16725 resultaten.
Missen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.020 Ondanks mijn groot verdriet
probeer ik mij een weg te banen
Hoe moet ik verder zonder jou
alle glans begint te tanen
God weet alleen waarom
ik je zo snel moest laten gaan
De herinneringen zijn al wat ik heb
een warme deken in mijn bestaan
Maar toch doet het zo’n pijn
dit enorm gemis
Om diegene los te laten
die er niet meer is…
Daadkracht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 Beste bankiers 'k zou u eerbiedig willen vragen
Of u vrijwillig van uw bonus af wil zien
En ook al vindt u mijn verzoek brutaal misschien
De mensen zeggen dat u zo bent doorgeslagen
Als u 'n beetje meewerkt loopt 't vast wel los
Nou, lieve groeten, was getekend, Wouter Bos.…
wolkenkind en wolkenjager
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
575 wolkenjager jaagt
wolken naar de zon
waar ze oplossen
tot vochtige warmte
schiet losse flodders
naar hun rafelrand
tot slechts lichte nevel
resteert in dunne vlagen
van wolk naar wolk
vlucht het wolkenkind
hulpeloos wanhopig
naar de allerlaatste
waar verder vluchten
niet meer mogelijk is
treedt dan langzaam
uit haar eigen…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
563 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
ben je los zand
waarop ik mijn
vertrouwen…
Draai bogen
gedicht
2.6 met 39 stemmen
14.759 Spring haar los, touw. Draai
bogen om haar diepe tonen. Meng
haar lievelingsroze door de schemer.
-----------------------------------------------
Maastricht International Patry Nights, 2006.…
Scharrelaar
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
599 Als uitschot van de maatschappij
ben ik oneindig onrendabel
mijn deken is een gehaakt sprei
op het bloembed van de fabel
als scharrelaar verman ik mij
met de fier getrokken sabel
ten teken dat ik dikwijls vrij
met de stuurloze parabel
voor galg en rad dat ik gedij
los van elke vaste kabel
en in het sprookje dat ik brei
is iedereen…
loslaten
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.514 Hoe kan ik je los laten?
Als ik je al zolang niet meer heb gezien
Jouw lichaam niet heb kunnen voelen
Omdat wij niet meer samen konden zijn
Hoe kan ik je laten gaan?
Als je niet verdwijnt uit mijn gedachten
Waar je op de meest ongemakkelijke momenten
Verschijnt zonder waarschuwing vooraf
Hoe moet ik verder leven?…
Gedachteloze dromen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
500 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt een zin soms loos te wachten
op de woorden die niet komen
gedachteloos zijn alle dromen
gedichten
zonder betekenis
in een eenzaam bed
wanneer de komma
zinnen heeft gezet
op letters
uit een onzichtbaar alfabet
zelfs geen schim
kan voor de punt iets stichten
of de leegte zonder zin…
Gebreid tot vinexwijk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
485 weer gaan de mussen dood
sterft landschappelijk schoon
in de klauwen van de stad
beschermd natuurgezicht
werpt nog een laatste blik
voordat de ogen worden uitgestoken
eeuwenoude kavels zijn
door bulldozers ontrafeld
opnieuw gebreid tot vinexwijk
van wol en losse draadjes
maar geen gaatjes voor een nest
weer zijn de mussen weggepest…
Een hond met ijzeren ogen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
10.143 Luister
hond, zei ik, laat me los en ik geef je
wat je verlangt. Maar wat hij wilde was alleen
dat ik niet verder ging en met mijn andere hand
hem streelde. Zo. Dagen en nachten in
zijn ogen zag wie van ons sterker scheen.
-----------------------------
uit: 'Daar ligt het', 2003.…
Moord
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.198 Wring je iemands nek om, direct in de doos
Pest en tergt men je dag en nacht, niets loos.
In gezelschap, best een aardige knul en wat joviaal
Je slachtoffer vernederen en kwetsen, meestal verbaal.
't Laat geen bewijzen na, voor de dader erg handig
Een bloedend hart, dat nog amper klopt, 't is moord!…
onzeker
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
605 niettegenstaande het droge geschrijf
hakkelen woorden door huiver
over torens naar het nieuwe
in stadse stappen
door schemerig geruis
waar toekomst de straat is
met soms nog wat losse tegels
waar het onzekere licht
uitbreekt door de holtes
van het laatste verdriet
waarin onze harten razen
in de storm van volwassen liefde…
vrij
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
2.073 ik voel me vrij
leef nu heel blij
mis alles en iedereen
waar ik van hou
om mij heen
toen ik leefde met jou
maar toch ben ik blij
eindelijk los van jou
ben eindelijk vrij
ik hield meer van jou
dan jij van mij
ja ik mis je...
iedere dag....
