8933 resultaten.
Winter.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 We scheuren loten van het jaar en planten
in verse grond. Straks lopen we uit.…
Windkracht 7
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
519 gewapend met graafmachines
is het gevecht losgebarsten
omheining is niet meer
of wordt uit de grond getrokken
om de kustlijn te beschermen
tegen wind en zeewater
mensen worden gezandstraald
terwijl zij zich een weg banen tegen
de wind in, zand zit overal
mascara loopt uit
golven beuken op de kust
knabbelen zand van
het smalle strand…
Eb en Vloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid…
Kleurrijke muziek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 ik stapte gewoon uit
maar de grond onder
mijn voeten was verdwenen
er golfde kleurrijke muziek
met een melodie die ik
ooit moet hebben geweten
warme vertrouwdheid
ademde het welkom
van een lang verwacht thuis
voelde voor het eerst
de vrijheid van het zijn
in een gezamenlijk delen
dat zich in ruimte en tijd
heeft gespreid om het…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
Sieraden in herinnering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
635 Flitsen sieraden
triomferend
door verschijningen
in silhouet
als mikpunt
in een gedachte
vanaf de grond.…
Spade
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.741 Zij bijt het eten uit de grond. Haar snede
keert het bestaansrecht om, vlak bij
de aarde. Wie haar schaafde, smeedde
wil geen gras, wil knol, verteerbaar blad.
Metaal klemt hout. Ooit breken zij hun eden.
Haar meester stoot. Zij steekt, zij doodt. Al wat
het duister zoekt wordt naar het licht geheven.…
Stil zwijgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Over stille wegen
van verzwegen woorden
liepen wij
door de groene plantsoenen
van het stille zwijgen
de nauwe straten van
het niet begrijpen
de stilwater grachten
met de diepe gronden
en onze monden
vonden niet de woorden
om bruggen te bouwen
wij kwamen los
van ons verhaal
zo daalden we de trappen af
elk in zijn eigen Babylonische…
unbeatable flying object Matti Nykänen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 volgens
vogelregels
ze weten wat hen
te doen staat in
de snelle vlucht
een mensvogel
zeldzaam in zijn
soort vliegt als
geen ander
engelen
daargelaten
de hoogvlieger
geschenk van god
kent geen angst
vliegt ver en
verder door de
blauwe lucht
een gevallen
engel verstrikt
in aardse regels
mist vaste
voeten op
de grond…
LAIS CCXVII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Zo kent het niet de grond
waarop het zich bij deernis achterliet.
Maar waarheid is een al te makke hond,
met wilde dieren loopt het liever rond.
Het weet zich met de lezers aangedaan
zonder hen was het niets, niet eens bestaan.
Maar ’t vraagt nu het echte, de naakte huid,
en ’t levend woord wordt vel en trom.…
Als Bomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 mensen zouden als bomen
moeten zijn elke boom is
een individu toch vormen ze
samen een bos en onder de grond
omarmen de wortels elkaar
hieraan zouden mensen
een voorbeeld kunnen nemen
alle volkeren zijn verschillend
hebben hun eigen identiteit
toch moeten we elkaar de hand reiken
tot elkaar komen want samen
vormen we de mensheid…
DE SPREIDINGSWET GAAT NAT!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 "Eerlijk zullen we alles delen"
maar verdelen
spreiden
De politiek speelt niet voor Sinterklaas
maar voor een zwarte piet
een pik, pik, zwarte piet
Een inktzwarte periode breekt aan
"Heerlijk avondje is gekomen"
vergeet dat verleden, maar ook het heden
Het fundament, de grond van Nederland zakt
zakt ver onder de zeespiegel, kletsnat…
Aardse schoonheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
655 O, moedertje aarde
wat een rust
om alleen te zijn
want onbewust
te wentelen
in dag en nacht
Uw bloemen
nooit meer gezien door mensenogen
uw bomen met hun wortels in de grond
onopgemerkt
alleen omringt door sterrenpracht
Rivieren en de grote zee
verlost, alleen gelaten
ochtendlicht en ondergaande zon
Aardse schoonheid
spiegel…
Zette
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Ik nam een tas
Nam ze uit de kast
Zette ze op het aanrecht
De plantaardige melk
Nam ik uit de koelkast
Zette ze naast de tas
Het brik was gesloten
Zette wat extra kracht
De draaidop gaf op
Ik schonk de tas halfvol
Ging terug naar bed
Keek de kamer rond
Morgen ruim ik op
Ook in de badkamer
Pik ik mijn kleren van de grond…
Ik ben alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
415 De regen tikt zacht
Ik staar naar buiten
Zoek naar jouw vlagen
In de forse bries
De klok beweegt traag
Tijd doet pijn
Zonder jou
Wil ik hier
Niet meer zijn
De ijskast leeg
Mijn kleren in het rond
Blikjes op de tafel en
Blikjes op de grond
Nu jij hier weg bent
Heeft schone schijn
Zijn venijn verloren
Ik ben alleen
Met niemand…
Vleugels
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.226 De koude waait om me heen
Het ijs overwint
en bedekt.
Tussen rotsen
tussen bergen
Daar lig ik.
Met een ontsnappingsroute.
