5005 resultaten.
Blauwe opening
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.068 Mijn handen beven als ik aan je denk
Mijn lichaam rilt bij de gedachten die ik krijg
Het is zo koud hier zonder jou
De zon verzwolgen, zwarte hemel
Geen liedjes van de vogels meer
De bloemen verliezen ineens hun geur
De schilderijen aan mijn muren grijs
Ze zijn beroofd van elke kleur
En zittend op mijn blauwe bank
Mijn blik dwalend over het…
een hemel vol verlaten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
977 ik weet je zon
niet meer te schijnen
voel je zo verdwijnen
waar jij straalde
is het stil alsof de
tijd me niet meer wil
de weg is leeg, waar jij
ooit bent geweest spant
een hemel vol verlaten
die laatste kus was
stout, de bank werd
koud waar wij op zaten
je nam mijn liefde
maar vergat de stem
die zei van je te houden
je zag…
Het monster ...
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.180 totaal geen pardon
vreet zich een weg van binnen
naar waar het leven begon
Raakt alle vitale delen
gaat grijnzend zijn gang
ontziet geen lijf nog leeftijd
denkt alleen aan eigen belang
Sluipt langzaam naderbij
als een dief in de nacht
ik ken geen ander monster
dat een leven zo verkracht
Het monster dat heet "kanker"
het klinkt koud…
de laatste hakken echoën geluid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.128 ramen worden zwart
de ruiten ondoorzichtig
het dichtgaan van een deur
klinkt niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de…
Wind
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
3.032 Zonder enig voorbehoud
vullen mijmerende muren
koude ruimtes,
met een warme, zachte eenvoud.
Jij gaat met mij een eindje verder,
de wind blaast met ons mee,
weggereten dromen
worden weer fantasie.
Ik vertrouw op jou
in een volmaakte harmonie.…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
Weer
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.090 't Is hollen of stilstaan, telkens weer, te nat, te
droog, te warm te koud en dan ook nog onweer.
Bliksemflitsen schieten door 't wolkendek heen,
de donder volgt er vlak bovenop,
wat een geweld daarboven,
maar weet je, ook dat...
houdt vanzelf op!…
de wijn was zuurder dan
netgedicht
2.9 met 108 stemmen
20.681 de wijn was
zuurder dan de druiven
oogden in hun glans
de schrale grond
gaf hen geen kans
te zoeten in de zon
koude nachten zetten
zwaar bevochten sappen
niet in suikers om
groene bladeren tierden
weinig zomer, het scherpe
vocht ontwaakte zelfs de dromer
maar in de
nasmaak proefde je
de strijd der elementen
het donkerrood…
Lachbui
netgedicht
3.2 met 47 stemmen
23.937 Ik kijk je volop in de ogen
die als schaapjes over drijven
alsof ze onbeperkt kunnen blijven
zolang het blauw maar onbewogen
Ik verzoek je, zeg me wat er is
Verveelde zuchten; langs me heen
verkilde flitsen, verwerpen alleen
jij ziet het fout; jij hebt het mis
Onderdruk zuigt damp uit kring
stormen dreigt in koude vlagen
tot opheldering…
Levendige fantasie
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.761 het is koud in mijn bed
lig me stierlijk te vervelen
ik denk dat ik je op ga bellen
of je bij mij komt spelen
tegen wat beweging
heb ik geen bezwaar
het mag niet te snel zijn
anders zijn we zo snel klaar
ik voel de warmte van je lichaam
terwijl je er nog niet eens bent
ik lig nu al te fantaseren
hoe je mij straks verwend
dat ik mag…
IK WILDE DAT IK....
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
2.201 Ik wilde dat ik slapen kon
en deed daarom mijn ogen dicht
en voelde in gedachten toen
jouw handen op mijn koud gezicht.
Je sprak daarin zes lieve woorden:
mijn schat ik heb je lief.
maar toen ik weer mijn ogen opende
lag er alleen die kille brief.…
Mijn Liefste
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.102 Zie hier mijn nieuw gewaad:
Dansend in de nacht
Omlijnde ogen, wit gelaat
Een kille koude kracht
Je ligt hier stil, je ogen dicht
In dromen diep verzonken
Ik red je uit het felle licht
Mijn liefde jou geschonken
Ik proef de hartslag in jouw bloed
Zo warm en puur volmaakt
Mijn liefste, dit moment voelt goed
Je bent onsterfelijk…
Kerstvaart
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.156 Je stapt binnen blond en blauw-
ogig brutaal, koude om je heen
glimlacht, vraagt of ik ook
soms naar de kerstmarkt ga
naast me komt zitten
vragend ogen openslaat om
grootse dingen te verrichten
Ik schud wat spijtig neen, zeg
dat je te veel op mijn liefste lijkt
en dat ik liever niet bezwijk
maar dat we kunnen zingen
kerstliedjes tot Centraal…
Doornroosje ontwaakt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.038 Door de kieren vlucht je ziel,
de romp een stenen hart,
de kamers leeg, de boezems koud.…
Door warmte bevangen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.704 die thuis op me wacht
De brede rechte weg, anders altijd zo druk
is op dit tijdstip leeg en verlaten
het herfstweer in deze nacht één groot drama
De amper zichtbare omgeving vormt kale schimmen
In de zomer was dit nog een panorama
Een uurtje te gaan tot ik voor haar deur uitstap
Mijn ziel vult zich met verliefd verlangen
op weg door het koude…
Wacht .....
