8894 resultaten.
Bevroren tranen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Het hart, de kern van
waarde
Ogen als spiegels
betreurd door de clown
Het hoofd, hoogste e-
tage
Grimas in kleuren
met lichtjes voorbij
Haar lijf, op van ver-
moeidheid
Laat haar lachen, op-
recht uitbundig, blij
Haar ziel huilt, nachtvorst
tranen
Gesmolten in een
vuur dat eeuwig brandt...!…
Dag van het Geluk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
501 Op beide dagen ben ik héél ver weg!…
Inspiratie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
727 Dit wordt vast weer geen gedicht
er staan wat woorden naast elkaar
en horen niets eens daar
daarentegen horen wij wel bij elkaar
dat is een wet van meden en perzen
jij leeft in ieder van mijn verzen
zie je wel, dan wordt het toch nog een vers
alleen omdat jij erin leeft
omdat jij mij de kracht van het schrijven geeft.…
in een rijtuigie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 op een dag in maart,
zo kalm en bedaard
ontgrendel ik de deur
van mijn bolide
en neem plaats
achter het stuur
pruttelend start het vehikel
ik rij aan
de snelweg op
vrijheid
sneller dan kan
de ondergaande zon tegemoet
achtervoorlichtjes schitteren
vervolgen
ver weg
stap ik uit
en geniet
mijn rijbewijs zal ik nooit halen…
Uit dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik reed
als ridder te paard
het vuur uit zijn hoeven
in koninklijk wit
zo dat iedereen wist
die nachtmerrie is niet te vangen
dook van de rotsen
naar schatten voor jou
tot ver in het donkerste blauw
wilde niet keren
nog een keer proberen
verlamd door de kou
werd wakker uit dromen
met de dood nog voor ogen
in mijn hand een parel…
goed te pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 ik sta hier in de duinen
die in wolkenlucht verstuiven
windvlagen die wuiven
met handpalmen van gras
zie de manen van ruinen
langs briesende paarden
die niet meer bedaarden
toen het éénmaal zo ver was
zij nemen de benen
het strand op naar zee
langs het water gaat het in rengalop
goed te pas ga ik er even helemaal in mee…
Wat ik wil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Een beetje houvast misschien
Voor op dagen dat kopjes uit mijn handen vallen
En ik van de trap
Evenwicht is voor gevorderden
Vastklampen
Tot de laatste slok thee die eigenlijk al koud is en de lichten uitgaan
Ver na de laatste treinen
Bescherming
Zoals het nachtlampje naast mijn bed dat fluistert dat het altijd wel weer goed komt…
La Plus Belle Langue Wèsslànss
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
943 Voor ik Frans sprak
zag ik
heel ver hier vandaan
op een tegel
in het raam
een tekst
onbegrijpelijk
wel krachtig
“””””””””””””””””
Soches En Savons
Sachies Belle
Se Nu Pas Jent
“””””””””””””””””
maar nu
zo vele
jaren later
nog steeds niet echt
het Frans machtig
gaat de schel
en
versta ik
de tekst wel…
Homo tijdperk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Opvoeding ver van de vrouw gepasseerd
Doch geen man die ooit ovuleert.
De beschaving verandert in subculturen
Zijn hetero's en rede bijfiguren?…
Zelfbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Je bent mooi, maar jij nog mooier
Je kijkt me aan, maar jij nog langer
Hoop spreekt uit haar ogen,
Berusting misschien nog wel meer
Het gezicht vervaagt, als inkt zonder veer
Wordt rimpelig maar dan weer helder
Kikkers kwaken kort
Zouter wordt de oppervlakte
Jij bent het die mijn hand pakte
Het beeld verdort…
Stille vriend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.524 Plots ziet hij stilte
even bewegen
zonder emotie
in een denkwereld
niet ver van hier
danst een schim
ritmisch in leegte
hij telt zijn woorden
naast de prijs reeds betaald
wanneer hij alleen is
staart hij naar letters
op grote papieren
vol liefde en vriendschap
als uitkomst van zwijgen
tekent hij de nieuwe stilte.…
koud versterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 nu de herfst zijn intrek neemt
in huid, mijn haar en langgerekte adem…
*
op het laatste moment kwam er nog
de glans van ganzentrek
hoog en ver
gevleugeld onder licht
verschafte het een vergezicht dat
water overwon
de zon vertelde van haar kracht
reeds tanend, tussen winterkou
ze kleurde roder op een boom en blad
haar avondbad…
blauwe wimpels
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 alle engelen die ik vraag verlengen stil hun vleugels…
zijn kleine kwetsbaarheid raakt
in hart en nieren
en hij laat me
blij het leven vieren
ver voorbij het kille naakt
van herfst
met wintertenen
alle kou is snel verdwenen als zijn
zachte wolkjesgeur
mijn lach
voor altijd zonnig maakt
nog voor ze is verschenen…
Toekomstig verleden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
589 Wat hij en wij aanschouwen
is slechts een projectie
uit een zeer ver
verleden.…
Depri
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Gesloten ogen
het hoofd zo moe
zo nietig aanwezig
De wereld is
onbereikbaar ver
met idealen bezig
Geheel ontoereikend
lijkt niets meer zinnig
of van enig nut
De middelen zijn
veel te klein
hij is ingedut
Niet bij machte te kijken
tekens te herkennen
al zichtbaar op de wand
Er is een open wereld
vol mogelijkheden
aan de overkant…
panoramisch
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
504 hoog boven de nachtelijke stad
een zee van lichtjes
ver beneden ons
draaide het panoramisch restaurant
waar we samen aten
langzaam om zijn as
ik heb het uitzicht niet gezien,
alleen de lichtjes in haar ogen
en de blije glimlach op haar lippen
mijn wereld draait nu zonder haar
en rondom mij heerst enkel duisters…
Al even
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 volg ik jouw sporen
sporen van vergankelijkheid
die aan jou toebehoren
welke mij vertellen
hoe jij gevaren bent
welke keuzes jij gemaakt hebt
en welke niet
het hoe en waarom
zijn weggelaten
al wat rest
ben jij
zelfs als er mist op
komt zetten ben je
niet ver weg
want jij woont voor altijd
binnen in mij…
Vriend van mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.058 Hoog in jaren
zit hij daar,
in gedachten ver,
mijlenver verwijderd
van de ratrace,
toch ons aller lot.
