Alle inzendingen over Gemis van het missen

Missen een verdieping van elke emotie. Boos,angst,verdriet,vreugde,verbazing, afschuw. Misssen is een religieuze bijeenkomst. Missen is vechten. Missen is verlangen. Missen is Missen. Bij elk gemis past een emotie, maar bij een gemis passen ze allemaal. Het waarbij alles samen komt. Het is verward het is ingewikkeld.…

Zeg dat je me mist maar denk ik houd van je zeg dat je van mij houdt maar denk ik zal je missen zeg oprecht ik houd van je pas dan zal ik het missen echt gaan missen…

Dwaalde vanmorgen nog Zorgeloos door de Herinneringen van m'n Jeugd - en zie ons Samen met vader achter Het paard naar het Land toegaan - jij ment Het paard - ik draag de Koffie en het brood Voor deze dag - Dit is de gedachte die Bij me opkomt nu ik je Gisteren voorgoed naar De hemel heb laten gaan…

De pijn van het jou moeten missen Is pijn die zich in de tijd Dat jij nog niet kunt beslissen Steeds verder door mijn ziel verspreidt De pijn van het jou moeten missen Is pijn die zich van mij meester maakt Omdat je hebt kunnen beslissen Dat je je deelname in het leven staakt De pijn van het beseffen Dat het allemaal zo over is En dat…

Een lege plek Een groot gemis Een fijne herinnering is al Wat er nog is Waar ben je nu Vraag ik me af Ik voel nog de liefde Die jij me gaf Jou te kennen Vond ik zo fijn Je los te laten Dat deed pijn Ik zal je missen In dit leven En zal altijd Om je blijven geven…

Het is alsof ik je geuren ruik Het is alsof ik je stem hoor lachen Het is alsof ik je lichaam voor me zie Maar dan doe ik mijn ogen open Ik luister naar de stilte Ik adem de koude lucht En voel me leeg Ik ben niet Ik kan niet zonder jou…

Een lege plek, een groot gemis, Een fijne herinnering is al wat er nog is. Waar ben je nu, vraag ik me af. Ik voel nog die liefde die jij mij gaf. Jou te kennen vond ik heel fijn, je los te laten dat doet pijn. Ik zal je missen in dit leven, en altijd om je blijven geven.…

driehonderdvijfenzestig dagen geleden ben jij uit ons midden weggegleden missen wij jouw grappen en grollen bij het uitserveren van Sacher en Berlinerbollen Jan je overstijgt ons en kijkt van boven op ons neer leef jij verder in vele harten, doet het gemis nog altijd zeer…

In mijn droom liep ik in een wildernis. Het was er modderig en kil. Stenen bedekt met mos, ze lagen er roerloos en stil. Er was een werkman met een spa. Ik sprak hem aan: “Er is hier een pad, vroeger wandelde ik daar met mijn man.” Hij zei: “ik weet het niet, ik denk niet dat het kan.” Er was een heuveltje, Ik klom er moeizaam tegen op…

Als deze dagen van gemis zo zonder einde kunnen zijn, hoe lang is dan een uur? Een anticlimax wordt bijna een climax op den duur: een druppel helderrode wijn die beter smaakt dan ooit een heel stel flessen, anders gezegd: ik voel dat ik jou missen mis, een dorst die nimmer valt te lessen.…

ik je met alle liefde proberen los te laten, jouw wens te respecteren, maar het gemis zal blijven voor altijd…

heel gewoontjes niets te raar met jouw lieve glimlach zat je daar altijd in voor 'n hapje op 'n uitje of 'n feest 't werd pas gezellig als mevrouw Collet was geweest dan konden we haar zonder te hoeven vragen iedere keer weer zo heerlijk plagen ook al kan 't helemaal niet zag ik je onlangs op de fiets moest wel twee keer kijken…

Maar ik blijf je missen,…

als ik af toe jou even maar weer vasthouden mag hoe zou het zijn als ik af en toe even maar jou niet hoef te missen…

Stromen van tranen, van vreugde van blijheid. Soms ontroerend soms droef. Opgedroogd en weggegleden in de stroom van de tijd. Wat is gebleven? Een enkele traan, vergoten in het donker van de nacht. Een vleugje hoop op een weerzien, misschien. Dat is, wat er is. Dat ik je mis...…

