Waardering
Eén blauw rustpunt staat
in de storm van kleur en licht
waar de ziel landt, stil
De wereld komt binnen
in golven van kleur en geluid, ongefilterd
en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances
in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht.
Het vergeet-mij-nietje rilt
in de wind; tegelijk voel ik hoe de grond
trilt onder de voetstappen van de velen. In die overvloed
kies ik de rust van één enkel detail, een anker in de stroom van zijn.
Mijn dankbaarheid is een stil
weefgetouw, dat de draden van het moment
vlecht tot een deken van troost. Niet om de prikkels te
weren, maar om ze een plek te geven waar ze mogen landen zonder pijn.
Zo waardeer ik de diepte van
wat anderen ontgaat, de ademtocht tussen
twee woorden in. Een bijzondere rijkdom die niet telt in
bezit, maar in de ruimte die ik voel wanneer ik mijzelf eindelijk herken.
Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com
Schrijver: CB, 5 maart 2026
Geplaatst in de categorie: psychologie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!