14280 resultaten.
Gestorven lelie van een oude dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Hoorbaar voor het luisterend oor
Die dagelijks van haar zachte levenslied genoot
Viel haar wit bekroonde bloemenhoofd
Zachtjes op het spiegelende tafelblad
Zichtbaar voor het oude oog
Die uur na uur haar pracht doorzag
Was de dood gestaag in haar bladeren omhoog gekropen
Om haar sprankelende schoonheid langzaam te doen uitvagen
Voelbaar…
Berkenbos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 Gelijk gekromde reumatische vingers
Grijpen de verzilverde berkentakken naar de oostenwind
Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis
Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast
Mythen die door volkeren zijn verteld
Zijn aan de gierende wind meegegeven
Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes
En opspattende…
Wolkenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Onzichtbare handen bouwen luchtkastelen
Door bijeen gewaaide wolken
op te stapelen tot ongrijpbare torens
Majestueuze nevelpaarden draven vooruit
de zacht purperen hemelpoorten binnen
Trompetten van mist
blazen een vervlogen doch koninklijk lied
die de muzieknoten van deze melodie
sereen laat neerdalen
Als een lieflijk zomerbuitje…
zonder huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
460 Zonder huid
slechts bijeengebonden
door een
strak gesponnen
dun vlies
terwijl daar buiten
de winter van de lente verliest
ik hoor
het zachte zingen van de putter
een kalm en lief geschutter
O raak me niet
raak me niet aan
alles raakt me
zonder huid
zelfs het geluid
van een
onschuldige
roodgewangde
zachte
putter…
God is blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Hij is de ijsvogel aan de rand van het moeras
die over drassige landen loert
en het wolkendek in het aardoppervlak ziet weerspiegelen
Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd
Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont
Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 Vanuit het niets
verschijnen zij ten tonele
Om zijn grijze hoofd dartelen zij
als uitgehongerde donkere duivels
Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht
om hun laatste strijkje te mogen spelen
Wiekende vleugels zonder richting
laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels
die verdwijnen in het herfstige…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Hij beveelt de zonminnende citroenvlinder
richting de bosrand te gaan
voor het houden van een heilzame winterslaap
Hij is de gele trilzwam die de oude iep langzaam uitholt
Zodat het ieder uur
een beetje meer sterven mag
De bladeren die van de bomen waaien zijn geel
nu hij ze weer heeft teruggenomen
omdat hun vermoeide takken ze niet…
Grote bonte specht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Grote bonte specht
In een rood broekje gehuld
Hakt zij berkenhout
In een blanke stam
Omlijst door zonnestralen
Begint zij haar nest
April dient zich aan
Tot haar lege nest syndroom
Zal dit haar thuis zijn...…
Zonnestraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 Toen haar eenzame oude dag
langzaam in tijd wegtikte
verscheen er voor haar vermoeide voeten
onverwachts een zonnestraal
Op een wonder had zij
al jaren niet meer gehoopt
Kleine stofdeeltjes stegen op
gevangen in de lichtstraal
Verwonderd als een kind
grepen haar verkleumde vingers
naar het sprankelende licht
Plots voelde zij een warme…
Reïncarnatie van een boomblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Gouden blad in de wervelende wind
Als een kind zo verwonderd
Dwarrelt zij daar zeer gezwind
Een zomer lang heeft zij van vrijheid durven dromen
Alle winden meewaaiend
Welnu is de grijze herfst gekomen
Precies zoals een jaar geleden
Heeft de oude eik haar afgestaan
Vreedzaam dwarrelt zij naar beneden
Klaar om nogmaals dood te gaan……
De schelp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Als ik luister naar het ruisen van de wind
Waai ik terug naar mijn kindertijd
Waar ik klein was en bemind
Terug naar oma’s oude vensterbank
Waar een schelp fier stond te pronken
Die ooit ver in de diepzee lag verzonken
Met de schelp tegen mijn oor geklemd
Maakte de bloedstroom des levens
Zich met een zeebries aan mij bekend……
God is rood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Een roodborstje zingt Zijn hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen
om zo te verfraaien wat vergeten lijkt
Hij is de fragiele klaproos in de berm
die geduldig wacht
om geplukt te worden door een kind
waarmee Hij Zijn jeugdigheid kan delen
Hij is het avondrood die het hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien
Totdat de schemer…
De keuze(1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Ach weet je, zei de politicus
het is niets meer dan wat Spielerei
Eigenlijk slechts wat boreaal geneuzel
Vandaar dat ik nu maar stop met die partij
Met mijn inkomen zit het vooralsnog wel goed
Beste kiezers, bedankt en iedereen gegroet!…
God is zwart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt
in de top van een hoge boom
en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen
De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten
En de nachtwezens zo hun ruimte geeft
Hij is de steeds veranderende schaduw
voor hen die schuilen willen
tegen de aldoor brandende zon…
