Alle inzendingen over overig

Gekraak in het dak sneeuw buitelt over het land geknars van banden er branden kaarsen de kortste dag komt er aan hij snuffelt de kou chaos rond Parijs er is geen ontkomen aan nooit gezien sprookje…

Je weet ik was er en straks zijn wij er niet meer koolzwart de merel nog hebben wij tijd vertellen wij het elkaar als sneeuw op daken buiten het gerucht de luiken stil gesloten de trap die knarste…

Hier binnen is de wereld tot stilstand gekomen hier binnen liggen de stervende dromen alles is bedorven zelfs de woorden zijn gestorven hier binnen staat alles stil niet omdat ik dat wil maar ik lig hier verlamd mijn woorden liggen verarmd daar buiten gaat alles snel daar buiten weten anderen het wel weten hoe te leven en hoe dit te omschrijven…

ik denk altijd en ik denk overal mijn hersens stoppen niet maar al dat denken geeft soms verdriet ik denk soms moeilijk en ik denk soms makkelijk want zonder denken zou ik er niet zijn maar al dat denken is niet altijd fijn ik denk soms leuk en ik denk soms stom dat kan ik niet bepalen maar al dat denken geeft soms kwalen ik wil soms…

ze wist precies wat ze moest doen wanneer en hoe maar toch vergat ze steeds weer waarom…

Een kijkoperatie, 'k vind dat een gek woord En hoop intens dat het niet teveel stoort. Revalideren en weer fatsoendelijk leren lopen Ach, dat komt wel goed, mag ik hopen! Terug volop fietsen in de prachtige natuur Drentelen als een paardje, echt wel puur! Meestal mag kijken, aankomen niet Deze chirurg is een uitzondering op de regel, niet…

De hond blaft in je oor, zo hartverscheurend hard niet te tillen, te torsen dit geluid, als een sirene in de nacht plotseling, of een donderslag opeens gaat het in je tekeer. En een fel blauw licht zwaait in je binnenste, waar je hart ooit moet hebben ge- zeten. En je ogen staan groot, vol schrik, en kijk- en in een rare wereld. De huizen…

Vannacht was ik opeens weer klein, een verjaardag met wat kleinen dingen, de school , eerst psalmen zingen. Een trommeltje met snoepjes drie dozijn, Toffees om heel tevreden mee te zijn, kinderen die vol verwachting zingen. De meester kwam een plaatje brengen, een aai over de bol, een vriendelijk woord, - ik had het al voorheen gehoord…

de zon en de maan kijken elkaar glimlachend aan stel je voor zegt de zon ik zou jou niet kennen hoe saai is dan mijn bestaan met jouw donker en mijn licht houden wij het leven mooi in evenwicht…

De winter komt nu snel mijn woorden bevriezen in mijn mond. Ik kan niets eens iets liefs uitspreken die woorden lijken voor de leken hiervoor in de plaats komt de kilte, de kou. wat over blijft is het winters zwijgen.…

Oude zwerver door het land der letteren hoor jij het vuur al knetteren waarin je spinsels hebt gegooid? Voel je je nu berooid of ben je blij? Alles op zij geschoven jouw letteren zijn nu voor de doven.…

Mijn dichtwerk verandert sterk lange zinnen waren nooit mijn merk maar ze zijn nu nog korter als een schip dat plots een bootje wordt als van haver tot gort, als de wens langer te leven is de wens nu een leven zo kort als een kind de wereld bekijken. Laat het lange leven maar aan de anderen die hun leven weten te verrijken, met woorden zo…

al vaker heb ik je zien staan een beetje in jezelf gekeerd maar altijd vrolijk, goed gestemd dat heb je van jezelf geleerd de mensen noemen je mongool ze kijken niet verder en toch als ze verder zouden kijken zagen ze een heel lief joch Het liefste wat je doet elke dag is zwaaien naar iedereen. Je zegt dan met een stoute kop HEE zeg,…

Het leven is ongezond je rookt adem op en krijgt elke dag een portie klappen van de tijd, die je niet merkt. Ja, op den duur, maar dan is het al laat al raak je er niet aan gewend. Aan het lijntje word je gehouden door je geest al meen je dat je totaal vrij bent. En je stokt in je goede bedoelingen omdat je je 'medemens' leert kennen.…

gevangen in het blauwe ijs het lichtblauwe ijs geen gletsjer die de stilte breken kan het smelt het druppelt maar het ijs breekt niet…

