
Ilonka zingt.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
881 Ten avond zal ze keren,
de jonge mannen zullen haar toeroepen
dat ze mooi is,
mooier dan alle anderen,
maar de oude vrouwen zwijgen
en zien onheil:
de duivel hale haar!’...…
Rouwvrouw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
619 Ik kan je minzaam strelen, van
top tot teen en alles daar tussen in,
je lichaam, geest en ziel helen,
de residu-somberheid wegklappen
en je een trouwjurk aanmeten.…
Het schelpenhuis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.880 Ten avond kozen in een bleke maan
gelieven op mijn bank.... Ik zie het aan
met dromen in mijn perlemoeren ogen,
dan roer ik zacht de snaren van mijn veêl
en, met de stem van 't zomerse struweel,
zing ik de lof der allerzoetste logen....
------------------------------------------------------------
uit: Erts, Letterkundig jaarboek.…
Vakantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Op het zonnige zand
van het stralende strand
pogen bleke blanken
in het lachende licht
van de zomerse zon
op een kleurig kleed
tot Afro te verkleuren
hun wens is te bruinen
van tenen tot kruinen
en blond beige te vullen
met kroezende krullen
niet velen zullen
van kleur verschieten
een vakantie vindt
men gewoon genieten
men zal…
Vaak sta ik deze datum op en denk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wil ook jij even geen kuitenbietser wel onafhankelijk
elke teen en vinger nu zijn eigen stempel laten geven
vakbekwaam, zo niet liefdevol dag kunnen schrijven.
Wat wens jij nog te willen uitzoeken in tal van uithoeken.…
Tot bloedens toe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 zijn deez morgen getrokken
en na wederzijds overleg vertrokken
ik heb ze nog even aanschouwd
en een kort moment om ze gerouwd
het was geen schoon beeld
dat van een leek de aandacht steelt
zo wel de trekker, hij was verrukt
het ging om de daad, die was gelukt
zie daar de wortels, thans openbaar,
en de ringen van het bot worden gewaar
ten…
Middelburg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 wist u dat Middelburg
ten tijde van de VOC
de Heren Zeventien
en Rembrandt
in de Gouden Eeuw
naast Amsterdam
een prominente
'Koopmanskamer' had
en was het u bekend
dat Middelburg niet
aan een meer
maar aan de armen
van de Schelde lag
als handelsstad
en net als Vlissingen
voor al die schepen
naar de Oost
een…
Woordenschat?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
402 Onderschat de
diepte van de
woordenschat
op de lange duur
als ik hierin ten onderga,
een kansloze strijd tegen
taal en tijd, denk je
dat je alles hebt gehad
vertil me aan de last
van de loden- en de
bodemloze letterkast,
waarin het doel en weg
wordt ondermijnd, denk
ik zin van onzin te kunnen
scheiden, zonder schijn
van zelfingenomenheid…
Kosmonaut
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Jij beziet jezelf, geheel ten onrechte,
als een druppel water in de woestenij.
Jij wilt het kosmisch leven vormgeven.
Daarom wil je nog steeds gaan
Naar waar de maan uit het zicht raakt.
Op absurde afstanden van geliefden.
Niet te bevatten.
Je vat het niet, daarom wil je dit.
Daarom moet het.
Je beseft niet wat je achterlaat.…
wereld op zijn kop
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
400 de wereld van vandaag
is zichzelf niet meer
de ooit verfoeide boerka
is ons eigen masker nu
ten strengste verboden
is het contact met elkaar
corona zet alles op zijn kop
met constante dreiging
ontwricht het de dagen
met abrupte onzekerheid
waarin de oogst van angst
ons tot eenzaamheid wrijft
angst voor het onbekende
regeert het doen…