7519 resultaten.
Kortste nacht ?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
618 Ogen opslaan met een warm gezicht, van
vroege zon en zaligheid in het felle licht,
tramrails gillen zelfs door gesloten ramen,
de wekker is, zoals altijd, veel te vroeg,
wat de nacht ons gaf daarvoor behoeven we
ons niet te schamen, om op de langste dag en
in de kortste nacht onze zin bepalen is dan
genoeg, en te weten met de zomer voor de…
Hoera, een zoon!
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
3.574 Oost west thuis best
Welkom in ons warme nest,
Yoeri Hendricus Franciscus ten Brinke
3150 gram, 49 cm
geboren op 19 juni 2009 om 14.50 uur
Moeder en zoon maken het goed
Papa volgt bewonderend en trots
de gebeurtenissen op de voet!…
Lieverd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
875 lieverd wees niet bang
in je witte houten bedje
ik heb de bijen horen zoemen
wie jou honing brengen zou
de zomer is veel beter om te sterven
hij is warm en al je vrienden zijn bij jou
kijk de eekhoorn brengt je noten
en de mussen strooien brood
ze zullen zeer goed voor je zorgen
en alleen ben je vast nooit
kon ik maar naast je komen liggen…
Geurde lente in verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
732 koele vingers
raken slechts de
sneeuw met koude hand
je keek weer
met kristallen ogen
waaruit warmte was vervlogen
nagelde ons
bloemen aan de ramen
die vorstelijk in zon opkwamen
in doorschijnend wit
kwamen we samen
jij smolt in warme handen
bloeide kleuren
na de kus op beide wangen
geurde lente in verlangen…
Mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
777 Ik lig hier in het hoge gras
Boven is de strakke lucht
de zomer trilt en luistert
Mijn rug koestert de warme aarde
Ben jij daar nog mijn lief!…
Wil je een wildcard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 voor mijn woordentuin
in exclusief betreden
laat je verleden
voor wat is geweest
proef hoe geuren
dansen op de kleuren
in een wind
die lente feest
voorjaarsgevoelig
zont het eerste
licht al zacht de
melodieën van de zomer
op beschutte plaatsen
warmen passanten
in eerst ontmoeten
hun eigen dromer
kom op mijn feest
in exclusief…
het einde
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.835 De zon probeerde je op te warmen.
De sterren brachten jou geluk.
Toch besloot je weg te kijken.
Te vermijden wat je tergde.
Donkere donderwolken verschenen in je hoofd.
Het bliksemende, het knetterde, het brandde.
De pijn was onaanvaardbaar.
geen kracht, geen hoop, geen energie, geen warmte
Niks…
Helemaal niks..
Rust zacht.…
grillig
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
7.973 ik ben een lentekind
maar meer nog
een zomervrind
in het voorjaar
kijk ik de bollen
uit de grond
bij mij sneeuwt het
klokjes
kussen kroken
en sissen de narcissen
en als dan plots
de wind weer uit
de noordhoek waait,
dan staan de bloemen
nog wat langer
maar niet te lang,
warm water moet
het regenen,
de zon ploertend
door het…
Lentefluister, ik noem haar liefde
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
692 met in haar ogen
de glimlach van de lente
stapt ze blootsvoets
de nieuwe morgen tegemoet
met rond haar bedauwde lippen
een warme lieve groet
de echo van haar fluister
gedragen door de wind
zucht als een zacht wiegen
door kruintjes van de bomen
langs tere net ontloken bloemkopjes
met hun prille lentegeur
ik noem haar liefde
kun je…
En zoogt mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
515 mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien voor de zon
de jas aan bij gelegenheid
ik sla in
kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
wacht tot
niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en…
Groen is geel van sterven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
720 ik breek bloemen
die uit muren groeien
waar jij ooit gelopen hebt
zie het pad
weer warm bloeden
het helle rood wordt zwart
waar eens de gouden zon
mijn wanhoop overscheen
is nu de tijd met mij alleen
nog draagt een roos
het donkerrood haar
groen is geel van sterven
ze droogt tot dood
omdat geen hand haar krijgt
zij zal nooit…
Jouw prenatale dromen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 nog zijn
je longetjes in rust
maar je lijfje
voelt wat mama doet
je schopt en rekt
wendt en keert
weet je gevoed door
warme moederkoek
pas als jouw dagen naken
en de weeën gaan ontsluiten
zal er een einde komen
aan jouw prenatale dromen
als de navelstreng is afgesloten
gaan jouw longen eindelijk open
kan het huilen beginnen
om…
het zachtste woord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
635 met stompe punt
het potlood ongeslepen
schrijf ik mijn zachtste woord
voor jou mijn lief
zoek het in de chaos
die mijn dagen draagt
dat ene woord zacht en warm
als de vacht van het lam
nooit zal het wijken
verpakt in stralend zonlicht
met zilveren maanlicht lint
wacht het op jou
ik zwijg bedeesd
durf het niet luidop te noemen…
Zonder aftiteling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
490 Het sneeuwt over de kristalen
herten aan het ijsmoeras, wat
maant tot stilte, bewegingen
verstillen in kilte, warme harten
ademen alert op elk gebaar en
blaast kapok uit neus en ogen,
kool van transparante inkt maar
even zichtbaar, onhoorbaar in de
slag van snelle vleugels afgeworpen,
verdwijnen schaduwen op het
parelscherm van de avondwind…
februari
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
749 verborgen onder
glinsterende kralen
aan natte takken
nog niet groen
zitten knoppen
verscholen
in een jasje
van lentegroen
na natte sneeuw
hagel hard
gure westenwind
en grauwe lucht
komt met stralen
licht en
warm de zon
een lentezucht
tinten teer
nog nooit gevangen
waaieren uit
brengen geur
alles komt
tot leven
een groot…
Aanpakken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Ik stoom me warm. Ik was me koud.
