4227 resultaten.
Oktoberzon
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.878 hotel……
Like de song à la Robert Long
In een draaikolk vol van liefde
Weggezogen van elke werkelijkheid
Strelen onze handen verdrinken ogen
Jouw zwoele blik die mij telkens verleidt
Verborgen achter de oktoberzon
Kreun je zacht met je grappige accent
Zo vertrouwd en oneindig lekker
Als jij de passie in mij weer herkent
Lijven en geuren…
De dood dichtbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
775 wereld met getover
De avond valt
als de warmte woelt
Het jonge kalf
rent de oever over
De lege struiken
door de wilde wind gespoeld
De dag geschreven,
de dichters dragen voor
Lang, de dag voorbij,
het kind beklimt de hoge heg
De zonnekoning kijkt
het glazen venster door
Op de kale vlakte,
de liefde wijst de weg
Vrouwen geuren…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 Mijn starre ogen staren
Wezenloos in verre leegten
De lucht is drachtig
Van geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende…
Beeldende Tuin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 omhult
met een deken van
rondzoemende zomerse verrukking
en loomheid lokt tot liggen
in ruig geurig gras
waar machtige wolken zich ontladen
op warme aarde
druppels regenbogen vatten
en versmelten tot een
verdampend parelend tapijt
waar betovering blijft elke dag
de elementen mij dronken maken
gevoelens hersenspinsels brouwen
en geur…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.996 Zoete landschappen ademden
geur van vanille uit. In de zandwegen hoog-
stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun
tak. Ongeloof stortte neer op 't ganzenbord.
--------------------
uit: Tirade, 1993.…
Het droogboeket
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 Haar zoon verfoeit de geur van haar verleden:
een beetje duf, het valt niet te vermijden
want elke klokslag breekt een uur uiteen
in stof dat dwarrelt over alles heen.
Maar moeder ziet de fleur van vroeger tijden
in bloemenpaden, klaar om te betreden.
gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 AMELAND
de lucht vibreert van geur en kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik…
Zomeravond
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
2.015 We ademde de zilte geuren,
van zeelucht, zittend tegen ‘t duin,
en keken naar het zacht verkleuren,
van ’t avondrood, een stil fortuin.
En in de zwoele avondlucht, wij beide,
kijkend naar de opkomende maan,
kwam er een wolkje voor het maanlicht glijden,
en ‘k dacht, zo is het ook in ons leven gegaan.…
IK ZOU JE ZO GRAAG WILLEN STRELEN
gedicht
2.5 met 184 stemmen
35.509 Ik zou zo graag van de geur willen eten
van jouw lijf, je hart wilen stelen,
geen tederheid nog willen verhelen:
ik zou je zo graag willen strelen.
Ik zou zo graag de deur willen weten
naar jouw lijf, mijn bed met je willen delen,
al je denkbeeldige pijnen willen helen:
ik zou je zo graag willen strelen.…
Arnhem.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Ik slenterde wat door de stad
het is in mijn hoofd ook altijd
wat, eeuwig en altijd die vragen
die je doof maken voor indruk-
ken buiten jezelf,
de prachtige Eusebius- en
Koepelkerk, de verlichte
Korenmarkt, de herenhuizen,
en de stadskelders, het
aangename van de geluiden
van een stad, de geur 's ochtends
uit de bakkerij om de…
Kleine vogel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Over zure geuren,
droge koeken.
Over kille kleuren
en natte doeken.
maar ook over volle glazen,
gulle buien.
Eigen bazen
en warme truien.
over lieve mensen,
gulle maten.
over diepe wensen,
en mooie platen.
maar het zal nog wel
even duren tot die tijd.
ik denk namelijk niet,
dat jij voortaan oplet, waar je schijt..…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 de oude dichter droomde zijn bestaan
hij rook de roze nevelen – van het leven
een traan, ’t was hem aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t…
het schilderij in mijn hoofd
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.655 het schilderij in mijn hoofd
de kwast pakkend papier wit
de kleuren mengend het angstig rood ook
de geuren de luchten de lege straat
het omhoog geschoven asfalt
wortels van mijn bestaan
de verhalen van mijn vader
ver maar dichtbij de lokkende polder
op sloten al het onbetrouwbare ijs
met daarnaast de oprukkende snelweg
foto’s met een…
Avond
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.265 Wanneer in ademloze schemerschijn
De vleermuis zwijgend wiekt in lage kringen,
En de aarde staart naar de eerste tintelingen
Der zilvren spangen van het nachtgordijn;
Als dan door 't loof der luistrende jasmijn
De luwtjes geur'ge wiegeliedren zingen,
En sluimer daalt op brede duivezwingen...
Dan is het zalig, om alleen te zijn.…
Nostalgia
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
534 herinneringen fluisteren
doen haren krullen
handen wat meer dooradert
vertellen het eigen verhaal
over zorgen, vasthouden en strelen
liefhebben en werken
dromerige ogen kijken
achter brillenglazen
al zijn beide voeten
wel stevig geaard
vrouw moeder oma
oma moeder vrouw
ooit waren er alleen
de wereld en de maan,
en de geur van hem…
Winterweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Bij de gemeente Etten-Leur
is al het strooizout uit de depots verdwenen
gelukkig konden zij bij een bedrijf badzout lenen
en verspreiden de wegen nu een plezierige geur
Een idee voor de rest van Nederland
je kunt kiezen uit de gele, groene of paarse variant.…
- Pas als jij gaat -
netgedicht
4.0 met 57 stemmen
1.092 "Leuk", herinnering,
terwijl je zoete geur hier nog hing.
