6892 resultaten.
Beproeving van de werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
350 Binnen de heg loop ik
rondjes om mijn tuin
te verdedigen
Kwajongens en vandalen
denken dat ik gek ben
en hier niet thuishoor
Vanaf de nok speur ik
de omgeving af, de buren
komen kijken, ik blijf zitten
niet banger dan ik wil zijn
Als ik val, ligt het aan mijzelf
ook al wil ik niet wegglijden
over de gladde pannen
Beneden me bespreken…
Onze vlag geplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 We zoeken elkaar binnen elkaars
grenzen die ons insnoeren
al willen we dat niet
Maar in vrijheid zouden we
elkaar verliezen, dus gaan we
zwijgend verder, opgejaagd
door het afbrokkelende land
achter ons, hopend nog
vooruit te kunnen
waar geen pad meer is
Men kijkt ons verwonderd na
en ziet ons de takken wegslaan
Inmiddels is er geen…
de muren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
175 vaak zijn het de muren
die mij binnen
danwel buiten houden
zij blijken dan invoelbaar
of een gevisualiseerde opstandigheid
een onbetrouwbaar bouwwerkje meestal
maar soms
overleven ze de eeuwen
die wij goden moeten doorstaan
dan kunnen wij nog duizend keer proberen
te vliegen
onze hielen lichten voor de zon opkomt
alsnog moeten…
Betaalde liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.644 Ze is gekooid, de dure dame
Ondanks haar schoonheid in mineur
Zonlicht schijnt door rose ramen
Maar haar gevoel mist elke kleur
Zo charmant, de laatste mode
Die ze als een harnas draagt
Kil van binnen, als een dode
Waar verdriet aan alles knaagt
Ze kent zijn tekens van verlangen
Weet precies wat komen gaat
Speelt het spel, met goud behangen…
gevangen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.030 Het borrelt bij mij van binnen
als een vulkaan die op uitbarsten staat.
Maar ik kan geen nieuw leven beginnen,
dat zou voelen als verraad.
Als wapen gebruik ik onverschilligheid
waardoor ik nooit zal ontsnappen.
Mijn omgeving hierdoor verblijd
ook al sta ik op het punt van knappen.…
Kleine eenvouden
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.639 Je ogen kijken strak naar voren,
maar ik weet dat ze van binnen,
vertellen wat ik nog wil horen,
me nog even wetend willen beminnen.
Morgen als ik wakker ben,
dan is 'ons' niet meer wat het was,
iets waaraan ik wel weer wen,
maar dan over een tijdje pas.…
De bloem
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.204 Ik juich, ik dans
Ik voel de vreugde
Ik buig voor deze kans
En stil is de rust van binnen,
nu bij 't horen van de beek.
's Ochtends als de vogels beginnen
bij 't krekelen van de kreek
zie ik de zon, die maakt
dat met haar stralen, net als toen,
langzaam in mij ontwaakt
de levensvreugdebloem…
Mijn grote voorbeeld
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.222 Maar voor mij blijf jij alsnog,
mijn grote voorbeeld, mijn held,
en dat is denk ik wat uiteindelijk toch,
het diepst van binnen telt...…
Schoning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.001 Schildering
van een perfect tafereel binnen
een wazige wereld. De richting
die vanzelf ontstaat evenals de weg.…
in de sprakeloze nacht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
872 je opent
de hand op de deur
je ogen zijn al binnen
een vleugje van je geur
je komt
niet dichterbij
je voetstappen ontbreken
net de laatste meter
je verwondering
bekijkt niet mij
je blikken zoeken
naar onzeker
ik wacht tot
uren trager worden
het licht mij
niet meer ziet
ik ben er
nog voor ons
omdat mijn ring
het me gebiedt…
balans
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.257 het lijkt zo eenvoudig
om met je ogen dicht
een paar minuutjes
stil te staan
met een stalen gezicht
is de balans van binnen
net zo goed als van buiten
dan sta je als een huis
niemand krijgt je om
je bent niet te stuiten
nu je zelf kunt ervaren
je schiet wat tekort
sta je er toch van te kijken
je weet nog niet
wat er eigenlijk aan schort…
Betaalde liefde
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.312 Ze is gekooid, de dure dame
Ondanks haar schoonheid in mineur
Zonlicht schijnt door rose ramen
Maar haar gevoel mist elke kleur
Zo charmant, de laatste mode
Die ze als een harnas draagt
Kil van binnen, als een dode
Waar verdriet aan alles knaagt
Ze kent zijn tekens van verlangen
Weet precies wat komen gaat
Speelt het spel, met goud behangen…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 De tijd
is gemeten
naar veranderingen
die voor de mens
van begin tot einde
te volgen zijn
Het is een proces
begonnen
en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee…
Aanstaande moeder...
hartenkreet
2.9 met 29 stemmen
7.810 De zwangere vrouw zat
in zichzelf gekeerd
Zonnestralen op haar
lichaam
Handen op het kind in
haar buik
Haar hele zijn naar
binnen gericht
Het plaatje was zo
vreedzaam
Je zag, ze was niet
werkelijk daar
Ze was ver weg met
haar denken
Haar handen om haar
groeiend kind
Met zo'n vertrouwd
gebaar
Zittend in de zachte
middagwind
Nog…
je fonkelt in het glas
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.382 ik drink je als
je fonkelt in het glas
door zon gerijpt
in warme handen
je komt later pas
heel sterk bij me binnen
ik zag je als
een lentebloem
we groeiden samen op
doorliepen liefdevol
de lange warme dagen
tot aan het oogstseizoen
ik plukte niet
je gaf me alle kleuren
we mochten samen geuren
in het bestuiven van elkaar
er fonkelt…
Getijdenlied
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.669 de zomer was een koude,
maar binnen bleef het warm.