Ja, iemand ziet me
het schenkt me vleugels,
weg van hier, weg van het kwade
Vliegend naar het goede.
Tussen rotsen
tussen bergen.
Daar lag ik.…
Toma
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.366 Er bestaat geen verweer
tegen het meisje van de nacht
dat zich snijdt omdat ze slecht is
twijfelt of ze echt is
Geen eigen plek waar zij zich
veilig voelt en het koude sterrenlicht
maakt voor haar een huis
te groot, de deur gaat niet op slot
Zij verlangt naar haar gezel
dat hij eindelijk stoffelijk wordt
een kerkuil landt op een muis…
Thuiskomst
netgedicht
2.0 met 19 stemmen
3.018 Vandaag dan eindelijk geland
Een week eerder wel al op Schiphol
In ontkenning geen draai gevonden
En dan ineens in de koude zon
Argeloos kletsende met een goede vriend
Waren het mijn zinnen die weer waarde kregen
Wat is alles toch simpel wanneer je 't zoeken staakt
Natuurlijk ben ik dit en hier, niet anders
Als ik dat nou maar een week onthouden…
De dobbelaar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
945 Het zal nooit meer helder worden
De winter is niet koud
maar wazig
net zoals de zomer
Steeds verder moet ik gaan
Op zoek naar nieuwe steden
want vermomd
in vreemde kleren
is het overal
Speel met mij een spel
dan zal ik nooit meer praten
nooit meer in de ogen kijken
van onmogelijke liefdes
nooit meer alles geven
voor wat ik niet meer…
herfstkind
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.154 ik wandel over glimmend asfalt
bruin blad op een hoop gegooid
bomen waar de kruin van kaal valt
in warmrode gloed getooid
koude golf van striemen regen
voorlopig heb ik windkracht tegen
maar weet dat ik dit heerlijk vind
ik houd nu eenmaal van de herfst
en ben in vallend blad geboren
ik ben een oktoberkind…
strix aluco
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.972 donder in het groene hout
geeft een zomer nat en koud
plus onrust op roestplekken
laat bij brosse braakballen
nu Pasen vroeg gaat vallen
ronde eieren verstopt rusten
februari gebaltst en gepaard
gebroed in de windmaand maart
werk je niet in de nesten
voor in april uilskuikens…
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
Heimwee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.163 Grijze luchten, altijd maar die grijze luchten
En slappe koude bomen met rillende vogels
Die niets meer te zingen hebben met dit weer
Boven de nog koudere waterwegen van mijn stad
Heimwee heb ik naar blauwe luchten en wijn
en zee en visgerechten in zuidelijke oorden.…
Nachtvlinder
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
1.185 de wind fluit
een wiegelied
langs roerloze takken
die zoeken naar de maan
neem me mee
zingt het zwijgend kind
neem me mee
handen volgen barsten
in het koude raam
takken worden vingers
die zoeken naar de maan
stil zingt de stem
van het zwijgend kind
wiegend op de wind…
waterwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 aan dit strand
verzandt de tijd in een korrelig boek
verdwalen we in zeegeluiden
totdat het koud en kouder wordt
aan dit strand
ondermijnt het wassende water
de handgegraven waterwerken
en het laatste zandkasteel
aan dit verlaten strand
laat ik opnieuw het zand
door de zilte vingers glijden
totdat ik me los maak en vertrek…
uit de crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
723 in de verte, waar het trilt
een langzaam wezen
geen haast, geen spoed
maar moed om te durven
kijken naar het geluid
van de stilte
die zich hier verborgen
houdt aan mensenregels
door de tijd zelf opgesteld
het is koud, ondanks de hitte
van een machine in overdrive
give me five en laat ons gaan
naar het einde aan alles
een ontmoeting met…
wulpse stemming
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.965 vrouwen komen meer op
bij stemmen met de hand
dan bij de druk op de knop
uiteraard in verband
met het rode potlood
de stevige puntjes
die ze gewillig zetten
met wiebelende kontjes
gulzige open mondjes
helemaal niet fout
duidend op grote nood
thuis staat de bok koud
vandaar hun wulpse stuntjes…
Zag een ster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.998 mag ik je ontmoeten
vanavond samen eindelijk
het kind begroeten
dat onze samenleving
heeft gebaard
winkels zijn
gesloten alleen
de noodhulp is nog open
de rest stalt thuis
in echtelijk geluk
maar het is koud en
mistig buiten zo stil
alsof de mensen iets
verwachten ik zag een ster
maar dat was even over achten…
Jimena
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
885 De westenwind roffelt
donker en koud
op de rotsen
kreunt een olijfboom.
Raven strijken
langs de wolken
in het ravijn
dreunt de bas van de nacht.
De regen, de regen,
stijl valt de regen,
dooft het sissende licht.
De regen, de regen,
stil valt de regen,
de maan een verwrongen gezicht.…
Hoop
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
814 ze heeft geen zin,
geen plan, geen woorden
koud. Kilte slaat op hol.
ik kan er niet mee zitten
doe mijn eigen ding
afstand kerft groeven
in mijn hoofd
dat ligt te rusten
op een bed van paarse tulpen
verwelkt, uitgewaaierd
afgedankt maar dankbaar
fluistert de wind
zoete zinnen
op onbeschreven blad…