Vragen zoeken hun regelmaat,
kruipen in mijn ziel en nemen deel,
soms zelfs nog frequenter.
Volop op zoek naar spannende herinneringen.…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Aromatisch trekt de zachte wierookgeur
door de heilige, haast kerkelijke gangen,
ontvlamt, ontbrandt en verfijnt
aangenaam en troostend aangestoken
....alleen witte kaarsen herinneren
en de spirituele muziek,
terwijl de blauw-groene rook voorbij trekt
en de inspirerende creatieve geur blijft branden
blijft hangen in je neus en het geheugen…
GODS SCHEPPING
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 We lopen hand in hand
het bos is dicht en donker
door de bomen zien we de zon
het weiland sappig groen
de koeien dampen in de warmte
een paard hinnikt en rent
onze hond blaft en springt
een patrijs vliegt op
de geur van het dennenbos
gaat met ons mee
we gaan zitten en genieten
samen van de stilte
een paddenstoel kleurt zijn omgeving…
(voor Judith)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
641 langs zovele wangen zuchtte)
daar ergens tussen het publiek -stond jij
gemeten uit een mens die voortgaat na een tijd
waar angst regeerde
rond een wereld waar geloof en hoop
niet langer heilzaam waren, maar de diepte van terreur
zijn voorrang zocht in sterren die hun hemel riepen
en in ogen
die niet langer huilen konden door de geur…
Verliefdheid blijft
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
740 een gebogen lijn van licht
het hartenbeest, de hartenvrouw
In de morgen maakt zij zich los
uit de armen van de slaap
wijfelt tot ik haar wakker kus
haar ogen glinsteren me tegemoet
Op de vraag welke zij verkiest
aarzelt zij even: de soorten
schikken zich in haar hoofd,
haar keuze valt op groene thee
met die geur…
zij is boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
649 enkel Magritte zou kunnen schilderen
ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd
ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi
wanneer de noten door haar takken gaan
haar bladeren beroeren en haar nerven doen trillen
ze zoekt een uitweg
voelt de sappen door haar stam hemelwaarts stromen
ademt uit en haar bladeren verspreiden de geur…
Rituele ochtendkoffie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
734 Net ontwaakt, als ik nog half soes,
glip ik snel onder een warme douche
rep me dan naar het prachtmachien
waar ik in een ommezien
het filter vul met die heerlijke geur
van gemalen bonen zo diepbruin van kleur
Vervolgens gaat in het reservoir
het koele water, en het is bijna klaar
Nu komt het aan op kortstondig wachten
en om dit enigszins te…
Nog bloeit de linde niet...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
752 Nog bloeit de linde niet, ik moet dus wachten
tot hij zijn geuren hier bedwelmend spreidt
en mij weer terugbrengt naar de lichte nachten,
waar zwaar van slaap hij toch de zomer beidt.…
Zomeropstaan
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
558 het gezang van een merel in de ontwakende tuin
opent het kwettergevecht onder de musjes
alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder
alsof er geen stortvloed van water was geweest
Verderop bij de lichtekooien van de buurman
kukelt de haan zijn suprematie over de hennen
mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen
mijn neus de geuren van…
Opa
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.067 Steeds vager, haar gezicht, haar warmte,
haar handen, haar haren, haar geur...
Zijn oude hond rust aan zijn voeten,
heft zijn kop omhoog en likt zijn handen,
alsof ook hij haar mist, zo lijkt het.
'Kom jongen, we gaan naar binnen',
ze staan langzaam op en lopen richting huis,
nog even, een laatste keer kijkt hij om...…
Dijkzicht tussen Het Sas en Kattendijke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 mijn voeten beklimmen de trap
door de dijkenbouwer ontworpen om te schouwen
mijn neus vangt zilte geuren
boven ontrolt zich het landschap 360 graden wijd.
vóór mij laat de teruggetrokken Oosterschelde
zijn zilveren plasjes oplichten in de zon
met glibberig groen wier bekleed beton
ligt er eeuwenoud te worden.…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 De zeewind voerde verre geuren mee
en speelde met jouw natte, blonde haren.
Vanaf de duinen zag ik
tegen terugwijkende verten
in het wit van de branding
jouw vertrouwde gestalte staan
en ik bevroor de tijd in celluloid
met een knipoog van mijn polaroid.…
DE GROTE OCEAAN DENKT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Dit lieve eiland vol zwoele tropennacht
streelt mij met geuren en sterrenstralen,
waar wilde rust in huist, en _ zingend wacht...
Dalende jubeltonen verhalen
van het heelal, wiens ruime, weidse pracht
binnen mijn nietigheid zal verdwalen.…
het licht in het boothuis brandt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
639 het licht in het boothuis brandt
de geur van zilt en olie hangt rond
ik zweef naar de sterren en het strand
hier was het dat ik de gedachte vond
die me nooit meer brengt
waar ik was beland
de treeplank die jouw spoor nog draagt
kraakt op de steiger
een flits en het licht waakt
ik geef niet toe, nee ik weiger
te denken dat jouw lach
hier…