28262 resultaten.
Vertrouwen in Newton
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 De vloer is een tol
draait rond een as
die ik niet grijpen kan
niet stil kan smeken.
Ik probeer mijn voeten
te wortelen in aarde
de valluiken ten spijt
die dieptes dubbelen.
Een molen van sterren
wiekt rond mijn hoofd
een duivelse tovenaar
zaait kiemen in mijn ziel.
Er is niets aan het lijf
een bijwerking van pillen
zowel boeken…
Verwelkende schoonheid
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
935 Ach schone bloem
Ontvouw je nog eenmaal
Opdat wij
Voor de allerlaatste keer
Jouw kleurschakering
Mogen aanbidden
Sluit het licht
Voor eeuwig op
In je groenende blaadjes
Voordat het duister
Zijn intrede doet
Dag schone bloem
Genoten hebben wij
Van je schoonheid
Die nu verwelkt
Maar in onze ziel
Eeuwig groeiende is…
omdat ik niet wil,
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.420 Omdat ik niet wil dat je me verlaat,
Omdat ik niet wil dat je niet bij me bent,
Omdat ik niet wil dat je weggaat,
Omdat ik niet lannger wil lijden onder jouw pijn,
Omdat ik niet langer alleen maar wil denken aan jou,
Omdat ik niet langer je lieve blik in m'n gedachten wil zien,
Omdat ik niet wil dat je koude hand straks uit de mijne glijdt,…
photographs & poetry
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.424 voor een enkele herinnering
het hele huis overhoop gehaald
van zolder tot kelder doorzocht
maar helaas niets gevonden
een vergeefse zoektocht
naar die ene foto
in ouderwets zwart/wit
van jonge mensen in tegenlicht
daarom dit versje geschreven
als substituut voor het kiekje
dat verloren ging maar had kunnen
getuigen van geluk van…
Word wakker
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.617 Alsjeblieft doe je ogen weer open.
Laat je prachtige glans weer zien
Alsjeblieft hef je hoofdje weer op
Slaap je misschien
Zachtjes schud ik je heen en weer
Maar geen teken van herkenning
Wil niet de waarheid weten
Alleen maar ontkenning
Aai je hoofdje, vertrouwd
Druk je tegen mijn hart
Praat tegen je
Dan de bewustwording, keihard…
Dolly Merkel
snelsonnet
3.4 met 14 stemmen
1.304 Ze was "het meisje" volgens Helmuth Kohl,
maar toonde wilskracht, sloopte oude muren.
Als kanselier heeft zij beslist allure.
Ik wist niet dat er zoveel in haar school.
In Oslo bleek uit haar decolleté,
dat zij méér sterke punten heeft; wel twee.…
Hij pakt ons bij de hand
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.076 Ons leven heeft altijd bescherming
door het schouderklopje van God.
Het zorgt voor een vuur van Licht
dat klopje van Hem, onze Koning.
Een mens krijgt dat klopje van God
meteen bij zijn geboorte mee op de
reis door zijn of haar leven en geloof
speelt daarin geen rol, het is ons lot.
We gaan nu niet alleen door het leven
God geeft ons ook…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
Twee emmertjes water halen...
snelsonnet
2.5 met 4 stemmen
1.260 In Groningen gaat alles kalmpjes aan
En maakt men zich om niets of niemand druk,
Al ging daar laatst de waterleiding stuk
En kwam er nergens water uit de kraan.
En dus was er ook vele weken later
Nog altijd in de Euroborg geen water.…
Overstekend wild
snelsonnet
2.6 met 21 stemmen
1.637 Als overstekend wild de weg verspert
Wijk dan niet uit, maar rijd zo’n beest in stukken:
Zo’n ongeluk voorkomt dan ongelukken
En het is eigen schuld ook van zo’n hert.
Maar hoe moet dat nou bij een kleuterklas?
