Netgedichten over actualiteit

Zorg dat de scheids geen gele kaarten trekt Wanneer je bij het voetbal weet te scoren. Neem nou eens afstand van dat stuk folklore En houd de borstkas permanent bedekt. Het is pas over met die flauwekul Als elke wedstrijd eindigt in 0-0.…

ik heb haar op de gouden rand zien staan van een lichtende wolk met donkere kant omgord met een stralend koord het vlammend zwaard geheven in de laatste dagen van ons leven zij oordeelt niet maar klieft waar goed en kwaad verbonden zijn in pijn heelt zeer om weer naar rein te schonen ooit zal er weer een nieuw bestaan zijn bezieling…

Waar is geen honger, leed of pijn? Wil men nog met weinig tevreden zijn? Waar is geen oorlog, geen geweld? Wie helpt nog zonder geld? Waar zwijgt men over een ander spreekt men geen kwaad? Is er nog vriendschap en groet men op straat? Zelfs het dierenrijk en de natuur zijn verstoord. Omdat de mens houdt van geld en van moord.…

Een Parisienne is geschokt De Notre-Dame, zij staat in brand De ramp dringt door tot ieder land Er wordt geweeklaagd en gemokt Hoe werd dit laaien uitgelokt In dit naar Haar vernoemde pand? Een Parissiene is geschokt De Notre-Dame, zij staat in brand De Maagd Maria’s adem stokt Relieken zijn in teamverband Gered, met ogen roodomrand Het vuur…

Oh schone kathedraal, gij staat in brand De vlammen vreten zich een weg naar boven Parijs huilt wéér en kan het niet geloven Men is verward en zoekt elkanders hand Oh parel aller kerken, Notre-Dame Ik sta nog steeds voor U in vuur en vlam.…

Bij sterrenkundigen is het groot feest, Euforisch zijn die, echt in alle staten. Een kleurenkiek van verre zwarte gaten, Alsof er eentje zelf bij is geweest. Dus iemand die een kleurenfoto schiet Van een zwart gat, wat klopt hier nou weer niet?…

vrij naar Remco Campert een standbeeld opwinden met behulp van wat muntjes komt het voorheen onbewogen beeld voor even tot leven living statues zegt men hier in Borne hoewel er geen woord Boorns bij is... doch het verstilde leven blijft tóch voortleven in welhaast rituele beeldspraak…

- een fictief pleidooi - "Als uitgeslapen en rechtschapen uitvoerder der wet immer waakzaam en alert en daarbij uiterst nauwgezet in herhaling telkenmale met het oog op morgen dag in dag uit in de routine heen en terug dezelfde file, en al wijst de klok vijf uur, ik zet als metronoom secuur vermaledijde decimalen met het oog…

ik keek me aan lachte verbaasd toen ik mezelf zag staan er was iets onbekends misschien wel ooit gezien maar nooit verkend in ouder worden draaien films door je proeft de tijd in het decor verschillen in de uitvergroot maar essenties missen niet de boot het lijken oppervlakkige momenten maar toch wankelen er fundamenten nog…

De uitkering aan Haagse criminelen Zou door een ambtenaar die niet had opgelet En die daarbij een punt fout had gezet Maar liefst het honderdvoudige gaan schelen. Een van die criminelen die wij spraken: “Daar willen wij beslist geen punt van maken.”…

kop op en achting, voor berg wielertoeristen op de Koppenberg, in 'Ronde van Vlaanderen' - sympathie, alsook respect!…

Aan de kim rijst op uit zee wit en maagdelijk en groen de kliffenrijke kust van Dover voor Caesar met zijn legioen en Willem de Veroveraar - het heuvelland van fourleaf clover. Na schepen hecht men er het meest aan humor, voedsel voor de geest, muziek, toneelspel, sport te over... maar nu, het trotse Albion verdeeld tot op het bot…

met een knipoog naar Gerrit Komrij ze hadden de bomen gekapt de bomen waarin de kraaien bij honderden nestelden natuurlijk was er het gekras maar dat is nog geen reden hun habitat te verwoesten een zeer dat Lochem zich zeker mag aanrekenen de vogels zullen zich danig ontheemd hebben gevoeld zo ook ik als reiziger die de kale plek…

Op een dag zoals vandaag welt plots de vraag zou ook God domweg wel eens bedroefd zijn. Wellicht ergens politiek bedrijven met verschillende winden meegaan. Kan hij ook in deze tijd nog bestaan. Ik zag vandaag nog fier een populier erg doods staan, met een fraaie zwarte zangvogel gewoon alhier. Ik zag een ander wit dier in de wei van…

Weten kan ik niet. Wel luisteren en voelen. Ik kan alleen maar zien. Ik zie een eerste vlinder vliegen, en van herfsttak tot lentetakje gaan. Ineens zie ik ook wat illusies zijn. Wat verwachtingen zijn en wat wensen. Ineens weet ik, vanuit de blauwe lucht, dat wonderen wel degelijk bestaan.…

