6607 resultaten.
Die dijken bouwde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 waar sluizen
dwars het water keren
groeit trots het lage land
de hand die dijken bouwde
op wind vertrouwde
de molens schiep in dit gebied
kruiste kaarsrecht sloten
weefde polders tot patronen groen
waar boeren het goed doen
dit lage land geordend
door de hand van ruilverkaveling
heeft weer de trots van toen…
Ik leef.
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
637 Ik leef, want ik zie
groen gevulde velden
zonnebloemen, die wuiven
op golven van de wind.
Ik leef, want ik zie
mijn tranen en twijfel
maar ik sta op, vlieg verder
op vleugels van hoop.
Ik leef, want ik zie
de liefde van mijn leven
hier altijd om me heen
gewoon, samen gelukkig zijn.…
Het donkerrode sluiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 er knapt iets
en je valt cirkelt
kleuren op de wind
vult het herfsttapijt
met donkerrood het is
geen sterven en of dood
jij die groen ontlook
in lentes eerste zon
en naar de zomer groeide
de bloemen ruikerde
in volle zon hun vrucht
beschermend weer omsloot
het donkerrode sluiten
geeft jou de levensrust om
als voorjaarsgroen weer…
Impressie van een schilder(ij)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Een Pruisisch groen
van plant en bloem
De wangen wrijft
Hij vermiljoen
De schilder maakt
de ogen groot
de vrouw ernaast
een tikje bloot
wat zalm roze
en wit erbij
(Hij rust niet
door dit hels karwei)
De draperieën
hemels blauw
Het detailleren
luistert nauw
Als laatste nog
een laag vernis
Nu ziet hij
dat het echt…
Hazenslaapje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
621 Het zachte mos
nodigt uit tot liggen
vogels te zien
waar ze zingen
een specht te horen
waar hij driftig klopt
Als de zon schijnt
door het frisse groen
beperken schaduwen
zich tot donkere vlekken
Door de bomen
doorzichtige bomen
is het bos nog te zien
een eenzaam wolkje
langzaam te volgen
tot de ogen zich sluiten
in het warme lentebos…
zij die dient
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 uit haar mond komen de vlinders
die in boeddha’s gelederen de strijd beginnen
hoe hij het wil dient zij de thee
schikt groene bladeren naar de loten
de bloemen zullen groeien, paarden buigzaam
verheven gaan trappelen voor hun leenheer
zo aanvaardt zij trots de tweesnede van het zwaard
na het leven zal ze keren als valk op zijn hand…
Bloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
444 Bukken, gaat nu moeilijk meer,
knielen doet haar teveel zeer,
vingers doen ’t ook niet meer,
en dus,
kijkt ze wat weemoedig op die bloempjes neer,
die sierlijk staan in ’t groene gras.…
Werkelijkheid.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Als ik wandel in het bos
denk ik niet meer aan de
verscheurde nachten
maar kijk naar het groen
het spreekt mijn taal
het is de stilte die samen
met het daglicht kwam
'k vlucht niet langer weg
in dromen of twijfels
deze passie was
niet meer te dragen
bijna mijn ware indentiteit
verloren ik geniet nu van de
rust die uit…
Het eerste scheurtje
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
531 het dwarrelde en viel
kwam op de grond terecht
krulde langzaam in verdrogen
nog groen
het eerste blad
de zon had weinig mededogen
zelfs volmaaktheid
had zijn grenzen
het verval kwam onverwacht
het eerste scheurtje
dan een barst
de structurele fouten
wat liefde lijmen kon
liet langzaam los
twee kale bomen in het bos…
Zweverig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Op wind wil ik me laten drijven
met vleugels sterk en groot
zweven tussen wolken
genieten van de zon
gewoon zweven zonder zorgen
kijken op de aarde neer
op thermiek en zachte stroming
over velden, heuvels en rivieren
weg van al dat druk gewemel
naar heerlijk stille plek
in gedichten denken
tussen weelderig groen.…
Zong kerst al hun vergaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.125 zag de mooiste bomen staan
maar in mijn hart
zong kerst al hun vergaan
sparren nordman en
de fijn genaalde den
gekweekt om in luister te verschijnen
zullen uit het bos verdwijnen
kaalslag is niet te betwisten
enkel voor wat sfeer verlichten
hun groene dood
zal nog één keer warmte geven
als het oudjaar eindigt met nieuw leven…
Madelief
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
846 Als ik je
in het groen zie staan
verheven naar de zon
hoor ik mijn pubermijmering
bij ’t plukken
van de blaadjes
is hij verliefd op mij
is hij het niet
ik zie het kindernageltje
een knoopsgat in het steeltje
het afsteken van wit en geel
in het door zon
verlichte haar
en ruik de geur van toen
en nu
nu zie ik Madelief
die stralend…
Kon ik het gevoel vangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
609 het kleurige van de zomer
de boterzachte bloemen
een nesteling in het groen
het onverwachtse
gekwinkeleer in het riet
van een karekiet
ons schommelbootje
jouw armen, de delende rust
hoe je mij kust
de saprijpe belofte
van opgezwollen bramen
langs een weiderand
de tekening van de regenboog
na het verkwikkende buitje
haar aanraking…
Zijn ware aard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 ik wil oogsten
maar de velden zijn leeg
in schraalheid nog restanten
venijnig stuift
de droge wind
het zand op duinenrijen
het groen
dat welig tierde is al
decennia lang aan het verdwijnen
als het oog van een orkaan
is de woestijn ontstaan
zijn strijd woedt op de flanken
als het stof is neergedaald
toont het eindelijk zijn…
Verveling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 Wat te doen
