4571 resultaten.
CONGRESGANGER
gedicht
3.7 met 64 stemmen
16.151 Ik wou wel meegaan, ik geloofde ook
in morgenstonden met vergulde monden
en armen die een brug van liefde slaan;
maar toen ik opkeek was het al te laat:
ik had een ogenblik niet meegeleefd
en reeds was ik een eeuwigheid ten achter.
------------------------------------------
uit: Stormen en stilten (1956)…
zomerliefde
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.338 vrolijke oogjes
lichtjes twinkelen erin
wie weet, misschien
krijg je wel je zin
je mond
zacht en zwoel
je weet wat ik bedoel
hoe ik me voel
je neus
rond en bol
je tong
die maakt me dol
je handen
overal
je stem
zo zacht
ik zal
wel gek zijn om je dit te zeggen
het is ook niet makkelijk uit te leggen
maar ik zal je…
oogwit
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.791 Mijn mond valt open en versteent.
Dit schone doelwit had ik niet eerder
voor ogen
onder deze bruine zon.…
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 kind
dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept
ik lach om haar en staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver geruis
helder klinkt opeens het ingewikkelde
dat in mijn mond…
De vleugels van de wind
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
723 prachtige maan
Wat een heerlijkheid, wat een ruimte en wat een genot
De sterren knipogen vrolijk naar mijn persoon
Pratend met het wolkendek in dit grote blauwe slot
Glimlachend naar het heelal, alsof ik in deze hemel woon
Plotsklaps suist de bliksem met zijn donkere wolken door de lucht
Weg is de rust en een angstkreet ontsnapt uit mijn mond…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 Boven op het grillige duin
kijkt zij uit over verleden
ziet in een mist van tranen
de vele gouden randjes om de
grijze wolken en strekt haar
handen uit richting horizon
verward door golven van de tijd
verdwijnt ze langzaam in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het…
(De)generatie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.158 De sluipmoord draagt de naam dementie
het ongewenst bezoek heet Bechterew
je morst weer melk een blik vraagt om clementie
en van mijn komst heb je het minst besef
mistflarden taal ze vluchten uit je mond
eerst zeg je zoon daarna ben ik mijnheer
rusteloos reist het oog de kamer rond
stoot op de foto zo zijn we er niet meer
Drie maanden rust…
te vroeg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 voor míjn zingen te vroeg
de tonen verslappen in mijn mond
en liggen vals jankend
op de grond, nog
buiten bereik van een oor.…
eenheidsworstjes
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
661 reclame in blokken
nieuws in items afgehakt
bij nova nieuwkerk witteman
koffie kakel gunneman
alles van hetzelfde laken
je feest voor tachtig jaar
je schrijft een leuk boekkie
je bent hapklaar
je klokt lekker weg
waar is de armatuur
ieder houdt zijn mond
angst voor wilders verdonken
rest teasen verleiden lonken
narigheid en lijden
voorverpakt…
het aanvaarden
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
902 Er vertoonden zich kloven aan het oppervlak
Grauwe groeven ongekend
Droog en dor ineen komend
Om uit te monden in een gapende kloof
Verwondingen met een niet aflatende pus
De geest is verbijsterd
Tijd sticht verwarring
Een koude bries doet mij rillen
De adem stokt
Verstijft wacht ik het af
De spiegel geeft geen bedrog
En wanneer ik…
een wereld op de kast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
739 ze zitten braaf
onrust waakt
in schuifelende voeten
een handje
klapt applaus
op een verkeerd moment
drop en roze schuim
vullen monden
met of zonder duim
de speler laat papier
als tijgers brullen
een rode lap
loeit als een stier
hij tovert lachjes
met een grap
en bouwt de spanning
stap voor stap
poppen spelen
met de kinderen…
splinters
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.486 scheurend splijten ze de binnenkant van
die buizen met hun stilgezwegen naam
'Eustachius waer bestu bleven'
schreeuw ik, dat mijn huig ervan gaat rillen
en mijn mond zich stom met trillingen vult
het gedrum van oude noten op rust,
stof zie'k nog van vellen springen,
trommelt m'n vliezen aan diggelen
het volume staat op zacht
dat zeggen…
zucht
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.311 lippen proef vrij
stroom lijn het oppervlak
meander armen
streel zacht de wegen
van boezem tot bron
dwaal en haal lucht in
verborgen valleien
koester de warmte
waar veiligheid welft
thuis op de laagvlakte
binnen de heuvelflank
daar klopt het leven
de rotskracht in rust
zin speel als kind
en verwonder je eindeloos
mond…
zondaars kennen geen genade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
861 de klok slaat zonde
draait de waarheid dol
wie heeft haar opgewonden
maakt de hel zo vol
heiligen verpozen zich
in het licht van glas in lood
ze staan al jaren op pilaren
betreuren eeuwenlang hun dood
zondaars kennen geen genade
woekeren dicht bij de grond
zij belijden steels en schuchter
onschuld met de mond
ze hebben lak aan…
Brief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
686 Alsof je teruglas wat zij achterliet
haar zachte lippen naast je open mond.
Wou schrijven dat, maar deed het niet.…
Mijn beurt
gedicht
2.0 met 230 stemmen
68.464 Het fruit zal branden in je mond,
En wat je zingt wordt stilaan honger,
Branie, geblaf van een jachtige hond.
Je buik met peperoni ingewreven
Lig je op tafel en je beeft.
