6661 resultaten.
Zicht op de hemel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 ik heb
mijn reis gemaakt
de schatten van werelden gezien
geraakt aan
de mystiek van het leven
in diep geloven alles te geven
de magie ervaren
van verbonden zijn
met omgeving en natuur
die samenhang maakt
in een bestaan met
geest gevoel en vuur
onverklaarbaarheden
hebben altijd om
aandacht gestreden
want iedere gemeenschap…
De monoloog met boven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 ik ben klaar met
kijken naar de lucht
heb mijn gedachten
de ruimte gegeven
maar ze vluchten
wanhopig terug
in dromen
het heelal verkend
myriaden nevels
met miljarden sterren
eeuwige schepping in
schoonheid zonder grens
de monoloog
met boven
ben ik aangegaan
het antwoord bleek
een dialoog met
mijn aards bestaan
ik ben niet gevangen…
ontsluiten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 verloren in verlies
wek ik je tot leven
zoek ik naar sporen
resten van je bestaan
hoe lachte je?
ik val in de lacunes
van ongepolijst verdriet
de ene of de andere weg
het is nooit de goede
waarom ging je dood?…
Met een streek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 was altijd
ploeteren en foeteren
waarom ik niet de ziel
naar boven kon halen
alleen jij hebt
mijn strijd geweten
met oog en lach de
waardevolle hints gegeven
wees mij op
nutteloze zaken die
niets met de magie van jouw
verschijnen hadden te maken
ik portretteerde jou
met kleren aan maar
in je ogen blonk je ziel
naakt in dit bestaan…
Ontluikend verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 waren we hier al geweest
waren we eerder onszelf
in afstand, nabijheid
in gezamenlijk verliezen
hebben we nooit bestaan
na afscheid, herinnering
vergeeld vervagen, vergeten
in dozen op verlaten zolders
in avondlicht langs kale muren
als huisraad zonder handen
zullen we elkaar ooit weerzien
ergens aan zwaarte voorbij
zomaar,…
Zijn onrustige kijken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 verworden
tot een grimas van wat
vroeger blijdschap was
hij laat nooit blijken
waardoor hij wordt geraakt
in de veelheid van impulsen
zoekt zijn eigen pad
tussen voor ons vaak
onbestaanbare wegen
hij is niet mensenschuw
maar komt een ander
nooit echt tegen
ervaart alles als gegeven
toch kunnen wij goed samengaan
ieder in een eigen bestaan…
Het archaïsch duister
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
540 nog smeult de haat
laait agressie op
uit het archaïsch duister
waar het misverstand geboren is
hoe ongebreideld is
de brute kracht die levens pakt
van andersdenkenden in
hun streven naar de wereldmacht
fanatici en barbaren
bruuskeren alle normen en
waarden die de mens verheffen
uit een beestachtig bestaan
hier zal de hitte exploderen…
Krans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ik leefde met een krans om mij heen
We gingen samen bubbels blazen
Het was al goud wat er scheen
Alsof we enkel mooie boeken lazen
Onze ontmoeting hield op te bestaan
Enkel een gedachte bleef over
In een kerkje
Jou hand gepakt
Alsof het leven
In draadloos verlangen
Heel even boven
Mijzelf uitsteeg
In de mooiste gezangen…
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
Cowboy
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Een gematigd bestaan,
netjes uitgelijnd
op nummer zeven.
(nummer 21
rijmde niet)
De wijdse vlakten
roepen mij,
en tot die tijd
zit ik op mijn
veranda met mijn
ogen dicht,
te bedenken
dat ik niet weet
hoe je paard rijdt.…
Ik ben niet gek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 de flarden nog uit
ons heftig gesprek
en nee
ik ben niet gek rijg zo
de woorden weer aaneen
om terug te komen
maar dan met feiten die
jij zal moeten onderschrijven
onze zinnen vallen uiteen
ooit door gif verbonden
waarheid heelt het zere been
we zijn naar de zon gegaan
zagen het rood verdwijnen
alsof het gesprek nooit had bestaan…
Haast en stress
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 mijn sluimerend
verlangen fluistert licht
of er nog meer stilte is
leven doet pijn
in haast en stress want
jagen is onze genetische dress
bewegen is must
rust lijkt een vloek
te zijn in het aardse bestaan
wij zijn naar tal van
soorten ontspanning gegaan
verstilling lijkt aan te slaan
pas door overlijden zal de
hartslag van leven…
Achterom kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Mijn zintuigen gaan op avontuur
zwervend door mijn contacten
nu tilt iets mij boven mijn kunnen
zelfverzekerd kijk ik achterom
wil van geen wijken meer weten
de wervelwind van het bestaan
trekt aan mij voorbij en fluistert
mijzelf leren kennen in al mijn vezels
mijn nadenken geeft mij achterdocht
het leven duwt mij nog steeds voort…
een verslaving heerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
632 je zult het weldra niet meer weten
wat je mij vroeger hebt aangedaan
maar ik zal het nooit vergeten
het orgelpunt van je bestaan
verslaving is een harde drug
het voorwerp lijdt en speelt geen rol
het karakter dwaalt, valt van de brug
je hoofd is leeg en klinkt als hol
wat kan een mens toch stom gaan doen
als de duivel heerst over…
De tijd lonkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 uit
in eeuwigheid
maar in
spiegelen was ik
mezelf steeds kwijt
ben vaak
voorbij de
horizon gegaan
jaar na jaar
nog steeds zag
ik mezelf niet staan
leven kaatste
alles terug wat ik
ooit heb genomen
alleen geven
deed ik sporadisch
in mijn dromen
pas later zag ik
dat ook mijn
sporen waren gewist
ik dacht echt te
bestaan…
Bellen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
699 veertje
dat naar het licht zweeft
hij is zo frêle dat hij niets van een schaduw heeft
zijn woorden gaan door de ijle lucht
naar de atmosfeer
een kind dat bellen blaast begrijpt dit het beste
of misschien onze lieve heer
hij benadert immers het onsterfelijke van het woord
ik heb alleen lang niet meer van hem gehoord
het gedicht blijft bestaan…
Vader, U alleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Vader, met U wil ik leven
Zonder U kan ik niet bestaan
Ik zou niet weten hoe te gaan
U wilt mij al het goede geven.
