Alle inzendingen over Tijd loos

Los moet ik je laten, want je wilt mij niet meer. Los moet ik je laten, en ook echt deze keer. Los zal ik je laten, al kost het me even tijd. Los zal ik je laten, want ik ben je al kwijt.…

mezelf tegenkomen in de spiegel jouw invloed ontwaren gezicht veranderd in de jaren liefde geeft me een pasfoto gans nieuw je bent mijn edelsteen hou je in mijn schrijn uniek en heel apart het blijft geheim weet me te verblijden in deze rare tijden los van al het goede dat ik kreeg gaf je inzicht, wijze rimpelingen ik koester het beeld…

van je er kan geen knopje zomaar uit worden gezet je blijft toch altijd bestaan in mij niets kan zomaar verdwijnen uit me een zucht is niet genoeg om het gevoel weg te laten waaien geen gedicht is goed genoeg om de grootste kracht van de liefde te beschrijven om het afscheid normaal te laten verlopen het is moeilijk om je na al die tijd…

In tijd is ons leven een fractie van iets dat wij niet echt kennen, want tijd in tijd is ooit gegeven aan mensen die omfloerst door emotie verzwakt in tijd, los van tijd aan ons voorzien, een hel doorgaans fel moeten bestrijden In tijd is de hemel hier oneindig ver vandaan als boven het gewelf sowieso al iets bestaat Wie danst met de…

Wij dreigden met orkaankracht het luchtruim in gezogen te worden maar lieten net op tijd los. Niemand dacht meer aan de koude oorlog. De vlieger, met schoolmeisjesvlecht, werd kleiner en kleiner, o bitter verlies, en er was nog geen hulplijn. Urre! riepen wij. Urre!…

een glaasje rood Tijd kijkt met veel genoegen in de avond naar geruisloze klok dus niet tikt is de revue tóch van alle tijden…

De tijd gaat zo traag wanneer je werkt of je niet weet wat je doen moet. Het is eigenlijk maar relatief je hoort het tikken van de klok soms wel, en soms ook niet.…

zacht breekt het ijs een vlam lekt uit de open haard speelt met kleuren in het glas wij zijn op reis in het verglijden van de kleine uren dansen sprookjes op de muren realiteit heeft gordijnen gesloten een dimensie van spoken licht op wij zijn vertrokken los van de tijd de winterslaap wordt ons benijd…

Inspiratie...Eindeloos. Motivatie....Bodemloos. Onderwerpen..Roekeloos. Gedachten....Mateloos. Liefde voor schrijven.. Oeverloos. Háng naar méér... Grénzeloos. De lust naar méér is niet te stillen, maar vraag ik me af, zou 'k dat nog wel willen?…

Gedachten, spinsels van grijze kronkels waarmee voortdurend jouw beeld geweven wordt ... ... in volle kleur.…

Je bent wat je bent Laat het los Precies....die blauwe bomen In jouw mooiste bos…

Wanneer rook jou inhaalt en de laatste bloem aarzelend in dichte mist verdwijnt zal de aarde nooit meer zijn adem schenken aan die ene dag welke beperkt de laatste zal zijn…

de lucht het licht de liefde het kind 'n pluisje of jij en wij zijn ontelbare keren ontembaar vrij...…

troosteloos zinloos eindeloos dit verdriet niet echt zonder schijn moedeloos mateloos spoorloos bij zoveel leed blijft zelfs de dichter woordeloos…

heeft de kracht het wordt van je verwacht het woord verkracht maar de runen is men vergeten op het tablet ooit in steen geschreven door doorzettingsvermogen observeer met ogen oprecht en trouw moedig en rauw een boek valt niet zomaar uit de lucht het papier beschermt door kaft en binding positief en herinnering dan zijn wij vergeven los…

snerpende snaren vol blaren uithoeken in de wereld wij moeten maar jagen geen wereld nog ingebeeld lucht heeft vrij spel in mist tussen aarde lang geleden een bel die mij niet spaarde snijdt een reddingsboei in vel en been snij 'm los en bloei…

Een steels kusje, klein beetje tederheid ook wat vernuft Je geur vol van heftigheid, liefst liefdevol bezweet Ogen zoveel belovend, remmen totaal los Lichaam en geest; zuivere harmonie, puur Subtiel likje zomaar waar je dat zo fijn vindt Lijf en geest verenigd, ontmoet je zelden Bolero danst tergend traag wel meeslepend hitsig Tango, geheven…

U die nooit los laat Wat Uw hand aan ons begon Voor U is ons loslaten Een onmogelijkheid Toch vraagt U ons Om U te volgen en Alles los te laten Dat ons vasthoudt in de tijd…

Geef mij dus tijd om het voor altijd uit te leggen.…

Ook in ons land zijn tal van ezelskoppen Die blijkbaar voor de lol of voor de kick, Genietend van de wereldwijde schrik, Wit poeder in een postpakketje stoppen. Ze zijn van elk gezond verstand beroofd. Dat poeder is vast zaagsel uit hun hoofd.…

U die nooit los laat Wat Uw hand aan ons begon Voor U is loslaten Een onmogelijkheid Toch vraagt U ons Om U te volgen en Alles los te laten Dat ons vasthoudt in de tijd…

Op dit moment voel ik me doelloos, Moedeloos, En hopeloos, Ik ben zo boos Waarom je niet langer voor mij koos. Je was zo close, Maar jammer genoeg ook trouweloos, Het is zo liefdeloos, Het klikte niet feilloos En het werkte niet gevoelloos. Zonder jou voel ik me zo nutteloos, Maar dat is zo waardeloos, Dat komt allemaal omdat je voor…

De tijd gaat snel , de tijd vliegt Soms denk ik dat de tijd liegt Dat de tijd nie echt is Dat de tijd een gevecht is Maar dan laat ik het los Voordat het me meer tijd kost…

Mijn handen trek ik af van jou - De dag door voor je gezorgd, Tijd om los te laten, Te wachten op lichte nevel Of milde ochtenddauw…

Ook in ons land zijn tal van ezelskoppen Die blijkbaar voor de lol of voor de kick, Genietend van de wereldwijde schrik, Wit poeder in een postpakketje stoppen. Ze zijn van elk gezond verstand beroofd. Dat poeder is vast zaagsel uit hun hoofd.…

Vaak is er een vaste tijd Voor de vastentijd. Je moet je dan onthouden En het vasten onderhouden Het is een here m’n tijd. Voor mij blijft het in het duister tasten Naar, wat er los komt bij het vasten.…

bedankt voor de mooie tijd die wij samen doorbrachten ook al doet het zoveel pijn ik blijf er toch voor doorvechten met veel verdriet en pijn laat ik je los ik zal altijd aan die tijd denken bedankt voor de mooie tijd…

Een herfstige boom laat steeds meer blad en vrucht los tijd voor nieuw begin…

open je knuistje laat zien wat warm als het leven glanzend gekoesterd in je handen ligt begraaf je schat het kan niet anders het mòet is beter voor làter wat je nu nog niet kunt zien snik zacht geloof en vertrouw die bolster in je handen in de open aarde doe het snel en doe het nu voordat de koude winter komt laat maar los…

Woorden onderscheiden in het goede of het kwade leiden soms tot onbegrip gedachten lopen door gaan hun eigen weg verliezen grip en proberen zich vast te klauwen in los zand waar soms trillend het pad weer begaanbaar gemaakt wordt maar het witte bord met de helderrode rand heeft haar werk dan al gedaan ………