Alle inzendingen over Kroniek

gedachtes in kroniek summier in uitvoering of toegewijd en nauwkeurig gehaast in nonchalance een register van lotgevallen tegelijk een vergeetboek inkt verbleekt in onleesbaar van loodgrijze pagina’s…

Gabriel García Márquez; 6 maart 1927 - 17 april 2014 Vrij naar en uit: Kroniek van een aangekondigde dood; 1981…

Uit een kroniek van verdriet konden we ons niet laten uitdrijven en uit de zeearmen zwom je weg over de onstuimige jaren van het tij, de zwemkunst hoefde ik je niet te leren nu de handen de uren niet meer strelen maakt dat de dag vleugellam, diep begraven in het zand en extra lang, op de vloedlijn verstoof het inzicht, dat geluk…

hij staat in de rij altijd vrij, hij weet het al jaren voorbij het punt dat hij nog kon wijzigen wat een slecht idee blijkt te zijn geweest, bijzonder slecht maakt iedereen hem wijs je investeert in spraak in eigen woorden eerst de taal door je keel uit je bewegingsvolle mond tot in het te barsten hoofd van je toehoorder meer hoeft dat…

op een dag die ontspringt in voortijdig vergeten meldt mijn deelgenoot het nalaten van een voornemen ‘of we dit alsnog schriftelijk kunnen afhandelen’ voor het besef van ogenblikken is een klok te gehaast en voor mondeling akkoord is een kroniek te chronologisch rest stilzwijgende verlenging van inschrijving…

Op de plaats van het stroompje hadden zich al sinds mensenheugenis vissers in eenvoudige kleding opgehouden want het grillige esland voorzag velen niet van voedsel. En toen zat ik op een lome meimiddag aan het stroompje, met Frank en de knokige Espe te wachten. De verwachting richtte zich op de beroering van het water en de verschijning van de armoedige…

vakantiemaand bij uitstek Ook de JordaanDichter gaat op vakantie Naar Duitsland, naast Spanje, zijn lievelingsland De Duitse taal zijn lievelingstaal De Duitse toeristen in de Jordaan Pikt ie er zo uit met hun ‘Dengels’ Tot verrassing van hen snel in het Duits overgaand Het is augustus De komkommermaand zoals dat wordt genoemd Maar niet voor de Kroniek…

Geef mij maar Amsterdam en dan met name de Jordaan met straatjes rechttoe rechtaan en dan ga ik met een banaan straatjes strekken, benen rekken niet meer mekken, maar als de gekken van noord naar zuid straatjes dekken met van oost tot west gezonde bekken in het knikkie geen stickie maar 'n stukkie banaan zie mij als JordaanDichter nou…

vandaag vond ik een lach in de kronieken van liefde verwijderde spinrag met tijd zag blijdschap en openheid bladerde terug las scherven geluk in een eindeloos verlangen een bloem nat van tranen verwelkt zonder kleur slechts de geur was op het blad blijven hangen de lach van vandaag is de vraag naar het nog ongeschreven wit…

Buiten had zich een groepje dorpelingen verzameld om de aankomst van de familie Bronski gade te slaan. Met uitgestreken gezichten lieten ze hun blik over de inhoud van de wagens glijden. Toen hij van zijn bryczka sprong, begroette Adam hen. 'Nou, Panoczku,' lachte een van hen, 'nou is er straks weer wat te plunderen!' 'Helena schreef dat ze…

Het was een kroniek van een generatie. Zowat iedere inwoner kocht een exemplaar en ook buiten het dorp was er interesse. Het klinkt misschien allemaal wat vergezocht, maar ik was enkele jaren geleden op vakantie in dat dorp. Op een van mijn wandelingen vond ik een half verkoold stukje papier.…

jij spreekt al zolang blijft de oude al zwijg ik vaker in de herfst vlucht weg voor mezelf om te genezen de herfst verkleurd mijn voeten, handen, mond en ogen ik zal dit seizoen weer overleven ink letters als een gebed op het ongemak van ziekte soms zwak, na al dat tobben kom ik steeds weer bij jou ik hang aan ’t oude of het nu gaat…

ik schrijf met het laatste licht van de winterzon de wende komt snel weerom voor langere dagen die om meer woorden vragen voor het verhaal van de dag nog heb ik niet alles afgesloten de korte dagen hebben niet lang gesproken in het herfstige papier kleurde chaos en afval hun resultanten de ongeordendheid in de geest van mensen was…

Getekend ligt jouw Levenslied, temidden van jouw Zon- en Zuidzijde. Jij bent lekker breed en niet te kort, ten allen tijde. 's Ochtends lang genoeg voor MORGENROOD, 's Avonds niet tekort voor AVONDROOD. Jij gaat mettertijd mee met de moderniteit. Van voorheen waterig midden naar versteend tapijt. Jouw Westenwinden woeien en waaien van Oud-West…

