Alle inzendingen over de suprematie van de

Quillama godistar berustende suprematie in navolging van bevochten en geschonken eeuwig leven uitbouw van intelligent leven verachting van zonde de GOEDE MENS bestaat waarachtig MANAN!!…

dames geven binding aan de man voor een diep beleven hunner suprematie zijn uitstoot van spermatozoïden gaat met hoofdletter Donnerwetter voor ultieme exaltatie waar het om gaat is sublimatie van zijn driften de gesteven opwinding van onomwonden op de kar gebonden zal weer verkeren in fatsoen en gratie gedane zaken nemen een keer…

Als ze beschikken over veel macht, Door geld of hun suprematie Door hun mediagenieke kracht, Gebeurt onmenselijk wreed leed, Wijl ze dat niet voelen noch zien, Enige is hun ego in de spiegel, Die de realiteit glashard ontkent. Pas als ’t kwaad is geschied, Niets nog het kwaad kan herstellen, Zingt ’t volk het afscheidslied.…

Waar de zwaluwen van de dromen, hun beweging maken van integriteit, als kieviten, raken in hun fixatie op het eerste ei, hun driften niet kwijt en excelleert alleen de duurzaamheid, ik herken de niet te laven giften in de suprematie van diversiteit, want er bestaat geen verlies aan tijd.…

het gezang van een merel in de ontwakende tuin opent het kwettergevecht onder de musjes alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder alsof er geen stortvloed van water was geweest Verderop bij de lichtekooien van de buurman kukelt de haan zijn suprematie over de hennen mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen mijn neus de geuren van…

Waar de zwaluwen van dromen, hun bewegingen van integriteit, ook de kieviten raken in hun fixatie op het eerste ei hun driften niet kwijt en excelleert alleen de duurzaamheid, ik herken de niet te laven giften in de suprematie van diversiteit, want er bestaat geen verlies aan tijd.…

Waar de zwaluwen van de dromen, hun routines draaien in integriteit, als kieviten gefixeerd raken op het eerste ei, de mens raakt zijn driften gedwongen nooit kwijt, herziening gedijt en excelleert alleen uit innerlijke duurzaamheid, herken ik de niet te laven giften in de suprematie van ervaringen in een mondiale diversiteit, daarin…

In Sotsji grepen ‘we’ de ereplaatsen, Het was Oranje boven: één, twee, drie, Nee, niemand was daar Hollands evenknie, Je hoort al zeggen: ‘Niks meer 'an, dat schaatsen.’ Dus als het WK voetbal straks begint, Bid ik dat alsjeblieft een ander wint.…

ik kan de werkelijkheid zo raken hoef niet eens een lange arm te maken waar verleden door mijn vingers glijdt raak ik langzaamaan mijn wortels kwijt nog opent de dag met zon in een weidse polder maar wind vlaagt scherpe kruiden waar rust en stilte heersten lopen nu jong en oud in exotisch lange drachten hun avondwachten luidruchtig…

Als DA14 ons wél had geraakt… Wat zou er nu dan uit aan ‘t sterven zijn? Iets groots, iets logs, een wezen soeverein Dat, even nog, van zelfvertrouwen blaakt Misschien is wel het antwoord op die vraag: De man. De ware dino van vandaag.…

de avond de avond valt mijn wereld gaat op in zwart zwart het duister sluit om mijn hart zwart ik ik val de avond de avond valt schemer zwart…

een beweging gevormd door haar hand een klank gevormd door haar mond de nacht gesheiden van het zwart de stilte gehuwd met het woord wanneer haar ogen mij verblinden wanneer haar lippen mij verstommen dan zal ik de liefde beleven…

mijn liefde een kleurschakering op haar palet van woorden waaruit haar penseel herinneringen opdiept die ze neerstrijkt op het doek van haar zelfbeeld niets weerhoudt mij te beminnen niet haar vlammende blik die mijn ziel schroeit niet haar treffende woorden die mijn hart verwonden ik een levenloos lichaam deinend op door liefde en bloed…

Een carrière als een koninkrijk Die bijna twintig jaren mocht omspannen Vaak winst of tweede achter Marianne (Dat laatste is aan winnen haast gelijk) Een palmares dat tot de laatste dagen Met goud èn eervol zilver werd beslagen…

Patissot voelde een rillinkje, alsof je voor de eerste keer de vrouw ziet die je ziel zal verwoesten.…

