Alle inzendingen over belevingswereld

We hadden in 't gras gelegen, elkaars handen, rug en huid gevoeld En nu op weg.. ja waarnaar Op fietspad tussen struikgewas liep je voorop met flinke pas, keek naar 't asfalt, gras de pollen en de kuilen Terwijl ik weer verten watertjes zag, paarse stekeligheden, groot en ruim hoefblad, vogeltjes hoorde, tussen rank riet. En jij…

in het kader van de belevingswereld der papillen moet u mij niet vertellen wat ik lekker vind ik had dat al een tijdje op de punt van mijn tong…

We staan op dezelfde, gebarsten tegels, onder een hemel van dertien in een dozijn. Toch lees jij de wereld in andere regels, is jouw zonlicht anders dan de mijne kan zijn. Ik zie de scherpte van de vrieskoude morgen, jij ziet de glinstering in het bevroren riool. Achter elk ooglid zit een landschap geborgen: een eigen kompas en een eigen symbool…

Van mijn belevingswereld ben jij de dief. Ik kan niets meer omschrijven. Jij probeert mij in te lijven. Maar ik heb je zo lief.…

dranghekken borgen nu mijn belevingswereld zij nemen de plaats in van vertrouwen de smeulende resten van afgedankte illusies vergrauwen in rook langzaam trekt de mist op vertraagd wordt het zicht weer helder.…

De herfst treedt weer toe in mijn belevingswereld ‘t vergankelijke seizoen van jouw trieste dood het doodspapier wordt weer opnieuw gelezen, en tranen wellen uit bron van innerlijke nood een doodsgedicht door jou geschreven over passie, sterven en dagelijks brood de laatste uren van jouw beklemmende leven onze gezamenlijke waarheid…

Jij zult een plek in mijn belevingswereld innemen. Zoals jij jouw muziek in mijn wereld bracht herinner ik me hoe mooi je lacht, hoe mooi je bent. Ik zal je met mij meedragen overal waar ik ga. Alles wat je voor me deed, en nog steeds doet, het is zo voor altijd goed. Ik weet, nu, hoe mooi het is dat ik jou heb gekend.…

Hij stelt zich voor hoe zij haarzelf aan anderen voorstelt met de ondergang van haar belevingswereld uiteindelijk aannemelijk in het vooruitzicht. Er moet opnieuw worden vergeten.…

stilletjes genietend van de momenten in haar belevingswereld waar je haar vinden kunt en wat zelden iemand lukt ik droomde dat ze lief was waar ligt haar toekomst? in mijn armen hou ik haar vast zoals ik immer deed is zij in gevoel gevangen... Elinora 3 maart 2010…

Eén blauw rustpunt staat in de storm van kleur en licht waar de ziel landt, stil De wereld komt binnen in golven van kleur en geluid, ongefilterd en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht. Het vergeet-mij-nietje rilt in de wind; tegelijk voel ik hoe de grond…

Twee werelden in mij In mijn hoofd wonen werelden, die zelden in balans bestaan — een kind dat alles vreest en vlucht en een denker, eindeloos begaan. De struik wordt tot armen in de nacht, een woord tot warrelende wervelwind; en toch denk ik verder dan verwacht, zoekend: waar de zachtheid begint. Mijn blik dwaalt langs Poetin…

de gedachten ze zwemmen, en ze blijven zwemmen de boeren, burgers en buitenlui ze blijven zwemmen in het warme water de zomerzon dwaalt boven het moerasveld ergens op een zandweg ligt een verlaten hemdje kraaien spelen met de wind, de zon laat een glimlach zien wat heb je aan emoties als niemand ze begrijpen kan in jouw eigen belevingswereld…

dromers, herfstfruit rijpt als vrouwenborsten in dat fruitig verlangen naar affiniteit zonder dilemma van onwetendheid valt appel niet ver van boom kruipt het bloed waar het niet komen zal, het is niet genoeg geweest, die hunkering, de droom leeft voort september opent de poort naar de hervallende herfst laat je toe in haar vergankelijke belevingswereld…