6445 resultaten.
Kafka
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 Hoe wij mensen
verzeild zijn geraakt
in een proces
veroordeeld
tot de dood
door onbekende macht
die ons op aarde dropt
aangeklaagd
door een instantie
die we amper kennen
niet kunnen of
willen begrijpen
zullen we op zoek gaan
of het wel klopt
wie ons hier
heeft gebracht
dit proces bestuurt
op deze aarde
bang…
Kafka
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
674 Hoe wij mensen
verzeild zijn geraakt
in een proces
veroordeeld
tot de dood
door onbekende macht
die ons op aarde dropt
aangeklaagd
door een instantie
die we amper kennen
niet kunnen of
willen begrijpen
zullen we op zoek gaan
of het wel klopt
wie ons hier
heeft gebracht
dit proces bestuurt
op deze aarde
bang…
Winterstalling?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 die nu wil reizen
de bomen bijna kaal
terrassen
aan de kaai leeg
En meeuwen
die slechts krijsen
niet willen onderdoen
voor het roekoe
van duiven
Ik mis nu al
het wuiven
aan de wal
van te oud van dagen.…
Bach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
736 Ik ken Bach niet
nauwelijks idee wie hij is
maar als ik ook maar
een paar gezongen regels
of een organist
met z'n voetpedalen
of een clavecimbel
en vergeet niet de violen
als het van Bach is
hoor ik het direct
fluit ik het ook nog mee
als ik daar even voor oefen
hou ik zo van Bach
zou weer in een kerk willen zitten
en zijn…
Jongensspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
889 De zon
beschijnt hun spel
drie jongens
aan het vissen
Ze zitten
lekker in hun vel
drie jongens
aan de waterkant
Geen vis
groot of klein
willen ze
op deze middag missen
Hun dromerige blikken
gericht op
dobber en lijn
hengelen in stilte
De zon
weeft
schaduw van wolken
in deze waterplas
Het is
een jongensspel
waarin vader…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 Ze zijn nog steeds zoals ook wij
al is er droefheid, onmacht, dwalen,
ze willen zo hun zijn verhalen
al klinken woorden niet meer vrij.…
Opnieuw beginnen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Bewust van het gevaar dat
we te veel willen in de
wetenschap dat ons verleden
nog niet geheel kan worden
verklaard. Onze ziel zoekt
met visie, maar is nog steeds
in revisie. Al wat haar tekende
kent nog die angst waar zij
soms dagelijks mee strijdt.
De strijd met het verleden
worstelt met ons heden.…
Even maar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 soms zou ik willen
dat het even zo was
dat ik je daar zou zien lopen
jij lekker warm gekleed
in een dikke winterjas
jouw ogen zouden fonkelen
bij het horen van mijn stem
liefdevol zouden wij elkaar begroeten
en breeduit glimlachen
hij naar mij en ik naar hem
praten, we zouden almaar praten
over zoveel verschillende dingen
samen genieten…
expeditie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
648 loopt
op voeten van lood
de knagende pijn
jou te moeten missen
snijdt als ijzerdraad
dwars door mijn ziel
zie, de zon verrijst
rood en omfloerst
boven het lege landschap
van mijn dromen waar
ik jou hoop te ontmoeten
daar ergens moet jij zijn
jij bent aanwezig
in iedere vezel
van mijn gedachten
daar krijg ik jou, als ik dat
al zou willen…
De Kameleon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Mijn hart lacht niet
mijn ogen zijn waakzaam
ik ben een kameleon
Vanuit mijn hol kruip ik
voorzichtig door mijn leven
nat als het regent
dor als de zon brandt
schuw onder de bladeren
als de meesters passeren
die mij niet willen zien
hun ogen lachen niet
het is een spel
waar ik niet blij van word
Ik droom kameleondromen
van een…
Een stille stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Wanneer uitgelaten mensen,
nog een uurtje willen blijven.
Wanneer die goede, oude tijd,
een uurtje stil gaat staan.
Wanneer uitgelaten mensen,
fonkelende glazen heffen.
Wanneer een verloren zoon,
blij is thuisgekomen.
Wanneer een oude troubadour,
eindelijk is uitgespeeld.
Ja, dan lééft een stad.
Een stille stad.…
Zomerschoenen
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
415 somber lekken
grauwe trekken
eindeloos hun
koude sporen
in miezerig venijn
ogen door
de kou maar
half geloken
willen er nu
even niet zijn
toch lachen
de plassen
spetteren
dikke druppels uit
de plenzende bui
halfzolen
zomerschoenen aan
einde van seizoen
soppen smerig
straatvuil binnen
zelfs de paraplu
met tig geknakte…
Toegeeflijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
394 kaarsenwalm
berookte crypte
hingen lichte
papiertjes tussen
eeuwenoude stenen
met nog niet
uitgesproken vragen
wensen en gebeden
door de tocht
flakkerden
vlammen hun
toegeeflijkheid
langzaam droop
het vet waarin
oude zielen
verstillend
leken te huizen
heb de drukte
niet gezien in
mijn visioenen
waarbij ik de heer
zou willen…
WEG AANWEZIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 hazelnoten
vergeten te rotten
verspreidt langzaam aan de geur
van gevallen loof
dat in de bosgrond
bedolven en verkruimeld
vergaat om leven te schenken
gelijk
Kerststemming ieder jaar
blij komt _ weemoedig weer verdwijnt
bij het dagelijkse doen
en gewone gebeuren
ingetogen stroomt
door het bloed van mensen
die naar God horen
Hem steeds willen…
Sneeuw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
509 Al lang geen kinderen meer
die opgewonden gillen
of per se naar buiten willen.