Kind noch kraai
beroert hem
en de klank
in zijn donkere stem
is lijzig, gebaren
overbodig.
Oude ogen vragen
om droom en hoop.
Met een schouderklopje
en een Koninckske van ’t vat
maak ik hem
tot vriend van mij.…
Teveel jaren oud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
633 Ik hoef niet ver, ik hoef niet duur
ik wil alleen maar weg,
gewoon het hoekje om,
weg uit dit eindeloze leven.
Kon ik het maar aan Fikkie geven.…
De angel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 het is geen feest
om alles uit te pluizen
het willen weten waar
goed en kwaad echt huizen
als anderen lachen
in het snel vergeten
is er bij mij de angel
die prikt in het geweten
zorgeloosheid
heb ik nooit gekend
me volledig overgeven
is ook niet voor mij bestemd
toch ben ik gelukkig
met je heerlijke gezicht
jouw pak met veren en…
raamwerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Raamwerk van het leven
Vensters
Met glas
Open ramen
Met gordijnen
Scherven
Op de grond
Kleuren in de scherven
Met lachende gezichten
De zee ver weg
Die speelt en ruist
tegen het avondlicht
Komt er donder
De straten blank van de regen
Een auto stopt onderweg
Een blikje bier
Raamwerk van het leven…
Ons vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 ik weet nog waar het was
zo ongeveer, een plek van
bomen, schaduwen, het bos
en de onvindbare auto
het was aan vertrouwde hand
op weg naar een verleden
voorbij de bocht, de splitsing
van wat komen zou, ver weg
leek onze tijd zo onbeweeglijk
als druppels van het ogenblik
- nu de hemel in de avond valt
ben ik net zo oud als jij toen…
wachten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 ik dacht
ik wacht op haar
dan komt ze wel
en ze kwam inderdaad
ik hoopte daarom
dat ze zou blijven
maar ze ging weer
en ik bleef achter
ik denk
dat ze terugkomt
in mijn armen
haar handen in mijn haren
wacht ik opnieuw
terwijl ze zo ver weg is
zo dichtbij kon ze zijn
steek ik een kaarsje aan
in de gewelven van
donkere…
7 oktober 2015
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 is het
en ik denk
aan mijn lief
haar lach
haar haren
haar stem
die alles zeggen
die ik mis
elke dag
zie je vogels
opvliegen
ik kijk ze na
in een ander land
rennen schapen van de heuvel
de schapen golven
van de heuvel
als haar meisjeshaar
toen ze jong was, maar nu nog
het is 7 oktober 2015
ver weg als ze is
denk…
Luipaard
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.565 Ver weg is een aanrijding.
Een windvlaag trekt door de bomen.
De luipaard geeuwt, rekt zich.
De apen lachen angstig.
Het ondier vertakt zich.
----------------------------------------
uit: Hersenmutor. Gedichten 1990-2005…
Stil werd onze zomertuin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Kuddedieren zijn ver van huis gegaan.
Wat rusteloze mensen elders zoeken,
is in alle rust thuis gebleven.
Stil werd onze zomertuin.
Vredig ons bestaan.
.…
groener
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
551 steeds groener in dit land
met al die hoge temperaturen
het is een teken aan de wand
en zal ons straks nog flink bezuren
dan groeien hier bananenbomen
en laat de hitte ons bezwijken
het zal ook zeker overstromen
met al die veel te lage dijken
dus misschien bent u wel blij
met al dat mooie extra groen
die pret is zo voorbij
wellicht al ver…
Vallen en opstaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
547 blijf ik
in gedachten
voor me uit
staren
waar de
pieken van fonteinen
vrolijk opspringen
en als
kristalheldere
glaspijpen
in een grote
boog verdrietige
druppels weer
naar beneden
vallen
wat ik
graag zou
willen weten
lijkt het jou ook
niet fijn om
als zo'n piek
van een fontein
te mogen
zijn
steeds
weer op te
mogen veren…
Halte...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
593 kan ik vinden
afstappen
kan ik er
Druk vliegverkeer
deze zonnige zomer
met zo nu en dan
een enkele bui
Het is
-natuurlijk-
in m'n buurt
echt niet zo ver
Ik ben wat lui
neem m'n rust
drink 'n slok
neem 'n hapje
'Vlinder' verder
door de kleuren
van deze stadstuin
......ik blijf er.…
De behanger
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
766 Behangen, dat doe ik al twintig jaar
Ik knip en plak en maak met veel plezier
Uw muren mooi met elke rol papier
Geen klus is mij te gek ofwel te zwaar
Maar als ik thuisgekomen ben in Vlijmen
Dan zakt mijn goede luim ver onder nul
Ik ben alleen en voel me steeds een lul
Er is geen vrouw die zich door mij laat lijmen…