Geef je achter het stuur dan ook vol gas?…
Fluistergras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
731 Duinen dansen in de wind
zeewierharen golven onder
een purperen hemel
en zij
zij zwijgt in al haar verlatenheid
als een verzwegen herinnering
in een verbleekte droom.
De nacht spookt
de zee kleurt donker
en weer wist het water haar sporen uit.
Een spiegelbeeld ebt weg
en breekt in zonnestralen
steeds weer spoelt zij in scherven…
Ik rook
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
736 Ik rook dus ik besta
verdwijn in walmen
in slierten en kringen
filosofische wolken.
Ik rook dus ik verga
teer de wegen zwart
zuig etherische dampen
ver het lijf in en leg plat.
Ik rook dus ik verteer
alle foute moleculen
word sterk en recycle
alles wat mij ontzet.
Ik rook dus ik heb sfeer
steek kaarsen op voor jou
lig aan je voeten…
Ik ken dat niet
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
4.069 Ik ken dat niet, de hete adem
van wie liefheeft
ik rook teveel
en schik me langer dan de dieren
in het ouder worden -
ik neem een sigaret,
alles lijkt geregeld: de politie waakt,
de hoeren zwijgen vreedzaam
ik kom de weken door met kijken
naar het saldo van mijn hypotheek,
het verschuiven van de stilte.…
Buitenspel
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.539 Je kent hem wel, die opa
langs de lijn op 't voetbalveld,
verhalend over vroeger,
ja, opa was een held.
Hij speelde toen linksbuiten,
gleed langs z'n back steeds weer,
gaf een gave voorzet
of scoorde zelf een keer.
Dat spel van toen, zegt opa,
dat zie je zelden meer
en een goede buitenspeler
nog maar een enkele keer.
Je kent hem wel…
Laf
snelsonnet
4.2 met 24 stemmen
1.996 Wij schieten graag raketten op u af,
Wij hebben tanks, geachte Talibaan,
En vliegtuigbommen zijn ook toegestaan,
Maar bermbommen vindt Balkenende laf.
Dus als u onze jongens toch wilt doden
Gebruik dan wel een dappere methode!…
doen en laten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
889 het begint me ineens te dagen
tja, wijsheid komt met de jaren
het zit hem niet in het doen
het zit hem ook niet in het laten
of in je eigen doen en laten
maar onbetwist in het laten doen!…
Onvermijdelijkheid van pijn
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.190 De standvastigheid is mij
Ontnomen door het lot
Waartegen ik noch anderen
Zich kunnen wapenen.
Ik zal het pijnlijke lot moeten
Leren te willen, om te kunnen
Leven met het lot, en datgene
Gewillig te nemen, welke mij schaadt
Dan pas laat de roest los welke mij
Weerhoudt mijn geest te bewegen naar alle
Standvastigheid, niet verzwakt door…
Station Staats Spoor
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.912 Mijn broer is machinist
Stuurt met losse handen
alle mensen door het land
Als jongen van een jaar of 13
heb ik heel even stiekum
naast hem op de bok gestaan
Vele jaren zijn vergleden
als vergezichten uit een coupéraam
trokken zij aan ons voorbij
Het spiegelei verdween al eerder
En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt
Verliest het…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 Het waaide hard en om de struiken en bomen kolkte de wind.
Zo al loeiend en gierend blaast ze alles omver.
De mensen stoeiden om verder te komen wat niet zo gemakkelijk ging met dit gegier.
Dit is het weer waar de zee van geniet.
De wind buldert, de golven rollen vol schuim op het strand.
De Noordzee, o, Nederland met al je natuurgeweld, je bent…
In mijn Hart
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.630 In mijn hart,
Dat weet je,
Is er altijd een beetje,
Dat vat op jou houdt,
Omdat ik van jou houd.
En dat moet je weten,
Ook nu je er niet meer bent,
Moet je weten,
Dat ik voor altijd van je houd.…
Hans maar dan Anders
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Vandaag een nieuwe bril
zodat ik weer scherp zie
hoe moedeloos de massa
zich vergenoegt in april.