Ik blijf dus maar staan
om van achter het raam
intens te kijken
naar het geluidloze wit.
Alles lijkt zo perfect.
Mijn vrouw vraagt,
licht verwijtend:
'Heb je de chrysanten wel afgedekt?'
De sneeuw smelt weg,
zienderogen.…
Ambitie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 In de herfst bij mist en regen om zes uur
opstaan voor zwemles in het bergmeer
daarna ontbijten, mijn tijd klokken
bij aankomst op school en het rondje
hardlopen om de sportvelden
willen winnen alsof
dat punten oplevert
voor wat ik waard ben
vertrouwend op de les
dat ik het allemaal doe voor mezelf
want de grote idealen
van de volwassenen…
Superieure dieren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Die alleen hard werken willen,
wanneer dat echt zal moeten,
om te mogen voortbestaan.
Wijze mensen leren van dieren.
Weten wat hen te laten staat.
Onze eigenwijze aardbol,
met al wat daarop leeft,
houdt van hen.…
Vaderliefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
590 Mannen zijn kinderen gebleven,
die in liefde verwekken willen.
Vaders die moeders vinden.
Dichters hun muze.
Leven liefde.…
In het licht van de maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 Ik heb genoeg emmers
gedragen vandaag
Soms zijn ze zwaar
Niets aan te doen
Ooit zal ik wel iets
ietsje te weten komen
van wat de inhoud was
en dan blijft het de vraag of
ik het eerder had willen weten
In bed stijg ik op
mijn paard, mijn banier
in de houder, wapperend
in de vaart van mijn wensen
oplichtend in de nacht
van onmogelijkheden…
Halfslacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Het krijsend vlees
blijkt niet te willen lillen
is nog geen het. Ze leeft.
Een tweede stoerder stoot
brengt eindelijk de rust
'Sorry' sust
de halve zachte slachter zacht
en onder ’t bloed.
'Ik hield mij groot
ontbeerde vlijme messenkracht
en macht en mensenmoed.'
Wie het laatst slacht
is de Dood.…
Herfst
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 We weten wie we zijn
en wat we willen.
Een najaarszon
vertelt ons
van het leven te genieten.
We komen thuis
in het spiegelbeeld
van de ander.…
Onvermijdelijk ooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
630 luisteraars
de woorden met geknepen stem
te spreken, maar welke woorden
in het licht van een brandende kaars
doen dan recht
als levensecht in krachtig vuur
is gedoofd
ooit zal één van ons
met een half hart
nog doen wat we hadden beloofd
ooit is nog ver
maar kan onverwachts aankloppen
omdat we niet weten
omdat we niet willen…
Dunne gordijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Het is windstil
Plastic water in het kanaal
Ik eet bij mijn moeder
Onderweg naar huis
talm ik op het kruispunt
Mijn kamers zijn zo leeg
en jij woont hier vlakbij
Ik kan naar je toegaan
en toch kan dat niet
Achter de dunne gordijnen
leeft de straat, de stad
Niemand ziet mij
Ik zou liefdesbrieven willen
lezen van jou, ontboezemingen…
Een prachtig Nederland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
427 zij hebben
ons in de steek
gelaten willen
niet eens meer
met elkaar praten
en geld teruggeven
omdat ze niks
presteerden ach
dat moeten zij nog
als kinderen leren
ik hekel niemand
maar als je deze job
als bestuurder
accepteer ga dan
op bus of tram
anders komen er
beslist nog echte
ongelukken van
dus geen gezeur
aan de arbeidssleur…
Wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
197 Ik sta op het balkon
bijna-gewoon te denken
aan de mannen in de zaal
die mijn kleren monsteren
en zich een beeld vormen
van mijn lichaam
Zo ben ik dus
zo verhouden mensen zich
tot elkaar, aftastend
wie ze zijn
in de ogen van anderen
elkaar inschattend
en afwegend met wie
ze wel willen praten en
wat flirten, wie weet
wat er dan…
schuw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
177 de leegte wordt gevuld met gedachten
die gedwongen rusten in de schaduw
ik zou ze met mijn lippen willen verzachten
zoals gezegd, ik ben thans stil tot schuw
.
als ik mij spiegel aan de ander
zie ik krassen op mijn huid
.
ja, mijn beeld en ik hebben elkander
we verdelen de afstand in het niets,
.…
waar toekomst vensters vindt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 daar, waar dromen najagend
met ambitie, inzet en overtuiging
sturend op resultaat
nieuw land wordt herwonnen uit het flevo
waar inventief ontwerpen en gebundelde energie
geworteld in de kunst van samenspel
geïnspireerd door de passie van makers
weids en krachtig als haar molenwieken
hefbomen zijn voor bouwen met toekomst
waar opgroeien…
Het verlangen naar jou
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.618 Al zo lang verlang ik naar jou
je stem je adem je lach
Zie je de aap komt uit de mouw
ik denk aan jou elke dag
Ik verlang naar je jij bent wat ik wil
Mijn dromen en gedachten gaan uit naar jou
En dat maakt mij plotseling zo stil
Ik realiseer me dat ik van je hou
Diep van binnen zou ik je het liefst willen kussen
of anders wil ik mijn leven…
EENZAAM
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.536 maar ze willen hem niet laten gaan,
dus blijft hij maar achter tralies staan.…
Mars
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.557 De rode planeet hadden wij
óók graag willen aanschouwen,
donkere wolken aan de hemel
hebben het voor ons verpest.
Volgende keer wonen we op Mars
was de áárde nog nooit zo dichtbij.…