Alle inzendingen over Tineke

Liever dan een vis die in een goudzee zwemt, liever dan een vogel die geen sparen kent, liever dan een freule, Tineken van Heule, Tineken ons maartje in zijn hemd. Tineken van Heule, mijn minneke, op u staat mijn zoetste zinneke, u lust ik, u kust' ik, op uw harteke bouw en rust ik.…

van wie denk je Tineke?…

Het was leuk Het was theater Het was spektakel Tineke Schouten Ik heb moeten lachen Spontaan en ad-hoc Typetjes om te proesten Maar om nu te zeggen Dubbel gelegen of te Schuddebuiken Neen ik zat niet te schuddebuiken Tineke Schouten Het was ook kennismaken Met haar monoloog Die voelde als een dialoog Ze sprak, ze zei veel goeds…

nog wat onwennig draait zij warme fietsrondjes- Plopmutsje als bel © Foto - Tineke De Pelsmaeker…

een laffe aanval in de rug welke ik nooit heb zien aankomen overvalt mij ten zeerste wanneer je me met de handschoen in het gezicht had geslagen had ik de degens gekruist dan was er sprake geweest van een eerlijk gevecht maar nu…

woorden zijn mij ontnomen nu het vonnis is geveld wordt mijn keel langzaam dichtgeknepen tranen vechten om het eerst geboren te mogen worden vlak voor mijn neus wordt de toekomst uitgegumd met gebonden handen kijk ik machteloos toe hoe de eindtijd nadert…

Hij ging toen op Love @ Lycos en toen was Tineke de klos.... Zij hebben nu beiden geen eenzame nachten.....…

Maar Tineke toch, gisteren nog hebben we samen gelachen, geplaagd niet wetend wat er zo vlug zou volgen...…

Leuke frisse Tineke die steeds vol goede moed de Kamer uitlegt waarom die OV kaart niet voldoet codes die gekraakt zijn, software die niet spoort nu sluiten de publieke partners óók weer geen akkoord En laatst op een verjaardag zei oom Jaap wat zie je pips hier neem een stukje osseworst, of heb je liever chips…

haar duivelse tut vindt instinctief het open doel…

In aanbidding strek ik me uit naar de hemel, vol verlangen om de bron van mijn leven te ontmoeten Ik ervaar het in Alles om me heen In de veelheid van gezichten herken ik de bron en geniet intens even raken onze zielen elkaar, om vervolgens verder te gaan.…

Ik speel het spel en de muziek. Ik draai me om en droom een werkelijkheid.…

Wie heden ten dage naast beschaafd Nederlands eens humoristisch in het plat Utrechts wil worden verwend, kan bij Tineke Schouten terecht, die nog dankbaar de oorsprong van haar successen kent.…

Ik heb voor jou een fiets gejat, Want gister jatte men de jouwe; Al was het dan ook nog zo'n ouwe, Je was toch blij dat je 'm had. Je kunt als dame in de stad Geen eindeloze einden sjouwen, Immers het tippelen door vrouwen Wordt vaak ten kwade opgevat. Daarom toog ik op dievenpad, Zoekend de schaduw der gebouwen Tot ik een vond voor…

Het sterke meisje groeit op in Friesland. Haar geest ontvangt ondernemende krachten van het strijdlustig bloeiende Drachten. Bestemming roept naar het hart van Nederland. In een lieflijk dal bij de heuvelrand van Utrechts grond mag een winkel wachten op wonderbare toekomst, zal trachten geneeskracht te scheppen, door sieraad omrand. Kloeke…

Het leven staat op z’n kop, de bodem onder je voeten vandaan. Zomaar alle zekerheden niet meer zeker. De zon schijnt minder zonnig, de herfst is echt herfst. Maar hoop doet leven. Zonder hoop komt de zon niet voorbij de wolken en blijven de blaadjes vallen. Positief de strijd aangaan, want hoop doet leven. In je hart weten, ut kump good!…

Poëziealbum-versje voor ouderen: Blijf actief en blijf ondeugend Beweeg genoeg en wees ‘ns stout Train je hersenen voldoende en doe nu en dan iets fout Als je geld hebt, wees niet zuinig behalve wel dan op jezelf Heb je kinderen, maak geen ruzie Bemin familie als vanzelf Koester al je grijze haren Ook je pijntjes nu en dan En vooral…

Hoe hij daar zat in de kamer die zijn huis werd ongelukkig uitzichtloos dood wilde en niet los kon laten soms nog begreep maar zich niet begrepen voelde gaat het wat beter? vroeg men aan mij die wist en niet kon helpen zih afvroeg hoe lang nog voor hem, voor mij voor ons allemaal op 6 Oktober was het voorbij!…