Vrede is piepklein en geniepig groter willen zijn verder passen dan je benen reiken doch nog even evenredig zijn.…

Wachtend tot de tijd stilstaat speelt noodlot met het toeval spant alle energie zich samen in een flitsende donderslag die de boom net voor je splijt Maar je tijd is nog niet gekomen of eigenlijk misschien juist wel als je door toeval ontsnapt aan het dodelijke noodlot krijgt je leven een nieuwe kans…

ik ben geliefd door deze en door gene maar die daarachter kunnen mijn bloed wel zuipen zo bied ik een ieder wat…

terwijl ik deze zin schrijf schrijft de zin in mij iedereen blij…

Bellend door de straat ging ik de eerste keer, nee, zo ging het niet, meer van: ik werd vast- gehouden door m'n vader en die duwde me vooruit, en toen hij het vertrouwde voorzich- tig een stukje en toen..los! Ik reed en ging als een speer en zelfs de bocht door was geen probleem, alleen, ik wist niet hoe ik moest remmen en botste hals over…

Elke ochtend vang ik het spel op van Uw blijde muziek van stilte. In de eenwording van onze liefde blijf ik kalm zitten totdat de wereld familie mij zoetjes roept en ik mijn onbekende avontuur voortzet.…

Ik ben op zoek naar het vertrouwen het geloof, dat je op iemand kunt bouwen de overtuiging hebben, steunen op betrouwbaarheid, hoop en rekenen op, zonder stop Hoe raak je dit kwijt en hoe vind je het weer terug het gaat allemaal heel stug zeker als je het niet verwacht wordt zoiets bij je gebracht Het kost veel verdriet als je zoekende bent…

School is saai Saai is school Vooral tijdens nederlands Die man lult teveel Over boeken duizend woorden Geen literatuur dat hem verveelt School is saai Saai is school Vooral bij nederlands Iedereen staart maar voor zich uit En die man ratelt maar door Nu moeten we aantekeningen maken School is saai Saai is school Vooral bij nederlands…

al laat hij nooit zijn scherpe tanden zien het wezen is geboren om te knagen die taak is door zijn schepper opgedragen er is een eeuwenoud en vast stramien hij wentelt zich in groeiend onbehagen de chaos is voor hem de haute cuisine hij vegeteert op vrees en bovendien zal wroeging nooit zijn zielenrust belagen bij zonlicht lijkt het beest…

Bij Oud en Nieuw overrollen de oliebollen en overlappen de appelflappen de Uren, Dagen, Maanden, Jaren!!…

Ik denk dat ik geen antwoorden meer heb op al die vragen, die anderen steeds maar weer verwoorden. "Gaat het goed?", "voel je je wel oke?" Teveel neem ik in mijn hoofd steeds mee. Daarom zwijg ik en klinkt er alleen een holle stilte. Er gaat een rilling over mijn lijf in mijn hart voel ik als antwoord slechts de kilte.…

Luister mallerd een redevoering heeft niets te maken met de binnenkant van je jas een redevoering is een vuist maken naar de hemel schijten op de hoofden van je gehoor doe je jas maar dicht voor je kou vat en redevoer niet zoveel.…

Probeer gelukkig te zijn Probeer te genieten Van alles, ook al is het nog zo klein Laat geen dag schieten Dit mooie leven, Je leeft het maar één keer Probeer te nemen en te geven Vallen en opstaan, probeer en leer te genieten van dit mooie leven…

Een verleidelijke zon, pikt nog even wat dagen van de herfst, voordat onredelijke regen de stad zal overweldigen, met vormelijke vragen en diepe gedachten tot in ’t duister van de nachten zullen zich mengen met bijzondere dromen om in het leven verder te komen, doet de mens soms iets geks, voor de ander misschien vreemd maar door gedrevenheid…

Wat een geluk om aan dit leven te mogen deelnemen Het zou een groot gemis zijn om op te groeien zonder ouders Geen broer of zusje om mijn leven mee te delen Er zijn zo veel dingen in het leven die me gelukkig hebben gemaakt Ik leef in goede gezondheid Heb drie kinderen waar ik trots op ben Een huis, eten en dat alles meer Voor dit alles…