De herfst was aangebroken,
de schoorsteen van de baan,
doordat-ie van het roken
de pijp uit was gegaan.…
politieke moord
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.040 - de donder rolt
en het regent ook binnen
uit alle klieren
-le tonnerre roule
et il pleut même dedans
des toutes glandes
- the thunder rolls
and it rains even inside
out off every gland
-dass Donnerwetter
und es regnet auch drinnen
aus allen Drüsen…
spelen bij Ronald
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.537 Over het glimmende vet op de vloer
glijden we gezellig naar binnen toe
En met kauwgom van een vorige gast
plakken we de jassen aan tafels vast
Na het wedstrijdje hamburger sjoelen
kijken we naar restjes op de stoelen
en gaan we snel proberen te raden
wat eerdere bezoekers hier aten
En na de overdaad caloriën
doen we tikkertje met bacteriën…
Vacuüm
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
8.935 Daglicht troebelt tussen het
mistpoeder en woekert weg
niemandsland in gelijk de plek
waar klanken verdampen
voorbij het laatste bereik
het ochtendlicht snijdt langs gordijnen
onweerbaar de kamer binnen
het trekt mijn ogen in
zuigt mij de slaap uit
een wederkeer in dag en lichaam
mijn naam mijn oog mijn zinnen
ze waren er vannacht…
Je rest in as
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
713 ik zag rook
wellustig kringelen
speels nog net geen vuur
je nam de tijd
in luifel en plafond
dekte vlammen af van binnen
wachtte op de wind
tot het uitslaan
eindelijk kon beginnen
vocht je weg
naar buiten en was
door water niet te stuiten
ze hebben je gesloopt
tot in de diepste krochten
jouw warmte met hun kou bevochten
je…
totempaalpoëzie
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
935 je glimlacht naar me
en het landschap
opent zich
ergens
tussen traagheid en bronnen
van geluk
het begint met een gedicht
met venstervogels
ik laat ze binnen
ook de bomen
die ik nergens vond
voordien
ik word zomer
lichter en geloof
eeuwig als de zon
je glimlacht naar me
en ik woon nu
voortaan
in jouw stilte…
Gail
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.397 Als een klein donzig beertje
vol enthousiasme en levensvuur
wandelde jij mijn leven binnen.
Spreken tot mij in alle talen,
een zwiep met je staart
een likje aan mijn hand
scheppen een onvergetelijke band.
Alleen al door dat lieve kopje
zet ik mijn zorgen aan de kant.…
ons kleinkind
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
5.083 een kleinzoon
is ons geboren
en we hebben
hem gezien
bruine haren
lieve oogjes
tenen vingers
twee keer tien
kleine handjes
kleine voetjes
knusjes in
zijn poppenbed
ligt ie daar
sereen te slapen
doet heel even
nog wat gapen
dan worden wij
van binnen stil
als wij kijken
naar dat wonder
en wij wensen
met ons beiden
blijf…
Glinsterend
hartenkreet
4.0 met 57 stemmen
2.253 Diep in mijn hart is een beekje
Glinsterend als het zuiverste goud
Daar liggen verdronken dromen
In zilte tranen van liefde zo zout
Soms duik ik er even naar binnen
Gedreven door intens verlangen
Stilletjes drijf ik dan verloren rond
In mooie herinneringen gevangen
Gedachten een oase van verbeelding
Alles stroomt weer aan mij voorbij
De…
Geen God heeft grenzen zo gesteld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
816 Bij mij komt niets meer binnen
want buiten ruikt het naar bloed
het land heeft mij verraden
haar witte tanden zag ik wel
nu haar rollende tollende ogen
kinderen worden grof afgevoerd
niet met wapens of in wagons
veel meer met regels en wetten
geen dichter kan het mooier
geen schilder verfijnder alle
mazen van de wet potvast
mijn land waar…
dichtbij de roos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
916 dichtbij de roos
verbind ik
wat ongebonden is
niet dat ik daarvoor
zelf koos
het bleek de adem
van stil gemis
dichtbij de roos
komt vreugde binnen
zuivere tinten
van genade kleuren
die als vanzelve
echtheid beminnen
de snaar raakt
van een trillend
doorgaand gebeuren
dichtbij de roos
word ik gezien
zonder ogen
word…
Winters
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.331 laat mij het genoegen smaken
hier op het ijs en in de kou
waar wintertrui en scheuren kraken
en snert dampt tussen mij en jou
laat mij het genoegen smaken
hier met al die schaatsende meiden
waar wintertrui en scheuren kraken
en snert naar binnen kan glijden
en zij, zij liet mij het genoegen smaken
met een pirouette duizend maal rond
zij…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 Was het maar leeg van binnen
het opstandige legt knopen
zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten…
Kleurt in zacht pastel
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
829 we laten stilte spreken
woorden blijven in gebreke
om te zeggen wat
we voelen voor elkaar
zinnen openen
pas diep van binnen
omdat het buiten
geen contact toelaat
jij kleurt in
zacht pastel mijn uren
ik blijf turen naar
jouw blauwe horizon
in ongebroken wit
penseel ik steeds je zit
handen kunnen je dromen maar
ik kan je niet…
Het gekleurde vlies
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
855 slechts een korte wimpertrilling
verraadt de harde tegenwind
een lichte blos vertrekt snel, maar
wangenstrelend weer naar binnen
naar de warmte van het bewustzijn
en het bloedrode gemak waarmee de
verbeelding zich graag laat kleuren
geen vraag waagt het
koele lippen te betreden
overbodige antwoorden
bevriezen blauwbekkend
een luchtspiegeling…