Alle inzendingen over Natuurlijke aura

wordt troebel in een populistisch contrast,elk detail moet kritisch of in tegenwaarde worden getoetst in een wisselend decor of religie die de dichters pallet buiten alle schijn verdiept, verwerpt de grenzen in de diaspora van de versluierde realiteit, een verbijsterende ontdekking door de werkelijkheid aangescherpt in de natuurlijke…

de maan speelt oog door een boom schikt een aura rond de kruin waardoor de hemel enkel nacht uitbeeldt dat is het natuurlijk ook nacht en een oog en geen uil die nog huilen wil voor dageraad…

De wieken van de molen waaiden je mijn kant op, helemaal naar Amsterdam daar was je dan. Jij mooie lieve man, vol emotie en passie maar met een gebroken hart. Een prachtige vader die door een vuurzee voor zijn kinderen gaat Een man met een verleden, dat nog altijd in het heden op je schouders draagt. De wieken van de molen waaiden…

Tanja was groot, zij mocht staan, daarom zat ik op een stoeltje vooraan. De zon ging langzaam onder oh, wat was het eigenlijk bijzonder! Met opa op zijn fiets reden we door de brede straten. Opa begon met trotse stem te praten: Luister, allemaal! Ze zijn weer in het land. Mijn meiden zijn er weer, en ze blijven langer dit keer! Met…

Daar stond ik. Voor je deur. Een tedere kus, jas aangenomen. Ik kon niet aan je charme ontkomen. De tour van de crème de la crème. Sauna en jacuzzi. Klote-illusie. Mijn hart bonkte. Zou hij het horen? Mijn horloge buzzend: “Verhoogde hartslag gedetecteerd”. Zonde van die zenuwen. Een prachtig huis, waarin je taupe-roze muren meer…

Een fluistering die roept: Ik wil je. Ritme dat klopt in de stille kamer. Gretig naar het shot. Een hand die blijft hangen, maar terugkeert naar het blauwe licht. Een duim — links, en opeens rechts. Match. Dag, stille kamer.…

Meisje toch, Een trillend hartje en angst. Op mijn bangst hoorde ik jouw woorden: “Eenmaal weg, hoef je niet terug te komen.” Deze deur is dicht. Ik voelde het gewicht — de pijn in mijn borst, van nergens anders kunnen zijn. Groot en machtig was jij, en boos op mij. Bang en klein was ik, niet alleen van de schrik. Papa is boos,…

Oh mama, ik weet nu wat jij voelt. Woorden die scherp vielen, voel ik nu van binnen. Als hij praatjes heeft, zijn zin niet krijgt. Als mijn woorden sneller zijn dan het licht. Zijn hartje overloopt, en druppels rollen. Ik wil er met mijn schouder zijn, maar mijn armen moeten soms stil blijven staan. Wij zijn geen vrienden.…

De warme wind waait wollige witte wolkjes langs de knipogende zon de miezer voelt als vochtige vlinderkusjes vrolijk fluitende vogeltjes fladderen vlak voor me langs mijn aura weet zich gekoesterd dankbaar geef ik de natuur een dikke zoen terug…

Een aura verscheen om onze hoofden in stofgoud der herinnering blinkt een medaille De zon in mijn leven de zon in je hart fortuin was een niets ontziend voortrollend rad Tollend en wentelend om elkaar heen in nacht en nevel duister trotserend De aura verdween passievruchts wederkeer een roos in de knop viel voortijdig neer…

ik zag het bewegen zelfs de wind was niet tegen in een zacht warm wiegen de vlaagjes accentueerden het rond vrouwelijk schoon dat als droom zomaar passeerde haar aura trok veel bekijks kleurde in lach en vrolijke ogen een zonnetje open in weerbarstig grijs dit gebeuren gaf de magie van lentegeuren al prijs in een flow…

Laat mij weten waarom jouw energie- veld zelfs voor mij niet meer toegan- kelijk is terwijl wij mooie mo- menten samen altijd koesteren.... Leef geheid de inti- miteit…

Mensen verlangen graag een hoogstaand tintje, een aura boven hun boodschappen. Het geboortefeest van Jezus is immers lang geleden. Hoe die vreugde van toen naar ons dagelijkse doen vertalen? Schrijf dus een kerstgedicht. Dan kan de vrede op aarde dalen. Begrijpen we misschien een pietsje waar we onze knusheid aan te danken hebben.…

