Alle inzendingen over Tanka Geloof Verademing

Als dagelijks werk die drukkende ontlasting naar buiten werken... Even een vieze lucht? Maar Gods zegen voor je lichaam!…

(tanka) De wankele geest dorst misschien meer naar geloof dan de sterke mens? In Gods ogen zijn beiden tere, kwetsbare schepsels.…

Als de lucht zonder weerstand uit je keel kan stromen Zonder klank er zomaar uit kan komen Zeg je meer dan duizend plaatjes in de mooiste verfilming Dat noemt men dan de verademing…

de eenvoud lijkt goed blinkend wit spreekt zijn gewaad buona sera zegen de onschuldigen in opgeheven blikken…

Een blije leus beurt vierentwintig uren op: De morgen met God beginnen, de hele dag bij Hem zijn, en eindigen.…

bekoord ben ik door Tanka en Haiku het is méer dan lettergrepen tellen de wezensinhoud doet er voor mij toe bekoord ben ik door Tanka en Haiku compact verdichten is wat ik dan doe zonder bezieling kan ik het niet stellen bekoord ben ik door Tanka en Haiku het is méer dan lettergrepen tellen…

Een gunstig verloop van het daagse gebeuren is boven alle grootse belevingen de mildste zegen van God.…

Aanschouw Jezus' kruis, waar de wreedste foltering met spot hoogtij viert; de achterzijde ervan straalt vol mildheid en zegen.…

Op oude leeftijd aan pech van vroeger denken... Dat kon Gods hand zijn om erger te vermijden of zorg voor later geluk.…

Wie zich bewust is van zijn nietigheid als mens, zal dan des te meer als geliefd kind van de Heer, Diens Koninkrijk ontvangen.…

De stilte, een verademing.…

De stilte, een verademing.…

Een mistige dag bode van een somber humeur plots is daar de zon…

In de verte stijgt een berg op, om nader tot elkaar te komen overbruggen we ‘t hoogteverschil het toppunt van verademing met reikende handen bekeken doet beloven hemels geluk verbeelden wij maar al te graag, het uitzicht oogt onbegrensd zonder angst of tegenslag.…

lichtjes in de boom een ster die fonkelt voor het raam ik denk aan toen hoe het was allemaal saam maar, mensen, dieren zo waardevol ze zijn er niet meer kan ik als achterblijver nog wel kerstblij zijn tussen het hartzeer… maar, er zijn herders er is een kind een hemels gebaar als rust en liefde raakt het vanbinnen die…

visgraatvloer ik ouwehoer ik leef ik draai wel door steeds weer voor verbetering vatbaar lerend in deze zelfreflecterende ruimte van al mijn onstuimigheid zonder één duimbreedte voor haar pantoffelvoetjes te treden als de betreffende diertjes tevreden met een sporadische uitwisseling van DNA-sliertjes eindigend in ene organische verademing…

Twee elanden stappen de camper uit alsof ze net uit een schilderij zijn vertrokken waar ze jarenlang gewicht droegen zonder iets te verplaatsen de camper zucht nog na en spuugt nog één keer een toiletpot uit het niets planken volgen vanzelf gereedschap herinnert zich zijn functie twee honden rollen eruit alsof ze wisten waar…

Kleine doorzichtige parels zweven zelfbewust statig neer stoten elkaar gedurig aan rijgen zich tenslotte aan een tot een dun ijl toneelscherm van witte fijne zijde dat ongehinderd voort glijdt beloftes voor weldra verbergt en verspreidt boeren en tuinders juichen prijzen met heel hun hart de reeds lang verlangde regen.…

De bezigheden in het daagse leven, die als vanzelf voortgaan, zijn elke dag weer een gunst van onze Hemelvader.…

Een dag als alle andere _ of misschien toch iets heel bijzonders: altijd een dag, gemaakt door genade van onze Heer.…

Mijn Lieve Vader: de dag met U doorbrengen van morgen tot nacht: sterkende woorden om zich elk uur te herinneren.…

Steeds vreugde vinden bij daagse bezigheden is de grootste gunst en zegen op de Aarde, door onze Heer gegeven.…

Het daagse werk en bezigheden lijken een vanzelfsprekend iets, maar zijn de grootste zegen, geschonken door Hierboven.…

(tanka) bomen hebben veel verhalen te vertellen door te luisteren naar het ruisen van de wind hoor ze toch eens fluisteren…

[Tanka] Verwachtingsvol bespeelt de wind de bladeren maar onvermurwbaar houdt ze haar schatten bij zich tot de herfststorm overwint…

#IS #tanka…

Wat een verademing, na al die dagen met storm en regen koesteren we ons nu aan de stralen van de zon wat een zegen dat een gevoel oproept van welbehagen…

hoe vergankelijk het leven zich openbaart in dwarrelend blad hoe gedreven mijn bestaan zich nestelt in zon en wind (tanka)…

slechter of beter de dobbelsteen wordt gerold door eigen ego als je bent in wat er is valt al het oordelen weg Tanka…

[Tanka] In de lentezon maakt het koolmeesje zich op voor zijn liefdestoer en schikt met snelle halen rommelige dasje recht.…