Huisjes op de dijk met wilde tuinen, waar ik wel eens doorheen wil struinen verfrissende wind door mijn haren naar heldere vertes staren Daar sta ik, blik op oneindig Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil Ik zie geen verschil Verder is het stil Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken Geen massa, geen wind, slechts molenwieken hier…

Ze staat hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar…

Vorige week werd er met man en macht gewerkt aan het pleintje bij Buurtjeskerk. Verbaasd vroeg ik aan een van de stratenmakers of het plein nu al gerestaureerd moest worden terwijl het er amper in ligt. De man sprak Bargoens, een taal die in deze streek onbegrijpelijk is, hoewel mijn vrouw hem wel direct begreep. Het had iets te maken met een feestelijk…

Miskend! Miskend zijn wij! Het katholieke volksdeel is miskend! Dries van Agt heeft het zelf gezegd! Het heeft Hare Majesteit niet behaagd de uitvaart van Johannes Paulus II bij te wonen. Het kabinet vond de gereformeerde J.P. Balkenende – als hoogste politieke functionaris – voldoende. En dat terwijl bijna de helft van alle wereldleiders daar in…

De Telegraaf Binnenland wo 26 jan 2005, 22:05 Driek van Wissen nieuwe Dichter des Vaderlands AMSTERDAM - Driek van Wissen is de nieuwe Dichter des Vaderlands. Hij is de opvolger van Gerrit Komrij en interim Simon Vinkenoog. Dit is woensdagavond bekendgemaakt in Amsterdam. De verkiezing van de Dichter des Vaderlands werd georganiseerd…

even voor half zeven of iets later snelt zij binnen mijn prinses mooier dan ik ooit kan dromen gevatter dan ik ooit zal zijn toch zal de dag ooit komen waarop mijn lijden zich zal lonen en ik haar voor altijd tot mijn koningin zal kronen ----------------------------------------------- geschreven in 1993 - ongepubliceerd…

Ik heb het geluid van jouw val uit het niets op de vloer niet gehoord omdat mijn hart zo keihard brak.…

Voor wie niet kan kiezen is er van alles genoeg, behalve tijd…

ik wandel langs de graven alleen de drukte voorbij van de eendagsvliegen ik voel me verbonden met de overkant waar er rust is niemand me opjaagt waar is mijn hart dat geloofde in vriendschap voor het leven nu omgeven door een zwarte kleur de nacht valt vroeg binnen ik verdwijn als een stip in de duisternis mijn ogen vallen toe…

Als jonge jongen moest ik op de lagere school een keer meedoen aan een uitvoering van de kerststal. Niet dat ik Jozef was of het kindeke Jezus, maar één van de drie koningen of zoals het mij later werd verteld: één van de drie Wijzen uit het Oosten. Met die laatste kwalificatie was ik wel blij. Ik vertelde toen trots aan één van mijn vriendjes in de…

zonder jou zijn er momenten dat de pijn mijn reflectie doorboort mijn gevoelens boven me uitstijgen ik streef zonder hersenen maar met een rikketik dat het lichaam verlaten heeft wat een pijnlijke scheiding is…

de landloper op straat met introverte ogen onder het hemeldak wakker geschud door een hanepoot van de spin werkend aan een toekomstweb ochtendboodschap voor hem hang niet af van één streng die levensbedreigend is als het doorgeknipt wordt…

ik hunker naar de warmte de kilte brengt riltekens op lichaam en geest de winter duurt nu al jaren ik slik mijn gevoelens weg om de verkilling niet te voelen ondanks de slechtnieuwsberichten het sarcastische schrijven dat de tijd weer geen tijd voor me had telkens opgeschoven worden naar later het slot blijft vastgevroren achter de…

Nog zachter dan een zedig streelgebaar Ontvouwt de roos haar vurig rode kroon Haar volle blaad’ren in het ochtendschoon Dodijnend door een zoele zucht aldaar De doornen deren niet haar zoete toon Zo vredig vlammend deze tijd van ‘t jaar Hier breeduit bloeiend, licht, helder en klaar Zulk woekerende weelde; ongewoon! Deez’ schone schijn,…

poëzie, voor sinten Valentijn en poesies, de boodschap staat in de vorm z’n gezag daarom zeg ik normaal de gedichten ge-dag vandaag, echter, overwin in mijn aversie doordat ik zo mijn gedachten op papier zet maakte ik zonet, mijn eerste snelsonnet…