Door terugtrekken van levens-sappen binnen wintervast boombast verandert bladgroen in gouden herfstkleuren de natuur valt in winterslaap Zonnegloren in aura der dageraad meldt komst van de bron van 't zien verjaagt angstdemomen die zwerven in de schaduwen van de aarde In 't Oosten verraadt 'n oranje wolk komst van de zon als de grote bol…

Een ezel is een heer met een staart, Die hij van achteren draagt, als een paard. Het verschil tussen ezels en geleerde doktoren Zit hem soms minder in 't hoofd dan wel in de oren.…

Het kalf Kent een natuurkundige maar half Daar er geen tijd is om het te bestuderen, zo gauw is het uit de kleren Intussen weet men uit Plinius*, dat dit dier Gewoonlijk PA! zegt tegen een stier En tegen een koe: MOE! En 't antwoord is dan gewoonlijk BOE! 't Geen in het chinees zoveel wil zeggen als HOW DO YOU DO? Voorts zeit hij OOM tegen…

ik zag je aura kleuren tegen het mat van universa diepste zwart jij kwam naderbij en tegelijkertijd interfereerde jij onbedoeld oplichtend in mijn spanningsveld samen kwamen wij tot exquise kleuren die schitterend verslag deden van dit gebeuren nog is ons fenomeen kleinschalig maar de uitgaande stroom fotonen lichten al…

helder in een geweldcontrast, Elk detail wordt in kritiek of tegengestelde waarde moet worden getoetst, wisselend gesprek of religie die de dichters last buiten alle schijn verdiept, verwerpt de grenzen in de diaspora van een versluierde zwarte realiteit, de verbijsterende ontdekking door de werkelijkheid aangescherpt in de valse aura…

baad met mij en was je aura in de heldere druppels van het meer. zwem in mijn armen. heb vertrouwen in de regendruppels en in mij en toe zwom de prinses in het meer en waste haar aura in de armen van de man met de zeeblauwe ogen.…

Vingers over mijn aura Strelen mijn ziel Kippenvel van binnenuit Tranen in mijn ogen Voorbij het verleden De toekomst ver weg Nog nooit zo dichtbij…

Even later vlucht hij weer, naar de boezem der natuur, maar hij weet niet dat hij straks bij een knetterend vuur met zijn glanzend, kleurig verenpak jou schenken mag de apotheose van de dag.…

(Aura II) Door puur geluk en sterke genen in combina- tie met slechts die wil in gedach- te zowel als fysiek Samen zagen wij die Ionische Eilanden schitt'ren in de zon…

op de rand van het zomerse licht stond het haveloze huisje te wankelen geleund tegen de schaduwkant van het donkere bos we keken elkaar aan ik wist dat we zouden gaan op onderzoek uit zomaar gewoon pure nieuwsgierigheid natuurlijk kraakte de deur kreunend zijn hengsellied vertelde de trap bijna ademloos zijn leuningsloze…

(Aura II) Zwijgen als een graftombe afgezet met tonnen van steen slechts toegan- kelijk voor de tijd die ver achter ons ligt Onze tijd zag toen die bloem Tot op de steel geheel verwelkt…

Dat alleen mooie gedachten bij mij binnen moge komen Dat nog enkel Licht en Liefde in en om mijn aura zijn Dat een energie zacht helend door mijn lichaam moge stromen Dat mijn woorden en mijn daden Liefde zijn in groot en klein…

hun aura ademt eeuwige schoonheid...…

spontaan lachen aan de lijn blij met je zijn, zomaar duwtjes in de rug als het stappen niet vlot en getob op de loer ligt, weet je mijn hart op te warmen met je heerlijke aura van zorg rondom laat je mij leven, ik hou van je.…

draaien als jouw vingers in een teder gebaar over lijst en deuren aaiden met zachte druk de kruk omlaag doet in een laatste groet jouw afscheid wil de warmte van contact zo lang mogelijk genieten nog even de intieme details tot je nemen die herinneringen de plaats geven om te delen nog mag ik even de energieën raken die jouw aura…

ik zag het zachte aura dat over je handen lag het warm energetisch vlak van jouw bestaan het verschil in spanning deed hormonen stromen vol affectie voor een heerlijk warm contact waarbij wij energie blocks wisselden in bekende arrangementen die in rangeren extra’s parkeerden het is dit spel waarin wij houden van elkaar…

zwaartekracht valt als appels van de boom ongeremd door ongerijmdheid in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent zonder weet van afstand, bij wijze van spreken ik schijn de middernachtzon te kunnen zien om de hoek in de schaduw van donkere bossen in nieuw licht van oude kennis er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog dan vreet…