De keuze (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Hé weet je, zei de poiliticus
stoppen deed een beetje zeer
Vandaar dat ik hier sta
Kijk, hier ben ik weer
Een goede boodschap
zou ik zeggen
Dit besloot ik
zonder overleggen
Ik maak een lijst
met hart en ziel
Dat doe ik snel
en zonder bug
En jullie stemmen
me terug
Ik wil weer
jullie leider zijn
Dat zorgt voor reuring
Dat vind…
God is groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Hij is de poelkikker die aan een hongerige reiger weet te ontsnappen
En blijmoedig in het donkere water verdwijnt
Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen
Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven
Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren
Die in groten getale in de voedzame bodem…
Wederzijdse liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nevelig herfstbos
Herbergt vele roodborstjes
Tjilpend in de kou
Het jaar loopt weer af
Ze kleuren tezamen rood
Op een grauw toneel
Wolkjes waterdamp
Gevormd door kleine bekjes
Cirkelen weeldig
Bladloos in de kou
Met zijn talrijke bomen
Woont het bos in hen...…
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
Zeurpieten
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.148 Ik zie de demonstranten komen
Met een donderend geraas
Van de zomer nog niet bekomen
En het volk wordt al weer dwaas
Vol met angst bonst ons hart
Als November is gestart
Vol met angst bonst ons hart
Zijn ze dit jaar niet te zwart
Zie de stoom komt uit hun oren
Er wordt niet meer normaal gepraat
Niet de kinderen maar de senioren
Gaan weer…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Donkere golven rijzen op
In klanken van ruisen en zuchten
krullen zij langzaam om
Alsof zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en…
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde…
Boom met duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Diep verscholen in een bos
Staat een boom met duizend kleuren
Hij heeft een vreugdevolle tijd beleefd als majestueuze beuk
Toen eekhoorntjes zijn verse nootjes aten
onder zijn kruin van dode takken
En hij zo de basis mocht vormen van hun levensverhalen
Terwijl zijn witte bast langzaam afbladderde door het gekras van kleine spechtenklauwtjes…
Tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Een onzichtbare vijand
ademt een verroeste stad
De kermis is verlaten
Het levensspel is uitgespeeld
Een radioactieve pop wacht eenzaam
op de terugkeer van een ziekelijke dame
die destijds nog een kwiek meisje was
Doorweekt motiefjesbehang
probeert vergeefs te sieren
wat allang vergeten lijkt
De natuur knabbelt aan grauw beton
treedt brutaal…
Bezinning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 De zomer is getransformeerd
in een door mistflarden omsluierde dame
Sluipend door vochtig kreupelhout
laat zij de spinnen weer weven
Bladeren laat zij loskomen
door haar nootachtige geur
die haar volgt als een chique parfum
Voor de najaarszon
heeft zij nevel bijeengedreven
Alsof zij zo wil bezinnen
Door te laten sterven
opnieuw wil beginnen…
Openluchttheater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Een zeebries zucht zijn adem uit
Grillige boomtakken proberen tevergeefs
tegen de richting van zijn zilte lied
in te groeien
De zon draait
Schept een luid akoestisch geluid
dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest
De schaduwen verschuiven
en worden weer langer
Hun dagelijkse dans
traag uitvoerend
Totdat totale duisternis
als een doek voor…
Herfstfilosofie
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
727 Gemaskeerd door dode bladeren en de waterdamp van paddenstoelen
draagt de herfstwind een geur van nostalgie met zich mee
Een onmiskenbaar zoet aroma met een bittere ondertoon
Terwijl krassende raven ritselen door het gebladerte
bewandel ik een slingerend pad door mijn ziel
Dauwdruppels transformeren spinnenwebben
in kastelen van flinterdun…
Koekoeksklok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Handmatig uit hout gesneden bladeren omlijsten zijn woonst
Voor het kind is hij een mysterie
Voor de oude man een boodschapper
Zware dennenappels hangen onder zijn huisje
als roerloze kegels
omdat hij zonder hen
zijn taak niet vervullen kan
Zo vlug hij verschijnt
Zo vlug hij verdwijnt
Een krakend houten deurtje
opent bij aanvang van de nacht…
Illusie der eeuwige jeugd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
491 Wat ochtenddauw doet verfraaien
laat spinrag vergeten
Zo vergeet men die jong is soms
degenen die oud zijn
en tot grijs vervagen
De ouden van dagen vergeten daarintegen nooit
hun reeds vergane gloriedagen
toen zij als het frisse ochtenddauw
het spinrag tot een kasteel van kristal verfraaiden
de zon op hun jonge huid voelden
en dachten dat…
Waarom is het zo gegaan?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
695 Ik wou dat ik nog eens de kans had gehad, om je diepste gevoelens aan te horen,
Om samen te kijken naar bestendige oplossingen én om jou vooral aan te sporen..
Om het niet te doen… Om jou te helpen en dit catastrofale moment te wissen als ongedaan.
Vertelt er nou iemand nog eens; “waarom, waarom, waarom; waarom is het zo gegaan?”…
Onthaast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Onthaast! Hier en nu
Het leven haalt je in
Stop hier! Neem even rust
Alsmaar rennen heeft geen zin…