Wij allen zijn monaden Wij dansen op en neer Wij hinken heen en weer Op steeds andere paden Wij zijn bezielde vonken Op weg naar de mystiek Akasha De Kroniek Voorlopig vreugdedronken Wij vallen terug of stijgen Op weg naar het Niet Iets Naar Heelheid in het Niets Waar wij weer vorm verkrijgen En eindelijk ervaren Waarom wij pelgrims…

de tijd scheurde alles wat verbonden was als een schiereiland van het land uit elkaar Kwijtgeraakt kwijtgemaakt waar zijn de fundamenten hoe dicht je scheuren in tijden van razernij Verzegelde herinneringen achter ontzegelde vensters een draaierig slingeren tegen de muur Verliezen vinden een graf achtergelaten in vergane kronieken…

Ze diende niemand van repliek al dreven ze de spot met haar dan nog, geen woord in ‘t openbaar bevreesd voor dat vilein publiek zocht zij beschutting in de kerk want daar, bij haar geliefd triptiek van moeder, kind - het scheppingswerk – was zij gelijk ’t perfecte naakt en pas misvormd in haar kroniek normaal geboren, gek gemaakt.…

Ik ben wie ik ben! nou wie ben je dan Jan Jacob? ik ben niet wie jij denkt dat ik ben en ik ben zeker niet zoals jij wilt dat ik ben want ik pas niet in een hokje, ben geen hond ik ben namelijk uniek erg zeldzaam zelfs en dat ben jij, u ook dat maakt het gelijkheidsbeginsel ook zo lastig want alle mensen zijn anders, ongelijk ik ben de…

haren kraakten web brak verbleekte hangende kruinen van zee-anemonen oprukkende grijstonen in tranen in kastanjehulzen mijn kromgetrokken handen tussen je krachteloze tanden het slotaccoord van onze inspanning klonk als een verloren kroniek de bergen lagen geestesziek en comateus als lakens in ons verlaten bed we zaten aan weerszijden…

natuur- en andere goden De wolken zweetten zure regen Haar voorhoofd motregende pijn Het water werd pas rode wijn Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’ Haar lijkwade viel op de grond Ze stapte naakt het zonlicht binnen Rekte zich uit, herboren, kwiek Veegde de lijmrest van haar mond Voelde weer hart en huid en zinnen Begon haar zoveelste kroniek…

Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan Zeg ook maar tegen de daken Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken maar gelukkig ook over de daken heen Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen Ik zie ik zie…

De blinde antwoordt beleefd op alle vragen -- niet aan hem gesteld.…

Was het vroeger Nederland de oorlog, de februari-staking die in de Jordaan begon later de beoogde afbraak van de Jordaan zette de Jordaan op z'n kop en was niet op d'r mondje gevallen Nu is de Wereld aan bod want die veranderende wereldorde gaat ook de Jordaan aan dus het zal mij niet verwonderen als de Jordaan uitloopt, oploopt in…

Rudolf Valentino, de god van Hollywood, die rokend kuste en dodend keek, die elke dag duizenden liefdesbrieven ontving, was in werkelijkheid een man die alleen sliep en van zijn moeder droomde. Miljoenen vrouwen in de vijf continenten zijn weduwen geworden. Hij werd geveld door een pastafeestmaal.…

Boeddha versus God Muziek als pleisterplaats, dat merk ik wanneer het treinstel me bedondert en dode vogels langs het spoor de klavers voeden met het bruin van massa en bederf nog juichen de reizigers ze proberen de bielzen te tellen van de evenwijdige spoor van wie ze denken dat die hen komt vergezellen zal het eind – het baken –…

Decennia vervuld van geest gebroken door vervreemding De waat’ren hebben toegespoeld een ongeleefd verleden Toch komt eenmaal, luidt een kroniek de terugkeer van de koning Onuitroeibaar nageslacht zijn dochters en diens kroning O, koningstroon van zilverschoon wiens plaats is omgestoten De bladeren liggen in het rond gevallen van de bomen…

Voor weinig geld van Internet geplukt Een literair historische kroniek Geschreven voor Oostindisch doof publiek Door Rudi Kousbroek die ermee verrukt Het schudt je wakker wat er staat gedrukt Het maakt een lezer kwaad, melancholiek Rijt wonden open, maakt van heimwee ziek Het hekelt, hoont, gaat onder haat gebukt Voor hen die zich voor…

ergens had ik jou geplaatst tussen de kroniek van misvatting en de verzen van een belijdende, het hoorspel lispelde voorspellingen van een orde die haaks op mijn reikwijdte stond *** jij schraapte vlokken schuim van elke golf die mij overspoelde, bouwde een kerker van het witte nat en boeide me met de wind die nooit ging liggen je kon het…

Decennia vervuld van geest gebroken door vervreemding De waat’ren hebben toegespoeld een ongeleefd verleden Toch komt eenmaal, luidt een kroniek de terugkeer van de koning Onuitroeibaar nageslacht zijn dochters en diens kroning O, koningstroon van zilverschoon wiens plaats is omgestoten De bladeren liggen in het rond gevallen van de bomen…

Net voor de nacht viel Kwam hij vertellen Voorafgegaan door Die Melodie Hij kon meeslepend Weloverwogen Een leven vatten In belletrie Hij schreef kronieken Vaak in een setting Die toen al ophield Om te bestaan: Zo’n Amsterdamse Verbruindemuurkroeg Die gerestyled is Of dichtgegaan Dus toen de dood kwam Was te voorspellen Hoe…