Vorken en messen zijn verdeeld.…
stilte, een canon
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
710 van alles
in muren gemetst om nooit meer
neergehaald - bakstenen eeuwigheid
in plantgroene gemeenteperkjes
worteldiep verankerd in die klei
waaruit dan later die muren
overal rondom
open en bloot
de stilte na het denken
als hoogste doel van alles
in systemisch ruis op de beeldbuis
- lang na het laatste late uur
in de open tandeloze mond…
Gesigneerd
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
725 waarom ben ik zo dichtbij, zo ver af
van deuren die hij wil
sluiten
de geur van lijken waarlangs
hij liep en alle geluiden zoals vuisten
in een voornacht
van schuilkelders vol kinderen
die het angstige huilen schreven op
jonge en oude razernij
op de dode mond
van moeders en vaders en rondom de radeloze bomen
zwijgend bij elkaar…
aan de Muzen
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.118 Onverwacht Wonderbaarlijke Dracht
Muzikale Vracht
bodemloos diep uit Zee ge-Bacht
onverdacht Hemel en Aarde verpacht
Zalige Klacht van de Nacht
Licht doorheen de schacht
Gegeven Pracht,zonder macht
Kracht van’ t gedacht
zó eloquent Zacht gebracht
welk ook één betracht
vanuit de gracht tot Wel-Geacht
Oog dat aan ’t tranen placht
Mond…
achtkanters
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
901 aan kreken, waaibomen, zo krom
gebogen vanaf den dijk hier te zien
bastaarden zijn het, hybriden, wolven
speels zijn de kronen, ze kuisen
de zuidwestenwinden, voorover vallend
met grillige stam en natte voeten
bij oostkerke op de krinkeldijk staan
mijn mannen weer paraat, ze zien
het gat van de zee, ze wuiven blind
geen schip kan hun monden…
Keizersgracht 188
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
685 Het massieve hout wat omgeven
is door verjaarde ziektes heeft geen glimlach
meer om haar mond. Nostalgie met een
nooit vergeten historische zwakte, gaat
binnenkort tegen de vlakte.
Geen protesten meer en geen enkele
instantie is op gaan staan.…
Dromen
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
5.759 Jij, die rustig mijn blouse uittrekt,
mijn rokje losmaakt waarbij speeksel langs je mond lekt.
Jij, die mijn slipje langs mijn benen naar beneden laat
glijden.
Jij, die je gulp openmaakt en mij zachtjes pijn laat lijden.
Jij, jij wordt er helemaal gek van.
Het is toch maar goed, dat ook ik
af en toe eens dromen kan.…
Tussen de rozen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.053 dat ik droomde diep van binnen
Ontwakend onder de maan
kwamen de sterren los van de hemel,
jij dronk zo van mijn huid
dat ik danste door jouw naam
Gestreeld door de zomer
werd ik geheeld door een roos,
de zon en de maan
vlochten onze liefde zo broos
Onder een herfstnacht heb
ik de zachte sterren verloren,
de bloeddruppels op mijn mond…
De laatste sneeuw
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.036 Gelijk een dode ligt ze daar
De handen saam gevouwen op haar borst
En op het kussen ligt het grijze haar
Wat slordig om haar lieve hoofd gemorst
Ze slaat haar ogen op en kijkt ons aan
Met moeite vouwt een glimlach om haar mond
Lijkt meer met ons dan met zichzelf begaan
Want in en om dit huis stormt wanhoop rond
Ze had het graag een laatste…
Vergeestelijkt
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.727 Hij staat tijdens de vaat
over andere dingen te dromen
veegt z'n mond af aan 'n theedoek
snuit z'n neus in een servet
laat de kraan langdurig stromen
spat gedachtenloos naast 't toilet.
Uit de badkuip klinkt benepen
"waar komt al dat schuim vandaan"
als hij een grote tube badschuim
in één keer heeft leeg geknepen!…
stil maar schat
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.382 lichaam bezig
de doodgravers maken grappen
mijn stropdas zit te strak
het is dat ik al dood ben
ik zou stikken in dat pak
aangekleed moet ik ter aarde
in een kist van beukenhout
pottenkijkers komen condoleren
ik heb ze nooit vertrouwd
'hij is nu naar het paradijs'
gaat er smalend rond
ik ben blij dat ik hier zit
en lach om de grote mond…
Poppetje
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
879 Met haar gezicht in de plooi getrokken
en haar mond lachend, doch enigszins vertrokken,
trekt zij telkens weer een dagelijks publiek
met haar lachen, die liegende komiek.…
Podiumparket
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.328 dan
komt de monoloog
naar voren, zet zich
en staren vele ogen
hun monden open
zo klinkt de luister
soms onderbroken
en kucht de stemming
zich vervelend droog
want de podiumparkiet
kwettert zijn verdriet
soms gezwemel
naar de sterren in de hemel
zijn gebeden
uit een ver verleden
worden hier nooit verhoord
enkel verstrooid aanhoord…
Kaap de Goede Hoop
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
895 De dichter wordt de mond gesnoerd.
Ik rond Kaap de Goede Hoop,
en of ik er iets voor koop?
Ik blijf het antwoord schuldig,
ook al denk ik heel zorgvuldig.
Reik me je hand voor de vrede,
er is al veel te veel geleden,
teveel vernietigd en gemoord,
teveel verkracht en verstoord.…
Verleden doet toch nog pijn
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.333 Je hield me drie jaar aan het lijntje
en verder hield jij je mond.
Je had beter eerlijk kunnen zijn,
en zeggen wat eraan had gescheeld.
Dan had je mij minder pijn gedaan
en jezelf niet zolang verveeld.
Maar ik ben er overheen gekomen
helemaal op eigen kracht.
'k Ben blij dat het voorbij is
nu heb je mij niet meer in je macht.…