Alle inzendingen over Allen Ginsberg; Howl

kan niet slechts gebracht, als men zich aan geschiedvervalsing niet wil branden, als weldoordachte esthetiek worden; het bewijs voor wat zich afspeelde [hier wordt gehint op de waarheid] in ieder afzonderlijk, of in elkaar overlopend, overlappend, aanvullend en contrasterend, tijdsgewricht, is wat zich wellicht laat vangen in dit Ginsberg-achtig…

verlangende lichaam ....verbergt onder collectieve angst ........dat nog steeds gegijzeld wordt ........door de veelkoppige draak van ........de arrogante schreeuwers die ons ........in hun belang een oorlog in jagen ............dat mij alleen laat staan naast ............de kazerne en de nieuwe golfbaan ............van de zakenlui, ik roep alle…

zoek woord en het wordt waar je eigen waarheid klaar je weet dat er meer is tussen het licht duisternis station Vinkenoog onderweg Ginsberg blues jazz om je oren tranen zonder scoren alles blijft onherkenbaar dit lijf voor de woeste zee niet bang alles verdwijnt en begint opnieuw…

De op en down Halleluja zonder howl Als zes negen was We blijven altijd buiten pas.…

Allé. allé, gaan rap de benen in een eindsprint racend voor een hoger doel. Koersen wielrenners in versnelling, door een afwisselend landschap, onder een aanmoedigend supporters gejoel. Moordend kan vaak het tempo wezen, wielrenners demarreren de pedalen in het rond.…

alles wat is vindt zijn bestaan in liefde door liefde is alles ontstaan wat bestaat wat bestaat is ongelooflijk mooi mooi als de lucht met vogels in hun vlucht in hun vlucht betoveren ze alles in allen is liefde het licht het licht dooft nooit in jou en mij…

Een wens voor allen Een beetje minder hebben Een beetje meer "zijn" Een beetje meer levensvreugde en een beetje minder pijn Een beetje minder prestatiedrang Een beetje meer mogen Een beetje minder kritiek en een beetje meer mededogen Een beetje meer tolerantie Een beetje minder wantrouwen Een beetje minder agressie en een beetje meer…

Zonder pen of papier zal ik blijven schrijven woordeloos verloren herboren woorden in gebaren te geven gebleven leven geeft mij nieuwe woorden nog dagen niet voorbij de bladeren van mijn herfsttooi pracht bij vlagen op de grond rondgestrooid weer al een seizoen voltooid om paden te verzachten in duistere nachten…

De winter is reeds ongezien vergangen Maar in de schaduw van de landingsbaan Zet in april een ram plots een faux pas Teugelloos verrijzend na de pasen Door zen te ademen al spelevarend, Niet naar de letter maar naar maakbaarheid Liefdes kantelpunt - warme magie Hoe kan zo'n lhasavlinder zonder vleugels In 't voorjaar op een…

de zonsondergang vanaf ’t zandloze strand waar jij als ’n uitvergrote filmster je veel te dure hoed vergat de friet bij ‘Ho-lands’ op de hoek met de ‘meejo’ over datum ofzo en ’t kotszakje dat lekte (maar voordat ik dat doorhad…) de bus die we moesten verlaten want de chauffeur was niet als enige onze stank zat dit hotelkamertje…

----------------------------- ----------------------------- dichters wijzen, wijzen je op kleine dingen, dingen waar nog geen goede woorden voor zijn. iets subtiels, iets waar je niet verder over nadacht, iets wat je in het voorbijgaan hebt gezien, maar dacht dat het onbelangrijk was dichters hebben een oog voor dat. dichters gebruiken…

Een losprijs voor alle mensen, om hen te bevrijden van de dood. Ik besef, dat ik het niet verdien, maar hij gaf zijn leven voor mij. Als een groot geschenk. Nee, niet alleen voor mij, Maar voor elk mens. Daarom, vertel ik, met vreugde, aan wie het horen wil, over Gods liefde, zo groot.…