Wat àf is, is volmaakt. Wat bevroren is, kan niet bewegen. Toch kan ijs weer stromend water worden. Zo worden dichters ongewild gewekt. Wat grote denkers eerder al bedachten, moest vannacht weer worden uitgedacht, en poëtisch worden opgeschreven. Ervaringen van eerder en van gisteren, die me levendig zijn bijgebleven. Wat àf was, werd weer…

Soms is het lastig om niet te verdrinken in de waan van de dag…

muziek uit vele kanalen mengen zich tot een band die vol overtuiging mij in banale dromen vind geshockeerd door wonderen verlaat de slaap mijn verfijnd geweten dat door alle mazen van een normaal bestaan mij als een enkeling plaatst in het kader van een vreemd individu vaak prijs ik me dat ik geen standaard belofte van mijn ouders…

Ik ga haar niet meer in het hier zien wel in het daar, ze deed alleen maar of ze voorgoed als moeder verdween. Daar is het gindse bloemrijk, betoverend, dat verhaalt ze, ze hervond haar jeugd, vriendinnen, ouders en grootoudervreugd. Er zijn talrijke kamers maar geen deuren er verblijven infantiele lieden en genieën die allemaal op gezette…

Wat Paulusma ons destijds heeft voorspeld, Wat hij al in de herfst heeft staan te brallen (Hij liet een kreet als ‘horrorwinter’ vallen): Bittere kou en veel natuurgeweld. Voor Piet komt er een horrorwinter aan: Van SBS mag hij dit najaar gaan.…

Geen groter leugens dan de statistieken. Doordat het doen van aangifte frustreert Wordt vol bewondering geconstateerd Dat het gedaan is met de negatieve pieken. Kunstmatig zijn de misdaadcijfers laag, Dat zien ze graag in politiek den Haag.…

Laten we de duisternis niet vervloeken, lucifers en kaarsen schrander bewaren en hoopvol gebruiken, onze onschuld van ooit niet verliezen. Laten we niet leven naar het oordeel van dat leger en die dictator die ons en zelfs de grond naast en om ons huis niet kent. Laten we de verdwijningen, de erbarmelijke humanitaire omstandigheden, de schendingen…

££ A Foggy Day In London Town in Londen aan de Thames €€ De act van May in 't Lagerhuis één schorre horrorshow in het theater van de backstop van de brexit aan de Thames als Belgische bonbon met Brussels logo haar pleidooi, een voorstel slechts, een schamele fooi werd weggestemd en weer verdween een broze Brusselse praline -…

Winterlicht vreet de wijde heuvel almaar kaler, buizerds zweven over de grafstenen in de vruchtbare grond die eeuwenlang olijfbomen droeg De zielen zijn elders, waar Israël hen brengt, de resten vergaan in zwarte doeken, om als eerste mensen de nieuwe wereld te betreden op de dag dat de poort van erbarmen opengaat Want daarvoor hebben…

De gele kaart die Sergio Ramos pakte Moest eigenlijk een slimmigheidje zijn: “Ze krijgen Ajax zonder mij ook klein”, Maar gister bleek dat ze er niets van bakten. Wat daar bevestigd werd dat wist ik al: Hoogmoed komt regelmatig voor de val.…

Ik kwam een worm tegen. Bij de huisarts vertelde ik in 't wilde weg wat. Duizeligheid, daar kwam ik voor, was ik bijna vergeten, want inmiddels nauwelijks last. Er was zoveel -hoe doe je dat- kinderen, verleden, vrienden, dood, ongeluk.... Hoe maak je een einde als je denkt dat je nog maar een fractie verteld hebt. Op de terugweg wilde…

Alweer een avontuur van Marco Kroon Die een agent een kopstoot heeft gegeven Want hij stond wild te plassen, mag ie even!? Voor oorlogshelden is dat heel gewoon En slappe smeris kun je daar niet tegen? Wees blij dat je geen kogel hebt gekregen!…

Bij hem zagen wij al zo vaak stil die dood in ogen, wilden hem niet welkom heten ons niet bewegen nabij dat naderende gevaar. Sterrenstof waarin iets anders 't vertrouwen bood steeds verhaalde ver weg te blijven bij deze dood. Die stofdeeltjes brachten ook toen al veel aan het licht, onverplicht waarbij steeds de dageraad weer opstond, welke…

De humbug en de bellenblazerij Van tal van voor mij onbekende namen, Die via de tv hier binnenkwamen Is dus met ingang van vandaag voorbij. Voor Twan een pijnlijk afscheid van de kijker: Illusie armer maar ervaring rijker.…

Hoe wordt de nacht soms plots een schrik zonder de ragfijne levensdraad te vernielen, in een minutenlang durend angstig ogenblik door de jaren heen eelt op je beide knieën. Zwelt even je hart erg heftig vol ongeduld, is het voorspoed die je leidt, je voorbereidt, blijft je sterk en vol moed met hoop vervuld compleet doorspekt met aangeleerd…