maar ik sta weer op
met een lach
maar ook heel veel pijn
waarom kunnen wij niet samen zijn?…
Een ongekend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 er zat
een knoop in de tijd
ik trok aan het kortste eind
kon de grote
lus herinneringen
niet meer binnenhalen
moest ze laten gaan
uit de verbanden die
mijn jeugd omspanden
kwam nog wat
fragmenten tegen
uit een ongekend verleden
maar te weinig
voor een fundament
wat losse stenen en cement
zwerf op het net
in verloren tijd…
MEEUW
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
547 De roep van de meeuw
om zijns gelijke
scheert vroeg
over het water
zijn kop geheven
op de wind
zijn roep onbeantwoord
alles stil
en toch
zo
veel later
vlijt zich het water
langs het schip
aan lij
als hij neerstrijkt
op de mast
voel ik zijn vrijheid
dan sta ik op de boeg
en haal het anker
voor de tros
we gaan weer los…
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Sneeuwblind
gedicht
2.6 met 11 stemmen
5.343 Kon ik maar grijnslachend gillen: één twee drie los!
---------------------------------------------
uit: 'Met de plezierboot mee', 2007.…
Pak mijn hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
733 Pak mijn hand
en houd die vast
maak je los
van al die last.
Ik loop immers met je mee,
ook al zit je niets meer mee.
Pak mijn hand
vertouw op mij
zet je zorgen
maar op zij.
Ook al wil je niet bestaan,
uit dit leven willen gaan.
Pak mijn hand
ja, doe het maar
want wij horen
bij elkaar.…
verbeelding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 ze zetten het leven
dik in de verf
kleuren zwarte woorden
en vangen echo's
ze bevriezen vuur
laten geesten los
en maken wolken
ze dompelen donkere dagen
in glinsterend licht
openen onwillige deuren
en zetten dichte denkramen open
ze zijn hoeders
hoeders van onze verbeelding…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Bewustzijn.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Kort en hevig, los en tevens
standvastig zijn het mijn gedachten,
gevoelens die verstillen in de schaduw
van mijn wezen.
En alles is niets meer dan
een vluchtig moment dat tijdloos is
in ruimte waar ik even mezelf ben...
Als een druppel regen, als mijn naam
en een woord geschreven in het zand.…
Parallelle paradox
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Die voor de meesten
Onder ons soms zo
Onbereikbaar bent,
Die begin en eind
Is van liefde
Die heel maakt
En geneest maar ook
De Vriend is van
De jongens en meiden
Van de straat,
Een dakloze als zij,
Zoals zij zeggen -
Hebt voor mij
Mogelijk gemaakt
Dat ik hen die wij
Samen in liefde kregen
Geleidelijk aan
Liefdevol los…
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Loslaten en verbonden zijn...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Je gooit de trossen los en kiest voor het ruime sop, de ruige zee vol gevaren en onzekerheden.
De verbinding via de radar is wat overblijft.
Ik wens je een behouden vaart en een welkom voor als je weer terug komt en aanlegt in de veilige haven.…
In zachte ondertonen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 heeft zich
met stilte gekleed
in zachte ondertonen
haar ogen
licht geloken
hoofd peinzend gebogen
maar de lach is
al omvattend
in tevreden weten
er is niets vergeten
de boeken liggen open
spreken hun eigen taal
warm zingt zij
mantra’s en speelt
met hun eentonigheid
ze kijkt me aan
of ik met haar mee wil gaan
voor even los…
Feest...
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
753 In deze nacht zijn de mensen uitzinnig,
alles komt bij hen los.
Iedereen speelt de clown, men lacht, maar
ook tranen druppelen op straat.
Men viert feest, maar geschoeid op
welke leest..?…
De pijn van "zijn"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Tranen die zijn opgedroogd
omdat ze niet los zijn gelaten
daarom zal de weemoed er blijven
net als het verdriet, zonder tranen.…
Gun jezelf vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Het is soms oorlog in mijn hoofd
De pijlen en de kogels schieten om mij heen
Ik wou dat de pijn wat verdooft
Maar het komt zo hard binnen
Dat al mijn zinnen tekortkomen
Er is geen ruimte voor vrede
Want die vechten wil, moet komen
Maar tegen jezelf vechten
is overgeven aan je gedachtes
Laat het maar los zeg ik nu
Want wie vechten wilt tegen…
familieportret (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 het gezin vastgelegd in
een momentopname op
een zwart-wit familieportret
uitverkoren voor
een gelijmde plek in
het album
elk kind wrikt
zich los van
het gestolde gezin
met open ogen
kunnen ze elkaar
niet vinden
in het licht
noch in tijd
noch in ruimte
acht werkelijkheden
evenveel waarheden
zoveel meer wijzen…
Jij was alles
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.161 Ik kon niet verder
toen ik besefte
dat ik je los moest laten
voorgoed...
Je laatste nacht
oud op nieuw
om kwart voor 1
verliet je mij
De vrolijkheid
van het leven
is eraf
Vaarwel
Mijn lieve moeder...…