Vader, dank U dat U mij bemint
Dat ik aan U mag toebehoren
En U mijn gebeden wilt verhoren
Ik vertrouw op U als Uw kind.
Amen…
moeder aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
531 van jou komt toch mijn bestaan.
Laat me weer even bloeien,
laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad,
van duizenden gewassen,
gans mijn lijf is nu doorweekt,
laat mij jou toch verrassen.…
terminale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 voorlopig blijft alles bij hetzelfde
geen ontkennen meer aan
bestaan is totaal afwezig
afstand door verte ingehaald
aan het einde van de dag
zijn de uren nog niet af
is ruimte gevuld met lege zachtheid
zijn gedachten blind en
is water ontkalkt, daartussen
valt onraad uit gestrekte hemel
blijven ogen onbewogen
en ratelt lucht ademloos…
Er is een God die hoort
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
664 Laten we biddend tot Hem gaan
En ons aan Hem toevertrouwen
Want op Hem kunnen we bouwen
Zijn woord blijft altijd bestaan.
Er is een God die ons hoort
Een God die naar ons wil luisteren
Ook al is het een zacht fluisteren
Hij hoort ons woord voor woord.…
de dingen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 veel dingen
bestaan zonder
naam ze zijn te
erg voor woorden
sommige dingen
zijn verzinsels
ze zijn gewoon
niet waar andere
dingen worden
zozeer verbogen
dat je ze bijna
niet herkent er
zijn dingen die
ongezien voorbij
dobberen terwijl
andere roerloos
liggen en weer
andere die almaar
voorbij vliegen
dingen vervangen
soms…
De kleur van morgen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
421 ze wappert fier
mijn vlag die al
vandaag de toekomst
in gedachten had
een stevige bries
uit onnaspeurlijke
richting gelukkig niet
met alle winden mee
in het schijnbaar
zinloos golven van
het dundoek vermoed ik
de basis van onze taal
de nieuwe communicatie
van het zijn waarin geluk
de belangrijkste letters van
ons bestaan zullen…
mijn onaantastbare
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 aangezicht
de warmte die sprak
aldoor de jaren heen
en verspreid naar ieder
die naar je keek
en op je ziel was gericht
doorheen een lach
of stil geween
je lijf oogde week
maar sterk was het licht
dat kleurde als vanzelf
je was ook een deerne
een liefelijk wicht
dat de aarde betastte
op zoek naar je eigen kern
in de bodem van het bestaan…
pyroclasmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 verlaten, je zou
de toon van afwezigheid nog inkleuren
daarbij hadden we afgesproken niet
ter plaatse te zijn, stellig te ontbreken
we zouden een herinnering ophalen
dat kon aan zee zijn geweest, in een bos
tijdens een glimlach, in het voorbijgaan
gedurende het beklijven
waar zijn we, is er nooit iets gebeurd
blijkt alles al te bestaan…
iIn gesprek met de dieren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 Over hoe de beesten een rol
spelen in ons bestaan.
Over dat wij bij de beesten af
met ons rentmeesterschap over
de aarde wensen om te gaan.
als de beesten praten konden
dan zouden zij ons respect
voor de natuur willen leren.
Onze roofdier mentaliteit
willen corrigeren.
Ons in wederzijds respect
hun te doen verstaan.…
Grijs perspectief
netgedicht
4.1 met 531 stemmen
531 ik ben in de
mist verdwaald
kan de omgeving
niet meer tot
echt leven wekken
licht glinstert
in duizend kleine
kleuren maar
laat het bestaan
niet live gebeuren
er is geen zicht
in grijs perspectief
waar ieder naar de
goede richting gist en
zo de juiste weg verliest
nooit heb ik de
moed snel opgegeven
weet dat leven ooit…
Het cruciale moment
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
499 geen ruimte en lucht
heeft om te beginnen
geluid al is gesmoord
toch spant
potentie al hemel
om voor een leven
vol liefde te gaan
het cruciale moment
van bezielen is
helaas nog niet
zomaar gedaan
waar eeuwige
lijnen elkaar kruizen
contracteert het
moment suprême
deelname aan
het universum heeft
in genen aanleg
altijd al bestaan…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik beween,
nu hark ik hén die hel in míjn bestaan.…
Klein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 landschap had geen behoefte
om de kunstenaar te tekenen
diep in zijn droomwereld
in de duisternacht
dus tekende de kunstenaar het landschap
met de onmacht van zijn onzekere potlood
helemaal van streek met een strelend gebaar
klein voelde hij zich nu
uit de aardkloot herrezen
een rups die vlinder wilde worden
een wees met heimwee naar een bestaan…
De stilte van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 zich
vragend op
mij richten
ik in paniek
zoekend naar
antwoorden
om aandacht
in de kiem
al te smoren
even terug
in de tijd van
onderwerp
en vraag want
de uitkomsten
blijven vaag
het voelt als
gebrek aan
vertrouwen
dat niet met
woorden weer
op is te bouwen
ik hoor het kraken
van fundamenten
voor het eerst in
mijn bestaan…