Ik zag eerst uitdijend vlees
dat vrij van bestemming was
naar een beloofd land trok
waar vele schapen blaten.
Ik zag geen mensen maar
brokken onduidelijkheid
een evolutionaire biologie
voorbij mijn eigen afslag.
Nu zie ik weer dieren…
Bedden en graven
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.137 Stenen bedden
Markeren de plek
Waar lang geleden
Mensen geprepareerd werden voor vertrek
Graven van aarde
Voorzien van stenen exterieur
Omsloten hun lichaam
Ontworpen door oudheidkundig ingenieur
Groene heuvels
Geven ons een indicatie
Over de plek van onheil
Van een vervlogen generatie
Stenen reuzen
Staan voor altijd stil
De buitenkant…
Hamertje tik
snelsonnet
3.0 met 18 stemmen
1.561 Er steeg een luid gejuich op in de fractie
toen er een nieuwe leider was gekozen.
Haar hart is rood en zij kreeg dito rozen.
"Het draagvlak is heel groot", was haar reactie.
Wat gaf de doorslag? Zij is vast bekwaam.
Maar ja, wat wìl je, met zo'n achternaam?…
dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.076 als mijn gemoed overloopt
van ont of beroering door
de alledaagse dingen
dan vloeien uit mijn vulpen
veel woorden die hopelijk
eens groeien tot stijlbloempjes…
Geel gras
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
974 Het gele gras
Tikt zacht mijn hielen aan
Wil vertellen
Over zijn bestaan
Fluisterend over vandalisme
Van het vee dat nietsvermoedend
Familie onder zich vertapt
Schreeuwend en tierend
Omdat de wind niet weet
Dat hij zijn woorden immer steelt
Het gele gras
Praat over werelden hier ver vandaan
Vol groene scheuten en…
Wil mij niet meer…
Het witte goud
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 Het blinkt,
het rouwt,
het slinkt, slikt, kauwt en klinkt.
Bedolven met sterk verlangen
liefdevol afgeschermd,
nee eerder bruut ondergedoken
bijna zinderend afgesneden
van de sprankelende zon.
Zit er mee in mijn maag,
maar het zoekt zijn weg
toch wel omhoog.
Bittergoud vervreemd,
pril geluk genoeg
ja resoluut weggestoken
het maagdelijk…
Aurora
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
767 Niet alle sterren gaan uit dromen
ze maken plaats voor ruimte, dingen
herinneringen geven een slinger
aan dat wat komen gaat
in afwachtende stilte
om haar te zien gaan, warme schaduw
van schoonheid en dauw
bloesem van de dag, opspringend
uit de vacht van de nacht.
Een lied zwelt aan
en zij komt op
in haar mantel van licht.…
Wat een bof!
snelsonnet
4.0 met 17 stemmen
1.548 Het kerkvolk zat koortsachtig in de bank
En met opvallend rode, bolle wangen
Bracht het daar in eentonige gezangen
Voor al hun vele zegeningen dank.
En bovenal zong het de hoogste lof
Over de jongste uitbraak van de bof.…
Zonder slag of stoot
snelsonnet
3.7 met 16 stemmen
1.666 De bokser ging geweldig in de fout:
In plaats van enkel maar een aai te geven
Zoals dat wettelijk is voorgeschreven
Sloeg hij zijn opponent pardoes knock-out,
Waarna hij in de boeien werd geslagen
En afgevoerd werd in een boevenwagen.…
Hei-leeuwerik
poëzie
2.8 met 11 stemmen
3.384 Nu weet ik welke vogel
mijn lievlingsvogel heten mag,
die even opgetogen
zingt zomernacht en winterdag.
Ik werkte ’s winters in het woud,
de zon scheen fel door de denne-stammen
op fonkelsneeuw met rosse vlammen,
mijn hakmes blonk en klonk op ’t hout.
Daar ging omhoog een kleine schelle
met fijne lichtdoorwaaide klank,
hei-leeuwrik’s lied…