Verveling slaat toe
Muren op me af
geel, zwart en groen
Stilte alom
Niemand om mij heen
Helemaal alleen
saaiheid slaat stom
Red mij van eentonigheid
Breek door, breek vrij
Verlos mij
van mijn eenzaamheid
Word wakker
uit dit lusteloze bestaan
Sta op, beweeg, ga
Leef
Hee, kom aan…
Kou en ongemak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 er is geen lied
dat lente biedt
tonen stromen in
druppels van de bomen
het groen is pril
van kou en ongemak
te weinig zon
verwarmt het kleine blad
eens zullen stromen lucht
in pure willekeur weer
uit de goede richting komen
op hun niet te kennen vlucht
dan zal de zomer
ons eindelijk verwennen
met een warmte die wij
al jaren…
Met aankomend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij tokkelden
het groen van gras
rond de korenbloem
die diep blauw
gestreken werd door
het licht van de eerste viool
wind dirigeerde
in koper het rood van de loper
voor de ondergaande zon
maan reflecteerde
met aankomend geel
de al grijs roffelende trom
fluisterend besloten
kleur en muziek deze dag in de
donkere echo van de laatste…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Boombaard
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 hier ben ik tijdeloos
een koning van het bos
waker van het groene oord
waar bomen mogen groeien
dieren schuilen onder struiken
slapen daar beschut
op de open plekken sieren
varen, bes en mos mijn voet
mens, dwaal tussen mijn lover
geniet van rust en stilte
dan kom je weer op adem
als het leven je benauwt…
Bevallig rond
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 zij lag
bevallig rond
uitdagend in het gras
het rood stak
verblindend af tegen
de pril groene ondergrond
ze schommelde wat
op de wind
in een subtiel bewegen
in biologeren
werd mijn hart en ziel
naar haar toe gedreven
ik tikte aan
voelde de spanning trillen
van het wederzijdse willen
door haar intens bekoren
heb ik een stapje…
SNEEUW VOOR ZON...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 We willen
sneeuw
sneeuw op Kerst
in het groen van spar
We wensen
meteen
winter en zon
op een winterdag
We worden
als herboren
na het wandelen
door sneeuw
Spinrag
-tussen takken-
waarin druppels
bevroren
Druppels
die vorst
willen borgen
in bessen rood
Maar
om de dooie dood
van dooi
kunnen we niet heen.…
Beleving van een zoen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
540 Nu jij jouw ratio toetst aan de werkelijkheid
is waarheid uit vergeten boeken overbodig
je straalt zoals de zon straalt op een lentedag
met de mystiek die de natuur doet groeien
het is jouw beleving die mij doet verlangen
naar alles wat het leven brengt aan realiteit
het gruwelijke grauwe en het prille groen
tot droom verheven door jouw gulle…
Het Beleven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Dan steek ik
het smalle, groene bruggetje over.
Een luie rivier?
Een waterreservoir?
Een oer-Hollands landschap
in Noord-Brabant.…
Hooikoorts
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 Geuren vol beloften
van blauwe lucht,
het weidse en groene
vergezichten,
waar ik dan
met mijn ogen dicht
zwaar aan zit te snuiven
voordat zij vervaagt.…
Lepeltjesstandje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 Ik wil geen steen op mijn graf
dat voelt te koud aan
Ik wil mos, mooi groen mos
dat neigt naar warmte
Ik wil ook niet te diep
ik wil zo hoog mogelijk liggen
in mijn geliefde 'lepeltjesstandje'
Zodat jij mijn lieve lief
zacht op het mos kan gaan liggen
in ons geliefde 'lepeltjesstandje'
Onze lijven, ons zijn blijven voelen…
Mijzelf weer
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
532 Op mijn versleten jas ontdekte ik een
klein, groen beestje met zes prachtige
pootjes. Ik zette hem in het gras
en ik dacht aan dat gedicht van Jotie
T'Hooft, waarin hij zegt, dat wanneer
hij zijn handen op de aarde legt, het
kleine handen zijn.…
Nog een klusje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
797 kunnen verwelkomen
met witte bloemen
mijn kist wist niet
dat ik nadat mijn
laatste uur geslagen was
nog steeds gezelschap had
aan ruimte was
er geen gebrek
voor het maatje dat
ik altijd bij me had
ik bedankte hem
voor al die goede jaren
hij lachte wat zei zacht
ik wachtte op je grijze haren
ik stapte over naar
het eeuwig groene…
Lege fles
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 nog een flinke slok nostalgia
vanuit de bleke bodem van de fles
na de herfststorm wacht de winter
nog een laatste bundel zonneschijn
vanuit een zwaarbewolkte lucht
na de regen rest het wachten
nog een allerlaatste broze glimlach
van een vochtig bladverliezend bos
na de kaalslag volgt het frisse groen
tot het voorjaar oude troostboom…
winters moment
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
814 kristallen transformeren
op bevroren water…
zonnestralen weerkaatsen licht
op een klein wonderlijk theater
fruitig geel en groen
laten zich vooral gelden…
gekleurde nevel zweeft
verder boven uitgestrekte velden
een moment van schoonheid
die weldra zal wegkwijnen…
wanneer de zon straks
weer volop gaat… schijnen!…
Laat mij fladderen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
621 Dit is geen gedicht
over een vlinder
en nog minder
over een vlinder
die in de buiken
van verliefde mensen
wil kietelen
ik heb wel wat
beters te doen
ik ben op zoek
naar een bloem
Waar eens de tuin
volstond met groen
liggen nu tegels
of grind of nog erger
een kunstgrasmat
met een kleur
die van grote afstand
al pijn aan mijn ogen…