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.152 Dansend in woeste golven
trek je mij zachtjes aan
het voelt weer als een tweede huid
ik wil me laten gaan
droomloos drijven zonder pijn
blikken verzand in niet meer weten
hoe koud en kil kan leven zijn
hoe langzaam het vergeten
mijn glimlach omhelst jouw zijn
verwarmt de naakte sporen
weer doen zeearmen pijn
ik voel mij verzopen verloren…
De zomer sterft
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.473 Ik zie de zomer sterven
door het vallen van het blad
de takken kaal en zwijgend
de aarde koud en nat.
Het ruisen van de bomen
klinkt als huilen in de nacht
stille eenzaamheid is voelbaar
en heeft me even in zijn macht.…
Goud
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
974 nog hoopvol dat het zomer is
maar spinnen weven al hun herfstgordijnen
ze wachten in de fraai gesponnen lijnen
Tot een insect zich dodelijk vergist
wanneer een najaarsstorm de kleuren wist
uit bladerkronen zal het bos verkwijnen
en telkens weer bevangt mij droefenis
om dit massale sterven zonder pijnen
ondanks de warme zon krijg ik het koud…
Eenzamen Geesten
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
772 In het nachtelijk duister komen zij ongevraagd
ijle bezoekers uit koud en schimmig duister
opdoemend zich beeldend in onzen gedachten
zij die bij ons willen zijn met klagend gefluister
nachtelijk aanvaarden van hen die wij zijn
comprimeren zij kil met wazig aanschijn
zoekt de eenzame ziel in rusteloos dwalen
opkomend verschijnt zij angstig…
natte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.383 geurige vlakte
waar hemelse nagels
het genot verfijnen
om de eenheid
van samen
uit te breiden
lange haren schuren
elkaars naakte aarde
plakkend waar
vocht verschijnt
totdat de nog prille liaan
langzaam een verhoogde
potentie baarde
verward open ik
mijn ogen
was de tijd vergeten
ik had te lang in
het bad gezeten
het water was koud…
Maart
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.215 Natte sneeuw,
grote witte vlokken,
koude voeten,
en dikke sokken.
Nog maar even later,
straalt de zon,
verwarmt de aarde,
alsof de lente begon.
Dan trekt de hemel dicht,
er vallen hagelstenen,
groot en stralend wit,
ook zo maar weer verdwenen.…
TRAAG LICHT
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.346 stoelen door het laatste leed verlaten
lege plekken in het echtelijk ledikant
waar ooit warme gevoelens zaten
waait koude wind over het land
het trage licht gestaag ontloken
zeeft schemering door het gordijn
van tederheid voorgoed verstoken
klinkt onrust door als een refrein
niets wijst nog op het oud geluk
waarmee zij eens elkander bonden…
De verstikker
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.224 stilte geboden
zwijgen
in verstikking
Verkramping
in twee harten
hemel en hel
vallen samen
verstrengeld
in elkaar
Hij steelt
harten, zielen, lichamen
maakt ze koud
in kalmte
en tederheid
(dit gedicht hoort bij het gedicht 'De verstikking', een derde en laatste deel volgt)…
lintjesregen
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.234 allen lopen kleurloos gekleed
de uitdrukking op menig gezicht
zegt meer dan in-zak-en-as doet
een bakkie troost,`n lekkerlopend
warm en koud buffet met broodnodig
borreltje voor de inwendige mens,
want het was waterkoud daarbuiten
een klap op de schouder
slaat lang niet gezien ouwe reus
een vergeten kennis op het lijf
hoe triest de…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 zo ver zijn wij gegaan
het is voorbij
jij draait je op je zij
jouw blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs…
Jouw hart kleurde jong in’t groen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 Vingers blauw en koud.
Ze bevroren een hart in droef geklop.
Tranen vielen in een grote leegte.
Een gevoel dat nimmer verdween.
05-04-2008…
Help me
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.334 Het is donker
Ik sta hier
Ik sta hier met alleen maar zwart om me heen
De koude rillingen geven me een vreemd en eenzaam gevoel
Niemand kan me vinden, niemand kan me zien
Behalve dan die ene misschien?…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen…
De natuur in
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
856 Het was koud, de Maas kroop
met tegenzin uit de nevels,
lag dof en grijs in de regen,
verdween bij de bocht
weer de mist in.
Kijk, zei je,
een rivier weet zich
soms ook geen raad met zichzelf.
Toch nog uren over een
modderig pad langs de oever tot
waar een geel pontje ons
naar de overkant bracht.…
Lentewindwijzer
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
912 waai maar, blaas je warme adem
over het bevroren panorama
laat het groen vorstelijk ontdooien
ontneem de koude haar gezicht
geef de zwaluwen weer vleugels
om de lucht zwanger te bevolken
zodat ze met dartele duikvluchten
het hemelse blauw versieren
verleid de nog geloken bloemen
zich nieuwsgierig open te stellen
door ze windzacht…