Stralend zat zij in de taxi een buurman op weg naar zijn werk keek door het raampje en knikte jij, vroegen zijn ogen ja, knikte ze terug,ik ik ga trouwen vandaag en daar ging ze haar toekomst tegemoet ze voelde zich gelukkig 19 Juni 1957 Nu zit ze in haar stoel en denkt; er is zoveel gebeurd de haren zijn van blond naar grijs verkleurd…

Het ging niet meer wij bezweken beiden onder jouw situatie ik kon je niet helpen je begreep mij niet meer daarom bleef je niet thuis dat was moeilijk gaf mij een schuldgevoel en jou veel verdriet je bent er niet meer daarom zet ik elke herinnering elke emotie op papier en overleef! maar, raak mijn wond niet aan.…

Ben Jouw hand, waarin mijn bange hand. Je wilt me meenemen, maar ik wil niet, ik kan niet. Ik wil nog zoveel, moet nog zoveel. Ik ben zo bang, voor het donker, voor het niets, voor God. Is er een god? Er is een god. Ik ben zo moe. Ik kan niet meer, wil niet meer. Ik geef je mijn hand. Mijn bange hand, in jouw hand. Je…

Zoals vandaag zomaar gewoon tussen alles door even bij jou het feest van het licht in onze ogen het aanraken van elkaar lichaam en ziel huid en haar even bij jou tussen alles door gewoon zomaar zoals vandaag…

Als ik soms aan je denk moet ik lachen, word ik vanzelf blij en voel ik me vrij. Ik weet niet waarom... Maar als we naast elkaar staan dan zeg ik niks en klap ik dicht. Ik weet niet waarom... Als ik je zie wil ik van alles zeggen of uitleggen, maar ik doe het weer niet. Ik weet niet waarom... Soms denk ik: wat doe ik toch weer dom.…

Het is onmogelijk te leven in deze harde wrede wereld. Schrijven is het enige wat ik nog kan om niet tot krankzinnigheid te worden gedreven. Ik voel me zo klein in die wereld vol onrecht. Ze vertrappelen me en walsen me plat. Maar nu is het zo en ik ben veel te zwak om hen tegen te houden. Ik probeer verder te gaan met mijn leven. Er is geen andere…

Ik probeer opnieuw te dromen. Hopen dat er een betere plaats bestaat dan deze krankzinnige wereld. Hoewel ik weet dat het verkeerd is, dat ik mezelf alleen nog meer pijn doe. Want mijn dromen kunnen niet eeuwig blijven duren. Ze zullen verstikt worden door de werkelijkheid en mijn hoop zal in het niets worden gedreven. Ik kan niet anders dan me bij…

(fictie, gebaseerd op een waargebeurd verhaal) Ik huilde. Eerst heel zachtjes en onhoorbaar tot er diep in mij een gevoel losbarstte van onweerstaanbare drang om ermee te kappen. Mijn hele leven is verwoest. Wat blijft er nog van over? Alles is ingestort door een voorval dat zo plots als een aardbeving mijn leven kapot heeft gemaakt. Dus waarom…

Ik hou de gossipbladen ook in de gaten. Er staan namelijk minder leugens in dan de mensen denken.…

Dansend op het water van fluwelen golven ontluikt het ochtendlicht langs de schaduw van de horizon. De wind berooft de duisternis van haar geheimen en overspoelt de hemel met ontastbaar licht. Mijn ogen kunnen die beelden niet meer dragen. Ik raak verblind door de schimmen van de dag. De schittering van de golven neemt mij mee, ver, heel ver. Maar…

Ik trek de deur achter me dicht en verlaat het huis waarvan de muren mij in dagen van angst en pijn met hun zachtheid omarmen. Ik kom buiten. De regen klettert tegen de donkere stenen. Een donderslag verdeelt de nacht alweer. Het kille geluid van de kerkklokken boezemt mij angst in. Ik geef niet op. Een uil snelt geschrokken weg bij het zien van mijn…

Mijn leven bestaat uit één grote leugen. Al wat mijn lichaam binnendringt zijn verzinsels. En daar kan mijn verstand niet bij, omdat ik zelf een eerlijk meisje ben. Ik HAAT leugens, ik verafschuw ze. En toch wordt mijn leven er constant mee overspoeld. Wat gebeurt er toch met de wereld? Waarom is alles zo ziekelijk slecht? Of is dat enkel mijn beeld…