Je zo te moeten missen heeft een reden, al kan ik je die zo 1,2,3 niet gelijk geven. Als ik er dan toch naar zou moeten gissen, ik weet nu wel dat ik je nooit weer wil missen! Dit is dan zo ongeveer hoe ik me van binnen voel, dan weet je tenminste wat ik met die tranen bedoel.…

Zal er iets gebeurd zijn, ik wil het je graag vragen Of heb je het te druk, echt iets van deze dagen Ik kan alleen maar hopen dat je weer eens aan me denkt Het internet zal vinden en mij weer aandacht schenkt Want al ben je zo dichtbij voor mij voelt het als een echt gemis, En wacht dus stil op morgen om te kijken of er weer mail van je is.…

voor Herman van Veen niemand wordt gemist zegt men ietwat benepen maar men blijft namen strepen zodat 't stiller wordt en je denkt dat je iets mist doch als je je vergewist weet je het beslist niemand wordt gemist…

als ik een vlinder was vloog ik naar je toe fladderend vrij in het prille zonlicht vreugdevol heel gewoon dichtbij de vlinders weten niet de vogels evenmin waarom zij genieten ongestoord van de mooie lentezon…

De dag van jouw geboorte Zal nooit vergeten zijn Zelfs niet nu die bijna Een eeuw geleden is Vandaag 97 jaar geleden Kwam jij hier op Aarde Uit de schoot van het Universum Waar je weer naar terugging Waar je nu een engel bent Een vlinder in mijn tuin Een vogel in de appelboom Pure liefde uit de bron In het eeuwige licht…

Wanneer je mijn weekend kleurt met liefde en met alles wat je mij kunt geven, staat doordeweeks het licht op grijs en verdwijnt je kleur weer uit mijn leven. Dan zijn je woorden mijn pallet en schilder ik op doek de kleuren van je liefde waar ik zo wanhopig naar zoek. Maar ik ben geen kunstenaar zie het bewijs, vertaal ik kleuren…

Ik lig wakker Maar jij bent weg De kamer voelt leeg En de stilte snijdt zacht. Ik denk aan je lach Aan je handen, je stem Dit alles voel ik nog hier Maar jij bent ver weg. Ik adem langzaam De wereld voelt koud Want jij was mijn zon... En nu huilt de maan.…

, over wat je roeping is het missen van reisdoel en al of niet berusten in je lot…

Voor de Vader die je missen moet, omdat ie er misschien niet meer is, voor de Vader die overzee is en daarom ook een gemis. Voor de Vader die een ieder had, voor een Vader die iedereen wenst: is het voor alle kids, Vaderdag en daarom een fijne dag gewenst!…

ik mis wat mis ik dan er is niets te missen waarom mis ik dan wat er niet was en nooit zal komen natuurlijk houden van ik kan het wel het vallen en opstaan vasthouden en loslaten het is goed en ofwel er is nog zoveel wat mis ik dan wat raakt me ervan als ik het zo ook wel kan ik kan wat ik doe en doe wat ik kan zo af…

" Riep men onverschrokken voort Maar deze vlek kon je niet missen Zou je denken…

Ik heb je gezocht in de supermarkt bij de bakker in de ruggen van mensen mijn roep tevergeefs nu in stilte gedompeld ronddolend in een verstard geraakt lijf in fluisteringen je naam gespeld alsmaar en alsmaar tot ketting geweven ik heb je gezocht in het parkje om de hoek bij de slager en in het verhaal van een boek en ik zoek…

Dat ik vandaag feest moet vieren maar dat die lege stoel daar staat waar niemand op mag zitten omdat ik wacht op jou ik kan het niet, nog altijd niet blij zijn om elk jaar erbij het voelt gestolen, niet van mij het is dat schuldig blijven voelen ik weet het, onterecht maar toch … vanmorgenvroeg ik wachtte en ik wachtte jij belde niet…

Je gaat erop af dat vingertoppengevoel of je negeert het…

is 't dan het groot gemis dat achteraf de liefde kleurt?…