Het sist, het schuimt, het reinigt, ruimt.
Op alle slakken leg ik zout.
Ik heb mijn straatje schoongeveegd.
Alleen die beerput staart me naar -
die riekt, die walmt, en gist, en galmt -
Zand erover. Ik ben klaar.…
de lente kolder is in't land
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 Winterwol ruit van het warme lijf,
wordt afgeschud als de laatste sneeuw,
niet meer nodig nu het lente wordt,
en zonnestralen prikken in het vel.
Hele tapijten kunnen geweven,
van overtollige vacht of haar,
liever buiten toch dan binnen,
overuren maken stoffer en blik.…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
Hemels lijnenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
663 Het licht
te fel om in te kijken
straalt warme gloed.
Een straaljager
doorbreekt
het hemels blauw met witte strepen.
Opeens verschijnt een tweede die hem kruist.
Heer
dit is geen toeval meer.…
Een onbekende dag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
552 beseffen
te zijn gedreven
naar een gesloten lijn
niet ten volle mens te kunnen zijn
hoe energiek ook
gevoelens van binnen
hoe dan te beginnen
klanken blijven verborgen
in een onbekend verhaal
geschreven in een vreemde taal
laat mij slapen
als het bloemenkind
tot ik de opening vind
naar zachte dromen
gedachten van de warme…
Ik heb ontmoet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Lopend tussen warme kleuren en
herfstgeuren hebben de beelden
daar bij ons de overhand genomen.
Overmand in stille verwondering
van een weeldepracht, die door
een herfstzon mild werd beschenen.
Waar de kastanjes lagen verscholen
tussen de bladeren van de bomen
spraken wij geen woorden, de natuur
liet zichzelf door schoonheid verwoorden…
Warmte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 in een poel van ijs
Kleine kolkjes rimpelen
het wateroppervlak
De tralies smelten
voor de ramen
druppels
tikken op de sneeuw
Tekenen van vuur aan
de bevroren kust
Het krakend ijs verdwijnt
in de zoute golven
De zee komt langzaam
weer op gang
Rivieren herwinnen
hun kracht
Wintertaferelen verdwijnen
Dankzij de deken
van een warme…
Nostalgie.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Warme chocolademelk voor de kou
herinnering aan mijn vader die
de slede trok waarop wij zaten.…
sinterklaasblues
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.038 pepernoten strooien zichzelf, schoenen
staan gerangschikt volgens
leeftijd, keurig in de passen van vandaag
-nog eventjes-
dan kruipt genoegen op de bank
warm verpakt in spitsvondigheid op rijm
een herinnering klampt vast
aan alle lieve woorden die zijn jaardag zingen
geef ik mijn verrukking mee
de gedachten bij mijn vader, die al…
Al zie ik nog niet goed
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.093 ‘k Verheug me om wat komt, de
tere winterbloemen, ‘t goud van
tederheid en van erbarmen
terwijl we ons aan eerbied warmen,
omdat het nu toch gauw weer
Kerstmis wordt. De kinderen zullen
zingen, zich geborgen weten.
Dan komt die Vredevorst zal heten.…
Je bloesemde fel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 je ademde
warm en zacht
ik ging mee in je kracht
ontdooide de grond
waar ik in lente
het prille groen vond
je bloesemde fel
bloeide je bloemen
veelkleurig en snel
we zomerden samen
oneindige dagen wisten ons
nachts met koelte te laven
oogsten in roze de vrucht
die enkel de herfst kon geven
het eerste liefdeskind van ons leven…
Gedonkerd licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 In warmte genesteld
gevangen in ijzige hand
in kielzog gedooid
vergaping alom
schuilt als bloem geranium
aan het bordelenhuis
ontkwam niet aan de dood
vonkenregen valt
branden sporen gevaarlijk dicht
bij je laatste liefdesdaad
warme zondigheid
rust in de koelbloedige schoot
van je potentiele moordenaar
gedonkerd licht streelt
en…
Zeg iets
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
481 Stille stem van het woord
van niet zijn en wel zijn
zal in de naad gespleten worden
waarachtig
het stijgt me op de lippen
het warm te zeggen
hoe lang nog duren uren
kleuren gegooid tegen de regenboog
blijven dan nog mens
spreek van geen begin
zeg van geen eind
geheimhouding trilt
in vertrouwde klank
geeft nieuwe woorden
met bestaande kleuren…
Weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
684 Als mijn ogen herfst schilderen
als een warm voelend stilleven
tijdloos in zijn voortbestaan.
Spinnen hun web weven tussen
de laatste herfstbloemen hun
mooiste creaties willen tonen.
Waar stilte zich nestelt tussen
de bomen in late zonnestralen
die zachtjes wiegen op de wind.…
Welgevallen beloftes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 ik schrijf van leven
tot aan de ondergaande zon
draag de dood tot aan mijn kraag
het kleedt warm en is barmhartig
het eind smaakt naar doffe gebeden
en bidt zich door het sluitwerk
van opgedrongen vaardigheden
die roerloos blijven staren
het monotone, het lied zonder verhaal
dat toonloos de tijd laat passeren
met schreden die al dolend…