Weer eens alleen op zaterdagavond. De regering zou daar eens wat aan moeten doen. Al gaven ze maar liefdes-postzegels uit.…

Geld is niet alles, maar om politici mee om te kopen is het wel verrekt handig.…

Ik begrijp niet waarom iemand er een jaar overdoet om een roman te schrijven die hij voor een paar dollar in de boekhandel kan kopen.…

Ik ben tégen de doodstraf, zelfs voor hen die vóór zijn.…

We kunnen zeggen dat universum bestaat uit een substantie en deze substantie zullen we ´atomen´ noemen en anders noemen we haar ´monaden´. Democritus sprak van atomen, Leibniz van monaden. Gelukkig hebben deze twee mannen elkaar nooit ontmoet, want anders hadden we een buitengewoon saaie discussie gehad.…

Nee, ik was gelukkig. Maar ik realiseerde me alleen niet dat ik gelukkig was.…

Je koopt geen schilderij omdat het bij de sofa past.…

Ik was van plan mijn autobiografie te schrijven, maar ik bedacht nog net op tijd dat je niet moet schrijven over dingen waar je geen verstand van hebt.…

Met mijn bijkans tot een lover zo dun Vermagerde middel en van noodruft lijp Heb ik die hongerwinter meegeholpen In de Govert Flinkstraat in de Pijp Aan het slopen van winkelluiken Tot men lont begon te ruiken En iedereen de benenwagen nam Als de Grüne Polizei eraan kwam Op het einde was er niks Anders te doen dan in bed blijven liggen…

zoals in alle nachten wanneer ik naar jou verlang voel ik me eenzaam en alleen gevangen in mijn eigen ban zoals in alle nachten kruipen uren traag voorbij alleen de gedachte aan jou maakt me even gelukkig en blij zoals in alle nachten wanneer de slaap niet komt huil ik zachtjes en niemand die mij troosten kan of me in de armen sluit…

De wind waait letters maakt gedachten vergankelijk doorblaast het zijn geeft zicht op zinnen De wind draait en stoot talloze woorden in het luchtledige geeft geschut aan 'n gesprek Met alle winden meewaaien maakt woorden onbenullig laat zijn niet gezegd worden zodat windstilte volgt Wanneer aanzwellende windvlagen konden spreken…

Breng steeds een bewijsstuk mee als je terugkomt van 'benee' of misschien wel van 'hierboven', als je praatte met Sint Pieter of met een of andere geest, anders zal niemand je geloven als je zegt, ik ben er geweest.…

Het afscheid namen wij in stilte als twee grote mensen Zij doofde het licht te vroeg uit verbrak haar rozenkrans en verdween voorgoed…

Door alle poriën parfumeer je mij, van beider willekeur zijn we vrij, handen smelten op zachte dijen en in donkere plooien van de nachten, na het waken van de ochtenden kan alleen die ene geur mij raken.…

wat als de onmogelijkheid nog het enige dierbare is dat we kunnen opzoeken, vasthouden in onze gedachten zoals een oude stad, uitgeput door tijd maar niet meer van ons ook al staan huizen dichter dan ooit in de dag, in de nacht lopen uren in elkaar over naar liefde en de glinstering van dit mysterie dan nog, antwoord jij weet ik…

leven we van water allen zijn we één…

we verankeren ons schip slechts voor korte tijd dragen elkaar door de slaperige mist zie onze gezichten omhoog zwerven naar de wolken we omarmen de sterfelijkheid als het beste gedicht…

Ik koester... de stilte in mij naast het woorden schrijven in gedachten per gevoel. Ik koester de oude liefdes, het houden van en sta tegelijkertijd open voor nieuwe vormen en manieren. Ik koester de vrijheid in heel het aards als hemels leven als een groot geschenk. Heel graag wenk ik naar nieuwe wijsheid, klein en groots: het leven…